ช่วงชีวิตของฉันในบทของนางร้าย

“ท่านหญิงอาเรียทานข้าวกลางวันกับพวกเราไหมเจ้าคะ”สาวน้อยหน้าตาจัดว่าดีคนหนึ่งตะโกนเรียกเมื่อเห็นท่านหญิงอาเรียคนงามเข้ามาในโรงอาหาร อาเรียฉีกยิ้มอย่างเป็นมิตร การคบหาพวกที่สามารถใช้ประโยชน์ได้ก็คือหนึ่งในนิสัยของนางร้าย.. “ดิฉันมีนัดทานข้าวกับท่านพี่แล้วค่ะ”อาเรียตอบเสียงอ่อนหวานตามฉบับลูกคุณหนูที่พ่วงท้ายด้วยเชื้อสายของเชื้อพระวงศ์ สาวน้อยที่เป็นคุณหนูตระกูลใหญ่หน้ามุ่ยลงอย่างเสียดาย ทั้งที่นี้เป็นโอกาสอันดีที่จะเข้าหาท่านหญิงอาเรีย “ไว้วันหลังค่อยมาทานด้วยกันนะคะ เลดี้จูเลีย”อาเรียฉีกยิ้มที่เต็มไปด้วยมนต์เสน่ห์ที่ใครเห็นเป็นต้องศิโรราบ นี่คืออีกข้อดีของคุณนางร้าย เสน่ห์เหลือร้ายเกินห้ามใจ มีแต่คุณพระเอกเฮงซวยที่มองไม่เห็นมัน “จะเจ้าค่ะ!”คุณหนูจูเลียตอบด้วยน้ำเสียงที่สั่นใบหน้าแดงก่ำอย่างเคอะเขิน เป็นจริงสมคำล่ำลือ ท่านหญิงอาเรีย... ท่านหญิงผู้เต็มไปด้วยมนต์เสน่ห์และท่วงท่าอันสง่างามไร้ที่ติ หญิงงามอันดับหนึ่งไม่มีสองของอาณาจักร ! อาเรียกระตุกยิ้มมุมปาก ก่อนเดินจากไปด้วยท่วงท่าสง่างามของชนชั้นสูง โชคดีเหลือเกินที่เมื่อก่อนเธอเคยเป็นนักแสดงมาหลายปี ทำให้ได้ทักษะในเรื่องพวกนี้มาไม่น้อย ถึงแม้ช่วงหลังเธอจะลาออกแล้วมาเป็นโปรแกรมเมอร์ก็เถอะนะ กลับเข้าเรื่องกันดีกว่า... ว่าด้วยสาเหตุทำไมโปรแกรมเมอร์เช่นเธอถึงมาสิงสู่ในร่างของคุณนางร้ายในเกมที่ตัวเองสร้าง คำเดียวเลยว่าเธอยังงงงวยไม่หายจนถึงตอนนี้ มันเกิดขึ้นได้ยังไง ? ข้ามคำถามนี้แล้วมาคำถามต่อไป ว่าด้วยเรื่องตัวเกมและจุดจบที่แท้จริง ตัวเกมคล้ายเกมจีบหนุ่มทั่วไปคือมีนางร้ายและคุณนางเอกที่จะเลือกเข้ารูทแล้วจีบพระเอกของแต่ละรูท หากจีบได้ก็แต่งงานจีบไม่ได้ก็กินแห้วไป มาต่อด้วยเรื่องจุดจบของนางร้าย ถ้านางเอกจีบติดก็จะโดนถอนหมั้น แต่ถ้าจีบไม่ติดก็ได้อยู่กินกับเจ้าชายไปเลย... แต่...หึหึ มันแค่ฉากบังหน้าเท่านั้น ! แท้จริงแล้วมันมีอะไรที่ซับซ้อนซ่อนเงื่อนมากกว่านั้น หากคุณนางเอกจีบสำเร็จเธอจะได้แต่งงานกับเจ้าชาย แต่ทางครอบครัวของเจ้าชายไม่ยอมรับเธอ เธอจึงได้เป็นแค่ภรรยาเก็บลับ ๆ ไม่มีหน้ามีตา และสุดท้ายคุณนางเอกก็จะตรอมใจตายในที่สุด... หลังจากนั้นเจ้าชายก็จะอยู่ครองความโสดไปตลอดไม่คิดแต่งงานใหม่ แต่หากคุณนางเอกจีบไม่สำเร็จ คุณนางร้ายก็จะได้แต่งงานกับเจ้าชาย แน่นอนว่าด้วยฐานะทางครอบครัวของคุณเธอหล่อนย่อมได้เป็นภรรยาที่ออกเชิดหน้าชูตา แต่สุดท้ายก็ต้องตายหลังจากแต่งได้ไม่กี่ปี เพราะโรคที่เป็นอยู่ตั้งแต่เด็กกำเริบ และสุดท้ายคุณพระเอกก็จะอยู่เป็นโสด โฮะ..เอาเป็นว่าไม่ว่าใครจะจีบสำเร็จทุกคนก็ต้องตายอยู่ดีในตอนจบละนะ ถ้าเป็นเธอเมื่อก่อนคงพึ่งพอใจกับฉากจบแบบนี้ แต่ว่าตอนนี้...เธอเป็นคุณนางร้าย การถีบนางเอกให้กระเด็นไม่ใช่ปัญหาหลักในสายตาของเธอ ที่เป็นปัญหาคือการคงอยู่ของตัวเธอ ร่างกายอ่อนแอบอบบางตั้งแต่กำเนิด เชื้อสายของชนชั้นสูง ท่านหญิงสูงส่ง แต่เอาเถอะ เรื่องพวกนี้คือเรื่องในอนาคต กลับมาที่ความเดิม เมื่อหนึ่งเดือนก่อนเธอได้ทำการเข้ามาสิงร่างคุณนางร้ายอย่างงง ๆ หลังจากตั้งสติได้เธอพบว่าคุณนางเอกเลือกจะเข้ารูทของเจ้าชายเอลิออท ซึ่งมีตัวเธอเป็นนางร้าย ความสัมพันธ์ของทั้งคู่นับว่าดีในระดับหนึ่ง พวกเขาข้ามผ่านฉากคุณนางเอกหลงป่าแล้วไปเจอคุณพระเอกที่บาดเจ็บ คุณนางเอกที่มีจิตใจเมตตาเลยทำการเข้าไปช่วยอยู่ดูแลเจ้าชายเอลิออทด้วยตัวเองถึงสามวัน หลังจากนั้นเจ้าชายเอลิออทก็เริ่มจะใจดีกับคุณนางเอกเป็นพิเศษเล็กน้อย ยังดีที่ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ยังไม่ถึงขั้นเป็นสหายรู้ใจ เพราะฉะนั้นคุณนางเอกคะ ดิฉันได้ทำการยึดร่างนี่แล้วคุณคงต้องกินแห้วแล้วล่ะค่ะ “อาเรีย”น้ำเสียงทุ่มต่ำเรียกเธออย่างอ่อนโยน อาเรียหยุดชะงักปลายเท้า ใบหน้าที่มองต่ำเพราะต้องการใช้ความคิดเงยหน้าขึ้นสูง พบว่าร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มผมทอง หน้าตาคล้ายคลึงกับเธอหลายส่วนยืนอยู่ข้างหน้า พร้อมกับร่างสูงของชายหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีขาวที่กำลังเดินตามมาอย่างไม่รีบเร่ง “ไม่ใช่ว่าท่านพี่รอน้องอยู่ที่ศาลาริมน้ำหรอคะ”อาเรียถามเสียงหวาน ตามแผนสร้างสัมพันธ์อันดีแล้วพวกเขาควรรอเธออยู่ที่ศาลาริมน้ำไม่ใช่เหรอ ? ซีโน่ เยอร์มาลิต้า ยกมือขึ้นเกาหัวแก้เก้อ ดวงตาสีฟ้ากระจ่างเช่นเดียวกับเธอหลบต่ำลง “พี่เห็นน้องหายไปนาน เลยออกมาตามหาน่ะ เจ้าชายเอลิออทเองก็บอกว่าแสงแดดที่ศาลาเริ่มร้อนเกินไป” “เห็นน้องปลอดภัยดีพี่ก็ดีใจแล้วละ”ท่านพี่ยกมือขึ้นลูบหัวเธอตามความเคยชิน แม้เมื่อก่อนอาเรียจะนิสัยไม่ค่อยดีนักแต่สำหรับคนในครอบครัวแล้ว อาเรียก็เปรียบเสมือนนางฟ้าตัวน้อย ๆ “ทะ...” “เราไม่มีเวลาว่างขนาดมาชมการแสดงความรักระหว่างพี่น้องหรอกนะ”เจ้าชายเอลิออทที่หยุดยืนอยู่ในต่ำแหน่งใกล้กว่าเมื่อไหร่ไม่รู้เอ่ยเสียงเย็นชา หางตาของเจ้าชายปรายตามองเธอราวกับคนแปลกหน้า อาเรียฉีกยิ้มอ่อน แม้ว่าเขาจะเป็นว่าที่สามีของเธอ แต่ว่าความเย่อหยิ่งนี่... น่าหมั่นไส้ชะมัด... “ถวายพระพรเพคะเจ้าชาย”อาเรียย่อตัวลงอย่างสง่างาม ริมฝีปากรูปกระจับเอ่ยเสียงนุ่มนวล เจ้าชายไม่ตอบรับสิ่งใด เขาเมินเธออย่างสิ้นเชิง เพียงเพราะอาเรียคือว่าที่คู่หมั้นซึ่งเขาไม่ต้องการ สิ่งที่อีกฝ่ายมอบให้จึงมีเพียงความเย็นชา “...” ท่านพี่ยืนอยู่ตรงกลางระหว่างความขัดแย้งของทั้งสองฝ่ายมีสีหน้ากระวนกระวาย น้องสาวของเขาพึ่งจะหายดีหลังจากนอนป่วยถึงหนึ่งเดือนเต็ม หากได้รับถ้อยคำเย็นชาจากเจ้าชายเอลิออท กลัวเหลือเกินว่าจะช้ำใจแล้วทรุดป่วยลงไปอีก อาเรียยืนตัวขึ้นหลังจากย่ออยู่นาน ดวงตาทอประกายอย่างเจ้าเล่ห์ ถึงเวลาเริ่มสวมหน้ากากของนางร้าย “เมื่อสักครู่หม่อมฉันพึ่งเข้าไปทักเลดี้เอมมิเลียที่บังเอิญเจอกัน นิสัยของเธอนั้นไม่แปลกเลยที่เจ้าค์ชายจะนับเป็นสหาย” เจ้าชายเอลิออทเลิกคิ้วสูง ดวงตาปรายตามองร่างบอบบางตั้งแต่หัวจรดเท้า เมื่อหนึ่งเดือนก่อน นางพึ่งล้มป่วยเพราะเห็นเขาอยู่กับหญิงสามัญชนผู้นั้น แต่มาในวันนี้กลับกล้าเดินเข้าไปทัก “ท่านหญิงทำอะไรนาง” อาเรียยิ้มรับ เปล่งเสียงหัวเราะแผ่วเบา “เป็นนางที่จะทำอะไรหม่อมฉันเสียมากกว่า” อาเรียฉีกยิ้มเย้ยหยันเมื่อเห็นสายตาเย็นยะเยือกที่ส่งมา แม้อีกฝ่ายจะอายุมากกว่าร่างนี้ถึงสองปี แต่วุฒิภาวะในการเป็นผู้นำกลับยังไม่มากพอต่อตำแหน่งองค์รัชทายาท ช่างเป็นเด็กน้อยที่ควรจับดัดนิสัย “เจ้าชายเอลิออทพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมว่าเรารีบไปเข้าเรียนกันเถอะ”ท่านพี่รีบออกตัวปกป้องเธอเข้าเดินมาข้างหน้าบังอาเรียเอาไว้ด้านหลัง เอลิออทมองเธออย่างคาดโทษ ก่อนครางตอบเสียงแผ่ว “อ่า...” เจ้าชายสูงศักดิ์ขยับปลายเท้าเดินไปในที่สุด ท่านพี่ส่งยิ้มให้กำลังใจ ก่อนรีบเร่งฝีเท้าเดินตามหลังไป อาเรียมองภาพนั้นด้วยจิตใจที่ว้าวุ่น เพราะร่างนี้เคยยึดติดกับเอลิออทมากเกินไป ทำให้เวลาเห็นสายตาเย็นเหยียบนั้นรู้สึกเจ็บไปถึงขั้วหัวใจ มือเรียวยกขึ้นกุมหน้าอกทางด้านซ้ายอย่างไม่ตั้งใจ เข้มแข็งเข้าไว้ คุณนางร้าย ร่างเพรียวระหงยืนนิ่งอยู่นานกว่าหลายนาที จากนั้นเริ่มขยับปลายเท้าก้าวขาไปยังตึกเรียนของตนเพื่อเข้าเรียน อาเรียคือนางร้ายเพียบพร้อมด้วยฐานะและหน้าตา แต่น่าเสียดายพระเจ้าไม่ได้ให้ความสามารถทางด้านมนตรากับเธอ เธอมีเพียงธาตุน้ำที่เป็นได้เพียงธาตุสนับสนุน มีร่างกายที่อ่อนแอเกินกว่าจะฝึกศิลปะการป้องกันตัว เรียกได้ว่าเป็นสาวน้อยบอบบางเต็มรูปแบบ แต่ด้วยนิสัยเฉพาะตัว ความเย่อหยิ่งของชนชั้นสูง ทำให้อาเรียไม่เคยแสดงความอ่อนแอออกมาให้เห็น ด้วยเหตุนี้เธอจึงดูเหมือนนางร้าย ส่วนคุณนางเอกนั้นหล่อนมีพร้อมทั้งหน้าตาและความสามารถ แต่กลับไร้ฐานะยศฐา พระเจ้าให้โชคมากมายแก่หล่อน ทำให้ไม่ว่าจะทำอะไรทุกอย่างมักประสบความสำเร็จไปด้วยดี ด้วยความไร้เดียงสาของสาวน้อยที่เติบโตมาในชนบทซึ่งมีแต่คนจริงใจ ทำให้หล่อนกลายเป็นนางเอกที่สมบูรณ์แบบ เมื่อคิดถึงตรงนี้ เธออดจะฉีกยิ้มสมเพชตัวเองไม่ได้ เป็นคนออกแบบตัวเกมให้มีเนื้อเรื่องแบบนี้ พอมาเจอกับตัวเองเข้าจริง กลับรู้เลยว่าตัวนั้นใจร้ายกับคุณนางร้ายเพียงไร ช่างเป็นผลกรรมที่ตามสนองโดยแท้ อาเรียผลักบานประตูห้องเรียน ทุกสายตาหยุดนิ่งมาหาเธอเช่นทุกครั้ง เว้นเพียงหญิงสามัญชนที่นั่งนิ่งแข็งเป็นหิน อาเรียฉีกยิ้มให้กับคำทักทายมากมาย เธอจงใจฉีกยิ้มกว้างเป็นพิเศษไปให้คุณนางเอกน่าสงสาร ร่างเพรียวระหงก้าวขาอย่างมั่นคงเดินผ่านโต๊ะของคุณนางเอก ขาเรียวหยุดชะงักลง ริมฝีปากเอ่ยเสียงเรียบเพื่อย้ำเตือน “หวังว่าคุณจะเข้าใจความหวังดีของดิฉันนะคะ” “...” “เพราะอนาคตของคุณยังไปได้ไกลว่านี้ หากเลือกเส้นทางเดินที่ถูกต้อง” อาเรียเชิดหน้าขึ้นอย่างสง่างาม ใบหน้ายังคงไว้ซึ่งรอยยิ้มอ่อนโยนไม่จางหาย เส้นทางชีวิตต่อจากนี้ของคุณนางเอกจะเรียบง่ายหรือไม่ขึ้นอยู่กับตัวคุณนางเอกแล้วนะคะ นับว่าดิฉันใจดีมากแล้วกับคุณ ส่วนเส้นทางเดินชีวิตของดิฉัน...