(หลง)ทางรักมาเฟีย

4 เธอกำลังอ่อยฉัน

"เลี้ยวไหน"

"ซ้าย ไม่ใช่ๆ นี่มันแยกไหนวะ" มาเฟียหนุ่มถอนหายใจ ถามหาสาระจากคนเมามันได้ที่ไหน

"ฉันวนแยกนี้มาสามรอบแล้วนะ เอาไง"

"อยากเลี้ยวไหนก็ตามใจเลย ฉันปวดหัวแล้ว" พูดจบก็ล้มตัวลงนอน มาเฟียหนุ่มเลยเลือกเลี้ยวขวากลับที่พักของตัวเองแทน วันนี้คงคุยกันไม่รู้เรื่อง ใช่แยกนี้หรือเปล่าก็ไม่รู้ หากถามย้ำอีกครั้งก็คงต้องวนกลับมาอีกรอบ

เมื่อลิฟต์เคลื่อนตัวพาทั้งรถและคนที่นั่งอยู่ด้านในขึ้นมายังห้องพักเรียบร้อย ศิลาก็รีบร้อนวิ่งมาเปิดประตูให้เจ้านายทันที

"ให้ผมช่วยมั้ยครับ"

"ไม่ต้อง ไปสั่งแม่บ้านให้เตรียมห้อง"

"ครับนาย"

ศิลารีบทำตามเจ้านายสั่ง หลังจากที่ไปส่งเพื่อนสนิทของสาวพยาบาลเรียบร้อยศิลาก็รีบขับรถกลับที่พักเพื่อมาสแตนด์บายรอเจ้านายทันที พอเห็นลิฟต์เคลื่อนขึ้นมาศิลาก็วิ่งวุ่นจัดเตรียมของที่จำเป็นต้องใช้เอาไว้ให้พร้อม เมื่อแม่บ้านจัดห้องเสร็จก็นำของพวกนั้นเข้าไปวางไว้บนเตียง

"ถอย แล้วก็ออกไป" ศิลาก้มหัวให้เจ้านายไม่คิดจะเงยหน้ามองสภาพพยาบาลสาวคนนั้นเลยสักนิดเพราะไม่กล้า ได้แต่อวยพรในใจให้เจ้านายมีความสุข หลังเฝ้ารอเธอคนนี้มานาน

"สู้ สู้ครับเจ้านาย"

"สู้กับอะไร ออกไปได้แล้ว" เซทท์ถอนหายใจกับบางอย่างที่วางอยู่บนเตียง กล่องถุงยางขนาดไซส์ตรงกับของตัวเองหลายแบบหลากกลิ่นและสีแตกต่างกันออกไปจำนวนมาก เขามองกล่องถุงยางสลับกับใบหน้าหวานที่กำลังหลับอยู่ ให้ใช้กับคนเมาขอเอามือลูบเสร็จเองจะดีกว่า

"บอกไว้ก่อนว่าฉันไม่ใช่สุภาพบุรุษ อย่าคิดอ่อยฉันเด็ดขาด" มาเฟียหนุ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตด้านบนของตัวเองออกสองเม็ด เพราะแอร์ในห้องเพิ่งเริ่มทำงานจึงทำให้คนขี้ร้อนอย่างเขาเริ่มหงุดหงิด แม่บ้านขอลากลับเพราะได้เวลาเลิกงานพอดี เขาพยักหน้าแล้วหันมาสนใจคนบนเตียงต่อ

"ชามันไม่ง่ายใช่มั้ย ใช่มั้ยๆๆๆ" อยู่ๆ เธอก็โวยวายเสียงดังจนเขาตกใจ

"อะไรของเธอ" ใบหน้าหวานดวงตาหยาดเยิ้มเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ค่อยๆ ปรือตาขึ้นมาอีกครั้ง คราวนี้เธอจะแผลงฤทธิ์อะไรอีก ก่อนมาถึงก็ทั้งปวดฉี่อ้วกพุ่งจนหมดแรง ทำไมนะ มาเฟียหน้าตาดีที่มีทางเลือกอย่างเขาจะต้องมาคอยเก็บซากจากคนอื่นให้ลำบากแบบนี้ ทั้งๆ ที่ก็มีตัวเลือกมากมายยืนรออยู่

"จำได้ละ คุณ คุณ คุณคนหล่อนี่เอง" เขานิ่งขรึมมากกว่าเดิม คิดเหรอว่าคำชมจากปากคนไร้สติอย่างเธอจะทำให้เขาเผลอยิ้มออกมาได้

"นอนได้แล้ว" เขาบอกปัดแล้วทำท่าจะลุก แต่ทว่ามือเล็กของหญิงสาวก็ดันไวกว่าคว้าขวับเข้าที่ข้อมือของเขาจนทำให้ชายหนุ่มที่กำลังลุกชะงักเล็กน้อย

"ก็บอกให้เลี้ยวซ้ายไง"

"ซ้ายบ้าบออะไร ซ้ายสามรอบแล้ว" เธอยังไม่วายชวนเขาทะเลาะเรื่องบอกทาง สายตาของพยาบาลสาวมองไปรอบๆ ห้องนี้ไม่คุ้นชินเลยสักนิด เธอกำลังเข้าใจผิดว่าตัวเองอยู่โรงแรม

"ซ้าย ที่มีตึกหลายๆ ชั้น"

"เธอฟังฉันนะ"

"อืม"

"ตึกหลายชั้นมีเป็นสิบ จะให้ฉันหอบคนเมาขึ้นตึกเป็นสิบ คืนนี้ทั้งคืนก็คงไม่ครบ"

"แล้วคุณก็เลือกพาฉันเข้าโรงแรมสินะ หึ เอาสิ เอาเลย จะทำอะไรก็เอาเลย ฮื่อ ๆ ในเมื่อรักษาเนื้อรักษาตัวแล้วมันไม่มีค่าก็เอาฉันเลย" เขาปวดหัวมากนะ ได้แต่บ่นในใจไม่กล้าพูดออกมากลัวจะเป็นปัญหาและทำให้เธอโวยวายหนักมากกว่าเดิม

"แฟนเธอต่างหากที่ไม่รู้จักพอ" เขาพยายามปลอบเพื่อให้เธอสงบลง

"พวกมันบอกว่าฉันจืดชืด ตรงไหน นมฉันก็มี ขาฉันก็ขาว"

"เฮ้ยๆ หยุดได้แล้ว " มาเฟียหนุ่มรีบปรามเมื่อหญิงสาวยืนขึ้นแล้วพยายามปลดกระดุมเสื้อด้านนอกออก น้ำชาที่ตอนนี้สติถูกควบคุมด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ไม่อาจควบคุมความรู้สึกส่วนลึกข้างในตัวเองได้แล้วอีกต่อไป

"อย่าห้าม แค่นั่งดูและพิจารณา ว่าฉันจืดชืดตรงไหน ดูๆ" เขายกมือกุมขมับ เด็กบ้าคนนี้จะเมาอีกไม่ได้เป็นอันขาด อยากกระชากลงมานอนคว่ำบนตักแล้วตีก้นซะให้เข็ด หัวใจแกร่งเต้นรัวเมื่อกระดุมเม็ดสุดท้ายถูกปลดออก บลาลูกไม้สีบาวที่ห่อหุ้มอกอวบอิ่มที่ใหญ่เกินตัวไว้นั้นทำให้มาเฟียหนุ่มลอบกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่

"เธอกำลังอ่อยฉัน"

"ฉันจืดชืดแบบที่คนพวกนั้นบอกหรือเปล่า" น้ำตาเม็ดใหญ่หยดลงบนเนินอกและตามมาด้วยอีกหลายหยด ข้างในของน้ำชาเต็มไปด้วยความแค้นและความเจ็บที่อดีตเพื่อนสนิทและอดีตคนรักทิ้งไว้ให้ ความไว้เนื้อเชื่อใจที่สะสมมายาวนานมันได้พังลงหมดแล้ว

"ตอบสิ หรือว่าไม่พอ" มาเฟียหนุ่มนั่งนิ่งดวงตาฉายแววเป็นห่วงและเคียดแค้นไม่ต่างนั้นมองร่างบางตรงหน้าที่กำลังปลดตะขอและรูดซิปจนทำให้กระโปรงที่สวมใส่หลุดลงไปกองกับพื้น

"เธออยากได้คำตอบแบบไหนล่ะ"

"ฮึก ยังไงก็ได้ที่ทำให้ฉันรู้สึกเจ็บน้อยลง" ถ้าเป็นเขา สองคนนั้นคงได้ตายจากโลกนี้ไปแล้ว เกลียดที่สุดคือการทรยศและหักหลัง

"เธอกำลังเจ็บ" ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนพร้อมกับถอดเสื้อเชิ้ตของตัวเองคลุมไหล่ให้หญิงสาวที่ยืนเปลือยตรงหน้า

"เจ็บมากๆ เลย ฮึก ทำไมเจ็บแบบนี้"

"เพราะนั่นคือคนที่เธอไว้ใจที่สุดไง" น้ำเสียงที่แทบจะไม่เป็นภัยแถมยังเจือไปด้วยแง่คิดนั้นทำให้ร่างบางโผเข้ากอดมาเฟียหนุ่มอย่างเต็มแรง เธอทิ้งตัวและปล่อยโฮโดยไม่กลัวเลยว่าเขาจะทำร้าย ความรู้สึกลึกๆ เธอไว้ใจเขา มากกว่าอดีตคนรักและอดีตเพื่อนสนิทเสียอีก

"ฮื่อ ฉันโง่มากเลยใช่มั้ย ฮื่อ" เสียงร้องไห้ที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดนั่นทำให้เขาต้องยกแขนขึ้นมาแล้วโอบกอดร่างบางที่กำลังสะอื้นเอาไว้

"พวกมันต่างหากที่โง่"

"ฉันเกลียดพวกมัน" ความรู้สึกของเธอแหลกสลายไม่เหลือชิ้นดี จะยอมให้อภัยง่ายๆก็ไม่ใช่เรื่อง

"อยากแก้แค้นมั้ย" เสียงสะอื้นเริ่มเงียบลง คนเมาดันแผงอกของชายหนุ่มตรงหน้าออกแล้วมองหน้าเขาผ่านม่านน้ำตา แผงอกเปลือยเปล่า หน้าท้องเต็มไปด้วยซิกแพคเป็นลอนสวยได้รูปของเขาทำให้น้ำชาไม่อาจละสายตาไปไหนได้เลย

"ฉันถาม ได้ยินหรือเปล่า ชอบมองทีหลังจะได้ถอดให้มองบ่อยๆ"

"ยังไง"

"อยากมั้ยล่ะ" คำถามกำกวมของชายหนุ่มทำให้หญิงสาวเงียบไปพักใหญ่ แต่เพราะความเจ็บที่สองคนนั้นทิ้งไว้ทำให้น้ำชาไม่มีตัวเลือกมากนัก

"ถ้าอยาก ต้องทำยังไง"

"อันดับแรก เธอต้องมาเป็นผู้หญิงของฉันก่อน " ร่างเล็กเริ่มพยุงตัวเองไม่ไหว เซถลาไปข้างหน้าจนชายหนุ่มต้องรีบรับไว้ หน้าอกที่เกินตัวตอนนี้กำลังทำให้ความร้อนในกายของชายตรงหน้าระอุขึ้น

"ยังไง "

"ทำไมทำหน้าแบบนั้น"

"จะ อุก "

"เฮ้ย" น้ำชาปล่อยของเหลวออกจากปากอีกครั้ง เขาหลบไม่พ้นส่งผลให้หน้าท้องของตัวเองตอนนี้เต็มไปด้วยของเหลวกลิ่นแรงที่โชยเตะจมูกจนแทบทนไม่ไหว

"วันนี้ไม่ไหว วันอื่นได้มั้ย"

พึบ!

พูดจบก็ทิ้งตัวหลับตาแล้วเงียบไป

"เปียกยันไข่เลย แม่งเอ๊ย"

เป็นงานให้เขาต้องจัดการทุกอย่างด้วยตัวเอง แม้กระทั่งเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เธอทั้งหมด ชั้นในและแพนตี้ของหญิงสาวถูกโยนทิ้งถังขยะเพราะเปื้อนอ้วกจนเกินเยียวยา

"เดี๋ยวซื้อให้ใหม่" เขาพยายามประคับประคองมือของตัวเองไม่ให้สั่นเมื่อต้องลากผ้าขนหนูผ่านหน้าท้องขึ้นมาเรื่อยๆ จนถึงเนินอกได้รูปสวยจนแทบละสายตาไม่ได้ ให้ตายเด็กคนนี้ทำไมถึงนมสวยแบบนี้เขาคิดในใจ

"ใจเย็นๆ สิวะไอ้เซทท์ กับคนเมามันได้เรื่องที่ไหน" เขารีบเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้เธอจนเสร็จแล้วหยิบเสื้อยืดของตัวเองมาสวมใส่ให้เธอ ส่วนช่วงล่างนั่นก็เป็นปัญหาใหญ่สำหรับเขาอีกนั่นแหละ

"เธอไม่ได้จืดชืดสักหน่อย " สูดลมหายใจเข้าปอดและรีบสวมกางเกงใส่ขาทั้งสองข้างให้ทันที ใจแกร่งกลับมาเต้นแรงอีกครั้งเมื่อได้เห็นเนินเนื้อสวยอมชมพู

"กูจะบ้า" พอเสร็จก็รีบดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมแล้วปิดไฟเดินออกจากห้องนอนนั้นทันที

เขากลับเข้าห้องตัวเองแล้วทิ้งตัวลงบนเตียงทันที ความรู้สึกอยากได้เพิ่มขึ้นเป็นร้อยเท่า เขาเป็นชายทั้งแท่งเห็นแบบนั้นมีหรือที่จะไม่รู้สึก ความเป็นสุภาพบุรุษในตัวก็ยังมีอยู่บ้างแต่มีไม่ถึงร้อยเปอร์เซ็นต์ หากมีโอกาสเขาก็จะทำให้เธอมาเป็นของเขาให้ได้

_____________________________-