“...ถ้างั้นก็อยู่ค่ะพี่ลุค”
“อะไรนะ?”
“เอยบอกว่าจะอยู่ก็อยู่ค่ะ”
“เอยพูดจริง ๆ เหรอครับ”
“ค่ะ จะให้ทำยังไงล่ะในเมื่อบอกให้ไปแล้วพี่ลุคไม่ยอมไป”
“ก็พี่รักลูกรักเมียจะให้ไปได้ยังไงครับที่รัก พี่รักเอยกับลูกมากนะ”
“ค่ะ ถ้าอยากอยู่ก็อยู่ด้วยกันนี่ล่ะ แต่เอยไม่รู้นะว่าหลังจากนี้...จะอยู่กันครบทุกคนรึเปล่า”
“...อะไรนะเอย”
“เลือกเอาค่ะ เอยให้สิทธิ์พี่ลุคเลือก...ว่าใครจะไป”
“...”
“เอยให้เวลาตัดสินใจแค่ตอนนี้”
“พี่รู้ว่าเอยทำร้ายลูกไม่ลงหรอก” เขามองหน้าฉันเหมือนมั่นใจว่าฉันแค่แกล้งขู่
“ใครจะรู้คะ คนเราพอมันเจ็บมาก ๆ ไม่มีอะไรจะเสียแล้วมันก็ทำได้ทั้งนั้น จะลองไหมล่ะ”
“...เอยไม่ทำหรอก”
“ถ้างั้นก็อยู่ต่อค่ะ อยู่ให้รู้ว่าคนอย่างเอยทำอะไรได้บ้าง”
“นี่ลูกนะเอย” เสียงเขาเหมือนคนหมดแรงแต่เชื่อเถอะว่าคนที่หมดแรงที่สุดคือฉันต่างหาก
“ใช่ค่ะ นี่ลูก ถ้าแคร์ก็ไปซะ”
“...” น้ำตาเขาไหลออกมาช้า ๆ สา
