(แต่ถ้ามีพ่อด้วยก็ดีกว่าไม่ใช่เหรอครับแม่ แม่ช่วยผมหน่อยนะครับผมขอร้อง ถ้าแม่คุยให้ยังไงน้องก็ต้องให้โอกาสผมบ้าง ค่อย ๆ คุยก็ได้ ทีละนิดก็พอครับแม่ น้องเกรงใจแม่ผมรู้ดี ผมอยากได้ลูกเมียผมคืน)
“ไม่จำเป็นต้องคุยค่ะ ลูกเอยคงไม่ต้องการมีพ่อเลว ๆ เพราะมันไม่จำเป็น! พ่อแบบนี้มีไปก็ไม่มีอะไรดีหรอกมีแต่ดึงให้ชีวิตตกต่ำ!”
ติ๊ด!
“...”
“หนูเอย”
“เอยขอโทษนะคะคุณป้าที่เสียมารยาท เอยขอโทษจริง ๆ ค่ะ” ฉันยกมือไหว้ท่านที่เสียมารยาท แต่ตอนนี้เกลียดที่ตัวเองพูดแล้วน้ำตาไหลพรากที่สุดเลย
“ไม่เป็นไรลูกแม่เข้าใจหนู ไม่เป็นไรนะลูกนะ พี่เขาทำผิดจริง ๆ แม่ไม่เข้าข้างลูกชายแม่หรอก”ฉันโผเข้ากอดท่านทั้งน้ำตาอีกแล้ว
“เอยขอบคุณคุณป้ามากนะคะที่เข้าใจเอย” ฉันกอดท่านอยู่พักหนึ่งก็ค่อย ๆ ผละออกแล้วเอ่ยคำขอบคุณที่ต่อให้เมื่อกี้จะเสียมารยาทพูดแทรกทั้งที่นั่งฟังอยู่ตั้งนานแล้วยังว่าลูกชายท่านด้วยคำแรง ๆ แต่ท่านก็ยังรักแ
