“ถ้างั้นกล้าไหมล่ะ? กล้าเผชิญหน้ากับมันสักครั้งไหมถ้าคิดว่าทุกวันนี้ไม่ได้หลอกตัวเองไปวัน ๆ ว่ามีความสุขแล้วโดยที่ไม่ต้องมีผัวคอยอยู่ข้าง ๆ”
“ไม่จำเป็นที่เอยต้องทำอะไรแบบนั้นค่ะ”
“หึ!” พี่แทนแค่นเสียงใส่ก่อนที่จะทำอะไรกับโทรศัพท์พร้อมกับเดินมาหาฉัน
“ดูซะ”
“...”
“มันไม่ได้แค่ตรอมใจ แต่มันแพ้ท้องแทนเมียมันจนกินอะไรแทบไม่ได้”
“เขาอาจจะสำมะเลเทเมาแล้วแกล้งบอกว่าแพ้ท้องแทนเอยก็ได้”
“ถ้าคิดว่ามันเป็นคนแบบนั้นก็ตามใจเราเถอะขวัญเอย พี่ก็แค่หวังดี” พี่แทนชักมือที่ถือโทรศัพท์และในนั้นมีรูปของคนคนนั้นกลับก่อนที่พี่แทนจะเดินไปในทันที
“...ไปหาข้าวเหนียวมะม่วงกินกันเถอะนะคะ” ฉันลูบท้องเพื่อคุยกับคนในท้องที่อยู่ ๆ ก็เกิดอาการดิ้นแรงแล้วก็ถี่ขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ลูกแม่หิวใช่ไหมคะเดี๋ยวแม่พาไปหาอะไรกินนะคนเก่ง
-เวลาต่อมา-
“ทำไมวันนี้หนูดิ้นจังเลยคะ” ฉันนอนไม่ได้เลยง่วงมากแต่ลูกจะถีบท้องท
