กรงสวาท 25++

“เป็นอะไรอีกล่ะไอ้หมอ นี่แกจะมีเรื่องให้เครียดทุกวันแบบนี้ไม่ได้นะเว้ย!” “หุบปากแกได้รึยัง ก่อนที่ฉันจะมีเรื่องต้องเครียดเพิ่ม” “เอ่อ!!” เซบาสเตียน คุณหมอหนุ่มสุดหล่อที่เอาแต่ดื่มอย่างหนักตั้งแต่เดินมานั่งที่โต๊ะในผับชื่อดัง โดยมี ชิตตะวัน หรือ ตะวัน เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของเขานั่งดื่มอยู่ก่อนแล้ว สองหนุ่มเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่อนุบาลเลยทำให้สนิทกันมากซึ่งมากกว่าพี่น้องท้องเดียวกันเลยก็ว่าได้ “เดี๋ยวฉันไปเข้าห้องน้ำแปปนึงนะ อย่าพึ่งกลับล่ะ วันนี้จะมีพวกสาวๆมหาลัยมาเลี้ยงฉลองกันที่นี่ เผื่อได้ติดไม้ติดมือกลับห้อง” “ไอ้นี่...” เซบาสเตียนหันไปมองร่างสูงของชิตตะวันที่กำลังเดินออกไปทางห้องน้ำของผับแต่สายตาเขากลับไปหยุดอยู่ที่สาวสวยร่างเล็กแต่อัดแน่นไปทุกสัดส่วนอย่างสนใจ “โนเบล! ทำไมแกมาเร็วจังล่ะ ไหนว่ารอแม่แกนอนก่อนไง” “หนีออกมา คนอื่นยังไม่มาเหรอ?” “เออ สิ นี่พึ่งจะเที่ยงคืนเอง ไปรอที่โต๊ะเดิมโน่นไป ฉันไปเข้าห้องน้ำก่อน” “อืม” ร่างเล็กที่แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าน้อยชิ้น ที่แทบจะไม่ได้ปกปิดอะไรได้เลยเดินนวยนาดผ่านเหล่าบรรดาชายหนุ่มที่มองเธอเหมือนกับว่าอยากสำเร็จความใคร่ไปนั่งยังโต๊ะประจำที่อยู่กลางผับอย่างไม่สนใจสายตาหื่นกระหายพวกนั้น “โนเบล! ไม่นึกเลยว่าเราจะใจตรงกันขนาดนี้” พอนั่งลงแต่ยังไม่ทันได้ทำอะไร ร่างผอมสูงของ ออกัส เพื่อนร่วมห้องของโนเบล พ่วงตำแหน่งคู่ควงของเธอก็เดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มกว้าง เมื่อเขาอ่านในไลน์กลุ่มและรู้ว่าโนเบลมาถึงก่อนเพื่อนคนอื่นๆ เขารีบสลัดสาวสวยที่กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มทิ้งแล้วออกมาหาเธอทันที “อ่าว ไหนนายบอกว่ามาไม่ได้” โนเบลหันไปถามอย่างแปลกใจ เพราะก่อนหน้านี้เธอเห็นเขาพิมพ์ไปในไลน์กลุ่มว่าติดธุระ น่าจะไม่มา “อ้อ พอดี เอ่อ เสร็จไวน่ะ” ออกัสโกหกออกมา พร้อมกับรีบเดินไปนั่งข้างโนเบล ซึ่งเธอเองก็พอเดาทางถูกว่าที่จริงแล้วออกัสนั้นเจ้าชู้ตัวพ่อ แต่ที่เธอยอมควงกับเขาก็แค่เอาไว้แก้เบื่อและเอาไว้เพิ่มความน่าสนใจให้กับตัวเองก็เท่านั้น “เสร็จคืนนี้ เราไปต่อที่คอนโดของฉันไหม? พ่อพึ่งซื้อเป็นของขวัญวันเกิด ริมแม่น้ำ...” ออกัสถามออกมา “อือ ไปสิ” “ห๊ะ? เอ่อ เธอพูดจริงนะโนเบล! เธอไม่ได้โกหกฉันใช่ไหม?” “อืม” ออกัสแทบจะกลั้นความตื่นเต้นดีใจเอาไว้ไม่อยู่ เมื่อสุดท้ายฝันของเขาก็กลายเป็นจริง โนเบลยอมตกลงไปที่จะไปต่อกับเขา ทั้งๆที่เขาพยายามชวนเธอมาแล้วหลายครั้ง แต่เธอก็ปฏิเสธแทบทุกครั้ง “แล้วทำไมคนอื่นยังไม่มาอีก พวกนั้นคงยกเลิกแน่ๆ เดี๋ยวฉันถามในไลน์กลุ่มก่อนนะ” ออกัสหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเข้าไปในไลน์กลุ่ม ซึ่งก็เป็นไปตามแผนที่เขาวางไว้ เมื่อพวกเพื่อนๆทยอยกันขอยกเลิกนัดในคืนนี้กันจนหมด เหลือแค่โนเบล เขาแล้วก็เพื่อนอีกคนที่มาก่อนคนอื่นๆและตอนนี้ก็ไปเข้าห้องน้ำอยู่ “ว้า...พวกนั้นยกเลิกกันหมดเลย บอกว่าไม่ว่างน่ะ” เขาพูดออกมาเหมือนผิดหวังทั้งๆที่ในใจกำลังตื่นเต้นดีใจและภาวนาให้เพื่อนอีกคนกลับไปก่อน เขาจะได้มีเวลาอยู่กับโนเบลนานๆ ส่วนโนเบล ตอนนี้เธอไม่ได้สนใจอะไรทั้งนั้น นอกจากคำพูดของมารดาที่อยากให้เธอหมั้นและแต่งงานกับใครก็ไม่รู้ แถมอายุห่างกันตั้ง 13 ปีอีก แก่ขนาดนั้นเธอคงทำใจรับเอามาเป็นสามีไม่ได้แน่นอน “นี่เพื่อนพี่ ชื่อเซบาสเตียน...เฮ้ยไอ้หมอ นี่น้องนุ่มนิ่ม...เธอชวนเราไปนั่งร่วมโต๊ะด้วย...” “ไม่ล่ะ แกจะไปก็เชิญ” “งั้น...เราไปกันเถอะ พี่อยากรู้จักเพื่อนๆของน้องนุ่มนิ่มจะแย่อยู่แล้ว” ชิตตะวันรีบเดินมาโอบเอวคอดของ นุ่มนิ่ม อย่างแนบชิดพร้อมกับก้มลงไปกระซิบบางอย่าง จนแก้มเนียนแดงปลั่งขึ้นมาทันที ก่อนจะพากันเดินออกไป ปล่อยให้เซบาสเตียนได้แต่นั่งดื่มอยู่คนเดียว “หึหึ แต่งงานบ้าบออะไรกัน...” เซบาสเตียนได้แต่คิดเรื่องที่มารดาพึ่งบอกมา ซึ่งนี่เป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ที่มารดาของเขาพูดเรื่องแต่งงานขึ้นมา “โนเบล ออกัส นี่พี่ตะวัน แฟนใหม่ฉันเอง” พอมาถึงโต๊ะ นุ่มนิ่มก็รีบแนะนำชิตตะวันให้กับเพื่อนๆรู้จักในฐานะแฟนใหม่ ทำเอาชิตตะวันที่ไม่คิดว่าเธอเป็นแฟนได้แต่ยิ้มฝืนๆออกมา เพราะเขาพึ่งมีอะไรกับเธอเมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมาที่หน้าห้องน้ำ แต่เธอกลับบอกว่าเขาเป็นแฟนนี่สิ ทำเอาเพลย์บอยอย่างเขาถึงกับคิดหนัก “ใครอ่ะ?...” โนเบลไม่ได้สนใจคนตรงหน้าแต่กลับสนใจอีกคนที่นั่งอยู่โต๊ะไม่ไกล “อะไร ก็บอกว่าแฟน...” “ฉันหมายถึงผู้ชายคนนั้น ใคร?” “หือ? นั่นเหรอ...เพื่อนพี่ตะวัน...ทำไม...” “...............” ทั้งสี่คนหันไปมองที่เซบาสเตียน ที่เอาแต่ดื่มอย่างไม่เข้าใจ “อย่าบอกนะว่าน้องสนใจ ฮ่าฮ่าฮ่า ไอ้นั่นน่ะ มันไม่เอาเด็กหรอก อย่างมัน...อ่าว...” ชิตตะวันบอกออกมาด้วยความรู้สึกขบขัน เมื่อเห็นเด็กสาวสนใจเพื่อนของเขา “อ่าว โนเบล! จะไปไหนอ่ะ” ออกัสที่เห็นว่าอยู่ดีๆโนเบลก็ลุกขึ้นแล้วเดินตรงไปที่โต๊ะของเซบาสเตียนรีบร้องเรียก ไม่ต่างกับนุ่มนิ่มและชิตตะวัน ที่มองตามโนเบลไปอย่างไม่เข้าใจ “เดี๋ยวก็กลับมาแหละ นายไม่ต้องตามไปหรอก นั่งเถอะ” นุ่มนิ่มรีบบอกพร้อมกับดึงให้ชิตตะวันนั่งลงข้างเธอ ทำเอาชิตตะวันที่อยากเดินกลับไปหาเพื่อนได้แต่ทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก รักสนุกแต่ไม่เคยอยากผูกสัมพันธ์กับใคร ส่วนออกัสก็มองตามโนเบลไปด้วยความหึงหวง “ขอนั่งด้วยคนได้ไหม? พอดีโต๊ะนั้นมันอึดอัดน่ะ” โนเบลเดินมานั่งลงตรงข้ามกับเซบาสเตียนด้วยท่าทียั่วยวน สองเต้าใหญ่ถูกบีบและดันจนแทบล้นออกมา ทำเอาเซบาสเตียนที่จ้องอยู่ถึงกับกลืนน้ำลายอันเหนียวหนืดลงคอ “อายุเท่าไหร่?” สิ่งแรกที่เขาพูดออกมาคือถามอายุของคนตรงหน้า ที่ดูยังไงก็เหมือนยังไม่บรรลุนิติภาวะ “ใครเขาพูดถึงอายุกัน...เหมือนจะเด็ก แต่โนเบลไม่เด็กแล้วนะคะ...ดูจาก...นี่...ก็น่าจะรู้ว่าโตแล้ว” ไม่พูดเปล่า แต่เธอยังขยับร่างกายให้เขาเห็นว่าเธอนั้นโตมากขนาดไหน “ยัดมารึเปล่าล่ะ” “นี่! ยัดบ้าอะไรกัน ของแท้ทั้งนั้น ไม่เชื่อลองจับไหมล่ะ!” พอได้ยินที่เขาพูด โนเบลถึงกับรู้สึกไม่พอใจ เมื่อความภูมิใจของเธอที่มารดาให้มาจนล้นขนาดนี้ เขากลับบอกว่าเธอยัดไส้ เธอรีบลุกขึ้นเดินไปใกล้จนชิดพร้อมกับจับมือของเขาขึ้นมาแล้ววางทาบมันลงบนความใหญ่โตของตัวเองอย่างไม่คิดอาย อืม...ของจริง... และเซบาสเตียนที่เผลอบีบขย้ำเต้าใหญ่ถึงกับเผลอครางขึ้นในใจ เมื่อมันคือของจริง ไม่น่าเชื่อว่าตัวเล็กแค่นี้เธอกลับมีมากจนใหญ่ล้นมือของเขา “เชื่อ...เชื่อรึยัง ว่าของจริง” โนเบลถึงกับหายใจติดขัด เมื่อเขาไม่ได้แค่อยากพิสูจน์ แต่กลับไม่ยอมปล่อยแถมยังบีบคลึงเล่นอย่างไม่สนใจสิ่งรอบข้าง “ถ้าจะให้แน่ใจ...ต้องสัมผัสข้างใน...” เขาบอกออกมาพร้อมกับมองจ้องโนเบล ที่ดันเผลอไปจ้องเขากลับ ทำเอาเธอเหมือนกับตกอยู่ในภวังค์ เมื่อสองตาคมสีฟ้าเขียวมรกตกำลังจ้องมองเธอราวกับจะกลืนกิน หล่อ...หล่อมาก...โคตรหล่อ...อ๊า... เธอได้แต่คิดขึ้นมาในใจ เมื่อร่างกายกำลังตกอยู่ในภวังค์ความหล่อเหลาของคนตรงหน้า เกิดมาเธอก็พึ่งเคยเห็นผู้ชายที่หล่อจนโลกของเธอหยุดหมุนได้แบบนี้ “ปล่อยมือจากแฟนฉันเดี๋ยวนี้นะไอ้เวรเอ้ย!!!” และออกัสที่หันมาเจอภาพบาดตาบาดใจถึงกับลุกวิ่งมาที่ทั้งสอง เขาง้างแขนกะจะต่อยไปที่เซบาสเตียนด้วยแรงทั้งหมดที่มี แต่อีกฝ่ายดันรู้ตัวแล้วหลบหมัดทัน จนออกัสล้มหน้าทิ่มไปกับพื้น “ออกัส!!” โนเบลที่พึ่งได้สติตกใจกับสิ่งที่ออกัสทำ ส่วนออกัสรีบลุกขึ้น แล้วพยายามจะต่อยเซบาสเตียนอีกรอบ ซึ่งอีกฝ่ายก็ยังหลบทันแถมยังสวนหมัดกลับจนออกัสสลบกลางอากาศ “อ่าวเฮ้ย! ไม่เห็นต้องทำขนาดนั้นเลยนี่ไอ้หมอ! ดูสิ ตายไหมล่ะนั่น” เป็นชิตตะวันที่เดินตามมารีบเข้าไปดูอาการของออกัสที่นอนหมดสติอยู่ “กลับล่ะ” เซบาสเตียนที่เห็นว่าคนเริ่มเยอะรีบเอ่ยขอตัว ก่อนจะเดินออกไป “ฝากดูออกัสทีนะ” ส่วนโนเบลที่เห็นว่าเซบาสเตียนเดินออกไป เธอรีบหันไปบอกนุ่มนิ่มแล้วเดินตามร่างสูงใหญ่ออกไปอีกคน ทำเอาทั้งนุ่มนิ่มและชิตตะวันได้แต่หันมามองหน้ากันอย่างสับสนมึนงง เมื่อเขากับเธอกำลังจูบแลกลิ้นกันอยู่แท้ๆ หันมาอีกทีก็เห็นแค่ตอนที่ออกัสลอยหมดสตินั่นแหละ