To Marry The Prince

Chapter 58: Invader

"This is not a bad thing, we do understand that sometimes things turn out this way. We can see how sorry you are Aliyah and you are even willing to pay the penalty fee so easily, without any hesitation. We do appreciate that. Kaya lang gusto ko lang malaman kung bakit kaialngan mong mag cancel para sa role as a Deity of the Moon? Dito sa project next year? Ang akala ko ba ay pangarap mong role ito? And you were really excited to start taping?" the old director asked Aliyah as she sat down beside her manager, Emily.

Nakangiti lang si Aliyah habang nag iisip ng kahit na anong dahilan na puwede niyang sabihin habang hindi pa niya masabi ang buong kuwento dito sa paborito niya pang direktor. They have done multiple projects together, but she couldn't spill it to him, still.

"Direk Mark," bulong ni Aliyah. "Hindi ko po kasi sigurado kung magagawa ko pa ang movie na 'yon. Hindi na po sure kung papasok sa schedule ko. Kaya po I decided na I-give up na lang po 'yong role para habang hindi pa po kayo gahol sa oras, makakahanap na po kayo kaagad ng panibagong artista na puwedeng gumanap nang mas magaling pa po sa akin. Gusto ko po kayong bigyan ng mas maraming time, para po hindi kayo gahol sa oras."

"I see, " the director sighed. "I can only see you for that role though. I am lost right now, hindi ko alam kung sino pa ang puwedeng maging ibang Deity natin sa movie kung hindi rin lang ikaw. Walang iba talaga na makakatapat sa'yo. I appreciate you giving me much time, kasi talagang mahihirapan ako kahahanap."

"I really hope that you could find someone," Emily sadly said. "I would really try my best and help you with that. I can send all my talents for audition or I will send you their audition videos myself. Baka sakaling mayroon kang mapili sa kanila, kahit na wala ka man mapili sa mga alaga ko Direk, hindi problema 'yon. Gusto ko lang na subukan dahil baka sakaling makatulong naman."

"I will really love that, Miss Emily. Sa tingin ko sa ngayon hindi ko pa talaga alam kung sino ang pinaka second option for that lead role, but your help would not hurt. I also wish you, Aliyah, great success on whatever you are about to dive into besides this one. Politely turning me down like this must mean that you just had to, because you are about to do something more important, and I am not even lightly bothered by that. I am excited on what you are going to do next since I myself, I am a really big fan of yours."

Aliyah reached out to tap the Director's hand over the table, "Direk Mark, lagi niyo po sanang tatandaan na kayo po ang pinaka paborito ko na direktor sa lahat pa po ng mga nakatrabaho ko. You are the very first one that had the biggest trust in my acting skills and it boosted my confidence so much. Alam ko po kasi na ang batikang Direktor na katulad nin'yo ay hinding- hindi ako pababayaan at hindi ako bobolahin lang. Hinding- hindi po talaga mawawala ang malaking respeto ko sa in'yo. Sana po kapag malaya na akong masabi ang buong impormasyon sa kung bakit ko napili itong desisyon na ito ay mas maintindihan niyo pa po ako. At gusto ko rin po na malaman nin'yo, although nalulungkot po ako na hindi ko po magagampanan ang pinapangarap ko na role, malaki po ang bilib ko sa in'yo at alam ko po na kahit pa sino po ang mapili nin'yo, magagawa niyo po ang lahat upang matulungan siya na hubugin ang sarili niya at mapunan niya kung ano ang hinihingi ng role. You can create your perfect Deity, Direk Mark, I trust you."

"That really means a lot, 'nak. 'Wag kang mag alala, hindi masama ang loob ko sa naging desisyon mo, at hinding -hindi mangyayari 'yon kahit na kailan. Good luck talaga sa susunod mo pang mga hakbang, I know you will do great. I just know you will."

Director Mark was the last person that they were supposed to meet for the whole afternoon. And when he left the cafe where they were having the meeting, Aliyah was left there on the table with her manager in complete silence. She's marinating in every feeling right now. The feeling of relief lifting up her whole body was tied with her being extremely guilty and sorry for all the ruined plans that she caused. She knows that the huge, uncomfortable, shift in everyone's plans were all because of her and she really feel defeated just by thinking about it. She hates being the cause of even the slightest inconvenience, but right now, she does not have any other choice. She can't deal with this one in a different way because there's actually nothing left for her to do, but to face it bravely and jump right in.

The whole cafe was reserved and nobody is there aside from her guards, her friends, Emily and the staff of the shop. She chose to stay in there even though they are not expecting anyone else. Since Director Mark have informed them that a bunch of paparazzi gathered all around the cafe when he came in, Aliyah's not prepared to be bombarded with questions immediately. She hoped to relax more inside, and wait a bit before going out. She needs the extra energy and courage before facing a whole battalion of scoop hungry media people.

"Anong gusto mong gawin pagkatapos nito? Uuwi na ba kayo sa apartment?" tanong ni Emily nang makaharap niya si Aliyah.

"Siguro," sabi ng dalaga. "Ano nga pala ang mga kailangan ko na gawin bukas? Mukhang napapansin ko kakaiba na ang mga projects na tinatanggap mo, Emily, ha?"

"Of course, are you crazy? Hindi kita hahayaan na tumanggap ng lingerie endorsement bago ka maging- alam mo na," liningon niya nang palihim ang mga nagtatrabaho sa cafe, tila ba tinitignan kung nakikinig ba ang mga ito. "At isa pa, itong mga project na pinipili ko ngayon, sobrang laki ng mga meaning nila sa buong bansa natin, pero hindi ko pinapansin noon kasi, 'di ba? Sino ba naman ang pipiling maging endorser ng mga educational na mga bagay, e halos hindi nga pinapanood ng mga tao 'yon dahil sobrang boring kadalasan. At least ngayon, alam natin na bago man ang paglabas mo, mayroon ka naman iiwanan na mga video na talagang magagamit natin para sa mga tao at para sa mga kabataan, lalo na. Hindi natin puwedeng kalimutan 'yon, syempre. Lalo na ikaw ang magiging... hay, hindi ko pa rin puwedeng sabihin sa personal nang ganito. Natatakot akong banggitin, parang hindi pa rin totoo!"

"Hay nako, Emily! Seryoso, pati ako nga hindi pa rin makapaniwala hanggang ngayon. Feeling ko talaga nasa panaginip lang ako. As in, nakakatakot na parang bigla nalang akong magigising tapos hindi nangyari ang mga napanaginipan ko ang then, I'd be so lost! Paano kung lahat pala ito imagination ko lang? Paano kung nawawala lang pala ako talaga sa sarili ko? Sa tingin mo, paano pa ako mag fu- function kung ganoon nga?"

"Gaga, kung ako ay alam ko na rin, gusto mo bang sabihin na pati ako nawawala na rin sa sariling katinuan para suportahan 'yang delusyon mo kung nagkataon? Aba, hindi Day! Kahit na sorbang susuportahan kita sa kahit na ano pa mang pasukin mo, hinding- hindi kita susuportahan sa kabaliwan, alam mo 'yan. Gigisingin kita palagi sa katotohanan, at ngayon ang katotohanan ay talagang magiging ikaw ang crown holder, oh pak!"

"I still can't believe it," Aliyah shook her head. "Kaya nga pala sobrang laki ng problema ko ngayon, muntik ko nang makalimutan."

"Oh, anong mayroon?"

"Emily, ano ang balita roon sa stalker?"

Huminga nang malalim si Emily bago magsalita, "Sigurado ka ba na gusto mong malaman ang buong kuwento? Kaya nga kita hindi na pinapunta ulit doon sa apartment mo kasi ayaw ko na sanang mapasok sa utak mo kung gaano kapangit ang nangyari. Tutal, hindi anman na rin ito magiging problema once na sa may isla ka na manatili, hindi ba?"

"I know, hindi na nga, kaya lang hindi mawala sa isip ko ang napakaraming katanungan. I get really curious about what's happened. Siyempre, hindi rin mawawala sa akin ang kagustuhan na malaman ang buong kuwento kahit na hindi masyadong maganda. Ano ba ang mga nangyari roon sa apartment? Mayroon bang mga nawala or mayroong mga kakaibang mga nangyari ba? Ano? Kasi hindi ko talaga alam, sobrang clueless ko, pati si Dan hindi niya man lang ako masabihan ng kung ano ang mga detalye or what."

"Oh it's disgustingly grim, Aliyah. Hindi lang siya basta panloloob. Talagang masusuka ka sa katakut- takot na mga nangyari roon. Talagang hindi lang siya basta stalker, he's sick. Sa loob ng aparment mo na punong- puno ng mga gamit na mamahalin at puwedeng- puwede niyang nakawin, ang pinili niya pa na kunin ay ang mga damit mo."

Aliyah's face turned sour, "He took my clothes?"

"Not just your clothes, Aliyah. Specifically your undies, he took your f*cking underwear. And then at your make up table, all your lipsticks and lip balms, they were all chopped off."

Tila ba nasusukang nagtanong ang dalaga, "Chopped off? What do you mean?"

"He took the part where it touched your lips of course. He's sick and nasty, what do you expect?"

Nanginginig na napakapit si Aliyah sa sarili niyang magkabilang braso, nangangatog na niyayakap ang sarili dahil sa mga kababuyan na naririnig niya.

"He did a lot of f*cked up things, Aliyah. Sa kuwarto mo, sa kama mo, maging sa tub mo, hindi nga lang ma-- trace ng mga pulis dahil kahit na may chance na makita siya gamit 'yong mga 'yon, wala pa siya sa system kaya hindi pa rin nagma-match."

"Ang mga 'yon? Anog ibig mong sabihin? "

"Well," tila ba maging ang kan'yang manager ay nahihirapan na sabihin ang mga kasagutan. Kitang- kita rin ang pangingilabot sa maputi niyang braso. "You know, as I've told you earlier, he's nasty. So when I got there, I was informed by the police that did a sweep inside already, that your sheets, and by your bathtub, they have seen a bunch of DNA, if you know what I am hinting at. Yeah, they got a lot of things that they would consider as DNA sample, but they don't have anybody else to match it with. So wala pa rin tayong lead hanggang ngayon."

Napatakip ng bibig ang dalaga, "He left a bunch of DNA- you don't mean he-"

"Yes my dear, unfortunately, it's exactly what you think it is. He f*cking relieved himself inside your home, on you own bed, and all. It's really too icky and too disgusting that I did not wish to inform you, but since you want to know, there it is."

Nasusuka na tumungo ang dalaga, "I feel so ill right now, oh my goodness."

"I know, 'yan din ang nararamdaman ko nang malaman ko nga 'yon. Pero ang laking pasasalamat ko talaga na hindi ka niya nadatnan doon sa mismong apartment mo. I can't even image what would have happen if that was the case, nako po, mabuti na lang talaga."

"Hindi ko pa nga ito nasasabi kay Kairo noong simpleng stalker na tamang text at tawag lang ang ginagawa. Ngayon pa na ganito na, paano ko pa sasabihin sa kan'ya nang casual? He's for sure going to freak the hell out. Hindi na rin siya matatahimik."

"But you need to understand better now, right? Alam mo na kung bakit mas kailangan mo ng mga security ngayon, 'di ba?"

"Yes, siyempre naman. Buti nga at marami na akong mga nakakasama ngayon."

Nasusuka pa rin si Aliyah nang sumandal siya sa upuan. Ngunit sa pag tingala niya, hindi niya inaasahan na may biglang pamilyar na mukha nang guwapong lalaki na dudungaw mula sa likuran niya.

"Ay kabayo!"

"Wow," Tyler scoffed. "Bakit naman gulat na gulat ka?"

"Bakit nandito ka?"

"Aangal ka pa ba? Narinig mo na nga 'yong mga sinabi ng manager mo. 'Di ba dapat masaya ka nalang na pumunta pa ako rito para sunduin ka pa rin kahit pa lampas sa sampung katao ang nandito na para sunduin ka? Sweet ko kaya, 'di ba 'no, Ma'am Emily?"