To Marry The Prince

Chapter 59: Different

"Nakuha mo na ba ang buong report?" Aliyah was surprised by the question that Tyler threw. He is sitting beside her inside the van on the way to their apartment. "Bakit puro pictures lang ang mga narito? Walang kahit na anong mga nakita man lang na puwedeng maging lead? May DNA and may mga description, pero walang suspect? Grabe naman ito, kung matagal na palang nangyayari, tapos given pa na sobra ang kasikatan mo, hindi ba dapat nakatutok ang lahat sa pag huli dito sa lalaking ito? Dapat ngayon pa lang hindi na ito problema dahil gigil na dapat na sinusugod siya nang buong bansa. You are the most loved artist as of the moment, pero bakit parang walang kahit na isang may alam or may paki- alam?"

Aliyah sighed, "Sadly, wala talaga. Walang mga karagdagan na information, at wala ring mga tao na nakaka alam dahil mas pinili namin na gawin itong sikreto muna. Gusto sana namin na hindi na rin bigyan ng satisfaction 'yong walang hiya na 'yon. Baka kung ano na naman ang pumasok sa isipan niya kung mabanggit pa siya sa balita at ako ang karugtong ng kuwento. Alam mo na, iba rin mag isip ang mga kagaya niyan. Tapos, itong mga ito pa lang talaga ang mayroon tayo ngayon kasi nga hindi ko na rin nasusundan nang maayos, pero walang lead. And wala rin daw mga main suspects kasi masyadong magaling na mag tago. Although last time, nakuha ang IP address niya, hindi naman siya nahuli kasi mukhang pati sa mga names and ID, fake rin ang gamit niya. Hindi man lang tumugma sa kahit na kanino ang pangalan na ginagamit niya sa mga deliveries, pati na rin ang ibinigay niya na name sa mismong landlord niya roon sa maliit niyang apartment."

"So, he's really skilled with what he does huh? Nakakapagtaka na hindi pa siya nahuli once, kasi sa tingin ko sobrang dalas na niya itong ginagawa. And I highly doubt na sa'yo pa lang siya naging ganito ka- obsessed. Masama man, but I assume that he has been doing this for years already. Nakakabilib naman na never pa siyang nahuli," sabi ni Tyler. Dan and Aliyah both nodded in unison. "Kung ganito ang level ng kagalingan niya, mukhang kailangan na talaga natin na kunina ng tulong ng mga royal guards. Hindi nga lang natin masisigurado na hindi ito makakarating kay Kairo, but I think that would be the smartest move here. Baka nga isang araw lang at matunton na nila ang taong ito."

"Matagal na rin itong lalaking ito na umaaligid kay Aliyah, hindi pa rin siya mahuli- huli, " wika ni Dan. "Pero ngayon sobrang nakakatakot na talaga ang ginagawa niya, Aliyah. Sa pagkakataon na ito, talagang sa tingin ko ay mas dapat na nating pakinggan si Tyler. Hindi naman siya nagkakamali, totoong malala na itong ginawa niya at kailangan na natin siya na mahuli bago pa man mas mag evolve na naman 'yong walang hiyang 'yon. Sobrang delikado na kasi, ikaw na si Lady Aliyah, girl! Hindi na puwedeng mawili itong stalker mo na parang sobrang yabang pa nga dahil nagagawa niya ang kagustuhan niya nang hindi nahuhuli."

"Hindi ko puwedeng ipa- imbistiga itong pangyayari na ito sa royal guards nang hindi muna nalalaman ni Kairo. Pero mas gugustuhin ko sana kung malaman muna niya, ang problema nga lang naroon siya sa may bundok ngayon at tumututok sa mga tinutulungan niya na mga katutubo. The next two days... I think that would be the worst timing ever. Kailangan hindi ko muna siya bulabugin nang malala ngayon, mahihirapan siya na manatili sa kailangan niyang gawin nang iniisip ako."

"But he would feel so bad if he knew later on," Tyler said. "Sa tingin mo ba hindi siya malulungkot kung malaman niya na itong sobrang importanteng bagay, life threatening pa nga, hindi mo sinabi sa kan'ya kaagad? Hindi ba dapat kung sino ang pinaka importante sa'yo, siya ang unang- unang makakaalam ng kung ano ang nangyayari sa'yo?"

Natahimik si Aliyah, "I know," bulong niya. "Pero mali ba na pinipili kong subukan munang solusyunan nang ako lang mag- isa? Mali ba na gusto ko munang mag try bago ako maging pabigat sa kan'ya. Kasi naiintindihan ko 'yong sinasabi mo, sa totoo lang gustong -gusto ko na tumakbo sa kan'ya. Pero hindi lang siya para sa akin eh. Hindi ko lang solo ang oras niya. Prinsipe siya ng buong bansa, hindi lang para sa akin ang atensyon niya, kailangan hayaan ko muna na gawin niya 'yong mas makakabuti sa nakakarami. Edi kapag nakita ko na hindi ko pala kaya, edi roon ako tatakbo sa kan'ya. Sa totoo lang mas magiging proud ako kung ganoon ang gagawin ko. At least I tired, right?"

Bahagyang napataas ang boses ni Tyler kaya naman biglaan din siyang pinagtinginan ng mga naroon nang sabihin niyang, "Pero hindi ka lang si Aliyah Grace-"

"Tyler, right now I am," she answered. "Wala akong kakapalan ng mukha para agawin ang Prinsipe sa mga taong nasasakupan niya at para pilitin siya na humarap lang sa akin at gawan ng paraan ang mga problema ko. Hindi ako ganoong klase ng tao. Gusto ko na subukan munang labanan ang mga laban na ako naman talaga ang dapat na humarap. I am not going to hide and use him as a shield just to stay at ease, without doing anything myself, yikes. That's not what a Princess should be, right? Hindi naman ako aatras lang dahil nakakatakot, siyempre dapat alam din nitong walang hiya na kaya kong umalma at umangal sa mga ginagawa niya."

"Naiintindihan ko ang ibig mong sabihin," said Dan. She leaned a little bit closer to Aliyah and she even rubbed her shoulder to give her comfort, "So, paano ang plano natin nito?"

"Sa tingin ko ngayon, puwede nating hingiin ang tulong ng Royal guards, pero itong mga kasama lang natin. Hindi na siguro antin kailangan na itawag ang mga nangyayari sa palasyo. At kung hindi man mahanap 'yong baliw na 'yon, at least protektado anamn ako, hindi ba? Two months na lang, hindi na matagal 'yon. Kayang- kaya ko na rin naman 'yon na pag tiisan. At isa pa, puro mga maton kayong mga nakapalibot sa akin. Bakit naman ako matatakot? Ano siya, hilo? Duh?"

Tyler sat back at the sofa. He licked his lower lip as he watched Aliyah talking to her friends with so much confidence that she can easily push through with all this chaos. You can see the hint of intrigue shining in his eyes.

"I see," he thought to himself. As he smirked, he can't stop but silently murmur, "So, that's what Kairo meant when he said that you are different. I can clearly see it now, interesting."

Bawat galaw ng dalaga ay tinututukan ni ng singkit na mga mata ni Tyler. He smiled whenever she giggles. The little scrunching of her nose made him pout a bit. Tila ba hindi niya maintindihan kung papaanong mayroon isang babae na katulad ni Aliyah. She is Aliyah Grace, and yet she cleans up after a meal, together with everyone else. Even with snacks, she doesn't let the others do all the work. Talagang ililigpit niya ang mga pinagkainan niya. Noong makita niya 'yon nang kumain sila kanina, hindi talaga siya makapaniwala. At ngayon na nakikita niyang normal lang siyang nakikipag kuwentuhan sa mga kasamahan niya ay lalo siyang nabibilib. These were the people that are supposed to be her servants, she's pretty much a royal now. But what does she do? She even eats with them and sometimes, she would peel oranges for everyone else.

"She doesn't treat anyone differently. She sees everyone as her equal and she treats all the people that she encounter as someone that is not lower than herself. I don't think I have seen anyone that is as humble and as down to earth as she is. It is not surprising if my cousin genuinely fell in love with her," seryosong nag iisip si Tyler. Napapakamot pa siya sa kan'yang baba habang umiiling- iling.

"There's no f*cking way that they faked the story about the two of them meeting in college, right? Kairo told me a lot of stories about a certain girl, and if that was Aliyah, that is not surprising. Tumutugma naman talaga ang mga kuwento nila, kaya lang hindi ko alam kung papaano nabuo 'yong mga sinasabi ni Mom. If Aliyah is really being forced to be the Princess for my cousin's pride and to be used as a personal PR Team, I think that is not something I can support, I shouldn't."

"Tyler, hindi ka pa ba inaantok?" Aliyah asked as she glanced over to him. "Mukhang gusto mo ng matulog, parang kaunti na lang babagsak na 'yang ulo mo. Puwede naman na magpahinga," sabi ni Aliyah.

"Hindi ka naman masyadong atat na palayasin ako sa kuwentuhan nin'yo, ano?" biro naman nitong lalaki na natatawa pa dahil sa biglaang pagkagulat ni Aliyah. She blurted out random sounds to deny his accusation. "Sabihin mo na lang kung hindi ako welcome, puwede naman eh, Aliyah!"

"Hoy! Grabe, hindi naman kasi ganoon," wika ng dalaga. "Kasi mukha ka lang na pagod, kaya ko nasabi 'yon. Naka tungo ka kasi kanina, ang akala ko nahihirapan ka nang mag panggap na nakikinig kasi pagod ka na, kaya ayon."

"Nako Lady Aliyah, mukhang gusto niyo lang po na patulugin itong si Sir Tyler para mapag chismisan natin siya, ano po?" Dawn teased. Mabilis siyang hinagisan ng sapatos ng boss niya na mabilis naman niyang naiwasan dahil na rin sa sobrang galing at bilis din ng reflexes niya. Mas lalo tuloy na sumimangot si Aliyah.

"Hala, sige, ako na naman ang talo. Palagi na lang na gan'yan ha? Nanggigigil na ako sa in'yong lahat, bakit ako palagi ang pinagtutulungan nin'yo. Itong mga ganito and dapat na sinusumbong ko kay Kairo eh, ang gma kalokohan nin'yong lahat!"

"Oops, hoy 'wag!" Tyler yelled out. "Kung magsusumbong ka nang ganito, igigisa ng buhay ni Prince Kairo itong si Dawn. Nako, kawawa naman si Dusk, mag- isa nalang siyang mag tatrabaho. Kawawa naman, kahit na masakit lang lagi sa ulo ang daldal ni Dawn, dagdag din 'yon sa pampagising kapag nakakapagod at nakaka antok sa mga byahe nin'yo, 'di ba?"

Natigil ang katatawa nila nang biglang tumunog ang telepono ni Aliyah. She showed that Kairo was the one calling and everybody fell silent.

"Hala kayo, narinig niya yata ang pinag uusapan natin. Siya na mismo ang tumawag. Iwanan ko na muna kayo ha?" Aliyah sneakily giggled, "Ako na ang bahala na mag kuwento sa kan'ya kung anong kalokohan ang pinag gagawa nin'yo sa akin."

Habang nagsisigawan ang mga kaibigan niya na tila ba pinipigilan siya, mabilis na tumakbo si Aliyah sa kan'yang silid na para bang kinikilig na dalaga. Hindi na niya mapigilan na sagutin ang tawag kahit na nasa may labas pa siya ng pintuan kaya naman isang malakas na kalabog ang unang- una na narinig ni Kairo.

"Hey, what was that?" he basically yelled through the phone.

"Ah, hello?" Aliyah answered.

"Ano 'yong narinig kong kalabog?"

Natawa ang babae, "Narinig mo pa pala 'yon? Wala lang naman 'yon, itong pintuan lang sa kuwarto ko. Kasi ang ingay nilang lahat doon sa may sala, pinaglololoko ako. Ang sabi ko tuloy isusumbong ko sila sa'yo. Kaya ayon, no'ng bigla ka nalang na tumawag, sobrang pigil sila sa akin na 'wag daw akong mag sumbong. Nakakatawa nga eh, sigawan sila roon."

"Talagang ginawa mo pa akong panakot ha?" she can clearly hear him smirking and she can already imagine how handsome and cool he looks right now. "Liyah, I am so tired," he whispered. "Can you tell me about your day, please?"

"Hmm? Bakit naman gusto mo na ikuwento ko pa sa'yo ang araw ko kung ganito na pagod ka na pala," humiga si Aliyah sa kama niya. "Sleep ka na kaya? Alam kong sobrang pagod mo sa pag akyat sa bundok at paniguradong nag libot- libot ka pa d'yan. Marami ka pa rin kailangan na gawin bukas, kaya 'wag mo na pilitin ang sarili mo, sleep na. Okay?"

"No," Prince Kairo softly whispered. "I really need to hear how your day went. Para naman makapagkunwari ako na kasama kita buong araw. Hindi rin pala okay na magkalayo tayo nang ganito, kahit na ilang araw lang, parang may mali kaagad."

"You are so stupid," Aliyah was a bit flustered. "Hindi mo ba ako nakita sa kahit na anong pictures online?"

"Ito nga, mayroon akong tinitignan na picture mo mula sa isang cafe. Pero bakit ka nagtatakip ng mukha gamit ang towel na 'yon? Edi sana nakita ko na ang buong mukha mo na napaka ganda."

Aliyah's brow raised, "H- ha?" nag aalangan niyang tanong. "Anong towel?"

"'Yong tela sa ulo mo, ano nga ba 'yon?"

"Hindi mo alam ang tawag d'yan?" natatawa niyang tanong. "Doesn't that shawl look a little familiar?"

"Ah, shawl," Kairo said while nodding as the photo was zoomed in on his laptop. "Hindi eh, ano ba 'to? Ipinakita mo na ba sa akin 'to?"

"N- no?" unti- unting namumutla ang dalaga. "How about my Ino Dragon?"

"Ino? Ha?"

"My Ino lipstick, do you think the shade Dragon suits me?"

The Prince zoomed the photo on her lips, "Oh, that's a really pretty color, Love. Nakakatawa naman ang pangalan. Ino Dragon?"

"Y- you didn't' know that?" nanlalaki ang mga mata ni Aliyah.

"Uh, sinabi mo na ba sa akin ito?" he shyly asked. "Pasensya ka na, Liyah. Hindi kasi ako masyadong matandain sa mga ganito. Looks like I have forgotten."

Her heart fell down to her stomach, "O- oh," she gasped, looking at the lipstick on her table. "Well... oh God."