โปรดปรานเธอขา

“แกแน่ใจนะว่าแกคิดดีแล้วอ่ะเจี๊ยบ” เสียงหวานของเพื่อนรักเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง “คิดดีแล้ว มันไม่มีวิธีไหนที่จะได้เงินก้อนใหญ่ขนาดนั้นในคราวเดียว แล้วนอกจากนั้นก็การันตีด้วยว่าถ้าได้ทำงานที่นั่นจริง..ฉันจะยังได้เงินอีกเรื่อยๆ จนกว่าฉันจะไม่ไหวไปเอง” “แกพูดเหมือนแกกำลังจะเข้าไปทำงานบริษัท ทั้งที่ความจริงแล้วแกกำลังจะไป...” “ขายตัวในคลับหรู” หญิงสาวต่อท้ายประโยคของเพื่อนอย่างไร้ความกระดากอาย ก่อนที่จะยิ้มมุมปากทั้งที่สายตาแข็งกระด้าง แล้วพยายามทำเหมือนว่าตัวเองไม่ได้รู้สึกอะไรกับการตัดสินใจในครั้งนี้ “เอาน่า ฉันบอกแล้วไงว่าฉันคิดมาดีแล้ว ฉันจะไปทำที่นั่นแหละ แกเองก็เคยบอกนี่ว่ามันไม่อันตราย ฉันว่าฉันน่าจะทำไหวนะ” “มันไม่อันตรายก็จริง แต่ที่น่าห่วงคือแกไม่เคยสนใจเรื่องพวกนี้เลยต่างหาก แก..แกยังซิง แกไม่เคยมีแฟน ใครเข้ามาแกก็ไม่เคยสนใจ เป็นนักศึกษาดีเด่นที่เอาแต่เรื่องเรียนเท่านั้น แล้วจู่ๆ ...แกก็บอกว่าจะไปขายตัวเนี่ยนะ” “แบบนี้พอจะอัพเกรดเพิ่มเงินได้ไหม?” ลูกเจี๊ยบเลิกคิ้วสูง สีหน้าท่าทางดูจริงจัง หากผลการเรียนของเธอของเธอช่วยอัพเกรดค่าตัวได้ คงจะดีไม่ใช่น้อยเลย “ฉันรู้นะว่าแกจำเป็นต้องใช้เงินเพราะต้องพาพ่อไปหาหมอ แต่แกก็น่าจะคิดหาวิธีอื่นก่อน ยังไงมันก็น่าจะมีวิธีที่ดีกว่านี้แน่” “โลกของฉันมันมืดแปดด้านแล้ว พอพ่อป่วย ฉันก็คิดอะไรไม่ออก รู้อย่างเดียวคือฉันต้องหาเงินก้อนใหญ่ ก่อนที่จะไม่ทัน เดือนนี้..พ่อล้มไปสองครั้งแล้ว ให้รอคิวของโรงพยาบาลรัฐฯ อีก คงไม่ได้แล้ว” “...” “ฉันยังสาว ฉันยังสวย คลับนั่นก็วีไอพีที่แขกกระเป๋าหนักด้วย รับแขกสักวันละสองสามคน ฉันน่าจะเก็บเงินได้ไม่ยาก” มุมปากที่คิดว่าจะบิดยิ้มเหมือนไม่แคร์นั้นกลับไม่ทำตามความคิด แม้จะฝืนยิ้ม หญิงสาวยังยิ้มไม่ออกด้วยซ้ำ “ความจนนี่มันน่ากลัวเนอะ เพราะมันทำให้เรายอมขายทุกอย่างโดยไม่เลือกจริงๆ” อีกฝ่ายถอนหายใจออกมา ไม่เห็นด้วยกับเรื่องที่เพื่อนจะทำ แต่เงินก้อนใหญ่ที่อีกคนต้องการ ก็ยากเหลือเกินที่จะหามาได้ในเวลาอันสั้น @สนามแข่ง “ตายแล้ว! นี่เพื่อนเราหรอมิ้ม หน้าสวย หุ่นก็ดี ตายๆ สวยอย่างกับดาราน่ะลูก” เจ๊กิ่งที่เป็นคนดูแลเด็กสำหรับใช้ตอนรับในสนามนั้นถึงกับตาวาวราวกับได้เห็นสมบัติล้ำค่า ยิ่งสำรวจหน้าหวานๆ และหุ่นเพรียวระหงของอีกฝ่ายแล้ว สีหน้าของเธอก็ยิ่งแสดงออกว่าพอใจมากขึ้นอีก “ขอบคุณค่ะ” ลูกเจี๊ยบยกมือไหว้อย่างนอบน้อม ยิ้มอ่อนหวานออดอ้อนจนใบหน้ายิ่งหวานขึ้นอีก หวังสร้างความประทับใจแรกพบให้มากที่สุด “ฝากด้วยนะคะเจ๊ นี่เพื่อนสนิทของมิ้มเอง ใจจริงมิ้มก็ไม่อยากให้มันมาทำงานกลางคืนหรอก แต่ว่าเพื่อนมิ้มต้องการเงินจริงๆ เลยอยากเป็นเด็กโซนคลับค่ะ” มิ้มเองก็ช่วยเหลือเพื่อนเต็มที่ พยายามเสนอแง่มุมน่าสงสารของลูกเจี๊ยบเพื่อไม่ให้เจ๊กิ่งปฏิเสธความช่วยเหลือ “อ้าว เจ๊ก็นึกว่าเพื่อนเราอยากมาทำเป็นเด็กวีไอพีของคาสิโนเหมือนเราซะอีก สรุปแล้วอยากอยู่คลับหรอลูก?” “ค่ะ เห็นมิ้มเล่าให้ฟังว่าถ้าอยู่โซนคลับ จะได้เงินดีกว่า เพราะแขกใจป๋ามากกว่าโซนคาสิโน” “เงินดีกว่าก็จริง แต่ลูกค้าก็มือไวใจด่วนยิ่งกว่าโซนคาสิโนเยอะเลยนะ หนูเคยมีประสบการณ์ทำงานพวกนี้มาก่อนหรอคะ?” ที่คลับแห่งนี้แบ่งออกเป็นทั้งหมดสามส่วน ส่วนแรกคือสนามแข่งสำหรับลูกค้านักเที่ยวที่ชื่นชอบความเร็ว มีบรรดานักแข่งรถมากฝีมือมาทำการแข่งกระตุ้นเดิมพันจากผู้เข้าชมเสมอ ส่วนที่สองหรือชั้นสองนั้นก็คือคลับสำหรับนั่งดื่มและผ่อนคลาย ดนตรีคลาสสิกและเคาน์เตอร์แอลกอฮอล์ที่มีบาร์เทนเดอร์คอยดูแล สาวสวยที่ทำหน้าที่เสิร์ฟและบริการลับ อีกทั้งยังมีห้องแยกไว้สำหรับรับรองลูกค้ากระเป๋าหนักด้วย และชั้นที่สามคือส่วนของคาสิโนที่ต้องเป็นลูกค้าวีไอพีเท่านั้นถึงจะเข้าไปได้ แน่นอนเลยว่าเกรดของลูกค้านั้นต่างกันคนละเรื่อง “ไม่มีค่ะ แต่ว่าอยากทำ” ลูกเจี๊ยบไม่คิดโกหก เธอตอบตามตรง แต่ก็ไม่คิดที่จะกลับบ้านไปมือเปล่าโดยไม่ได้งานที่ต้องการเช่นกัน โซนที่หญิงสาวต้องการนั้นคือโซนของชั้นสอง ซึ่งเป็นส่วนของคลับหรูสำหรับแขกกระเป๋าหนัก “ร้อนเงินมากเลยใช่ไหมเนี่ย” “ต้องการด่วนที่สุดค่ะ อยากได้เงินก้อนใหญ่สักหน่อย แล้วต่อให้สัญญาจะขูดเลือดขูดเนื้อเปอร์เซ็นต์ต่ำก็ไม่เป็นไรค่ะ” “งั้นก็ไปเจอเสี่ยกันก่อน” เจ๊กิ่งยิ้มพอใจมาก แทบจะปรบมือให้กับสาวน้อยใจกล้าที่ชัดเจนกับความต้องการของตัวเองเหลือเกิน ————————————— เสิร์ฟตอนแรกค่าา เรื่องนี้เป็นแนวหวานเจี๊ยบของเสี่ยกับเด็กเลี้ยง หวานมดขึ้นตา?