ผัวแก่

นิยายเรื่องนี้ประกอบด้วยเรื่องสั้น 2 เรื่อง ได้แก่ 1.ผัวแก่ 2.คนเลี้ยงม้าในความลับ บทนำ ผัวแก่ เพ็ญใจ หรือ เพ็ญ เธอเป็นสาวต่างจังหวัดที่เข้ามาเรียนปริญญาตรีในกรุงเทพฯ ด้วยการเป็นนักเรียนทุนเมื่อหกปีก่อน... ปัจจุบันเธออายุยี่สิบสี่ปี ทำงานอยู่ในบริษัทออแกไนซ์เซอร์แห่งหนึ่งในย่านธุรกิจของเมืองกรุงเทพฯ ซึ่งเป็นบริษัทของเพื่อนรักเพื่อนซี๊สมัยเรียนมหาวิทยาลัยของเธอเอง... เธอทำงานเป็นเลขาหน้าห้องเจ้านาย เป็นสาวเฉิ่มสวมแว่นตาหนา แต่งตัวสุดแสนจะเชย ด้วยสีโทนเรียบ เคร่งขรึม ไม่ว่าจะขาว ดำ หรือเทา สำหรับสีเสื้อผ้าที่หวือหวาที่สุดในตู้เสื้อผ้าของเธอ ก็คงจะเป็นสีฟ้ากระมัง เพ็ญใจมีนิสัยเรียบร้อยมาก แต่ก็ดุและเนี๊ยบสุด ๆหากเป็นเรื่องของออฟฟิศ เรียกว่าเธอเป็นพนักงานที่มีค่าต่อบริษัทเลยเชียวล่ะ “สวัสดีค่ะคุณเพ็ญใจ เชิญนั่งค่ะ” “ขอบคุณค่ะคุณนักเขียน” “ขอโทษที่รบกวนนะคะ” “ไม่เป็นไรเลยค่ะ เพ็ญยินดีและมีเวลาพอสำหรับคุณนักเขียนค่ะ คุณนักเขียนอยากสัมภาษณ์เกี่ยวกับประเด็นไหนบ้างคะ” “ทั้งประวัติส่วนตัว ทัศนคติ และเรื่องราวเกี่ยวกับความลับเรื่องความสัมพันธ์ตามที่คุณเพ็ญใจส่งเรื่องเข้ามาทางเพจน่ะค่ะ จะรบกวนขอสัมภาษณ์อย่างละเอียดยิบเลยนะคะ ไม่ทราบว่าคุณเพ็ญใจจะสะดวกมั้ยคะ” “สะดวกสิคะ เพ็ญอยากเล่าเรื่องของเพ็ญเพื่อเป็นอุทาหรณ์ให้กับน้อง ๆ และสาว ๆ ที่กำลังคิดจะทำเรื่องอย่างที่เพ็ญทำน่ะค่ะ อยากให้พวกเขาได้แง่คิดบางอย่าง แม้เป็นเรื่องเล็กน้อยก็เถอะ” “ขอบคุณนะคะ” หญิงสาวผู้นี้ หากมองแต่ภายนอก คงคิดว่าเธอเป็นแค่เพียงพนักงานบริษัทธรรมดาคนหนึ่งที่คร่ำเคร่งกับการทำงานจนไม่มีเวลาดูแลตัวเองสักเท่าไหร่ จึงมักใส่เสื้อผ้าเชย ๆ กับรองเท้าคัทชูสีดำดูเป็นทางการ คงไม่มีใครกล้าคิดแน่ว่าเธอเคยมีความสัมพันธ์ที่ไม่ถูกต้องกับบุคคลที่ไม่ควรในบริษัทที่เธอทำงานอยู่ “งั้นเรามาเริ่มกันเลยนะคะ” “โอเคค่ะ” “คุณเพ็ญใจทำงานที่บริษัทออแกไนซ์ใช่มั้ยคะ” “ค่ะ บริษัทออแกไนซ์ชื่อดังแห่งหนึ่งค่ะ เป็นกิจการของครอบครัวเพื่อนรักของเพ็ญเองค่ะ” “งั้นเจ้านายของคุณเพ็ญใจก็คือเพื่อนรักของคุณเพ็ญใจเอง” “ใช่ค่ะ เพ็ญกับ...บุษ...ซี้กันตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัยค่ะ พอเรียนจบบุษก็มาทำงานรับช่วงต่อบริษัทจากคุณป๋า...บุษเลยชวนเพ็ญมาทำงานด้วย” วรรณสุภางค์อ่านข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องราวของหญิงสาวตรงหน้าไปด้วยระหว่างที่สัมภาษณ์ เธอละเล็งนิ้วมือลงบนแป้นพิมพ์อย่างมีสมาธิที่สุด และพยายามระมัดระวังคำพูดที่สุดด้วย เพราะดูเหมือนหญิงสาวยังเศร้าใจกับเรื่องราวของเธออยู่ สีหน้าและแววตาของเธอบอกอย่างนั้น... “ผู้ชายที่คุณเพ็ญใจมีความสัมพันธ์ด้วยคือคุณพ่อของเพื่อน หรือก็คือเจ้านายใช่มั้ยคะ” “อืม...ใช่ค่ะ เพ็ญกับคุณป๋า...เรามีอะไรกันนานเกือบปีเลยล่ะค่ะ” “ไม่ทราบว่าคุณป๋าอายุเท่าไหร่คะ”