อุ้มรักเมีย(ไม่)จำยอม

ตอนที่ 1 นักร้องบนเวทีกับคุณหมอมิว “นักร้องบนเวทีหลานคุณสมพงษ์หรือครับ...ใช่คนที่เคยเล่าให้ผมฟังหรือเปล่าว่าเธออยากจะเป็นหมอ” นันทภพหรือที่ใคร ๆ ต่างพากันเรียกว่าหมอมิวเอ่ยปากถามสมพงษ์เจ้าของร้านอาหารแบบคลับที่ตั้งอยู่ใกล้กับโรงพยาบาลที่เขาทำงาน “ใช่ครับหลานคนนี้ของผมเธอชื่อว่าวาดดาว เธอเป็นเด็กที่เรียนเก่งแต่พ่อแม่ของแยกทางกันไม่มีใครยอมเอาเธอไปเลี้ยงตั้งแต่เด็ก ๆ แม่ของผมได้เลี้ยงดูเธอมาพอตอนนี้แม่แก่แล้วผมจึงรับหน้าที่เอาแกมาเลี้ยงดูที่กรุงเทพฯจะส่งเสียเลยอย่างเดียวก็กลัวจะไม่มีปัญญาเลยให้ช่วยงานที่ร้านคนมันมีพรสวรรค์ด้านร้องเพลง ผมในฐานะอาก็ต้องผลักดันหลานขึ้นเวทีเสียหน่อยเผื่อจะมีแมวมองมาเจออาจจะมีบุญได้เป็นนักร้องอาชีพกับเขาบ้าง” ร้านอาหารแห่งนี้เป็นเหมือนที่พักใจสำหรับคุณหมอที่โหมทำงานหนักเพื่อคนไข้สำหรับคนอื่นแล้วปกติบ้านจะเป็นที่พักใจของทุกคนแต่กลับไม่ใช่สำหรับหมอมิวเพราะที่นั่นมีแต่ความหม่นหมองมีแต่เสียงทะเลาะเบาะแว้งของคนในครอบครัว ตัวเขาเองเลือกแวะมาพักใจที่นี่ก่อนจะกลับบ้านเกือบทุกคืนยกเว้นว่าคืนไหนมีคนไข้เร่งด่วนถึงแม้จะไม่ใช่เวร คุณหมอก็พร้อมจะย้อนกลับไปโรงพยาบาลทุกเมื่อ “ยังอายุน้อยอยู่แล้วขึ้นไปร้องบนเวทีแบบนี้ไม่มีปัญหาใช่ไหม ผมหมายถึงเรื่องกฎหมายความจริงผมก็ไม่ค่อยรู้เรื่องนี้หรอก” “ผมก็ให้ร้องแค่ช่วงหัวค่ำเท่านั้นแหละส่วนเรื่องอื่น ผมก็ไม่ให้รับเหมือนนักร้องทั่วไปแต่ก็มีนะบรรดาแขกต่าง ๆ อยากจะควงแม่สาวสวยวาดดาวให้ออกไปดื่มกินข้างนอกแต่พอแนะนำไปว่าเธอเป็นหลานสาวของผมก็เป็นอันจบไม่มีใครกล้าพูดต่อ” นันทภพมาที่ร้านนี้เกือบทุกคืนเป็นเวลานานซึ่งเป็นระยะเวลาเดียวกับที่เขาทำงานที่โรงพยาบาลแห่งนี้มาเกือบสองปีและเขาก็ได้เห็นสาวสวยบนเวทีมาแล้วหลายคืนแต่คืนนี้เขาตัดสินใจที่จะถามเพราะตั้งใจว่าอยากจะชวนเธอมาคุยอย่างน้อยในฐานะที่เขาเป็นหมอจะได้แนะนำถึงวิธีการหรือแนะแนวทางในอาชีพแพทย์เพื่อให้หญิงสาวได้ลองทบทวนว่าเธอยังอยากเป็นหมออยู่ไหม “จะว่าอะไรไหมครับถ้าผมอยากจะขอคุยกับวาดดาว ผมไม่ได้มีเรื่องอะไรหรอกก็เรื่องที่เธออยากเป็นหมออย่างน้อยผมก็จะได้แนะนำแนวทางหรืออีกทีอยากจะพูดกับเธอว่าอาชีพที่เธออยากเป็นไม่ใช่อาชีพที่สุขสบายเพราะไม่ใช่แพทย์ทุกคนที่สามารถสร้างรายได้ ได้แบบที่คนทั่วไปคิด เอาเป็นว่าคุณจะอนุญาตไหมหรือ คุณสมพงษ์จะแอบหวงหลานสาว” สมพงษ์ทำหน้าดีใจไม่ใช่แค่เขาจะอนุญาตแต่ความจริงแล้วเขาหาโอกาสนี้มานาน เขาอยากให้วาดดาวมีโอกาสได้คุยกับหมอมิวเพราะชีวิตของสมพงษ์เธอมีลูกชายอยู่คนหนึ่งก็จริงแต่ดูแล้วไม่สามารถจะพึ่งพาอะไรไปได้มากกว่าการดูแลร้านอาหารแห่งนี้จึงหวังให้วาดดาวมีโอกาสได้เรียนสูง ๆ เพราะหลานสาวคนนี้เป็นเด็กที่เรียนเก่งและด้วยสุขภาพของเขาจึงอยากให้หลานสาวเรียนเป็นหมอจะได้ฝากผีฝากไข้กันในยามที่แก่ตัว “สวัสดีค่ะคุณหมอ” หลังจากที่วาดดาวร้องเพลงเสร็จไปห้าเพลงก็ถึงเวลาที่เธอต้องลงจากเวทีเพราะนับจากนี้จะเป็นหน้าที่ของบรรดานักร้องประจำในชุดนุ่งน้อยห่มน้อยออกมาสร้างสีสันความบันเทิงให้กับแขกที่กำลังหลั่งไหลเข้ามาในร้านหญิงสาวจึงมีเวลาที่จะได้มาพูดคุยทักทายกับหมอมิวตามที่อาของเธอได้บอกไว้ “เห็นคุณสมพงษ์บอกว่าเธออยากเป็นหมอ” ชายหนุ่มเข้าเรื่องทันทีเพราะไม่อยากให้หญิงสาวในชุดนักร้องตรงหน้ามองว่าเขาเหมือนกับลูกค้าทั่วไปที่คิดจะจีบเธอจึงเรียกมาคุยเป็นการส่วนตัว “ใช่ค่ะดาวอยากเป็นหมอตอนนี้ก็เลือกที่จะเรียนสายวิทย์คณิตอยู่แต่ก็ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสสอบเข้าสมดั่งที่ตั้งใจไหมเพราะคณะแพทย์เป็นคณะที่มีแต่คนเก่งเท่านั้นที่สอบเข้าได้ก็คงแต่หวังว่าโชคจะช่วยดาวบ้างนะคะ” คนฟังได้แต่หัวเราะออกมาเมื่อคนตัวเล็กตรงหน้าฝากชีวิตไว้กับดวงโดยที่เธอไม่ได้บอกเลยว่าเธอมีความพยายามขนาดไหนที่จะไปสู่เส้นทางที่เธอใฝ่ฝัน