ไม่รักแล้ว
บทที่ 1
"พี่ไม่รักอ้อมแล้ว หย่าให้พี่เถอะ"
เหมือนสายฟ้าฟาดกลางใจ เมื่อสามีที่แต่งงานกันอย่างถูกต้อง แต่งงานกันด้วยความรักของเธอและเขา พูดออกมาในวันครบรอบวันแต่งงานครบสามปี
อวิกานิ่งงัน เธออยู่ในภาวะช็อกไปชั่วคราว กว่าจะหาเสียงของตนเองเจอ
"พี่คิมว่าไงนะคะ"
คิมหันต์มองภรรยาอย่างลุแก่โทษ เขาอาจจะผิดที่ขอหย่าโดยที่เธอไม่ผิด แต่อาจจะผิดมากกว่าถ้าเขารั้งเธอไว้เรื่อยๆ เพราะชายหนุ่มแน่ใจว่าตนเองไม่ได้รักเธอแบบในอดีตอีกแล้ว
"พี่ขอหย่า พี่ไม่ได้รักอ้อมแบบแฟนอีกแล้ว พี่เจอคนที่พี่อยากสร้างครอบครัวด้วยแล้วจริงๆ อ้อมจะให้พี่ชดเชยแบบไหนก็ว่ามาเลย พี่ให้ได้ทุกอย่าง พี่ขอแค่ทะเบียนหย่าเท่านั้น"
อวิกาเงยหน้ามองเพดานห้องก่อนจะหันไปมองนอกหน้าต่างของบ้านที่เป็นเรือนหอ คืนนี้ครบรอบสามปีของวันแต่งงานมันควรจะเป็นวันที่เธอและเขามีความสุข ไม่ใช่วันที่เขาขอหย่ากับเธอแบบนี้
การชดเชยเหรอ อะไรที่จะพอ มันมีอะไรที่จะชดเชยความรู้สึกทางใจที่เสียไปได้
คิมหันต์ส่งเช็คเงินสดให้เธอ เป็นจำนวนเงินสิบล้าน “เครื่องเพชรในตู้เซฟข้างบนพี่ยกให้อ้อมทั้งหมด ยกเว้นชุดที่คุณแม่ให้อ้อมให้ในวันแต่งงาน พี่ขอชุดนั้นคืนเพราะมันควรเป็นของคนในตระกูล นอกนั้นอ้อมเอาไปได้หมดเลย จะขายหรือจะเก็บก็แล้วแต่อ้อม รวมถึงเงินในเช็คนี่กับบ้านหลังนี้พี่ให้อ้อม พี่ให้ทนายจัดการเอกสารให้หมดแล้ว” ชายหนุ่มเลื่อนซองเอกสารทั้งหมดให้เธอ
อวิกามองสิ่งที่เขาส่งมา นี่คงเป็นของขวัญครบรอบสามปีของการแต่งงานสินะ เธอตัดสินใจพูดว่า
“อ้อมก็มีอะไรให้พี่คิมเหมือนกันค่ะ” เธอล้วงไปในกระเป๋ากางเกงผ้าที่สวมอยู่ หยิบที่ตรวจครรภ์ที่ขึ้นสองขีดขึ้นมาให้เขา อวิกาตั้งใจจะบอกข่าวดีให้เขารู้ในวันนี้ แต่ตอนนี้มันอาจจะไม่ใช่ข่าวดีแล้วก็ได้ เธอพูดต่อว่า
“อ้อมไม่ได้บอกเพื่อให้พี่เปลี่ยนใจ เด็กไม่สมควรเป็นเงื่อนไขที่บังคับให้เราต้องอยู่ด้วยกัน อ้อมแค่บอกเพราะต้องบอกแค่นั้นค่ะ”
คิมหันต์หน้าชา แต่คำพูดของเธอก็เป็นสิ่งที่เขาเห็นด้วย ลูกไม่ควรเป็นเหตุผลที่จะทำให้คนสองคนต้องฝืนใจอยู่ด้วยกัน
“อ้อมจะตัดสินใจยังไงก็แล้วแต่อ้อม ถ้าอ้อมจะให้เขาเกิดมาพี่จะทำหน้าที่พ่อให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ถ้าอ้อมจะไม่เก็บเขาไว้พี่ก็เคารพการตัดสินใจ” ชายหนุ่มลุกขึ้นยืน เขาพูดว่า
“พรุ่งนี้ช่วงเย็นพี่จะไปอังกฤษพร้อมหมอดาริน เราจะไปเริ่มชีวิตใหม่ที่นั่น ตอนเช้าพี่จะไปรออ้อมที่เขต”
อวิการับฟังด้วยความเจ็บปวด หญิงสาวบังคับเสียงไม่ให้สั่น
“เก้าโมงเช้า เราเจอกันที่เขตค่ะ”
########################
เก้าโมงเช้าวันต่อมา อวิกาไปตรงตามเวลานัดเธอพบว่าคิมหันต์มารออยู่แล้ว เธอถอดแหวนแต่งงานใส่กล่องเครื่องเพชรชุดที่เขาต้องการ
ชายหนุ่มรู้สึกโหวงเหวงในใจ เขาคิดว่าเธอน่าจะร้องไห้หรือยื้อเขาไว้ แต่ความเฉยชาของอวิกาทำให้เขาตั้งรับไม่ถูก เขาส่งเช็คเงินสดอีกหนึ่งใบให้เธอ จำนวนเงินสิบล้านเท่ากับเมื่อคืน
"สำหรับในส่วนของลูก พี่คงให้ได้แค่เงินอ้อมคงเข้าใจพี่นะ และถ้าในวันหน้าอ้อมมีปัญหาเรื่องเงินอะไร บอกทนายพี่ได้ตลอด"
จากนั้นทั้งสองคนได้เซ็นทะเบียนหย่าในเวลาต่อมา โดยที่จดบันทึกสลักหลังไว้ว่าลูกที่อยู่ในครรภ์ จะอยู่ในความปกครองของอวิกาแต่เพียงผู้เดียว
และเย็นนั้นคิมหันต์ ศัลยแพทย์หัวใจมือต้นๆ ของไทย บินไปจากไทยตรงไปยังดินแดนที่เขาวางแผนไว้ว่าจะเริ่มต้นชีวิตกับคนรักใหม่อีกครั้ง