ขย่มรักคุณหมอ

“ครับแม่...” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยทักทายคนในสายหลังจากที่โทรศัพท์เครื่องแพงส่งเสียงร้องน่าหนวกหู พร้อมกันนั้นชื่อที่แสดงอยู่ก็ทำให้เลิกลังเลและตัดสินใจรับสาย มวนบุหรี่สีขาวถูกเคาะกับส่วนที่เป็นสแตนเลสสีเงินของกระป๋องเบียร์ซึ่งถูกดื่มจนหมดแล้ว ก่อนที่ควันสีจางจะลอยคลุ้งในอากาศจากการขยับริมฝีปาก สายลมเย็นในเวลากลางคืนลอยพัดมาปะทะ ตอนนี้ตัวเขานั่งอยู่ตรงชั้นดาดฟ้าของตึกสูงกลางเมือง กำปั้นลุ่นๆทุบหนักเข้าที่ท้ายทอยและคลายออกเพื่อบีบนวดที่บริเวณต้นคอของตัวเอง [จาอยู่ไหนแล้วลูก?] จาหรือจาฟาร์คือชื่อของเขา ศัลยแพทย์หนุ่มประจำโรงพยาบาลเอกชนระดับประเทศ ใบหน้าคมคายที่แสนจะโดดเด่นของคุณหมอหนุ่มทำให้ผู้คนคลั่งไคล้ได้ไม่ยาก นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อน จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากสีแดงเข้มหยักลึก ไร้รอยยิ้ม เพราะแบบนั้นถึงได้ดูน่ากลัวแต่กลับดึงดูด... “ผมยังอยู่ที่โรงพยาบาลครับ”บอกแล้วก็เหลือบมองกระป๋องแอลกอฮอล์ข้างกาย ก็แม่ถามว่าอยู่ไหน ไม่ใช่เลิกงานหรือยัง สายตาคมปลาบของเขายังคงจดจ้องอยู่ที่ของต้องห้ามสำหรับโรงพยาบาล แต่นี่มันชั้นดาดฟ้า ใช่เขาคนเดียวเสียเมื่อไหร่ อาจารย์หมอคนก่อนหน้าก็เหมือนจะเครียดหนัก เพราะทักกันเลยพูดถึงเรื่องบั่นทอนกำลังใจ คุยกันเลยได้ยินว่าญาติคนไข้ที่เสียชีวิตไปเมื่อตอนกลางวันไม่เข้าใจแล้วพาลจะฟ้องเอา ช่วยไม่ได้ก็แย่พอแล้ว ยังต้องรู้สึกผิดกับคำพูดคนอีก [แม่นึกว่าเลิกงานแล้วซะอีกเลยรับสายแม่ได้น่ะ] อืม... รู้สึกเป็นประโยคหยอกล้อที่คล้ายว่าจะหลอกถาม รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา คราวนี้ร่างสูงสมส่วนของจาฟาร์หยัดลุกขึ้นเต็มความสูง เขาเดินไปทิ้งกระป๋องแอลกอฮอล์ใส่ถังขยะให้เรียบร้อย พลางเอ่ยถามคนที่เกริ่นนำ “แม่จะให้ผมทำอะไรอีก?” [แหม จาฟาร์...]แม่ยานเสียงตอบกลับ แปลตรงตัวได้ว่าเขาคิดไม่ผิด แล้วเรื่องที่แม่จะพูดก็พอเดาได้เลยว่าต้องเป็น... [หนูมีนน่ะจ้ะ ไปดูน้องให้แม่หน่อยได้ไหมลูก?] น้อง... จาฟาร์บิดยิ้มทันทีที่ได้ยินสรรพนามนั้น ตอนแรกคิดว่าจะเดินลงไปด้านล่าง แต่กลับเปลี่ยนใจนั่งลงตรงเก้าอี้ใกล้กับกระถางต้นไม้แทน บุหรี่มวนใหม่ถูกจุดขึ้นอย่างไม่เร่งรีบ หมดเวลางานแล้ว เขาไม่ต้องเจอคนไข้ กบฏยังไงก็ไม่เป็นไร หมอกสีเทาลอยขึ้นสู่ชั้นบรรยากาศอีกครั้ง เรียวนิ้วยาวของจาฟาร์คีบมวนบุหรี่ออกจากปากสีแดงสด นัยน์ตาดุดันฉายแววน่ากลัว “ผมไม่อยากไป” [จา...]เสียงคนปลายสายถึงได้ร้อนรน เขาถอนหายใจ ...ครั้งที่หนึ่ง “แม่ครับ...” [นะลูก] ตามด้วย...ครั้งที่สอง ห่างกันไม่ถึงหนึ่งนาทีกับน้ำเสียงที่หลากหลายของแม่บังเกิดเกล้า ทั้งออกคำสั่ง ไถ่ถาม เว้าวอนจนคนฟังใจหาย รู้สึกอ่อนยวบเป็นดินน้ำมัน ก็นั่นแหละ ร้ายได้หมดยกเว้นกับแม่ สุดท้ายแล้วคุณหมอก็ต้องละจากเก้าอี้ตัวโปรดกับทิวทัศน์เมืองหลวง วันนี้เครียดกับเรื่องหน้าที่การงานพอสมควร แต่นั่นเทียบไม่ได้กับเรื่องที่ต้องเจอเลย @WITCH PUB จาฟาร์เงยหน้ามองป้ายนีออนตัวดัดภาษาอังกฤษอีกครั้ง ตัวเขามาที่นี่นับครั้งไม่ถ้วน และไม่เคยมีครั้งไหนที่จะทำให้รู้สึกดีเลย เจ้าตัวพ่นลมหายใจหนักๆออกมา ก่อนที่จะก้าวเท้าเข้าไปยังด้านใน การ์ดด้านหน้าที่คุ้นเคยส่งยิ้มให้เขา มีคำพูดห่ามๆตามประสาผู้ชาย “คืนนี้สาวๆเด็ดกันทั้งนั้นเลยครับ” เด็ด? ฟังไปแล้วดูไม่ค่อยเข้ากับรูปแบบกิจการที่นี่เท่าไหร่ เขาเพียงแค่พยักหน้าให้ ไม่ได้ใคร่ใส่ใจมากกว่าเดิม จาฟาร์สาวเท้าเข้ามาในสถานบันเทิงที่ค่อนข้างแตกต่างและเป็นเอกลักษณ์ ที่นี่มีรูปแบบคล้ายคาเฟ่หวานๆมากกว่า ไฮไลท์ที่เป็นจุดเด่นคือ ‘เพื่อนเช่า’...เป็นสาวๆหน้าตาดีและพร้อมจะเข้าใจทุกคน ลูกค้าทั้งผู้หญิงและผู้ชาย มีบริการเสริฟ์ขนมของหวานและเครื่องดื่ม แต่ถ้าเฮิร์ทมากก็มีโซนแอลกอฮอล์ไว้ย้อมใจ เป็นเคาน์เตอร์บาร์ที่เหมาะจะดีลแขกด้วยกันหรือนั่งชิลคนเดียว สายตาคมปลาบกวาดมองรอบด้านอีกครั้ง ไม่อยู่... เขาสั่งออนเดอะร็อคมาหนึ่งแก้ว ข้างกายว่างได้ไม่นาน...สาวน้อยคนหนึ่งก็โผล่เข้ามา กลิ่นน้ำหอมของเธอค่อนข้างฉุน ใบหน้าหวานจิ้มลิ้มขยับมาคลอเคลียอยู่ตรงบริเวณไหล่ด้านขวาของเขา เอแคลร์... ชื่อที่ผุดขึ้นมาเพราะช่วงนี้เขาใช้บริการเธอค่อนข้างบ่อย และนั่นทำให้เธอมั่นใจในส่วนหนึ่งถึงได้กล้าถึงเนื้อถึงตัวขนาดนี้ สำหรับรสนิยมของเขา เอแคลร์จัดว่าโดดเด่นในสายตา “วันนี้คุณจาฟาร์มาช้าจังเลยนะคะ...เอแคลร์รอคุณตั้งนาน”เสียงหวานออดอ้อน ฝ่ามือเล็กวางลงตรงข้อแขนของเขา จาฟาร์หลุบตามองก่อนจะปล่อยผ่าน ออนเดอะร็อคถูกเสิร์ฟ เขาเลือกจะให้ความสนใจเหล้ามากกว่าผู้หญิง “แหม...”หากดูเหมือนว่าการหักหน้าในบริบทนี้จะไม่ได้ทำให้ใครอีกคนระคายเคือง เธอยิ้มและถาม “วันนี้คุณอารมณ์ไม่ดีหรอคะ?” เขาเลยตอบด้วยคำง่ายๆ “อืม”หวังว่าจะทำให้เธอรู้ แต่หญิงสาวกลับยิ้มหวาน “เอแคลร์ช่วยคุณได้นะคะ เหมือนที่เคยช่วยคุณบ่อยๆไง...”ฝ่ามือเล็กค่อยๆลูบไล้เข้ามาอย่างสื่อความหมาย เขาเลือกที่จะเมินเฉย หญิงสาวถึงได้หัวเราะเสียงแปร่ง ยอมเอามือออกจากการเลื้อยถึงอกเขาด้วยอาการเก้อเขิน “หรือที่คุณไม่จอยเพราะว่าข่าวลือนั้นคะ” “ข่าวลือ?”เขามุ่นคิ้วด้วยความสงสัย “เรื่องของคุณกับแม่นั่น”ท้ายประโยคนั้นน้ำเสียงของเธอค่อนข้างสะบัด สายตาของจาฟาร์บ่งบอกชัดเจนว่าไม่ชอบอะไรที่กำกวม เอแคลร์เม้มปากเป็นเส้นตรงก่อนที่จะยอมพูด “คนเขาลือกันให้แซ่ดว่าเมื่อเดือนก่อนคุณบอกว่าคุณชอบเธอ แถมช่วงนี้คุณก็ไม่สนใจเอแคลร์เลย ฉันก็เลยอดคิดไม่ได้ว่าคุณจะรู้สึกแบบนั้นน่ะค่ะ” เรื่องจริง เมื่อเดือนที่แล้วเขาบอกว่าชอบใครบางคนต่อหน้าคนมากมาย แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเธอ? เขาไม่เข้าใจคำถามที่แสดงความสนิทสนมนี้ สุดท้ายแล้วก็เลิกที่จะไม่ตอบ หากเอแคลร์ยังคะยั้นคะยอ “คุณชอบเธอหรือเปล่าคะ”และค่อนข้างละลาบละล้วงจนจาฟาร์ไม่ชอบใจ “เผื่อเธอลืมนะเอแคลร์ แต่เรา...ไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น”มุมปากเขาหยักยิ้ม ก่อนที่จะลุกขึ้นเมื่อดื่มออนเดอะร็อคหมดแก้ว “เลิกถามเรื่องไร้สาระสักที” เอาล่ะ เขาควรกลับบ้าน บอกให้แม่ชื่นใจว่าเรื่องที่แม่ไหว้วานเหลวเป็นน้ำ เขาไม่เจอเธอ วันนี้อาจจะไม่มา ถ้าแม่ยังถามนั่นนี่ต่อ เขาก็จะบอกว่าทำดีที่สุดแล้ว แต่... สิ่งที่คิดมักจะไม่เป็นไปตามคาด กลิ่นน้ำหอมหวานจนเลี่ยนที่เขาคุ้นชินคลับคล้ายคลับคลาว่าอยู่ใกล้ จาฟาร์เห็นเธอแล้ว ผู้หญิงในชุดเดรสเกาะอกสีเบอร์กันดีที่สั้นแค่คืบ ใบหน้าหวานถูกตกแต่งด้วยเครื่องสำอางจนนัยน์ตาโฉบเฉี่ยว ผมรวบตึงเป็นหางม้าโชว์หน้าผากกลมมนได้รูป ริมฝีปากกระจับที่ดูเหมือนยิ้มทำให้เธอดูอ่อนโยน หากพอเบนสายตามาเจอกัน มุมปากของเธอก็คว่ำลงอย่างรังเกียจ ก่อนที่จะเดินผ่านไป “คุณจาฟาร์คะ...”เอแคลร์คว้ากอดท่อนแขนกำยำไว้ เรียกชื่อเสียหวาน เมื่อเห็นว่าเขากำลังมองใคร ความไม่พอใจก็ทำให้เธอสรุปว่า “ข่าวลือนั่นเป็นเรื่องจริงเสียด้วย คุณมองแม่นั่นตาไม่กะพริบเลย แฟนเก่าสินะคะ” มีรอยยิ้มหนึ่งเกิดขึ้นจากเขา นัยน์ตาคมปลาบไม่ได้แสดงอารมณ์อะไรอีก เขาดึงมือเธอออกจากแขน ก่อนที่จะก้าวไปยังร่างสมส่วนที่กำลังทำให้เขานึกรำคาญกับท่าทีหยิ่งผยอง แฟนเก่างั้นหรอ? อืม...ก็ไม่เชิง การยืนขวางแบบนี้ทำให้เธอดูแล้วไม่สบอารมณ์กว่าเก่าจากสีหน้าที่แสดงออก ตอนแรกก็คิดว่าจะปล่อยผ่าน ให้เธอทำงานไป แต่เห็นท่าทีถือดีแล้วเขาเองก็ไม่พอใจ ยืนมองตากันอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็กำลังจะเดินผ่านเขา หมับ! แต่จาฟาร์คว้าจับที่แขนเล็กของเธอไว้ก่อน “เป็นอะไรครับ เห็นหน้าว่าที่คู่หมั้นแล้วจะกล้ามเนื้อปากทำงานผิดปกติหรอน้องมีน” แฟนเก่า ...ที่ตอนนี้เข้าใกล้ตำแหน่ง 'เมีย'!! . . . มาแล้วจ้าาาาา เปิดชื่อเรื่องไว้ตั้งแต่พ.ค.ปีที่แล้ว ปีนี้มาเขียนแล้วจ้า555