แอบร้อนก่อนเป็นเจ้าสาว

ที่ร้านชุดวิวาห์...อัยยาสาวสวยวัย 25 กำลังส่องกระจกมองชุดเจ้าสาวสีขาวสะอาดตาที่สวมใส่อยู่บนเรือนร่าง สาวสวยดูโดดเด่นไม่ต่างจากเจ้าหญิงในเทพนิยาย นอกจากหน้าตาจะสละสลวยแล้วผิวพรรณของว่าที่เจ้าสาวก็ยังขาวกระจ่างใสเหมาะสมกับผู้ชายในชุดทักซิโด้ที่ยืนอยู่ใกล้ที่ทั้งหล่อเหลารูปร่างดีไม่แพ้กัน ทั้งสองเป็นที่ชื่นชมของบรรดาพนักงานและคนที่มาเลือกชุดในร้าน ช่างเป็นคู่หนุ่มหล่อสาวสวยที่เหมาะสมกันราวกิ่งทองใบหยก “เป็นไงคะพี่ณัฐ...โอเคมั้ย” อัยถาม สาวสวยหมุนตัวกลับมาโพสท่าให้ว่าที่เจ้าบ่าวได้ชื่นชม “พี่ณัฐ...พี่ณัฐคะ” อัยร้องเรียกถึงสองครั้ง พีรณัฐว่าที่เจ้าบ่าวรูปหล่อทายาทนักธุรกิจถึงตื่นจากภวังค์ระร่ำระลักพูดออกมา “ว...ว่าไงนะครับ...อ...เอ่อ...สวยใช่มั้ย” ณัฐถาม “พี่ณัฐต้องตอบอัยสิคะ...ไม่ใช่ถามอัยกลับ...อัยถามว่าชุดดูเป็นไงบ้างคะพี่ณัฐ” อัยบอก “คนอื่นใส่พี่ไม่รู้...แต่พออัยใส่แล้วสวยมากครับ” ณัฐบอก “เชื่อพี่ณัฐ...งั้นอัยก็ตกลงเลือกชุดนี้นะคะ...งานหมั้น...งานแต่ง...โอเคหมดแล้ว พรีเวดดิ้งก็ถ่ายแล้ว สถานที่ก็พร้อม...การ์ดก็แจกแล้ว...ต้องเตรียมอะไรอีกน๊า” อัยทำท่านึกทบทวนความจำนับนิ้วเรื่องเกี่ยวกับงานวิวาห์ แล้วณัฐก็ลุกขึ้นเดินเข้าไปหา ไปจับมือว่าที่เจ้าสาวขึ้นมาทั้งสองข้างแล้วกุมไว้ ดึงมาแนบที่หัวใจแล้วมองตา “อัย...พี่อยากจะบอกอัยว่าพี่โชคดีมากครับ...โชคดีที่จะได้แต่งงานกับผู้หญิงที่ทั้งสวย ทั้งอ่อนหวาน ทั้งเพียบพร้อมขนาดนี้...ขอบคุณนะครับที่ให้โอกาสพี่...ให้โอกาสพี่ได้ดูแลอัย” ณัฐบอก “อัยสิคะต้องขอบคุณพี่...ขอบคุณที่เลือกอัยเป็นคู่ชีวิตนะคะ” อัยบอกบ้าง คู่รักทั้งสองมองตากันหยาดเยิ้มอ่อนหวาน จากนั้นทั้งสองก็ขยับใบหน้ากำลังจะจูบปากกัน แต่นึกได้ว่าทั้งเจ้าของร้านทั้งพนักงานกำลังจับจ้องอยู่ ณัฐก็เลยแก้เขินด้วยการจูบแก้มแล้วกอดสาวสวยไปหนึ่งครั้ง “คุณสองคนทำให้พวกเราร้อนรุ่มกันไปหมดทั้งร้านแล้วนะคะ” พนักงานบอก “ร้อนอะไรเหรอคะ” อัยถาม “ทั้งอิจแรงมาก...ทั้งอยากมีโมเมนต์แบบนี้บ้างค่ะ” พนักงานบอก “งั้นไม่ลองชุดแล้วค่ะเดี๋ยวไฟไหม้ร้าน...งั้นเราตกลงเลือกชุดตามที่แจ้งรวมทั้งชุดนี้นะคะ” อัยบอก ก่อนหันมาหาณัฐ “ของพี่ณัฐละคะ...ตกลงอีกชุดก็คือทักซิโด้ชุดนี้ใช่มั้ยคะ” อัยถาม “พี่เป็นนักธุรกิจ...วันๆยุ่งแต่กับกราฟกับตัวเลข...เอาว่าเจ้าของแบรนด์เสื้อผ้าย่อมตาถึงกว่าพี่อยู่แล้ว...ตามที่อัยเลือกให้ก็แล้วกันครับ” ณัฐบอก “งั้นก็ตามนี้ค่ะ” อัยหันไปบอกพนักงาน และการลองชุดในวันนี้ก็ถือเป็นการเตรียมความพร้อมเรื่องสุดท้ายของงานวิวาห์ในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้าโดยสมบูรณ์... ที่ห้องพักในคอนโดของอัย...พีรณัฐกำลังเอนกายอยู่บนเตียงนอน จ้องมองแฟนสาวที่อยู่ในชุดแซกสั้นแนบเนื้อเน้นเรือนร่าง กำลังยืนอยู่ที่ประตูส่งยิ้มมาทางแฟนหนุ่มแบบยั่วยวนจากนั้นก็ค่อยๆเดินเข้ามาหา “รู้สึกใจหายยังไงไม่รู้นะคะ...ไม่เจอหน้ากันตั้งเดือนนึง” อัยบอก จากนั้นก็ขึ้นมาบนเตียงแล้วนอบทาบทับไปบนร่างกาย ณัฐก็ใช้สองมือโอบกอดไว้ ถ่างขาออกเล็กน้อยทำให้ทั้งช่วงบนและช่วงล่างแนบสนิทไม่มีช่องว่าง “ใช่...พี่ก็ใจหายครับ...พี่ต้องคิดถึงอัยมากแน่ๆเลย” ณัฐบอก “กลับมาได้สองสามวันก็แต่งงาน...ไม่ฉุกละหุกไปใช่มั้ยคะ” อัยถาม “มันก็ไม่มีฤกษ์ไหนดีเท่าฤกษ์นี้อีกแล้วล่ะครับ...ยังไงงานทุกอย่างเราก็เตรียมไว้พร้อมแล้ว...แค่เดือนเดียวหรอกครับ...ไม่นานพี่ก็กลับมา” ณัฐบอก แล้วอัยก็จูบปากของณัฐไปหนึ่งครั้ง “ไปอยู่ที่อังกฤษคงจะหนาว...ดูแลตัวเองด้วยนะคะ” อัยบอก เอามือสางผมของณัฐเบาๆ ณัฐก็เอามือไล้เส้นผมของอัยบ้าง จากนั้นก็ยกหน้าขึ้นไปจูบปากอัยบ้างสลับกัน “จ๊วบบ...อัยครับ...ถ้าไม่ใช่เพราะพ่อให้พี่ไปอบรมพี่คงไม่ไป...จริงๆพ่อก็รู้...จ๊วบบ...รู้อยู่ว่าพี่ติดอัยแค่ไหน” ณัฐบอก “ก็ต้องคิดว่าทำเพื่อบริษัทนะคะ” อัยบอก เอาปลายนิ้วลูบไล้ริมฝีปากของณัฐแล้วประกบจูบลงไป “เพื่อบริษัทของเรา...จ๊วบบ...อนาคตของเรานะครับ” ณัฐบอก คราวนี้อัยก็จูบปากณัฐกลับไปอีกรอบ “นี่แน่ะ...จ๊วบบ...อัยจะจูบไว้เยอะๆค่ะ...จะได้ให้หายคิดถึง” อัยบอก “จ๊วบบ...จูบยังไงก็ไม่หายคิดถึงอัยหรอกครับ...จร่วบบ” ณัฐบอก ริมฝีปากของทั้งสองเริ่มเผยอให้ลิ้นออกมา มือของณัฐเริ่มลูบไล้ผ่านสะโพกลงไปที่ก้น จากจูบปากก็กลายเป็นบดขยี้แลกลิ้นขึ้นมา “อืมม...จร่วบบ...คืนนี้ส่งท้าย...จร่วบบ...พี่จะฝากความรักของพี่ไว้ให้นะครับ...จร่วบบ” ณัฐบอก ตอนนี้มือของณัฐเริ่มนวดเฟ้นที่ก้นจนกระโปรงร่นขึ้นมา “อืมม...ค่ะพี่ณัฐ...จร่วบบ...อยู่ที่โน่น...จร่วบบ...อย่าไปจีบแหม่มที่ไหนนะคะ” อัยบอก “พี่คงไม่มีเวลาหรอกครับ...พี่คงต้องเอาเวลาทั้งหมดไว้คิดถึงอัยคนเดียวเท่านั้น...จร่วบบ...อัย...จร่วบบ...รักอัยที่สุดเลยรู้มั้ย” ณัฐบอก จากนั้นก็เริ่มออกเจตนาให้รู้ว่าต้องการ ดึงกระโปรงชุดแซกสั้นขึ้นมาเปิดกางเกงในจากนั้นก็ใช้มือบีบขยำลงไปบนเนื้อก้น อัยก็รับรู้ความต้องการบดเนินเสียวเข้ากลางหว่างขา “จร่วบบ...อัย...จร่วบบ...จร่วบบ” ณัฐเรียกชื่อคนรักไม่ขาด จากดูดปากก็ลงมาจูบไซร้ซอกคอ อัยที่อยู่ด้านบนก็ขยับตัวขึ้นมา มือของณัฐเกี่ยวสายเสื้อลงมาเปิดเผยสองเต้า แม้จะอยู่ในชุดชั้นในแต่ณัฐก็ยกหน้าไปคลุกเคล้า ขณะที่อัยก็เอาหน้าขาไปบดเป้าแท่งลำไปมา แล้วณัฐก็พลิกตัวแฟนสาวให้กลับมานอนหงาย จากนั้นก็ระดมจูบไซร้ไปทั่วเรือนร่าง ณัฐทำอย่างทนุถนอมด้วยลีลาท่าทางบ่งบอกถึงความรักความเสน่หา กระทั่งถึงขั้นตอนถอดเสื้อผ้าแล้วฝังแท่งลำลงไปในร่อง “อ้าสส...อ...อ้าสส...ซี้ดสส...พี่ณัฐ...อ...อ้าสส...ซี้ดสส” อัยร้องครางออกมา ยกสองขาเกี่ยวกระหวัดช่วงล่างของณัฐเอาไว้ ณัฐโยกแท่งลำเข้าใส่จนอัยเกร็งร่างออกอาการขึ้นมา อัยรับรสความสุขความเสน่หาทั้งทางใจและทางกาย จากนั้นอัยก็กระตุกถึงจุดสุดยอด ก่อนจะโดนณัฐกอดแล้วเปลี่ยนท่าให้อัยขึ้นมาอยู่ด้านบนบ้าง “อ้าสส...จร่วบบ...จร่วบบ” ทั้งสองดูดปากส่งเสียงออกมา ร่างกายยังคงแนบสนิทเข้าหากัน อัยโยกจนณัฐเริ่มออกอาการทนไม่ไหว “อ...โอ้ยย...อ...อัย...พี่ถึง...โอ้ยย” ณัฐบอก อัยก็กดร่องเสียวแนบแน่นพร้อมกับกระตุกร่างหลังจากนั้น คู่รักทั้งสองพร้อมใจกันขึ้นสวรรค์ ร่องเสียวของแฟนสาวยังคงขมิบตอดรัดยังคงคับแน่นตั้งแต่วันแรกที่ทั้งสองมีอะไรกันมาจนถึงวันนี้ แม้ภาระงานจะมากแต่ตลอดเวลาที่เป็นแฟนกันสองปีทั้งสองก็พอจะมีเวลาให้กันอยู่บ้าง และแม้ไม่ได้มีอะไรกันบ่อยครั้งแต่อัยก็รักณัฐและคิดว่าณัฐจะเป็นผู้ชายคนแรกและคนสุดท้ายในชีวิตของอัย... ที่สนามบิน...อัยมาส่งแฟนหนุ่มไปอบรมที่ประเทศอังกฤษ 1 เดือนก่อนแต่งงาน ทั้งสองกอดกันกระชับร่างกายด้วยความรักความเสน่หาเป็นครั้งสุดท้าย จากนั้นอัยก็ทำได้แค่โบกมือลาเมื่อแฟนหนุ่มเดินเข้าไปในเกทของสนามบิน “ว่าไง...ส่งแฟนแล้วเหรอ” ฝ้ายเพื่อนสาวของอัยโทรมาหา ตอนที่อัยกำลังจะขับรถกลับไปที่ร้านขายเสื้อผ้าของอัย “ส่งแล้ว” อัยบอก “แบบนี้แกก็มีเวลาให้เพื่อนๆแล้วสิ” ฝ้ายถาม “เวลาน่ะมีให้เพื่อนเสมออยู่แล้ว” อัยตอบกลับไป “ไม่เหมือนกันสิ...เวลาที่แกมีน่ะจำกัดมาก แต่ตอนนี้โสดก็มีเวลามากกว่าเดิมใช่มั้ย” ฝ้ายถาม “โสดเสิดอะไรกัน ถึงพี่ณัฐไม่อยู่ชั้นก็ไม่ใช่คนโสดนะยัยฝ้าย” อัยบอก “เดือนนึงใช่มั้ย” ฝ้ายถาม “เดือนนึง...ใช่...ทำไมเหรอ” อัยถามกลับ “ก่อนที่แกจะไปติดคุกตลอดชีวิต...แกควรจะใส่สีสันให้ชีวิตเยอะๆนะ...เอาว่าเดือนสุดท้ายนี่แหละ” ฝ้ายบอก “พูดซะยัยฝ้าย ติดคุกอะไรกัน ไม่เป็นมงคลเลยนะ” อัยต่อว่า “ขอโทษๆ...งั้นเอาแค่เรื่องใส่สีสันพอ” ฝ้ายบอก “ไหนบอกสิว่าจะใส่สีสันอะไรให้ชั้น” อัยถาม “คืนพรุ่งนี้...กลุ่มเพื่อนๆเราจะจัดปาร์ตี้สละโสดให้แก...เดี๋ยวเย็นๆเราจะไปหาแกที่ร้านเสื้อแกนะ...อ๋อ...เตรียมตัวกับปาร์ตี้สละโสดไว้ให้ดีๆล่ะ” ฝ้ายบอก คำพูดฝ้ายทำให้อัยอมยิ้มออกมา “ปาร์ตี้สละโสดเหรอ...อืมม...ดีใจนะเนี่ย...ขอบใจนะ...ว่าแต่...ทำไมต้องเตรียมตัวด้วยล่ะ” อัยถาม “ไม่บอก...เอาไว้เซอร์ไพรส์ก็แล้วกัน...แค่นี้นะ...ไว้เจอกันเย็นพรุ่งนี้” ฝ้ายบอกก่อนวางสาย อัยยังคงอมยิ้มก่อนส่ายหัวช้าๆที่บรรดาเพื่อนๆแอบมีเซอร์ไพรส์ให้...อัยยังไม่รู้ว่าเซอร์ไพรส์คืออะไร...และอัยก็ไม่รู้ว่าเซอร์ไพรส์ที่ว่าจะเปลี่ยนแปลงชีวิตของอัยไปตลอดกาล... จบตอนที่...1...