ลูกน้องสนองกาม

ตอนที่ 1 เจ๊ขี้บ่น     ร้านขายส่งภาชนะใส่อาหารจำพวกถ้วยโฟม ถ้วยพลาสติกสินค้าใช้ใส่อาหารแล้วทิ้ง ถุงใส่ของและอุปกรณ์อื่น ๆ สำหรับแม่ค้าแม่ขาย ตัวร้านเป็นตึกสี่คูหาชั้นล่างถูกทุบกำแพงเพื่อให้มีความกว้างขวางซึ่งเป็นของเฮียล้งเจ้าของร้านอายุ 65 ปี กับเจ๊นาว สาวใหญ่วัย 40 ที่อายุห่างกันมากแม้เจ๊จะเข้าวัยกลางคนแต่หน้าตาผิวพรรณสวยเหมือนสาวรุ่นๆ เฮียล้งกับเจ๊นาวมีลูกสองคน ลูกชายชื่อนนท์และลูกสาวชื่อนิว   เนื่องจากมีลูกน้องลาออกไปทำให้ทางร้านขาดคนงาน เฮียล้งเลยให้เด็กติดป้ายประกาศหาคนงานเพิ่มที่หน้าร้านกับในตลาดเพื่อหาคน หลายวันต่อมาทัดหนุ่มหน้าตาดีร่างกำยำมาสมัครงานที่ร้านตามใบประกาศ เฮียล้งเห็นหน่วยก้านดีเลยรับไว้และรับปรางเมียของทัดให้มาทำงานบ้านด้วย ผ่านมาสามอาทิตย์   ทัดกับปรางขยันทำงานและสนิทกับเพื่อนร่วมงาน เฮียล้งจะลงมาจากชั้นสี่เพื่อดูหน้าร้านช่วงเช้าถึงกลางวันส่วนเจ๊นาวดูช่วงบ่ายถึงสามทุ่ม เจ๊นาวเป็นคนขี้บ่นปากไวแต่ไม่ค่อยมีอะไรหากเป็นลูกน้องที่อยู่มานานจะรู้นิสัยของเจ๊ดีว่าเป็นคนบ่นเยอะแต่ใจดี  บ่ายวันหนึ่งปรางปวดท้องประจำเดือนทำงานไม่ไหวเลยขอลากลับไปพักที่บ้านครึ่งวัน เจ๊นาวอนุญาตแบบจำยอมให้แบบไม่ค่อยพอใจแล้วก็บ่นตามสไตล์ของเจ๊ “ทำงานไม่เท่าไหร่ก็เจ็บนี้ปวดโน่น ทำไม่คุ้มค่าจ้างแต่รับเงินเท่าเดิม เฮ้อ....”เจ๊นาวบ่นกระปอดกระแปดพร้อมกับนั่งคิดเงินให้ลูกค้าหน้าร้าน ทัดได้ยินพอดีก็หัวเสียที่เจ๊ว่าเมียตัวเองแต่ทำอะไรไม่ได้ “ทัด ๆ มาเก็บของตรงนี้ด้วยรกมากแล้วไปล้างจานในครัวแทนเมียด้วยนะ เมียไม่ไหวแกก็ทำไปแล้วกัน”เจ๊นาวตะโกนสั่งจากหน้าร้าน ทัดรับคำสั่งหน้าตาเซ็ง ๆ ก่อนจะเดินไปเก็บสินค้าที่เข้ามาไว้วางไว้ระเกะระกะขึ้นวางตามชั้นวางสินค้า “ขี้บ่น เรื่องเยอะ”ทัดเสียงขุ่นหน้าตาบึ้งตึง เพื่อนร่วมงานหันมาตบบ่าเบาๆ “อย่างนี้แหละอารมณ์ขึ้นลงตามประสามีผัวแก่ไม่ค่อยทำการบ้านเมียเลยขี้หงุดหงิด”เพื่อนคนงานที่ยืนอยู่ละแวกนั้นได้ยินก็หัวเราะกันคิกคัก ทัดยิ้มเล็กน้อยหันมองเจ๊ที่หน้าร้านเสียดายเจ๊ยังสาวยังสวยไม่น่าเปล่าเปลี่ยวเพราะผัวไม่ค่อยเอา เจ๊นาวเหมือนจะรู้ว่ามีคนมองเลยหันมองเห็นทัดยืนจ้องเธออยู่ “มองหน้าทำไม ไปล้างจาน.......” เจ๊ขมวดคิ้วเสียงเหวี่ยงไม่ชอบให้ลูกน้องอู้งาน ทัดพ่นลมหายใจไม่พูดอะไรหันหลังเดินเข้าไปล้างจานในห้องครัวซึ่งเป็นฝั่งบ้านปกติซึ่งคนงานจะไม่เข้ามาในนี้    นิวลูกสาวเจ๊นาว สาวสวยหมวยอึ๋มใส่เสื้อสายเดี่ยวกางเกงขาสั้นเผยผิวขาวจั๊วะน่าเจี๊ยะ เดินผ่านเขาไปที่ตู้เปิดตู้ประตูตู้เย็นออกแล้วก้มโค้งหยิบน้ำเปล่าขวดใหญ่ ทัดแอบมองก้นงอนกับกางเกงชั้นในสีดำที่โผล่แวบขอบเป้ากางเกงขาสั้นด้วยใจที่แรงตื่นเต้นอยากบีบจับโหนกเนื้อนิ่ม ๆ ภายใต้กางเกงชั้นใน นิวเทน้ำเปล่าใส่แก้วดื่มแล้วหันมามองทัดที่กำลังยืนล้างจาน “เข้ามาในบ้านได้ไง?” “เจ๊ให้มาล้างจานครับแทนปรางครับ”ทัดก้มหน้าลงนอบน้อม มือก็ฟอกถูล้างจาน “อืม ฝากล้างแก้วด้วยนะ”นิวเดินเข้ามาใกล้ๆ เอื้อมแขนวางแก้วน้ำตรงซิงล้างจานเฉียดตัวของทัดที่กำลังล้างจานอยู่เขามองอย่างประหม่าส่วนลูกสาวเ**กลับแกล้งเอานมนุ่มมาชนที่แขนแกร่ง ทัดสะดุ้งแต่เก็บอาการไม่กล้าเงยมองหน้าลูกสาวคนสวยของเจ้าของร้าน “พี่หล่อจัง มีเมียหรือยัง”หน้าใสยื่นเข้าใกล้เอ่ยถามเบา ๆ “ปรางเป็นเมียผมครับ” “อ่อ ผัวพี่ปรางหรอ ว้า เสียดายจัง”นิวเสียงยาวเสียดายก่อนจะผละตัวออกห่างแล้วเดินจากไป ทัดมองลูกสาวเจ้าของเดินนวยนาดบิดก้นซ้ายขวาเย้ายวนแล้วย่างก้าวขึ้นบันไดที่ละขั้น เขาถึงกลับกลืนน้ำลายลงคอท่อนลำใหญ่พองตัวขึ้นเต็มเป้าอยากบอกเหลือเกินว่าเขาเองก็เสียดายที่ไม่ได้แง้มเธอเหมือนกัน    หลังสามทุ่ม    ร้านค้าปิดลง ลูกน้องทยอยกันกลับบ้านจนหมดร้านเหลือเพียงทัดที่ยังต้องเก็บของขึ้นชั้นเพราะวันนี้เขาแบ่งเวลาไปทำงานบ้านแทนเมียแล้วดันมีสินค้าใหม่เข้าซึ่งเป็นงานส่วนของเขาทำให้ทำงานไม่ทัน   ด้านเจ๊ยาวนั่งคิดเงินสรุปรายรับประจำวันอยู่บนโต๊ะคิดเงินที่อยู่มุมสุดหน้าประตูเหล็กที่ถูกปิดลงมาบดบังภายนอก เมื่อคิดเงินเสร็จเจ๊ก็เดินมาตรวจดูความเรียบร้อยของสินค้าและชั้นวางที่จัดเป็นระเบียบ แต่ลังกระดาษที่ใส่สินค้ามากลับกระจัดกระจายเต็มพื้นไปหมด “เก็บขยะออกไปให้หมดมันรก รีบทำด้วยเจ๊จะปิดไฟแล้ว เฮ้อ........เหนื่อยหน่อยนะมีเมียขี้เกียจ ขี้โรค เดี่ยวเจ็บโน่นเป็นนี้เยอะไปหมด แกเหนื่อยไม่พอเจ๊ก็ต้องเสียเวลารอปิดไฟไปด้วย”เจ๊นาวหน้าบึ้งบ่นไม่หยุดแล้วเดินดูของที่จัดแยกไว้แต่ละชั้นจนเกือบสุดทาง ทัดหงุดหงิดคำบ่นของเจ๊ที่บ่นตั้งแต่บ่ายโมงจนถึงตอนนี้เลยโมโห ยกลังกระแทกเหวี่ยงกล่องกระดาษแรง ๆ ประชดประชัน “ไม่พอใจที่เจ๊ว่ามีแกเหรอ เรื่องจริงทั้งนั้น เมียแกทำงานไม่คุ้มค่าจ้าง ถ้าไม่ไหวก็ออกไปอย่ามากินแรงคนอื่นเขา”เจ๊นาวกระชากเสียงดัง ทัดแววตาแข็งกร้าวกำหมัดแน่นทำอะไรไม่ได้ เจ๊สะบัดหน้าใส่แล้วเดินไปตรงกล่องลังกระดาษที่วางสุมกันไว้ ทัดมองซ้ายมองขวาเอื้อมมือไปกดดวงไฟที่ให้แสงสว่างจ้า เจ๊นวยเงยมองหลอดไฟทีดับกำลังจะหันไปถามว่าไฟเสียหรือไฟดับ แต่ยังไม่ทันจะหันไปถามอยู่ ๆ ก็โดนกอดรัดทางด้านหลังมีมืออีกข้างปิดปากเธอไว้ “จะทำอะไร ปล่อยนะโว้ย”เสียงบ่นอู้อี้พยายามดิ้นหนี ทัดจับร่างเ**กดลงให้นอนคว่ำบนลังกระดาษแล้วขึ้นคร่อมทับขาขาวไว้ มืออีกข้างปลดกระดุมกางเกงยีนส์ส่วนมืออีกข้างยังคงปิดปากเจ๊ไม่ให้ร้องแม้จะดิ้นแรงแค่ไหนก็รอดเงื้อมมือลูกน้อง “บ่นเก่งนัก กูจะล่อให้พูดไม่ออกเลยมึง!”เสียงทุ้มแข็งกร้าวพยายามงัดท่อนลำใหญ่ออกมาจากเป้ากางเกงแล้วรูดชักสาวท่อนลำซวบ  ซวบ จนพองโตแข็งปึ๋งปั๊ง เจ๊ที่นอนคว่ำแล้วโดนทับขาปิดปากไม่ให้ร้องเธอรวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายเพื่อดิ้นรนหนีแต่ก็ไร้ผล มือหนาถกกระโปรงตัวยาวเนื้อผ้าบางเบาที่เจ๊ชอบสวมใส่ทัดจับหมับที่โหนกสวาทคลึงขยี้อย่างมันเขี้ยวก่อนจะใช้นิ้วแหวกกางเกงในออกเผยโหนกเนื้ออวบปลิ้นตรงหว่างขา เจ๊นาวหวาดกลัวสีหน้าตื่นตระหนกดีดดิ้นร้องโวยวายซึ่งดังที่สุดก็แค่มีเสียงอู้อี้ที่หลุดลอดออกมา ทัดไม่รอช้าสภาพนี้ไม่น่าเล้าโลมกันได้  เลยรีบตัดจบก่อนที่จะมีใครมาเห็น