bc

มาเฟียสาวสายหื่น

book_age18+
317
ติดตาม
2.3K
อ่าน
ล้างแค้น
แบดเกิร์ล
มาเฟีย
like
intro-logo
คำนิยม

สังคมมาเฟียมันอยู่ยากและไดอาน่าก็เลือกเกิดไม่ได้ทำให้เธอเกิดมาเป็นลูกสาวคนเดียวของมาเฟียใหญ่ ที่ต้องดูแลทุกอย่างแทนพ่อที่จากไป.... ชีวิตไดอาน่าจึงแขวนอยู่บนความเสี่ยง มีคนพร้อมจะฆ่าเธอได้ตลอดเวลา จึงทำให้มาเฟียสาวจำเป็นต้องปลอมตัวอำพรางตัวตนที่แท้จริงไปเรื่อยๆเพื่อความปลอดภัย...ไดอาน่าใช้เสน่ห์ความเป็นหญิงและสายตาอันแพรวพราวยั่วยวนให้เหล่าหัวหน้าแก๊งมาเฟียมากมายมาติดกับเธอ... รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้งแต่ใครจะไปคิดว่าจู่ๆเธอกลับต้องพ่ายแพ้ให้กับ "ไททานิก" ตำรวจหนุ่มที่หวังจะมากวาดล้างอิทธิพลมืดของเธอ...

'Diana'

หญิงสาวเคยมีเซ็กส์กับชายหนุ่มมากมายมาก่อนจนมองว่าเซ็กส์เป็นแค่เรื่องของการระบายอารมณ์...ทั้งชีวิตของไดอาน่ามีทุกอย่าง...ยกเว้นความรัก

'Titanic'

เขารู้สึกว่าบางครั้งเธอก็เยือกเย็นเฉกเช่นน้ำแข็งในมหาสมุทร...แต่บางครั้งเธอก็อ่อนแอราวกับกลีบดอกกุหลาบที่สร้างหนามมาเพียงเพื่อปิดบังความเปราะบางอ่อนไหวที่ซ่อนอยู่ในใจลึกๆ.....ตอนแรกเขาจะใช้จุดอ่อนนั้นจู่โจมมาเฟียสาวอย่างเธอ

...แต่ไม่คิดเลยว่าเขาจะเผลอใจหลงรักผู้หญิงที่เขาเคยคิดว่าไร้หัวใจอย่างไดอาน่า....

น้ำจิ้ม

มือหนาค่อยๆยื่นมาโอบเอวบางอย่างเผลอไผล เอวคอดที่โน้มกายมาหาเขาโถมสองก้อนเนื้อนุ่มนิ่มน่าสัมผัสเข้าปากเขามิรู้เบื่อราวว่าเขาคือลูกน้อยที่กำลังดูดดื่มกับนมจากเต้าของแม่

"อย่าปฏิเสธเลยน่า นายก็อยากตักตวงความสุขจากเรือนร่างฉันเหมือนกีบผู้ชายคนอื่นๆ"

ไดอาน่ากระซิบเย้ยหยันข้างหู ไททานิกฉุนกึก เขาหยุดถอยห่างมองดวงหน้าแสนเซ็กซี่ที่ทำกลางกายของเขาแข็งขืนชี้โด่จนโต่งตุงออกมาแทบทะลุกางเกง

"ถ้าสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นระหว่างเราสองคนมันทำให้คุณคิดอย่างนั้นก็หยุดเถอะ....."

เขาผละหนีห่างจากกายงามที่เขาเองก็แสนเสียดาย แต่ก็เพราะหล่อนมักตีความความรักที่เขามีให้ผิดเพี้ยนไปหมด นั่นทำให้เขาจำเป็นต้องอธิบายให้รู้

"หยุดงั้นเหรอ???....นายหมายความว่าไง??..หมายความว่านายไม่ได้ต้องการเรื่องอย่างว่าจากฉันเหรอ??"

"มันจะมีประโยชน์อะไรในเมื่อการที่ผมอธิบายมันยิ่งทำให้คุณมองว่าเป็นแค่การแก้ต่างของผู้ชายบ้ากามคนหนึ่ง เพราะฉะนั้น เลิกยั่วผมสักที"

คนตัวสูงหยิบเสื้อเชิ้ตที่หลุดลุ่ยลงไปกองบนเตียงมาสวมแต่ถูกมือเรียวรั้งเอาไว้

.........จะหยุดได้ยังไงในเมื่อหล่อนกำลังปราถนาและต้องการเขามากมายเหลือเกิน...อย่าปล่อยให้หล่อนเหน็บหนาวอยู่อย่างนี้เลย ช่วยเติมเต็มหล่อนสักที เพราะตั้งแต่พบเขา หล่อนก็ไม่เคยปราถนาให้ใครมาทำแบบนี้กับเรือนกายหล่อนเลย......นอกจากเขา

""อย่าหยุดเลยนะ......อย่าเดินหนีฉันไป....ได้โปรด"

ร่างอิ่มเอิบโผเข้ากอดเขาจอกด้านหลัง อกนิ่มแนบชิดแผ่นหลังกว้างที่ตอนนี้หายใจไม่เป็นจังหวะด้วยความสับสน

"กอดฉันสิ....จูบฉัน.....ทำให้ฉันรู้ว่าฉันเป็นของคุณ"

ความร้อนระหว่างสองกายถ่ายเทถึงกัน ที่สุดแล้วเขาก็แพ้ให้หล่อน

"เพราะคุณรู้ใช่ไหมว่าผมรักคุณ...คุณถึงจะทำอะไรกับผมก็ได้"

คนตัวสูงหันมาสบตาตัดพ้อในขณะที่แววปราถนาในดวงตาคู่คมก็ชัดเจนจนปิดไม่มิด

"ก็ได้......ถ้าคุณต้องการให้มันเป็นอย่างนั้น.....ผมก็จะทำให้"

มือใหญ่ผลักร่างอวบอิ่มให้นอนราบลงบนเตียงก่อนที่เขาจะก้มลงไปนัวเนียซอกคอขาวและบดบีบเรือนร่างยั่วยวนนั่นอย่างหื่นกระหาย

ที่สุดแล้วเขาก็แพ้เสน่ห์อันยั่วยวนนี้.....เขาแพ้ให้กับความต้องการส่วนลึก และมันน่าโมโหที่ลึกๆแล้วเขาก็มีความสุขกับสิ่งที่สองกายกำลังจะร่วมกันสร้างขึ้นมา

................................

ฟินน้ำลายหก เพราะเรื่องนี้นางเองเอ๊กซ์กระจายมวากกกก

และขอแนะนำให้คุณรู้จักกับสามหนุ่มสามมุมที่จะพาคุณไปผจญภัย แท่นแท้นนนน

ไททานิก

...หนุ่มหล่อแบบตะวันตกเชื้อชาติอังกฤษ....ดวงตาสีฟ้าของเขากับใบหน้าขาวสะอาดแต่ไว้เคราเอาไว้ข่มสาวๆ...เขาเป็นส่วนผสมที่อยู่ตรงกลางระหว่างความจริงจังกับความสนุกสนานผาดโผน....เขาฝึกฝนตัวเองจนเก่งพร้อมรบเสมอ...ไททานิกรับมือได้กับอาวุธทุกประเภทของศรัตตรู....แต่มีอยู่เรื่องเดียวที่ทำเขาขาดการควบคุม...คือเรื่องบนเตียง

เมทัล

....หนุ่มหล่อลูกผสมของชาวอาหรับกับตะวันตก....เขาหล่อคมเข้มและดูเหมือนไม่มีสาระอะไรเลย...แต่ไอ้นี่มันเจ้าแผนการ...เห็นกะล่อนอย่างนี้สมองมันดีมาก...แถมยังสับขาหลอกไม่ให้รถไฟชนกันแบบโคตรเก่ง

ชาง

​......หนุ่มฮ่องกงมาดเข้มหน้าตาดูฉลาด...เขาเก่งวิชาฟิสิกส์...เคมี....และดาราศาสตร์....ไอ้บ้านี่มันเป็นคนมีอุดมการณ์บ้างานที่สุดในแก๊ง....ชางเก่งเรื่องการต่อสู้โดยใช้ศิลปะแบบจีนโบราณเพราะได้รับการถ่ายทอดมาจากปู่...เห็นหน้ามันจืดๆตี๋ๆแบบนี้บอกเลยว่าไอ้นี่มันโคตรหื่น...หื่นเงียบ...หื่นแบบเก็บกด

#คอมเมนท์+ถูกใจเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ

#รัก

chap-preview
อ่านตัวอย่างฟรี
Intro
บทนำ​ ​ ทุกความเจ็บปวดนำมาซึ่งความแข็งแกร่งเสมอ...และตั้งแต่ค่ำคืนอันแสนโหดร้ายนั้นผ่านไป...ไม่มีเรื่องไหนในชีวิตเลยที่ฉันจะผ่านพ้นมันไปไม่ได้ ​ ในค่ำคืนที่หิมะใจกลางกรุงโซลตกลงมาปกคลุมตามท้องถนนที่ผู้คนสัญจรกันอย่างคึกคักในเทศกาลคริสต์มาสต์ ร่างบอบบางของเด็กหญิงตัวน้อยกำลังนั่งบันเลงเสียงเพลงผ่านเปียโนตัวโปรด...วันนี้พ่อของเธอว่างพอที่จะมีเวลามาอยู่กับสาวน้อยซึ่งเป็นช่วงเวลาที่หายากมากเหลือเกิน ...รอยยิ้มของซาโจ้ผู้เป็นพ่อดูอ่อนโยนเสมอ...ไม่ว่าเขาจะยุ่งแค่ไหนด้วยบทบาทหน้าที่ของหัวหน้า "ผิงซานกรุ๊ป" บริษัทใหญ่ที่ครอบคลุมธุรกิจมืดไว้มากมายทั้งค้าอาวุธและคาสิโน เขาต้องยืนหยัดในเรื่องงานเพราะคำว่าท่านประธานที่ค้ำคออยู่..แม้ว่าลึกๆแล้วหัวใจเขาจะแหลกสลายไปแล้วแค่ไหน...แต่สำหรับไดอาน่าลูกสาวคนเดียวที่เขารัก...เขาจะดูแลเธอให้ดีที่สุด.... "แล้วคุณน้าเหมยอิงไม่มาฉลองวันคริสต์มาสต์กับเราด้วยเหรอคะป๊ะป๋า...หนูไม่เจอคุณน้ามานานแล้ว?" ไดอาน่าถามในขณะที่เด็กหญิงระบายยิ้มสดใส...ดวงตาของเด็กหญิงตัวน้อยเป็นสีน้ำตาลอ่อนอันเป็นผลพวงจากเชื้อชาติเยอรมันของผู้เป็นแม่ 'เอลซ่า' แม่ของไดอาน่าเสียชีวิตตั้งแต่ไดอาน่าอายุได้เพียงสองขวบ...ศรัตตรูทางธุรกิจของซาโจ้หมายจะปลิดชีวิตเขา แต่เอลซ่าโชคร้ายเหลือเกินที่เธอเข้ามาอยู่ในเหตุการณ์ชุลุมุนนั้น...ที่สุดแล้วเขาก็ไม่อาจปกป้องชีวิตภรรยาของเขาไว้ได้ ...ความเจ็บปวดนั้นทุเลาลงเมื่อเขาได้มาพบกับเหมยอิง..หญิงสาวชาวจีนที่ครอบครัวเข้ามาตั้งรกรากอยู่ในกรุงโซล เขาทุ่มเทความรักที่มีให้หล่อนอย่างสุดหัวใจทั้งหมดก็เพื่อให้ลืมเอลซ่าผู้หญิงที่เขารักที่สุด... แต่แล้วในคืนก่อนหน้านี้ประมาณหนึ่งเดือนเขาก็พบว่าเหมยอิงกำลังเสพสวาทอยู่กับไอ้คนขับรถที่เพิ่งเข้ามาอยู่ไม่ถึงเดือนอย่างถึงพริกถึงขิง...นั่นทำให้เขาตัดสินใจถือปืนเข้าไปและจัดการยิงที่กบาลของไอ้ลูกน้องไม่รักดีเลี้ยงเสียข้าวสุกคนนั้นเสีย ปัง!!! เสียงกระสุนดังขึ้นหนึ่งครั้งท่ามกลางความตกใจของเหมยอิงที่ร่างกายกำลังเปลือยเปล่าอยู่ "คุณซาโจ้...ได้โปรดอย่าทำอะไรฉันเลย...ฉะ...ฉันผิดไปแล้ว..." น้ำตาของเหมยอิงไหลอาบแก้ม...ร่างกายอวบอิ่มนั่นสั่นระริกไปหมด .....ซาโจ้ไม่เคยยอมให้ใครทั้งนั้น...เขาเป็นมาเฟียที่เด็ดขาดเสมอมา...แต่ครั้งนี้เขาเหนี่ยวไกไม่ลงจริงๆ...เขาพ่ายแพ้น้ำตาของผู้หญิงตรงหน้า.... "หนีไปซะ...หนีไปให้ไกลที่สุดแล้วอย่ากลับมาอีก....ไม่งั้นฉันฆ่าเธอแน่" ซาโจ้พูดจบก็เดินออกไปจากห้อง...แม้จะเจ็บปวดเพียงไหนแต่เขาไม่คิดจะหันหลังกลับ "ป๊ะป๋าขา....คิดอะไรอยู่เหรอคะ?" เสียงเรียกของบุตรสาวปลุกให้ซาโจ้ตื่นจากภวังค์ "ไม่มีอะไรหรอกลูก...ไหนเล่นเปียโนให้พ่อฟังอีกสักเพลงซิ" "ได้สิคะ" ไดอาน่าบันเลงเสียงเปียโนต่อไปจนจบเพลงก่อนที่พ่อจะมอบของขวัญให้เธอในวันคริสต์มาส "นี่เป็นของขวัญของหนูนะ...ขอให้ลูกเป็นเด็กดีมีจิตใจที่เข้มแข็งนะลูกนะ...ลูกคือหัวใจของพ่อนะ" ซาโจ้ก้มลงจุมพิตที่หน้าผากนวลของลูกสาวก่อนจะหยิบชาอังกฤษที่แม่บ้านสาวเพิ่งยกมาเสิร์ฟร้อนๆลงคอ เพียงไม่นานที่ชาร้อนๆไหลลงคอซาโจ้ก็มีอาการแปลกๆ "อ๊าก....นี่มัน...." ซาโจ้กระอักของเหลวสีแดงออกมาจากปากในขณะที่ไดอาน่าตกใจจนแทบทำอะไรไม่ถูก "เป็นยังไงคะนายท่าน?...ชาอร่อยมั๊ย??" เสียงเยือกเย็นถามขึ้นในขณะที่แม่บ้านสาวแก่ถอดหน้ากากออกจากหญิงวัยกลางคนกลายเป็นใบหน้าของเหมยอิงเมียใหม่ที่เขาไม่ฆ่าเธอไปเสียและเธอก็วนกลับมาทำร้ายเขา "นังงูพิษ!!!" ซาโจ้พ่นคำด่าออกมาได้เท่านั้นพลันร่างเขาก็แน่นิ่งไป "พ่อ!!....น้าเหมยอิงทำอย่างนี้กับพ่อทำไม?...ทำไม?....ช่วยด้วย...ช่วยพ่อด้วย" บอดี้การ์ดที่เฝ้าอยู่ตรงประตูรีบเข้ามาเป็นจังหวะเดียวกับที่เหมยอิงหนีออกมาทางหน้าต่าง เจ้าหล่อนว่องไวราวกับคนที่ฝึกมาอย่างดีแล้วก่อนที่ร่างเพรียวลมจะวิ่งลัดสนามหญ้าของคฤหาสถ์ใหญ่ออกมาอย่างคนที่รู้ทางเข้าออกดี ปังๆ!! เหล่าบอดี้การ์ดหนุ่มระรัวกระสุนใส่ร่างที่สวมใส่ชุดดำทะมึนนั้นแต่เหมยอิงว่องไวอย่างเหลือเชื่อ และเพียงไม่นานร่างนั้นก็กระโดดข้ามกำแพงกลืนหายไปกับความมืดยามราตรีทิ้งไว้แต่เสียงกรีดร้องของเด็กสาวที่ไม่คิดเลยว่าเธอจะต้องมาสูญเสียพ่อในวันนี้ แม้ว่าซาโจ้จะอยู่ในความดูแลของหมอแล้วก็ไม่สามารถยื้อชีวิตเขาได้อยู่ดี...ยาพิษที่เหมยอิงใช้มันมีพิษร้ายแรงเหลือเกิน "พ่อ...พ่อจ๋าา...หนูยังไม่ได้บอกรักพ่อเลย...พ่อกลับมาหาหนูเถอะนะ" เด็กหญิงตัวน้อยร่ำให้แทบขาดใจในขณะที่คุณลุงแจมินเลขาคนสนิทที่พ่อของเธอไว้ใจที่สุดเข้ามากอดคุณหนูตัวน้อยไว้ "คุณหนูครับ...ร้องไห้ตอนนี้ระบายออกมาให้หมดนะครับ...แต่หลังจากนี้คุณหนูต้องเข้มแข็ง...เรื่องที่ท่านประธานเสียเราจำเป็นต้องปิดข่าวเพื่อความปลอดภัยของคุณหนู" "คุณลุงขา....ฮือออ....หนูจะเข้มแข็ง...หนูสัญญาว่าหนูจะเข้มแข็งเพื่อพ่อ...หนูจะไม่ร้องไห้อีกแล้ว..." แจมินกอดร่างคุณหนูที่อายุไล่เลี่ยกับลูกชายของเขาไว้....เด็กหญิงตัวน้อยเข้มแข็งเหลือเกิน เขาภูมิใจแทนซาโจ้ที่มีลูกสาวที่แข็งแกร่งอย่างนี้ "และสักวันหนูจะแก้แค้นคนที่มันทำให้พ่อต้องเป็นอย่างนี้" ดวงตาแดงก่ำของเด็กหญิงตัวน้อยมองไปที่ร่างไร้วิญญาณของผู้เป็นพ่อ...เธอสัญญาว่าชีวิตต่อจากนี้เธอจะอุทิศเพื่อแก้แค้นให้พ่อและสานต่อสิ่งที่พ่อเธอรัก ....แม้ต้องแลกด้วยอะไรเธอก็ยอม...... ..........................................................

editor-pick
Dreame - ขวัญใจบรรณาธิการ

bc

หัวใจซ่อนรัก(เฮียเดย์)

read
48.6K
bc

หัวใจที่โหยหา

read
1.1K
bc

วิศวะร้ายปกป้องยัยตัวเล็ก

read
1.7K
bc

ร่านรัก จักรพรรดินี

read
2.0K
bc

กลับมาเกิดเป็นฮูหยินวิปลาส

read
3.5K
bc

เมื่อฉันแอบรักซุปตาร์นายเอกซีรีส์วาย

read
18.8K
bc

ทะลุมิติสยบสามีจอมเย็นชา

read
3.0K

สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป

download_iosApp Store
google icon
Google Play
Facebook