ตอนที่ 105 — ลิฟต์ที่ปิดลง
อากาศในห้องพักฟื้นนิ่งงัน
หลังจากบทสนทนาบนระเบียงจบลง
พายเดินกลับเข้ามาในห้องด้วยใบหน้าที่ซีด
เธอสูดลมหายใจสั้น ๆ เหมือนกำลังพยายาม
กลืนบางอย่างที่ขมขื่นลงคอ
คนินมองพายด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม
แต่ก่อนที่เขาจะได้พูดอะไร —
พายก็ขยับตัว
หมุนกายเดินผ่านหน้าเขาไปอย่างรวดเร็ว
>“พาย...”
เสียงคนินเรียกแผ่วต่ำ
แฝงความสับสนและห่วงใย
เธอไม่ตอบ ไม่แม้แต่จะเหลียวกลับมามอง
มีเพียงเสียงรองเท้าของเธอ
ที่กระทบพื้นอย่างเร่งร้อน
นาริตะที่ยืนใกล้ประตู เห็นพายเดินออกไป
เขาก็รีบก้าวตาม — กึ่งเดินกึ่งวิ่งตามหลัง
พลางร้องเรียก
>“พาย! เดี๋ยวก่อน พาย—!”
คนินสะดุ้ง หันไปมองภาพนั้น
หัวใจเขาเต้นแรงจนแทบหลุดออกมานอกอก
ในห้อง ไทน์ที่ยังนอนอยู่บนเตียง
มองภาพเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยความกังวล
เขาสบตาคนิน น้ำเสียงแผ่วแต่จริงจัง
>“คุณคนิน... รีบตามพี่พายไปเถอะคร
