หลงนายเข้าแล้ว NC18+

สวัสดีค่ะฉันชื่อลูกตาล หรือจะเรียงแค่ตาลก็ได้ ก่อนอื่นฉันขอถามหน่อยสิว่าใครเป็นเหมือนฉันบ้างที่หลงรักผู้ชายที่แบบ เซอร์ๆ ผิวขาว สูง ยาว คม เขาหล่ออะ เขาหล่อมากกกก เชี่ยคือแบบโคตรชอบแบบนี้ นั้นแหละ ฉันได้เจอเขาที่มหาวิทยาลัยที่ฉันพึ่งได้เข้ามาเรียนต่อ วันที่ฉันเจอเขาคนนั้นมันเป็นวันรับน้อง ไม่คิดว่าจะเจอคนที่ตรงสเปกในวันรับน้องแบบนี้ เขาคือรุ่นพี่ปี3 ตอนนั้นเขามาดูน้องปี 1 โดนรับน้องเฉยๆแค่นั้น ซึ่งสายตาของฉันที่มีอยู่2ลูกตา ก็สแกนกวาดตาไปเจอเขาพอดี แว่นของฉันมันดีจริงๆ วันรับน้อง... ฉันลูกตาล วันนี้คือวันรับน้อง และตอนนี้ฉันก็กำลังโดนรับน้องอยู่อย่างฉ่ำ 2 ชั่วโมงแรกของวันนี้ฉันก็โดนรับน้องไปอย่างสกปรกโสโครกมากๆ แป้งนี้เลอะเกลื้อนมาก พอหลังจาก 2 ชั่วโมงผ่านไป คือ ฉันได้เจอรุ่นพี่ที่กำลังเดินมาทางนี้ มากัน4คน ซึ่งคนกลางๆคือหล่อตรงสเปกฉันมากกกก เหมือนเขากำลังเดินมาทางฉันกันหรือเปล่า เอ่ะหรือว่าไม่ใช่นะ แต่ใช่แน่ๆต้องใช่ แม่งโคตรหล่อ ไอ้หนุ่มผมเซอร์ผิวขาวหุ่นสูงยาวออกแบดๆอย่างที่ฉันชอบ และแววตานั้นที่เหมือนกำลังขมวดคิ้วอยู่ตลอด คือแปปไม่ไหว ฉันชอบอะไรแบบนี้จริงๆ เขากำลังเดินมาถึงฉันแล้วตอนนี้ เห้ยตายแล้วทำตัวไม่ถูกต้องทำตัวไงดี เห้ยยยยยย!! อ้าวไม่ใช่เขาไม่ได้เดินมาหาฉัน เขาแต่เดินผ่านไปนั่งม้าหินอ่อนด้านหลังของพวกฉัน หลงตัวเองจริงๆเลยฉัน แต่เขาหล่อจริง มึงเขาหล่อ ตอนนี้ฉันที่ไม่รู้ยิ้มอะไรอยู่ก็ไม่รู้รุ่นพี่ที่รับน้องพวกฉันอยู่ตอนนี้ฉันไม่ได้ฟังพวกเขาพูดเลยมัวแต่หลงกับพี่คนนั้น “นี้มึงเป็นอะไร” ยัยกล้วยหอมที่กำลังถามฉัน “ห๊ะ” ฉันทีไม่รู้เรื่องว่าตอนนี้ตัวเองทำหน้าตายังไงอยู่ “มึงนั่นแหละเป็นอะไรนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ตาลอยไปไหนต่อไหนแล้วก็ไม่รู้” ยัยกล้วยเป็นเพื่อนฉันตั้งแต่เรียนมัธยมแล้ว เราเรียนมัธยมมาด้วยกันและก็ยังมาสอบติดคณะเดียวกันที่มหาวิทยาลัยนี้ด้วยกันอีก “ป่าวววว! กูไม่ได้เป็นอะไร” “เออ! ไม่ได้เป็นไรก็ดีแล้ว ฟังพี่เขาพูดชี้แจงอะไนหน่อยนั่น เดี๋ยวก็โดนจับไปด้านหน้า” “เออๆฟังอยู่” เสร็จจากรับน้อง ตอนนี้เวลา 18:30น. ฉันและยัยกล้วยหอมกำลังทานชาบูกันต่อ ไม่ใช่สิเรากลับหอพักไปแล้ว แล้วออกมาทานชาบูกันต่อ คือเรา2คนพักอยู่ด้วยกันด้วยค่ะมันเลยง่ายเวลาจะไปไหนมาไหนกัน “มึง ทานเยอะๆ จะได้โตไวๆ” กล้วยบอกฉัน คงเป็นเพราะหุ่นฉันที่ผอมเล็กเกิน “งั้นส่วนมึงก็อย่าทานเยอะเดี๋ยวน้ำหนักขึ้นเยอะกว่าเดิมนะ” นั้นแหละฉันเป็นคนตอบกลับว่ามันบ้าง เพราะรูปร่างมันหุ่นหมีน่ากอดสุดๆ “ฮ่าๆๆแหม่พูดเก่ง” “ได้มึงมานั่นแหละ ว่าแต่กูอยู่ได้” “ฮ่าๆๆ จ้าาา! กินๆ” “เอ่อพรุ่งนี้ก็เรียนวันแรกแล้วนี้หว่า ตื่นเต้นวะ” “ตื่นเต้นอะไรตื่นเต้นกับการเรียนเหรอ” “ป่าวตื่นเต้นกับการได้เจอคนเยอะๆโดยเฉพาะกลุ่มผู้ชายอาการตาพวกเรา” “ดอก!! เธอช่างเป็นเด็กแว่นที่่ร้ายกาจยิ่งนัก” “ฮ่าๆๆๆๆๆ ฉันก็พูดเล่นไปงั้นแหละ” ฉันที่ขำเก่งคนนึงเลยแหละ เข้าวันรุ่งขึ้น เวลา 09:00น. ที่ตึกเรียนของคณะฉันเอง “มึงเรามาก่อนคนอื่นไปวะ” ยัยกล้วยพูดขึ้นมาเมื่อมาถึงห้องเรียนแล้ว “ก็ในตารางบอก เรียน 09:30น. ก็มาก่อนเวลาเรียนแค่ครึ่งชั่วโมงเอง” “จ้า คนอื่นคงไม่คิดเหมือนเราสินะงั้น” “ก็กูตื่นเต้น ครั้งแรกอะมึงเรียนมหาวิทยาลัย” “เออๆ เดี๋ยวคนอื่นก็มากัน” “เอ้อมึงกูลืมเล่าให้ฟัง เมื่อวานนี้มึงเห็นป่ะตอนที่เรารับน้องกันอยู่อ่ะ” “เห็นอะไร” “ก็รุ่นพี่ผู้ชาย 4 คนที่เดินมาดูพวกเรารับน้องอะ” “อ๋อตอนมึงตาลอยๆอะนะ” “อินี่ ลอยที่ไหนไม่ได้ลอย” “ลอยจริงๆ” “เออๆนั่นแหละ แม่งมึงเอ๋ยยยยย!” “กูเห็นอยู่ว่าตรงสเปกมึงเลยหนิ” “ฮ่าๆๆมึงรู้” “ไม่รู้ก็โง่ละ กูอยู่กะมึงมากี่ปีแล้ว” กล้วยพูดพลางเหล่ตามองบน “ฮ่าๆๆๆจริงด้วย มึงเพื่อนสนิทกูนี้หว่า รู้แม่งทุกเรื่อง” “เออ แต่จริงๆไม่ค่อยอยากสนิทกับยัยแว่นนี้เท่าไหร่หรอกนะ” “แนะ อยากสนิทกะกูหน่อยก็ได้ ฮ่าๆๆๆ” “จ้าาาาาาา! เด็กแว้นผู้น่ารัก” “มึงก็เด็กอ้วนผู้น่ารักน่าหยอก” “เห้ออออ!! ฮ่าๆๆ” “นั้นไงคนเริ่มมาแล้ว” “ก็ใกล้เวลาเรียนแล้วเนาะ” เรา2คนก็เรียนกันจนเลิกคลาส แล้วกลับไปที่ห้องพัก สั่งข้าวมากินที่ห้องกัน รอเรียนคาบบ่ายต่อ “มึงกูอยากจะเจอพี่คนนั้นอีกจัง กูชอบมากจริงๆ นานๆครั้งจะได้เจอคนที่ตรงสเปกทุกอย่างแบบนี้” ฉันที่พูดพร่ำเพ้อ เพราะความหลงไหลกับพี่คนนั้น เพราะเขาคือดี ดี หล่อ สเปกเลย ชอบ ชอบมากๆ “ลองคนหาในเฟสดูสิเผื่อเจอ” “เจอบ้าอะไร ขนาดชื่อยังไม่รู้จักพี่เขาเลยว่าชื่ออะไร” “มึงโง่ไง ชอบคนภาษาอะไรไม่สังเกตเสื้อพี่เขา ว่าเสื้อพี่เขามีอะไรเขียนอยู่บนเสื้อ มันมีชื่อสาขาอยู่มึง ไม่องไม่อ่านแล้วจำมาค้นหาคนในสาขานั้นดู” “เออวะ ไม่ได้สังเกต แต่มึงสังเกตดูใช่ไหมถึงรู้ และมึงก็ต้องจำได้ด้วยว่าที่เขาสาขาอะไร” “สาขาเราหรือเปล่าไม่แน่ใจ แต่สาขาเรามีตั้งหลายคนอีกล่ะมึง กว่าจะเจอ” “กูจะพยายามหาให้เจอ กูชอบบบ” “เออแล้วพอเจอนะ เขามีผัวแล้วกูจะขำให้ดู” “กูก็ไม่ได้คิดว่าจะชอบเขาแบบอยากคบกับเขานะ มึงคิดว่ากูชอบแบบอยากคบเหรอ กูแค่ชอบแบบอยากเห็นและอยากมีพี่เขาเป็นเพื่อนในเฟสก็พอแค่นั้นเอง” “เอ้าเหรอ งั้นก็ไม่จำเป็นต้องหาขนาดนั้นไหม รอให้บังเอิญเจอกันอีกครั้งก็พอละไหม” “ไม่อะกว่าจะบังเอิญเจอ ยังไงฉันก็จะหาให้เจอ” “ตามใจ”