๒๓
รอยยิ้มหวานละมุนละไมฉาบดวงหน้าสะคราญงามย้อยของเอื้อนจันทร์ แม้นในยามเผลอไผลความงดงามของนางมิได้ลดน้อยถอยลง ใบหน้ารูปไข่ขับพวงแก้มป่องสีชมพูระเรื่อ ดวงตากลมโตประกอบแพขนตางอนยาว รับกับจมูกเล็กรั้น ส่งริมฝีปากอิ่มกระจับคล้ายผลเชอร์รี่ ผมยาวสลวยหนาขลับดำ กลิ่นกายสาวหอมหวนชวนหลงใหล ส่งผลให้ชายหนุ่มในคราบอาจารย์ลุ่มหลงลืมตัว จับจ้องหญิงสาวในชุดนักศึกษากำลังพลิกกระดาษเอกสารกองสูงพะเนิน รอยยิ้มพึงใจปรากฎบริเวณมุมปากเพียงครู่เดียว ก่อนจะตีสีหน้าเรียบนิ่งดังเดิม
ดูเหมือนหญิงสาวที่กำลังถูกจับจ้องจะไม่รู้เนื้อรู้ตัวเอาเสียเลย มัวแต่ขะมักเขม้นช่วยเหลืออาจารย์หนุ่ม หวังให้เสร็จทันก่อนตะวันตกดิน เนื่องด้วยบรรยากาศในมหาวิทยาลัยหลังตะวันตกดินค่อนข้างวังเวง แม้มหาวิทยาลัยแห่งนี้จะไม่มีตำนานเรื่องเล่า เกี่ยวกับสิ่งเร้นลับหรือดวงวิญญาณร้ายเหมือนมหาวิทยาลัยแห่งอื่น ทว่าโดยรอบกลับมีโครงการหมู่บ้านร้าง อัน
