The Kiss

1873 คำ
Habang pababa sila Jeida ng sasakyan napatingin siya sa malaking bahay na nasa harapan nila. Tatlong araw na ang lumipas mula nang sabihin ni Sancho Montenegro ang pinaka-aroganteng bagay na narinig ni Jeida La Huerta sa buong buhay niya. “Before this week ends… you’re going to be my girlfriend.” Three days at sa loob ng tatlong araw na iyon, ginawa ni Jeida ang lahat para iwasan ang binatang mayabang. Hindi niya ito pinansin sa reception pagkatapos ng kasal. Pinipilit nitong hingian ang number niya or social media account niya pero hindi niya ibinigay. Hindi rin niya sinagot ang dalawang beses na “coincidental” na pagkikita nila sa isang mall na pag-aari pala ng tito nito. At ngayon… Nasa bahay siya ng pamilya Montenegro. Kung may isang bagay na hindi niya inaasahan ngayong linggo, ito iyon. “Jeida, dito tayo,” tawag ng kaklase niyang si Sachi Montenegro habang papasok sila sa malawak na sala ng mansion. Hindi pa rin siya makapaniwala hanggang ngayon. Classmate pala niya ang nakababatang kapatid ni Sancho. Grade 8 student sila at may group project sila sa Science. At napagdesisyunan ng grupo na gawin iyon sa bahay ni Sachi dahil mas maluwag daw doon at mas malapit sa school. Maluwag? Maluwag ay understatement. Ang mansion ng Montenegro ay parang mini-hotel. High ceilings, malalaking glass windows at isang chandelier sa gitna ng sala na mukhang mas mahal pa sa kotse ng karamihan. “Ang laki ng bahay ninyo, palasyo.” bulong ng isa nilang kaklase, ngumiti si Sachi. “Engr si Daddy kaya lahat ng na iisipan niyang gawin dito muna sinusubukan sa bahay namin kaya ganito na kalaki, kaka trial niya ng mga design niya." natatawang wika ni Sachi. Umupo silang lima sa malaking coffee table habang inilalatag ang mga notebooks at project materials. Si Jeida ay tahimik lang pero sa totoo lang, may isang tanong na umiikot sa isip niya. Hindi niya kasi alam na Montenegro ang apelido ni Sachi, sanay lang kasi siya na Sach ang tawag dito, hindi niya na isip ang apelido nito. Nakita nalang niya ng makita ang porfolio ng project nila na Montenegro ang apelido nito at kung hindi pa nag biruan ang mga ka klase nila na gusto sumama sa grupo nila dahil nalaman na sa bahay nila Sachi gagawin. Iyon pala dahil sa dalawang guwapong Kuya daw ni Sachi. At doon na niya nalaman na isa sa kapatid ni Sachi si Sancho. Dito ba nakatira si Sancho? Wala sa loob na tanong niya sa sarili. Hindi niya alam kung maiinis ba siya o kakabahan kapag nakita niya ito. “Jeida, ikaw sa introduction ha,” sabi ng isa nilang kaklase. "Okay.” Halos isang oras na silang nagtatrabaho nang biglang may narinig silang bumukas na pinto sa kabilang bahagi ng bahay. Kasunod nito ang tunog ng mga hakbang. Hindi iyon pinansin ng grupo. Hanggang sa magsalita si Sachi. “Kuya’s home.” Anusyo pa ni Sachi. Nanigas si Jeida na napahinto sa pag susulat sa laptop niya. Kuya. Mahinang bulong niya. Hindi pa man siya nakakalingon. Narinig na niya ang boses ng lalaking iniisip pa lang niya kanina. Bigla kanya-kanya ng pabebeng bati ng mga Classmate niya na nagpacute na sa bagong dating na kuya ni Sachi. “Afternoon, girl.” Ang ganda lang ng boses nito, malalim, relaxed lalaking-lalaki. Isa-isa pa silang ipinakilala ni Sachi sa kuya nito kaya kanya-kanyang kaway naman ang mga ito. "At si Jeida." turo pa ni Sachi sa kanya. Dahan-dahan siyang lumingon kahit sana ayaw niya kaso wala na siyang choice at doon niya nakita si Sancho Montenegro. Nakasuot pa ito ang puting polo na bahagyang nakabukas ang dalawang butones sa taas, na pinapatungan ng varsity jacket at may backpack na nakasabit sa balikat. Mukhang kagagaling lang sa university, mas matangkad ito kaysa sa naaalala niya, mas confident din, mas mukhang mayabang ngayon at nang makita siya dahan-dahang ngumiti ang binata. Iyong ngiting parang may sekreto itong nalaman sa kanya. “Ah,” usal pa nito na tumango. “Day three.” Naningkit ang mga mata ni Jeida. Ang dalawa nilang kaklase ay nagkatinginan ng mapansin na nagkatitigan silang dalawa ni Sancho. “Magkakilala kayo?” tanong ng isa. Tumango si Sancho habang nakatingin pa rin kay Jeida. “Sort of.” Nagkibit-balikat si Sachi. “Kuya, huwag kang munang manggulo. May project kaming kailangan tapusin ngayon." bilin ni Sachi. “Relax.” Inilapag ni Sancho ang backpack sa sofa. “Just saying hi.” Pero ang paraan ng pagtingin nito kay Jeida ay parang hindi lang iyon parang nagpapaalala. Three days. Napairap si Jeida at ibinalik ang atensyon sa laptop niya. “Continue na tayo,” sabi ni Jedia sa grupo. Pagkatapos ng ilang minuto, tumayo si Sachi. “Kukuha lang ako ng juice natin sa kusina.” Tumayo rin ang isa pang kaklase. "Sama ako." wika naman ng isa pero sunod-sunod silang tumayo hanggang sa halos lahat ay napunta sa kusina na sumama kay Sachi. Kaya napilitan si Jeida na sumunod na rin dahil mag merienda daw muna sila since maaga silang nakatapos. Pagpasok nila sa kusina ng mansion, mas lalo silang namangha. Malaki ito, halos kasing laki ng apartment ng ibang pamilya. Granite countertops, stainless furnitures at isang malaking island sa gitna. Habang abala ang mga kaklase niya sa pagkuha ng juice sa ref, nag tanong muna siya kung saan ang banyo na itinuro naman ni Sanchi kung saan kaya mag-isa nalang siyang pumunta doon habang nag uutos si Sachi sa katulong na mag prepare ng marienda. Hindi pa man nararating ni Jedia ang restroom napansin na niya na may sumusunod sa kanya. At malaka ang kutob niya kung sino, hindi na niya kailangang lumingon para malaman kung sino iyon. “Three days,” mahinang sabi ni Sancho sa tabi niya ng sumabay na ito sa kanya paglalakad. Hindi siya tumingin dito nagpalinga-linga at hinanap ang pinto na sinasabi ni Sachi. “So?” “Four days left.” Napairap siya. “You’re still on that stupid bet?” “Of course.” Napalingon siya sa lalaki. “You’re wasting your time.” Bahagyang ngumiti si Sancho. “I don’t think so.” Lumapit pa ito ng kaunti kaya napahinto si Jeida sa paghakbang ng masagad siya sa pader at napatingin kay Sancho na salubong ang kilay na napatingin dito. “Actually, I think I’m making progress.” “Progress?” ulit ni Jeida na bahagya itong itinulak para lampasan sana pero iniharang nito ang braso sa harapan niya na itinukod nito sa pader. “Yes.” tumaas naman ang kilay ni Jeida na nilingon ito. “Where?” “Here.” At bago pa niya maintindihan ang ibig sabihin, biglang hinawakan ni Sancho ang pulso niya. Hindi mahigpit pero sapat para mapaharap siya dito. Nanlaki ang mga mata ni Jeida. “What are you doing—” Hindi niya natapos ang tanong. Dahil sa susunod na segundo biglang lumapit ang mukha ni Sancho. At naramdaman niya ang labi nito sa kanya. Isang mabilis pero malinaw na halik. Hindi siya nakagalaw, hindi siya nakasigaw para siyang nanigas sa gulat. Tumagal lang iyon ng ilang segundo bago umatras si Sancho. Pero sapat na iyon para mag-init ang mukha ni Jeida. Nanlaki ang mga mata niya habang nakatitig dito. “You—!” Gusto niyang sumigaw, gusto niyang batukan ang binata, gusto niyang gumawa ng eksena pero nang marinig niya ang boses ng mga kaklase niya sa kusina napakagat na lang siya ng labi. "1st base." bulong pa ni Sancho na nakangiti. Hindi naman naka imik si Jeida, napatingin lang siya ng masama kay Sancho. At si Sancho nagawa pang ngumiti na parang wala itong ginawang mali. Yung ngiti nito parang alam na alam niya ang nangyayari sa isip niy kung anong gusto niyang gawin sa mga oras na yun. “You can scream if you want,” mahinang sabi nito na nakangiti ng malawak. “Go ahead.” inis naman na itinulak ni Jeida si Sancho sabay talikod na imbis na iihi sana bumalik nalang siya sa kusina. Napatingin siya sa mga kaklase nilang abala sa ref na akala mo nag wiwindow shopping. Kung magsisigaw siya ngayon magiging eskandalo at siya ang magiging sentro ng usapan. Isang Grade 8 girl na hinalikan ng kuya ng kaklase niya. Biglang uminit ang mukha niya, first kiss niya iyon pero ninakaw lang ng ganun-ganun ng kuya ni Sachi at hindi niya magawang magreklamo dahil sila pa ang nakakaramdam ng hiya. Kaya naman punong-puno ng inis at galit ang dibdib niya ng mga oras na iyon. Naningkit ang mga mata niya kay Sancho na nakasunod pa rin sa kanya sa kusina na parang nang-aasar talaga. “You’re unbelievable.” bulong ni Jeida, ngumiti lang ito. “I told you.” Bahagyang yumuko ito palapit sa kanya. “Four days, left.” Napasinghap siya nang maramdaman niya ang hininga nito malapit sa tenga niya. “By the end of the week,” bulong ni Sancho, “You’ll be mine.” Pagkatapos ay umatras ito na parang walang nangyari at naglakad palabas ng kusina. Iniwan si Jeida na nakatayo roon. Namumula ang mukha at hindi makapaniwala sa nangyari sa likod niya, narinig niya ang boses ni Sachi. “Jeida, okay ka lang?” Hindi agad siya nakasagot dahil hanggang ngayon ramdam pa rin niya ang unang halik na ninakaw ni Sancho Montenegro at hindi niya alam kung mas galit siya…O mas nainis na hindi siya nakagawa ng eskandalo. Sa labas ng kusina, si Sancho naman ay naglalakad pabalik sa sala. Malawak ang ngiti, sakto naman papasok si Glenn na bagong dating. “Anong ngiti yan parang —” “Day three, I got my place." wika ni Sancho, na napamura si Glenn. Nagkibit-balikat si Sancho na may yabang sa ngiti. "What did you do?" tanong ni Glenn habang paakyat sila ng hagdan. “I kissed her.” Nanlaki ang mata ni Glenn. “You what?!” Ngumiti si Sancho habang tumitingin pabalik sa kusina. “Relax. Four days left.” "Grabe! Sineryoso mo talaga, gago! 14 lang yun lagot ka sa mga Kuya nun." tumawa naman si Sancho. "Wala pa akong ginagawa, bakit ako matatakot." "Hello, you said you kissed her." "So?" tumawa naman si Glenn. "14 yung hinalikan mo." "O ano ngayon, I didn't rap*d her." natatawang wika ni Sancho. "Grabe!" napa high 5 pa silang dalawa. "Baka malaman ko nalang totohanin mo na yan, hindi nalang bet." ani Glenn. “Who said I’m messing around? It only started with a bet. I never said I was going to play with her.” umawang naman ang bibig ni Glenn na napapangiti. "You mean seseryosohin mo ang isang 14 years old high school student?" tanong ni Glenn. "If she’s the right one, I would. Fourteen, eighteen… those are just numbers. What matters is whether she’s the one I can’t stop thinking about. And she’s someone who already managed to get under my skin… then yes. I would.” awang naman ang bibig ni Glenn na napapalakpak pa na napapailing nalang sa pa speech ni Sancho at hindi makapaniwala na ma lolove at first sight si Sancho sa isang batang studyante na ubod ng taray. "Wish me luck." nag piss bump pa silang dalawa sabay ngiti.
อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม