ร่างใหม่ผม เป็นลูกมาเฟีย!!

บทที่1 หน่วยทหารพิเศษ "ไอ้เอ็ม ไอ้เอ็มเว้ยยยยย"เสียงเพื่อนร่วมค่ายทหารดังมาแต่ไกลคนที่ถูกเรียกหันซ้ายหันขวามองหาต้นเสียง แต่ก็ต้องหยุดสายตาไปมองร่างที่กำลังวิ่งมาหาตน นั้นคือ ไอ้เจ เพื่อนเขานั้นเอง "อะไรของมึงไอ้เจ"ผมถามมันด้วยความสงสัย มันตะโกนเรียกแบบนี้ลางไม่ดีเลยล่ะ "มึงกูมีข่าวมาบอก"เจพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นจนต้องเต้นไปรอบๆตัวผม 'กูมีเพื่อนแบบนี้ได้ไงว่ะ ไหนใครบอกที่ว่ามันเป็นทหารจริงๆ' "มัวแต่เต้นอยู่ได้ไอ้สัส รีบๆพูด"ผมดุมันนิดหน่อยจนมันหยุดเต้นแล้วทำหน้างอ 'เอาเข้าไป กูมีเพื่อนเป็นทหารจริงๆใช่ไหมเนี้ย' "เออๆ พูดก็ได้" ไอ้เจทำหน้างอๆแลตามองผมด้วยท่าทางน้อยใจ "เมื่อเช้ากูแอบได้ยินว่าพันเอกจะส่งคนไปทำสงครามที่ทางตอนใต้ของประเทศกูได้ยินพันเอกพูดชื่อมึงด้วยนะเว้ย" เจพูดพร้อมทำหน้าตาโอเวอร์ "เอ้า ไอ้สัสกูจะไปทำสงครามมึงจะดีใจทำไม"ผมพูด ทำสงครามก็เมื่อไปตายมันจะดีใจทำไม "ก็พันเอกพูดชื่อกูด้วย กูเลยดีใจที่ได้ไปกับมึง"เจพูดและทำหน้าตาตื่นเต้นอีกครั้ง 'เอิ่มมม ' "ต้องเสี่ยงแล้วล่ะ ว่าสงครามที่จะเกิดพวกเราจะอยู่หรือตาย"ผมพูดและมองหน้าเจอย่างจริงจัง "มึงอย่าพูดงั้นดิว่ะ กูใจไม่ดี"เจพูดพร้อมจับไหล่ทั้งสองข้างของผมเขย่า จนผมมึนหัว "อะ..อะ..ไอ่เจ ยะ..อย่า ขะ..เขย่า กะ..กู มะ..มึน หะ..หัว" ผมพูดอย่างตะกุกตะกัก ถ้าไม่รีบห้ามผมคงอ้วกออกมาซะก่อน แรงเยอะชิบหาย "โทษๆ กูแค่ไม่อยากให้มึงพูดอย่างงั้น แล้วก็---" "ทหารรวมพลด่วน!!!"ก่อนที่เจจะพูดจบก็มีเสียงทหารรุ่นพี่เรียกให้ไปร่วมพล ที่เรียกครั้งนี้น่าจะเกี่ยวกับการทำสงครามที่เจมันพูดแน่ๆ อ่านมาถึงตรงนี้ทุกคนคงสงสัยกันแล้วล่ะสิว่าผมเป็นใคร งั้นผมขอแนะนำตัวเองก่อนแล้วกัน ผมชื่อ ธมน วรภัทรคุณากร ชื่อเล่น เอ็ม ผมเป็นทหารตั้งแต่18 จนตอนนี้จะ29แล้ว ทุกคนคงสงสัยว่าทำไมถึงเป็นทหาร ผมก็คงจะตอบว่ามันสนุกและท้าทายดี ทั้งไปทำสงครามหรือการไปออกรบมันก็เสี่ยงตายทั้งนั้นแต่ผมก็ยังชอบอะไรแบบนี้อยู่ ถึงผมจะเสี่ยงตายไปหลายรอบก็เถอะนะ แหะๆ  แต่หน่วยทหารที่ผมเข้าสังกัดอยู่ไม่ใช่หน่วยทหารธรรมดาๆนะครับ เพราะที่ผมสังกัดคือ หน่วยทหารพิเศษ ทำไมผมถึงมาเข้าสังกัดแบบนี้ก็ไม่รู้นะครับ พันเอกบังคับผมมา T_T หน่วยนี้ฝึกมากว่าหน่วยทหารอื่นมากกว่า10เท่า แถมมีการเรียนการสอนอีกด้วย ไม่รู้ว่าพันเอกจะให้พวกผมไปเป็นดอกเตอร์หรืออย่างไร  ผมเคยถามพันเอกอยู่ครั้งหนึ่งว่าทำไมต้องให้พวกผมทำอะไรแบบนี้แต่พันเอกก็บอกมาว่า 'เป็นทหารหน่วยนี้ต้องเก่งรอบด้าน' เวรกรรมอะไรของผมกันครับเนี้ย ที่อยู่ข้างๆผมชื่อ เจ หรือ พนิต เมธากิตติสกุล และเพื่อนอีกคนหนึ่งที่ยังไม่เห็นหัวมันในวันนี้ ชื่อ ธีร์ หรือ ธีรวัฒน์ เมธากิตติสกุล เอาล่ะครับผมต้องไปรวมพลแล้ว ณ หน้าค่ายทหารหน่วยพิเศษ "เอาล่ะ ทหารหน่วยพิเศษทุกคน" พันเอกพูดพร้อมกวาดสายตาไปรอบๆ "วันนี้ที่ผมเรียกพวกคุณมาเพราะผมจะมอบหมายงานให้พวกคุณ นั้นก็คือการไปทำสงครามที่ทางตอนใต้ของประเทศ"  พันเอกคนนี้แหละครับที่บังคับผมมาอยู่หน่วยพิเศษ เขาชื่อ แทนคุณ หรือ พีรวิชญ์ วีรภัทรเมธี ยศ พันเอก ทุกคนต่างก็เคารพพันเอกทั้งนั้น เพราะพันเอกฉลาดหลักแหลม มีฝีมือในการต่อสู้เป็นเลิศ ทุกคนเลยพากันเคารพพันเอก "พันเอกจะให้ไปกันทุกคนเหรอครับ!!"มีเพื่อนร่วมหน่วยคนหนึ่งยกมือถามพันเอกเสียงดังฟังชัด "เป็นคำถามที่ดีมาก แต่ผมไม่ให้พวกคุณไปหมดเหรอครับ"  "ผมจะเลือกตัวแทนที่จะไป"พันเอกพูดและมองมาทางผมนิดหน่อยก่อนจะหันไปเมื่อเป็นสัญญาณว่าพันเอกจะเลือกผม สงสัยคิดไปเอง  "งั้นผมจะบอกชื่อล่ะนะ" พันเอกแทนคุณกวาดตาไล่อ่านรายชื่อที่อยู่บนกระดาษสีขาวนวล "ครับ!!พันเอก!!"ทุกคนต่างพูดพร้อมกัน "คนแรกคือ นายทหาร ธีรวัฒน์ วีระกิตติสกุล คนที่สองคือ นายทหาร พนิต เมธากิตติสกุล . . . . คนที่เจ็ด เป็นนายทหารที่ผมคิดว่าดีที่สุดในหน่วยเรา คือ นายทหาร ธมน วรภัทรคุณากร" พันเอก!!! พูดอย่างงั้นคนในหน่วยก็หมั่นไส้ผมหมดอ่ะดิ!!! "พันเอก ผมไม่ได้เก่งขนาดนั้นนะ นายทหาร พนิต ก็เก่งนิครับทำไมต้องเป็นผม"ผมแย้งพันเอก เพราะไม่ใช่ผมคนเดียวที่เก่งจริงๆนั้นแหละ "คุณเถียงเหรอ ผมเลือกคุณเพราะเห็นศักยภาพในตัวคุณ คุณจะบอกว่าผมเลือกคนผิดงั้นเหรอ"พันเอกทำเสียงดุและมองผมด้วยสายตาคาดโทษ "เอาน่าไอ้เอ็ม พันเอกเขาเลือกมึงแล้ว แสดงว่ามึงเก่งไง"ธีร์พูดพร้อมตบไหล่ผมเบาๆ เดี๋ยวนะ ไอ้ธีร์มันมาตอนไหน "เอาล่ะ คนที่ผมเรียกชื่อให้เดินออกมาข้างหน้า และรับปลอกแขนไปติดจนถึงวันที่ไปทำสงคราม"พันเอกพูด ผมและเพื่อนอีก6คนเดินไปรับปลอกแขนที่พันเอก ปลอกแขนแต่ละผืนเขียนว่า 'หน่วยพิเศษ'