หัวใจในลมหนาว

ตอนที่1 งานแต่งของปาลิตา งานแต่งสายฟ้าแล่บของคนที่ชายหนุ่มหลงรักกำลังไร้ผู้คนเพราะเจ้าบ่าวได้พาเจ้าสาวเข้าหอไปตั้งแต่ก่อนสามทุ่ม และเวลานี้ก็ปาไปเที่ยงคืนกว่าแล้ว มีเพียงเขากับเลขาร่างบอบบางที่ยังนั่งดื่มทั้งที่พนักงานเริ่มเคลียร์พื้นที่แล้ว “บอสเมามั้ยคะ” “ไม่เมา” “จะตีหนึ่งแล้วนะคะ พายว่าขึ้นไปพักดีกว่า อยู่ห้องไหนคะเดี๋ยวพายเดินไปส่ง” “สาม สี่...” “สาม สี่ แล้วอะไรต่อคะ” “หนึ่งมั้ง” พิยดานิ่วหน้าเมื่อบอสคนเก่งของเธอจำเลขห้องพักไม่ได้แน่ชัด “กุญแจห้องอยู่ไหนคะ เอามาให้พาย” “พรุ่งนี้มีประชุมมั้ยคุณพาย” “พรุ่งนี้วันอาทิตย์ค่ะ วันหยุด” “ถ้างั้นคุณไปดื่มเป็นเพื่อนผมต่อได้หรือเปล่า หรือว่าแฟนมารับแล้วคุณกลับเลยก็ได้” “คนนั้นพี่ชายของพายค่ะ ไม่ใช่แฟน” หญิงสาวดึงกุญแจห้องจากในมือของเหมันต์มาถือไว้เอง ก่อนจะต้องถอนหายใจออกมาอย่างหนักเมื่อเห็นเลขที่ห้องพักที่แท้จริงของเขา “สามสี่เจ็ด” ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ แต่ต้องพยุงชายร่างสูงกว่าเธอเกือบยี่สิบเซนติเมตรให้ถึงห้องพัก เพื่อรักษาภาพพจน์ให้เจ้านายของตัวเอง พรึ่บ เหมันต์เกือบจะล้มลงไปกองที่พื้นหากไม่ได้เลขาสาวช่วยไว้สภาพเขาคงไม่น่าดูเท่าไร “อยู่เป็นเพื่อนผมหน่อย ไม่งั้นผมคงบุกไปเอาปิ่นคืนแน่ ๆ” “ทำอย่างนั้นไม่ได้นะคะ เสียชื่อแย่เลย” “คุณก็อยู่ห้ามผมสิ ผมกลัวจะห้ามตัวเองไม่อยู่” “ค่ะ บอสนั่งลงที่เตียงก่อนนะคะพายจะรับบอสไม่ไหวแล้ว” ร่างสูงหยัดตัวขึ้นตรงก่อนจะนั่งลงที่เตียงตามที่เธอแนะนำ เขาพยายามปลดเน็กไทที่มันทำให้รู้สึกอึดอัดแต่ก็ยิ่งน่าหงุดหงิดเมื่อมันไม่ได้ดั่งใจ “ขออนุญาตนะคะ พายช่วยค่ะ” สายตาคนเมาเผลอมองอกอวบที่โผล่พ้นจากชุดเกาะอกสีแดงตรงหน้า แค่เนินยังขนาดนี้แล้วทั้งเต้าจะใหญ่แค่ไหน “ดีขึ้นมั้ยคะ หรือจะถอดออกเลย” “คุณถอดให้ผมสิ” หญิงสาวชะงักค้างมือที่จับเน็กไทของเขาอยู่ ดวงตากลมสวยช้อนขึ้นมองสายตาระยิบระยับของเจ้านายชั่วครู่ก่อนจะผละออกจากเขาในที่สุด “โทรสั่งเหล้าขึ้นให้ผมก็พอ คุณจะกลับบ้านก็กลับไปเถอะ” “พายอยู่กับบอสจนกว่าจะผ่านคืนนี้ไปก็แล้วกันนะคะ ถ้าบอสก่อเรื่องคุณอุษาเอาพายตายแน่เลยค่ะ” ร่างบางเดินไปโทรสั่งเครื่องดื่มให้เจ้านาย โดยไม่รู้เลยว่าแผ่นหลังนวลเนียนของตัวเองนั้นกำลังถูกสายตาคมไล้มองราวกับจะแผดเผาเรือนร่างของเธอไปทุกอณู “เรียบร้อยค่ะ” “คุณจะดื่มไวน์ก็สั่งมาสิ ผมเลี้ยง” “พอแล้วล่ะค่ะ พายดื่มจากข้างล่างมาไม่ใช่น้อยแล้ว” “ถึงว่า... คอคุณแดงเชียว” พิยดายกมือขึ้นลูบลำคอตัวเองเมื่อรู้ว่าถูกเขามอง ‘มองแค่คอหรือเปล่านะ เขาต้องเมามากแน่ๆเลย’ กริ๊ง ๆ “เครื่องดื่มน่าจะมาส่งแล้ว เดี๋ยวพายไปเอาให้เองค่ะ” ชุดที่โชว์แผ่นหลังจนเกือบถึงบั้นท้ายนั่นทำให้สายตาคมแทบไม่อยากเบนสายตาไปทางอื่น ปกติก็เมากับเธอออกจะบ่อยแต่ไม่ใช่ในวันที่เธอสวยขนาดนี้ ผิวกายขาวเนียนไร้ตำหนิ สัดส่วนเอวน่าจะไม่เกินยี่สิบห้า ส่วนนมไม่แน่ใจว่ายัดฟองน้ำเข้าไปหรือเปล่าถึงได้โผล่ออกมาจากชุดมากขนาดนั้น “คุณไม่ดื่มหรอ” “ไม่ดีกว่าค่ะ พายเคยดื่มแค่ไวน์เบา ๆ” “ผมจ้างคุณดื่ม แก้วละพัน” ร่างบางหรี่ตามองเจ้านายอย่างจับผิด เขาดูแปลกไปจากเดิมมากเลยทีเดียว “สิบแก้วก็หมื่นนึง เท่ากับคุณทำงานสิบวันเลยนะ” “บอสจะมอมเหล้าพายหรือเปล่าคะ” “คุณไม่เมาหรอก ผมรู้” ร่างบางใบหน้าแดงปลั่งด้วยฤทธิ์น้ำเมายื่นหน้าเข้ามาใกล้กว่าทุกครั้งทั้งที่ไม่เคยทำ เขาไม่ปกติแน่ ๆ “พายว่าบอสเมามากแล้วนะคะ เลิกดื่มดีกว่าค่ะ” “กลัวผมเหรอคุณพาย” “ปะ..เปล่าค่ะ จะกลัวอะไรล่ะคะ” “กลัวผมปล้ำคุณน่ะสิ” “บอสไม่ทำหรอกค่ะ ถ้าทำคงทำไปนานแล้ว ใช่มั้ยคะ” “...” พิยดาหน้าเจื่อนลงทันทีที่เธอไม่ได้รับคำตอบจากเจ้านาย อย่าบอกนะว่าเขาคิดน่ะ “บอส...” “คืนนี้คุณสวยมาก ชุดนี้ทำให้คุณดูเซ็กซี่ขึ้นเยอะเลย” หญิงสาวไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงไม่ยอมออกไปจากห้องนี้เสียทีทั้งทีเขาเริ่มที่จะเดินเข้ามาใกล้ จนในที่สุดเขาก็เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของเธอ “สติผมไม่เต็มร้อยหรอกนะ แต่ก็ใช่ว่าจะไม่รู้ตัว” “รู้ตัวเรื่องอะไรคะ” “คุณตกลงมั้ยถ้าจะนอนกับผม” “นะ.. นอน นอนแบบไหนคะ” “เอากัน” “บอส!... พูดอะไรออกมาคะ รู้ตัวหรือเปล่า” พิยดาตาโตเป็นไข่ห่านตกใจกับคำพูดของเขา เจ้านายเธอเขาเป็นคนสุภาพที่สุดเท่าที่เคยเจอมาในชีวิต “ผมมีค่าตอบแทนสำหรับร่างกายของคุณ” “...” “ถ้าคุณไม่กล้าให้คำตอบ ก็แค่ยอมให้ผมจูบคุณก็พอ” หญิงสาวกำลังใช้สมองที่ปั่นป่วนเพราะตกลงกับตัวเองว่าจะเอาอย่างไรดี ในขณะที่ริมฝีปากของเขาก็ก้มต่ำลงมาใกล้เรื่อย ๆ “บอสคะ...อื้อ” พิยดาหลับตาปี๋ทั้งที่ใจเต้นอย่างบ้าคลั่ง เขาจูบเธอจริง ๆ นี่ไม่ใช่ความฝัน และเธอกำลังไม่รู้ว่าควรจะวางมือสั่นเทาของตัวเองไว้ที่ไหนจึงกำขยุ้มเสื้อบริเวณเอวของร่างสูงไว้เป็นที่ยึดเหนี่ยว “ถือว่าคุณตกลงแล้วนะ คุณพาย” “คะ?” “คุณเป็นฉลาด จะไม่เข้าใจที่ผมพูดเลยเชียวหรือ” “เกิดอะไรขึ้นคะ ทำไมจู่ ๆ บอสก็...” “ก็คืนนี้คุณสวยกว่าทุกวัน” นิ้วเรียวขยุ้มเสื้อเขาแน่นขึ้นอีกเมื่อได้เห็นสายตาที่ร้อนแรงจากเขาเป็นครั้งแรก ทำงานกันมาเกือบห้าเดือนเขาไม่เคยใช้สายตาแบบนี้มองเธอแม้แต่ครั้งเดียว