BAD มาเฟียแพ้รักเก่า

Talk - คาแลน ควันบุหรี่สีขาวขุ่นลอยคลุ้งไปทั่วท้องทำงานภายใต้ตึกคาสิโน สายตาคมจ้องมองรูปภาพที่ตัวเองกำลังคุกเข่าขออดีตคนรักแต่งงาน ผมหัวเราะหึในลำคออย่างสมเพชกับสิ่งที่เคยได้ทำลงไป ความรักครั้งก่อนทำให้เจ็บหนักจนชีวิตแทบพัง อดีตที่เจ็บปวดตามหลอกหลอนอยู่สองปีกว่าจะเป็นผู้เป็นคนขึ้นมาได้ “นายครับ ผมเจอคนที่ให้ตามหาแล้ว” เสียงลูกน้องมือขวาคนสนิทเอ่ยขึ้นก่อนจะนำภาพถ่ายมาวางไว้ตรงหน้า ก้มมองภาพถ่ายที่วางเรียงอยู่ เธอยังสวยงดงามและเปล่งประกายเหมือนเดิม แต่ติดตรงที่ความรู้สึกไม่เหมือนเดิมแล้ว เพราะเธอมันก็เป็นแค่ผู้หญิงทรยศที่ย่ำยีหัวใจของผม “เธอทำงานให้กับมาลิค” “มึงว่ายังไงนะ” ผมจ้องหน้าลูกน้องอย่างคาดคั้นเอาคำตอบ เพราะตกใจไม่น้อยที่ได้ยินว่าอดีตคนรักกำลังทำงานให้กับศัตรู “มันกลับมาแล้วครับนาย” “สายรายงานมาว่าตั้งแต่เธอปรากฏตัวก็เข้าออกที่บริษัทของมาลิคอยู่บ่อยๆ” “มันน่าแปลกที่พอมาลิคกลับมา ให้หลังไม่นานเธอก็ปรากฏตัว” การที่ถูกเธอหันหลังให้ในตอนนั้นมันยังไม่ทำให้รู้สึกแค้นได้มากเท่าตอนนี้ที่ได้รู้ว่าเธอทำงานให้กับศัตรูของตัวเอง “ตั้งแต่เมื่อไร” “สองเดือนครับ” “หายหน้าไปตั้งกี่ปี กลับมาก็ทำงานให้มัน ทั้งที่รู้ว่าไอ้มาลิคคือศัตรู หึ!!” Talk - มิลา ฉันเดินทางมาที่บริษัทยักใหญ่ของคนที่เป็นเจ้าของชีวิตในตอนนี้ “มีอะไรให้มิลาทำคะ” ฉันเอ่ยถามผู้บริหารสูงสุดของบริษัทอย่างมาลิคพร้อมความหวั่นใจ เพราะหากไม่มีเรื่องอะไรเขาคงไม่ตามกลับมาทั้งที่ส่งไปอยู่ที่ต่างประเทศตั้งแต่วันนั้น “ลองเดาดูสิว่าตอนนี้ฉันต้องการจะทำอะไร” “ถ้าเป็นเรื่องเขาใช้คนอื่นเถอะค่ะ มิลาไม่อยากทำร้ายเขา” “ไม่ห่วงชีวิตน้องสาวตัวเองรึไงถึงได้พูดคำโง่ๆ แบบนั้นออกมา” “………” “นี่ก็จะครบเดือนแล้วเหมือนว่ายาใกล้จะหมด รู้นี่ว่าถ้าไม่ได้ยาจากฉันน้องสาวของเธอจะเป็นยังไง” ริมฝีปากบางเม้มหากันแน่นเมื่อได้ฟังคำขู่ของคนตรงหน้า ฉันไม่อาจปฏิเสธได้อีกต่อไปเพราะมินลี่เป็นคนในครอบครัวเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ในตอนนี้ “ต้องการให้มิลาทำอะไรก็สั่งมาเถอะค่ะ ไม่ต้องขู่กัน” มาลิคยกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจที่สามารถทำให้ฉันยอมทำตามที่เขาต้องการได้ โดยไม่สนเลยว่าจะฝืนใจขนาดไหน เพราะฉันก็เป็นแค่เครื่องมือที่เขาเอาไว้ใช้ประโยชน์ในยามต้องการ การต้องกลับไปเจอเขาอีกครั้งเป็นสิ่งที่ฉันไม่ต้องการให้เกิดขึ้น แต่มันกำลังจะเกิดขึ้นแล้ว หลังจากได้รับคำสั่งจากมาลิคแล้วฉันก็เดินทางกลับมาที่คอนโด ซึ่งเป็นคอนโดที่มาลิคจัดหาให้ อย่างที่บอกว่าเขาบงการชีวิตฉันทุกอย่าง “พี่มิลาไปไหนมาคะ” “มินลี่เดินออกไปนอกระเบียงทำไมเดี๋ยวก็เป็นลมหรอกพี่บอกแล้วใช่ไหมว่า…..” “อย่าบ่นได้ไหม มินเห็นว่าวันนี้ท้องฟ้าสวยก็เลยออกมาดู” ฉันถอนหายใจออกมาเบาๆ เพราะความเป็นห่วงน้องสาวไม่ได้ตั้งใจจะบ่น ร่างกายของมินลี่ไม่ค่อยแข็งแรงจึงไม่อยากให้น้องเดินไปไหนมาไหนมากนักกลัวจะหกล้มเอา แต่บางครั้งน้องสาวตัวแสบก็ดื้อรั้น “อื้อจริงสิมีคนส่งดอกไม้มาให้พี่มิลาด้วยนะ” “หือ ให้พี่หรอ” “ใช่ค่ะ ว่างอยู่ตรงนั้น” มินลี่ชี้ไปยังช่อกุหลาบสีขาวที่วางไว้บนโซฟา ฉันเดินมาหยิบดอกไม้สีขาวช่อโตพร้อมกระดาษที่แนบมาอ่าน ยินดีต้อนรับการกลับมา หวังว่าเธอจะจำผัวเก่าที่เคยเขี่ยทิ้งคนนี้ได้นะมิลา เมื่อได้อ่านข้อความนั้นก็ทำให้หัวใจดวงน้อยวูบไหว เผลอกัดริมฝีปากจนห้อเลือด ไม่แปลกใจว่าเขารู้ที่อยู่ของตัวเองได้ยังไงก็สมกับเป็นคาแลน การกลับมาเจอกันอีกครั้งของเรามันคงไม่ใช่เรื่องที่น่ายินดีสำหรับเขา ไม่มีใครรู้ว่าเบื้องหลังเกิดอะไรขึ้นนอกจากตัวฉันกับน้องสาว “พี่มิลาจะกลับไปยุ่งกับเขาทำไม” มินลี่น้องสาวที่คลานตามกันออกมาเอ่ยถาม เพราะได้รู้มาว่าฉันจะต้องไปเจอกับคาแลน ผู้ชายที่เคยเป็นอดีตคนรัก “มันคือคำสั่งพี่ขัดเขาไม่ได้” “เพราะมินแท้ๆ พี่ถึงต้องเป็นแบบนี้ ถ้าวันนั้นพี่มิลาไม่ตัดสินใจแบบนั้นป่านนี้คงมีความสุขกับเขาไปแล้ว” “เรื่องมันผ่านมานานแล้วมิน หยุดโทษตัวเองได้แล้ว ที่ทุกอย่างมันเกิดขึ้นก็เพราะพี่เลือกเองทั้งนั้น” “มินหยุดโทษตัวเองไม่ได้หรอกค่ะ เพราะมินมันโง่ ทำตัวเองยังไม่พอ ต้องเดือดร้อนพี่มิลาอีก ทุกอย่างมันพังก็เพราะมิน” ฉันมองน้องสาวที่เอ่ยเสียงสั่นพร้อมน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม เธอโทษว่ามันเป็นความผิดของตัวเองมาตลอด เรื่องราวในวันนั้นที่ได้ตัดสินใจทำลงไป ไม่อยากแม้แต่จะคิดถึงมันอีก เพราะไม่ใช่เขาที่เจ็บปวด….ตัวฉันเองก็แตกสลายไม่ต่างกัน ❌❌ ตอนแรกมาแล้ววว ฝากเก็บนิยายลงคลังและกดถูกใจให้ไรท์กันด้วยนะคะ คอมเมนต์ให้ชื่นใจหน่อย งื้อ 🥺