ตอนที่ 1 : แนะนำ
ณ นิวยอร์กซิตี
ในเมืองใหญ่ที่เต็มไปด้วยตึกสูงระฟ้าเรียงรายกันมากมายบ่งบอกถึงความเจริญ ทันสมัยด้านเทคโนโลยีที่ก้าวหน้า ไม่ว่าจะเป็นแหล่งศูนย์การค้า โรงแรม ที่พักอาศัย แหล่งท่องเที่ยวต่างๆ ความสว่างค่อยๆ กลืนหายเป็นสีดำท้องฟ้ามืดสนิทมีแสงไฟวาววับจากภายนอกเข้ามาแทนที่ นักท่องราตรีทั้งชายและหญิงต่างออกมาสังสรรค์จนเป็นภาพชินตา
แสงระยิบระยับจากภายนอกสาดส่องเข้ามาภายในห้องสุดหรูของโรงแรมชั้นสูงสุด เป็นโรงแรมชื่อดังใจกลางเมืองนิวยอร์กที่ให้บริการด้านห้องพัก ร้านอาหารหรู แหล่งค้าขาย อีกทั้งยังมีคนดังที่ต้องการความเป็นส่วนตัว และมหาเศรษฐีแวะเวียนเข้ามาใช้บริการไม่เคยขาด
แกร๊ก....ปึก!!
ร่างของชายหนุ่มหน้าหล่อถูกหญิงสาวผลักเข้ามาภายในห้องของโรงแรมท่าทางเย้ายวน ทั้งสองต่างอยู่ในสภาพมึนเมา แอลกอฮอล์ที่เข้าสู่ร่างกายมากกว่าปกติทำให้หญิงสาวกลายเป็นอีกคน ส่วนชายหนุ่มก็อยู่ในอาการเมาไม่ต่างกัน เพราะวันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดของเพื่อนสนิทที่เรียนด้วยกัน แต่พวกมันดันท้าเล่นเกมบ้าๆ แล้วยังโกงทำให้เขาต้องตกอยู่ในสภาพอย่างที่เห็นจึงต้องปลีกตัวออกมาก่อนที่จะถูกพวกมันหิ้วไปให้สาวๆ ที่คลั่งไคล้เขา การที่ต้องร่วมหลับนอนกับคนแปลกหน้ามันเป็นเรื่องปกติสำหรับเขาแต่ทั้งสองคนต้องใจตรงกัน ไม่มีการบังคับ การใช้วิธีสกปรกกับอีกฝ่ายมันไม่ใช่เขาแน่นอน
เช่นเดียวกับหญิงสาวที่กำลังขึ้นคร่อมเขา หลังจากที่กำลังเดินออกจากผับตัวของเขาก็ถูกหญิงสาวรายหนึ่งกระชากเข้ากับผนังอย่างแรง เธอเป็นคนที่สวยมากจนสะดุดตาเขา แต่คงจะเป็นแฟนคลับที่แกล้งเมาแล้วเข้ามาสนิทก็ได้
แต่สภาพของหญิงสาวคนนั้นเธออยู่ในอาการมึนเมาจริงๆ แล้วยังเอ่ยปากเชื้อเชิญเขาไม่หยุดเหมือนท้าทายทั้งที่ตัวเองยังทรงตัวยืนไม่อยู่แล้ว ก่อนจะจับใจความได้ว่าคนที่เธอแอบชอบมานานไปคบกับคนอื่น ทำให้เธออกหักตั้งแต่ยังไม่สารภาพเลย สวยขนาดนี้ใครกันนะที่ไม่มองเธอเลย...
สายตาคมจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าที่กำลังถอดเสื้อผ้าของตัวเอง แรงยังไม่มีแล้วยังทำอวดเก่งจนเป็นเขาเองที่ต้องดันร่างของหญิงสาวให้นอนราบไปกับเตียงนุ่ม ไล่มองทุกส่วนของร่างกายอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน มือคว้าหาเครื่องป้องกันแต่เพราะวันนี้เขามางานวันเกิดเพื่อนและไม่คิดว่าจะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นเลยไม่ได้พกติดตัวมาด้วย แต่จะให้หยุดไม่มีทางแน่นอน
" ใจเย็นๆ สิครับคนสวย "
" ......... " สายตาที่ส่งมามันหวานหยดย้อย ทว่ายิ่งเป็นแรงกระตุ้นเขา
" เอาคนอกหักแล้วเมาจะบาปไหมวะ " เสียงบ่นกับตัวเอง มองหญิงสาวที่ส่งสายตาเยิ้มๆ มาให้ ยอมรับว่าเขาเองก็ถูกใจเธอเหมือนกัน มันคงไม่ผิดอะไรเพราะเธอก็เต็มใจและยังเป็นคนเอ่ยปากชวนเขาก่อน
" อื้อ....อ้า " สองร่างเปลือยเปล่าแนบชิดอย่างกับเป็นเนื้อเดียวกัน แรงกระแทกเข้าใส่หญิงสาวใต้ร่างอย่างต่อเนื่องไม่มีท่าทีจะเหน็ดเหนื่อย มันเป็นความรู้สึกแปลกใหม่ที่เขารู้สึกได้ อีกทั้งหญิงสาวก็ยังตอบสนองเขาได้ดีถึงแม้สติเธอจะมีน้อยนิด
" แรงอีกได้ไหมคะ พี่กัส " เสียงหวานขยับปากบอกทำให้ชายหนุ่มยกยิ้มด้วยความพอใจ พอไม่ได้ดั่งใจเธอก็เป็นฝ่ายผลักเขาแล้วขึ้นข้างบนเสียเอง
" พี่กัส? หึ " ปอร์เช่ยกยิ้มเหยียดทั้งที่เขากับเธอกำลังมีความสุข แต่ยังเรียกชื่อผู้ชายอีกคนจนเขาเสียหน้า
" อื้อ...มันจุก... " เสียงหวานครางออกมาไม่เป็นคำทั้งที่เธอเป็นฝ่ายนำเสียเอง เอวบางขยับเป็นแนวราบ น้ำเมาที่เธอดื่มเข้าไปทำให้หลงลืมทุกสิ่ง แม้แต่ใบหน้าของชายที่อยู่ใต้ร่าง
" ผมเริ่มติดใจคุณแล้วสิ " ปอร์เช่มองหญิงสาวด้วยสายตาหลงใหล เธอสวยไร้ที่ติแต่แปลกที่อกหักมันน่าเสียดายที่เขาไม่อยากผูกมัดกับใคร ชายหนุ่มขยับมือใหญ่ช่วงเอวบางคุมจังหวะ แล้วปล่อยให้เธอควบม้าให้เขาทั้งคืน....
วันต่อมา....
" อืม..... " เสียงเล็กเปล่งออกมา เริ่มขยับตัวขับไล่ความเมื่อยล้าอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน อีกทั้งยังรู้สึกเหมือนมีอะไรมาทับช่วงเอวก่อนที่จะขยับตัวแล้วหันไปอีกด้าน รับรู้ถึงลมเป่ารดใบหน้าหวาน เธอค่อยๆ เปิดเปลือกตาขึ้นแล้วใช้มือปิดปากตัวเองเมื่อมีผู้ชายนอนหลับอยู่ข้างๆ อีกทั้งยังไม่ได้สวมใส่อะไรทั้งคู่ อย่าบอกนะว่า....
" ยัยหลิง บ้าเอ๊ย!! แกทำอะไรลงไป " เธอจำอะไรไม่ได้ด้วยซ้ำ แล้วผู้ชายคนนี้เป็นใครกัน แต่ก็ช่างเถอะยังไงก็ไม่ได้เจอกันอีก ครั้งเดียวปล่อยให้มันจบแค่นี้ก็แล้วกัน
ร่างบางลุกขึ้นจากเตียงอย่างเบาที่สุดเพื่อไม่ให้อีกคนตื่นมาเจอ แล้วรีบสวมใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อยก่อนจะสังเกตผู้ชายที่กำลังนอนหลับเหมือนเด็กหนุ่มคงจะยังเรียนอยู่ นี่เธอพลาดมีอะไรกับเด็กอย่างนั้นเหรอ มือเล็กคว้ากระเป๋าแบรนด์หรูของตัวเองแล้วหยิบเงินสดที่มีใส่ในกระเป๋าเงินของอีกฝ่าย แต่ก็ต้องสะดุดตากับบัตรนักศึกษาของเขา....
" มหาวิทยาลัย NY งั้นเหรอ " เขาคงจะมีฐานะพอสมควร เพราะน้องชายของเธอก็เรียนมหาวิทยาลัยนี้เหมือนกัน ไม่ต้องพูดถึงค่าเทอมหรอกนะว่าโหดแค่ไหน ถ้าไม่รวยจริงคงเข้าไม่ได้แน่ๆ มือเล็กวางกระเป๋าไว้ที่เดิม พลางหันมองไปรอบๆ ห้อง แม้แต่โรงแรมยังหรูหรา แต่มันไม่ได้ทำให้เธอสนใจเลยสักนิด ก่อนจะย่องเท้าออกไปจากห้องให้เบาที่สุด
ปอร์เช่ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมองไปยังประตูที่ปิดลง เขาตื่นตั้งแต่หญิงสาวขยับตัว แต่เธอคนนั้นกลับไม่โวยวายหรือเรียกร้องอะไรจากเขาเลย ก็ดีเหมือนกันแบบนี้ค่อยเบาใจจะได้ไม่มีปัญหาตามมาทีหลัง ร่างสูงยันตัวลุกขึ้นเขาก็คงต้องกลับแล้วเหมือนกัน มือหยิบคว้ากระเป๋าและกุญแจรถหรูก่อนจะพบความผิดปกติอะไรบางอย่าง
" หึ คิดว่าผมขายตัวหรือไง อ่า รู้สึกขายหน้าจริงๆ " พอต้องรับเงินจากผู้หญิงทั้งที่เขาเป็นฝ่ายให้ตลอด มันกลับรู้สึกแปลกๆ เหมือนดูหักหน้าหนุ่มฮอตที่สาวๆ หมายปอง รู้ถึงไหนอายถึงนั่นแน่ๆ....