พฤกษาสวรรค์หวนคืน

  พฤกษาสวรรค์หวนคืนเป็นเรื่องราวของเทพพฤกษานางหนึ่งที่สละตนเพื่อหยุดสงครามระหว่างเหล่าเทพเซียนและเผ่ามาร จนตนเองเหลือเพียงดวงจิตสุดท้ายล่องลอยไปยังภพภูมิและยุคสมัยที่ตนไม่เคยรู้จักมาก่อน     ในตอนนี้นางกำลังเฝ้ามองดูชีวิตของคุณหนูผู้สูงศักดิ์คนหนึ่งที่เกิดในตระกูลที่มีฐานะร่ำรวยสมบูรณ์พร้อมทุกอย่าง      ครอบครัวนี้เป็นครอบครัวที่มีฐานะร่ำรวยเหมือนครอบครัวอื่น ๆ ผู้เป็นแม่ ‘จงเจียวเหม่ย’ มาจากตระกูลใหญ่มีความรู้ความสามารถสมบูรณ์พร้อม เธอแต่งงานกับ ‘เฉิงเจี๋ย’ ชายหนุ่มผู้มากความสามารถฉลาดเฉลียวและมีหัวในการทำธุรกิจ     เมื่อทั้งคู่แต่งงานกัน ก็ได้เริ่มก่อตั้งบริษัทเป็นของตนเอง โดยผู้เป็นภรรยาเป็นคนออกกำลังทรัพย์ ส่วนผู้เป็นสามีเป็นคนบริหารจัดการ โดยหุ้นส่วนแบ่งออกเป็น ภรรยา 35% สามี 25% และผู้ถือหุ้นคนอื่น ๆ อีก 40% ด้วยความที่ภรรยาลงทุนทุกอย่างให้เขา โดยเขาใช้เพียงความสามารถล้วน ๆ ในการบริหาร เธอจึงมีสิทธิ์ถือหุ้นสูงสุด โดยที่เขาไม่สามารถแย้งได้     ชายหนุ่มคิดว่าเพียงแค่เธอแบ่งหุ้นให้เขามากขนาดนี้ เขาก็รู้สึกว่ามันมากไปแล้ว      แต่ใครจะรู้ว่าในอนาคต เขากลับรู้สึกว่าภรรยาของตนช่างใจแคบที่แบ่งหุ้นให้เขาน้อยกว่าเธอ..เขาช่างไม่มีความสำนึก      คู่สามีภรรยาก่อตั้งบริษัทช่วยกันอย่างขยันขันแข็ง จนบริษัทเจริญรุ่งเรืองและมีชื่อเสียง      ไม่นานครอบครัวนี้ก็มีข่าวดี จงเจียวเหม่ยตั้งครรภ์และให้กำเนิดบุตรสาวหน้าตาน่ารักจิ้มลิ้มออกมามีนามว่า ‘เฉิงหนิงฮวา’     เทพพฤกษาเฝ้ามองการเจริญเติบโตของหนิงฮวาตลอดเวลา ไม่ใช่เพราะนางสนใจ แต่นางไปไหนห่างจากร่างเด็กสาวคนนี้ไม่ได้ ไม่รู้เพราะ เหตุใด หากนางออกไปไกลเล็กน้อย ก็จะถูกดูดกลับมาข้างกายเด็กน้อยคนนี้เช่นเดิม      ‘หรือสวรรค์อยากให้นางศึกษามนุษย์ในยุคสมัยนี้กันนะ’..นางคิดอย่างสงสัย นางสุดจะรู้เหตุผลที่เป็นเช่นนี้ จึงทำได้เพียงเฝ้ามองดูเด็กน้อย เรียนรู้สิ่งต่าง ๆ เติบโตขึ้นเรื่อย ๆ ในครอบครัวที่เหมือนจะสมบูรณ์..     เทพพฤกษาเห็นพ่อของเด็กสาวดูแปลกไป ตั้งแต่เด็กสาวคลอดออกมา เขาไม่ค่อยอยู่บ้าน อ้างว่าติดงานบ้าง มีประชุมบ้าง นางเป็นถึงเทพเซียน (อดีตเทพ-_-") มีอายุมาหลายพันปี เหตุใดจะมองไม่ออกว่าชายผู้นั้นกำลังโกหกผู้เป็นภรรยาอยู่     เพียงได้แต่หวังว่าเจียวเหม่ยจะรู้ความจริงในเร็ววัน และไม่เจ็บปวดมากนัก เพราะจากการที่นางเฝ้ามองสองแม่ลูกนี้มาตลอดหลายปี ทำให้นางมีความรู้สึกผูกพันกับทั้งคู่อยู่พอสมควร หญิงสาวจึงไม่ค่อยอยากให้ทั้งสองคนต้องเจ็บปวดมากนัก หากรู้ว่าคนที่ตนรักและไว้ใจ โกหกตนมาตลอด     แล้ววันที่นางกังวลใจก็มาถึง ในตอนที่หนิงฮวามีอายุครบ 19 ปี ครอบครัวกำลังจัดงานเลี้ยงกันอย่างอบอุ่น อยู่ ๆ ผู้เป็นพ่อก็ขอตัวออกไปจากงานทันที หลังรับโทรศัพท์สายหนึ่ง โดยทิ้งให้หนิงฮวาฉลองวันเกิดกับผู้เป็นแม่เพียงลำพัง     หลังจากปลอบใจลูกสาวเรียบร้อยแล้ว เจียวเหม่ยได้ทำการโทรหานักสืบให้ช่วยสืบเรื่องสามีตน ตอนไม่อยู่บ้านมาให้ทันที เนื่องจากช่วงนี้เธอสังเกตเห็นว่า เขาจะมีงานด่วนเข้ามาหาทุกครั้งที่เป็นเวลาสำคัญของครอบครัว ทั้งวันครบรอบแต่งงาน วันเกิดเธอเองในช่วงก่อนหน้านี้ แล้วตอนนี้ เขาเริ่มละเลยวันเกิดของลูกเพิ่มมาอีก     เจียวเหม่ยเคยถามคนของครอบครัวเธอ ที่เธอขอมาให้เข้าไปช่วยงานสามีเรื่องงานที่บริษัทอยู่บ้าง เขากลับตอบมาว่า ช่วงนี้ที่บริษัทไม่ได้มีงานเร่งด่วนอะไร แถมสามีเธอยังไม่ค่อยอยู่ในบริษัทอีกด้วย     นั่นคือเมื่อปีที่แล้วที่เธอเริ่มสงสัย แต่เขาก็กลับบ้านปกติ ดูแลครอบครัวเหมือนที่ผ่านมา เธอจึงปล่อยผ่าน     เธอคิดว่าเขาคงอยากพักผ่อนสังสรรค์ตามประสาผู้ชาย แต่วันเกิดลูกเขาเริ่มละเลย แบบนี้คงไม่ปกติอีกต่อไปแล้ว      ‘เจ้าควรเอะใจตั้งแต่ที่เขาไม่สนใจวันสำคัญต่าง ๆ ของพวกเจ้าแล้วนะ’ เทพพฤกษาแสดงความคิดเห็นอยู่คนเดียว     หลังจากได้ทราบข้อมูลทั้งหมด ที่ได้รับจากนักสืบแล้ว เจียวเหม่ยเก็บตัวคิดทบทวนทุกอย่างอยู่ในห้องเงียบ ๆ คนเดียวเกือบหนึ่งวันเต็ม ๆ หลังจากที่คิดได้แล้ว เธอได้ทำการโทรเรียกทนายประจำตัวของเธอเข้ามาหาทันที     เจียวเหม่ยทำพินัยกรรมยกทรัพย์สินทุกอย่างให้เป็นชื่อลูกสาวของเธอ รวมถึงหุ้นในบริษัทด้วย หากเธอเป็นอะไรไป ลูกสาวเธอจะได้ทุกอย่างที่เป็นของเธอ ที่เธอทำแบบนี้เพราะเธอกลัวว่าหากเกิดอะไรขึ้นมาจริง ๆ ลูกสาวของเธอจะเป็นคนที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลังอย่างเดียวดาย     เพราะเจียวเหม่ยรู้แล้ว ว่าสามีคิดขอให้เธอโอนหุ้นให้เขาเพิ่ม เพื่อให้มีอำนาจในการตัดสินใจในบอร์ดบริหารมากขึ้น ไม่ต้องให้เธอไปออกความคิดเห็นในที่ประชุมอีกให้ยุ่งยาก เพราะถึงยังไง เขาก็บริหารทุกอย่างให้กับเธออยู่แล้ว แต่ความเป็นจริงแล้ว เขาอยากได้ทุกอย่าง      เขาต้องการหุ้นส่วนในส่วนของเจียวเหม่ยไว้กับตัวเอง เขาคิดเผื่อวันที่เขาจะเปิดเผยความจริงเรื่องภรรยาลับและลูกสาวของเขาอีกคน และเขาจะได้มีสิทธิ์แบ่งหุ้นนั้น ให้กับลูกสาวสุดที่รักของเขากับเมียน้อยคนนั้นอีกด้วย เขาไม่ได้คิดถึงเธอกับลูกเลยสักนิด      เจียวเหม่ยรู้ความจริงทุกอย่างจากข้อมูลที่นักสืบหามาให้เธอ ทั้งเรื่องบ้านพักตากอากาศ และทรัพย์สินที่เธอและสามีหามาด้วยกัน บางส่วนก็ถูกโอนให้เป็นชื่อของภรรยาลับของเขาไว้ด้วย เธอจึงทำได้เพียงทำพินัยกรรมโอนทุกอย่างที่เป็นของเธอทั้งหมดให้ลูกสาว ก่อนที่เขาจะมาขอให้เธอโอนให้เขา ด้วยเหตุผลในการลงทุนหรืออะไรก็แล้วแต่     หลังจากจัดการธุระของตนเสร็จเรียบร้อย เจียวเหม่ยก็เบาใจไปแล้วเรื่องหนึ่ง ว่าทรัพย์สินที่เธอหาและเก็บสะสมมาทั้งชีวิต จะเป็นของลูกสาวของเธอแน่นอนหากเธอเป็นอะไรขึ้นมาจริง ๆ เจียวเหม่ยจึงเตรียมตัวพักผ่อน…แต่เรื่องร้ายที่เธอได้เจอ ยังไม่หมดเพียงเท่านั้น     “คุณผู้หญิงทานยาบำรุง กับรังนกก่อนนอนนะคะ” สาวใช้ของคฤหาสน์นำยาบำรุงและรังนกมาให้เธอทานเหมือนปกติทุกวัน     แต่เธอไม่เคยรู้เลย ว่ายาบำรุงกับรังนกที่สาวใช้บอกว่าสามีเธอเป็นคนจัดแจงให้เธอเพื่อบำรุงร่างกายนั้น ที่จริงแล้วถูกเปลี่ยนเป็นยาที่ทำให้หัวใจค่อย ๆ อ่อนแรง และจากไปอย่างสงบ โดยที่ใครก็ตรวจหาสาเหตุไม่ได้      และนี่เป็นฝีมือของฉินลู่หลิน ภรรยาน้อยของสามีเธอ ที่ส่งคนเข้ามาแฝงตัวภายในบ้านเป็นเวลาหลายปีนั่นเอง      เทพพฤกษาที่ลอยตามหนิงฮวาเข้ามาในบ้านหลังจากเลิกเรียน เมื่อมองเข้าไปในบ้าน ก็รู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก เพราะสิ่งที่เธอเห็นคือร่างวิญญาณของเจียวเหม่ย กำลังยืนมองมายังเธอและหนิงฮวาอยู่     “ท่านเป็นเทวดาใช่หรือเปล่าคะ เป็นเทวดาที่คอยปกป้องหนิงฮวาของฉันใช่ไหม” วิญญาณของเจียวเหม่ยเมื่อมองเห็นหญิงสาว ที่อยู่เคียงข้างลูกสาวของตน ถามอย่างมีความหวัง   “เราไม่ใช่. .เราเป็นเพียงวิญญาณที่จากไปไหนไม่ได้ ไม่มีพลังในการปกป้องดูแลใคร” เธอตอบเสียงเรียบ   “ถ้าอย่างนั้น ท่านมาตามลูกสาวของฉันทำไม หรือท่านคิดจะทำอันตรายเธอ” เจียวเหม่ยถามด้วยน้ำเสียงร้อนใจอย่างยิ่ง    เธอตายแล้ว ไม่มีทางกลับไปปกป้องดูแลลูกสาวของเธอได้อีก หากวิญญาณตรงหน้าคิดจะทำร้ายลูกสาวเธอ เธอคงจากไปอย่างไม่เป็นสุขแน่   “เราทำร้ายใครไม่ได้ ทำอะไรไม่ได้สักอย่าง ไม่เช่นนั้นเราคงไม่ปล่อยให้เจ้าตาย โดยที่เราไม่ยื่นมือเข้าช่วยอะไรเลยแบบนี้หรอกนะ”      เทพพฤกษาเสียใจจริง ๆ ที่เห็นเจียวเหม่ยในร่างวิญญาณเช่นนี้ เพราะจากที่นางเฝ้ามองมาตลอด เจียวเหม่ยเป็นแม่ที่ดี เป็นสตรีที่ดีงามในทุก ๆ ด้าน แต่กลับต้องตายด้วยฝีมือคนชั่ว นางมองออกว่าบ้านหลังนี้มีคนคิดร้ายกับสองแม่ลูกอยู่ แต่นางทำอันใดไม่ได้ เพราะนางทำได้เพียงติดอยู่กับหนิงฮวา ไม่สามารถไปไหน หรือทำอะไรได้ตามอำเภอใจ (ช่างน่าเจ็บใจนัก..)     “เช่นนั้นที่ท่านตามติดลูกสาวของฉัน มันคงมีสาเหตุบางอย่างแน่ ฉันขอร้องท่าน หากมีโอกาส ขอท่านช่วยทวงคืนความยุติธรรมให้เราสองแม่ลูกด้วย” เจียวเหม่ยขอร้องด้วยความแค้นและสิ้นหวัง เธอเพิ่งรู้ความจริงได้เพียงวันเดียว กลับต้องมาตายจากลูกสาวผู้น่าสงสารเสียแล้ว   “หากเราทำอะไรได้ เราจะทำตามคำขอของเจ้า” เทพสาวตอบกลับอย่างปลง ๆ กับชะตาของนางเองและแม่ลูกสองคนนี้     ณ ดินแดนเซียนหลังจากจบสงคราม   “แย่แล้วพ่ะย่ะค่ะองค์มหาเทพ ดวงจิตเทพพฤกษาถูกส่งไปผิดภพภูมิ ถึงภพนั้นจะมีร่างที่ควรเป็นของนางอยู่ แต่ก็ไม่ใช่เสียทีเดียว เพราะเป็นคนละภพกับที่นางจะต้องไป” เทพชะตากล่าวรายงานอย่างร้อนรน   “แล้วนางในภพนั้น จะเป็นอย่างไรต่อไป” ผู้เป็นใหญ่ในแดนเซียนถามเสียงเรียบ   “จะต้องรอให้ร่างนั้นสิ้นอายุขัยในวัย 19 หนาวเสียก่อน ท่านเทพจึงจะสามารถเข้าร่างของนางในภพนั้นได้พ่ะย่ะค่ะ”   “แล้วระหว่างนั้นเล่า” ผู้เป็นใหญ่ถามต่ออย่างสบายใจ   “ดวงจิตนางจะผูกติดอยู่ใกล้ ๆ กายเนื้อนั้น จนกว่าจะถึงเวลานั้น พ่ะย่ะค่ะ”    “ก็ไม่แย่ไปเสียทีเดียว ให้นางได้เรียนรู้เรื่องต่าง ๆ ของภพใหม่ ๆ บ้างก็ดี ระหว่างรอเข้าร่างของตน ถึงตอนนั้นนางคงจะได้เรียนรู้เรื่องของโลกนั้นไปมากโขแล้ว”    คำกล่าวของเขาดูเหมือนจะหวังดี แต่เหล่าเทพทั้งหลายต่างมองออก ว่าองค์มหาเทพทรงกำลังสนุกสนาน กับเรื่องวุ่นวายที่ท่านเทพพฤกษาต้องพบเจอ   “แต่ร่างนี้กระหม่อมตรวจดูดวงชะตาแล้ว มีความแค้นก่อนตายอยู่มากเชียวพ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท หากเป็นเช่นนี้ เมื่อท่านเทพเข้าร่างนางแล้ว คงจะวุ่นวายกับการสะสางหนี้แค้นของร่างนี้อยู่พอสมควรเลยพ่ะย่ะค่ะ” เทพชะตากล่าวอย่างกังวล เขาเห็นเค้าลางความยุ่งยากที่จะเกิดขึ้น   “เมื่อถึงตอนนั้น เราจะส่งตัวช่วยไปให้นางเอง ดูหน้าพวกเจ้าตอนนี้สิ ทำเหมือนเราส่งนางไปทำสงครามอย่างไรอย่างนั้น เราไม่ให้นางต้องลำบากขนาดนั้นหรอก พวกเจ้าช่วยสงบใจ และแยกย้ายกันไปทำงานได้แล้ว” เขาเอ่ยปากไล่เหล่าเทพเซียน ที่ดูเป็นห่วงเทพพฤกษาดั่งลูกในไส้ ไปให้พ้น ๆ ด้วยความรำคาญ    ‘ถึงนางจะไปอยู่ในภพภูมิใหม่ เหล่าเทพเซียนทั้งหลายก็ยังเคารพและระลึกถึงนางเสมอสินะ ช่างเป็นเทพที่น่าอิจฉาเสียจริง จงรีบกลับมาเถิด เราขาดสหายร่ำสุราเช่นนี้แล้ว ชีวิตของเราช่างเงียบเหงานัก’