บทนำ
หญิงสาวในชุดบิกินี่สุดเซ็กซี่เกือบสิบชีวิตที่อยู่ในสระว่ายน้ำหรือบางคนก็นอนอาบแดด ลุกขึ้นและรีบเดินตรงไปหาชายหนุ่มที่เพิ่งเดินออกมาจากวิลล่าสุดหรู ชายหนุ่มทั้งสามคนเดินมาราวกับนายแบบหลุดออกมาจากนิตยสาร พวกเขาเหมือนเทพมาโปรดสาวๆ บนโลกมนุษย์ ทั้งรูปร่าง ฐานะ การศึกษาเรียกว่าสมบรูณ์แบบหากมีโอกาสได้ทำความรู้จักคงไม่มีใครยอมปล่อยชายหนุ่มเหล่านี้ไปแน่นอน
คนหนึ่งเป็นเจ้าพ่อบ่อจากเท็กซัส คนหนึ่งเจ้าแบดบอยตัวร้ายจากมิชิแกนส่วนคนที่เดินนำหน้ามาเป็นเพลย์บอยตัวร้ายแห่งนิวยอร์ก ร่างแกร่งสวมเสื้อแขนยาวและกางเกงขาสั้นมือข้างหนึ่งถือเซิร์ฟบอร์ดเหมือนกับเพื่อนอีกสามคน
“ใครแพ้วันนี้เตรียมจ่ายหนักได้เลย” เสียงห้าวของหนึ่งในสามเอ่ยออกมา
“ไม่ใช่ฉันแน่นอน” คนตอบบอกด้วยความมั่นใจ “นายระวังตัวเองไว้ดีกว่า”
“อย่ามั่นใจไปหน่อยเลยริกกี้ เกมนี้ฉันไม่ยอมแพ้เหมือนกัน” บอกเพื่อนกลับทันที
“ฉันก็ไม่ยอม”
“แล้วมาดูกันว่าครั้งนี้ใครต้องจ่าย” ชายหนุ่มบอก
ชายหนุ่มทั้งสามแข่งเซิร์ฟถ้าใครแพ้วันนี้จะต้องออกค่าใช้จ่ายทั้งหมดในทริปนี้เรื่องเงินที่ต้องจ่ายไม่ใช่ปัญหาสำหรับสามหนุ่มสักนิดแต่เรื่องศักดิ์ศรียอมแพ้กันไม่ได้
ระหว่างทางเดินลงหาดส่วนตัวหญิงสาวต่างเข้ามาเกาะแขนแกร่งของชายหนุ่มทั้งสามพร้อมกับเบียดตัวใกล้ชิดถึงเนื้อถึงตัว บางทีคืนนี้พวกเธออาจจะมีโอกาสได้สนุกกับพวกเขาบนเตียงสองต่อสอง
“กำลังใจค่ะ” เสียงหวานบอกหลังผละจากจูบแบบดูดดื่มกับเพลย์บอยตัวร้าย
“ถ้าผมชนะคืนนี้อยากได้แบบไหนบอกมาได้เลยที่รัก” บอกแล้วจูบหนักๆ ที่ริมฝีปากอวบอิ่มอีกครั้ง
“เฮ้ จะยืนจูบกันอีกนานไหมหรือว่านายพร้อมจะจ่ายเงินแล้วริกกี้” เพื่อนที่เดินนำไปก่อนตะโกนกลับมาถาม
“คนอย่างฉันไม่มีทางแพ้พวกนายหรอก” บอกจบก็รีบเดินตามเพื่อนไปทันที โดยปล่อยให้สาวๆ ยื่นเชียร์อยู่ริมหาด
ร่างสูงใหญ่ที่เดินไปถึงคนสุดท้ายเริ่มขึ้นเซิร์ฟบอร์ดของตัวเองจากนั้นจึงค่อยๆ ลุกขึ้นทรงตัวด้วยความมั่นใจเพราะเป็นกีฬาโปรดของเจ้าตัวที่สุด ชายหนุ่มบังคับเซิร์ฟได้เป็นอย่างดี ตอนนี้เพื่อนๆ อีกสองคนลุกขึ้นยืนและเริ่มบังคับเช่นกัน ชายหนุ่มทั้งสามพนันกันว่าใครตกจากเซิร์ฟบอร์ดคนแรกเท่ากับว่าแพ้และจะต้องจ่ายทุกอย่างสำหรับทริปนี้
คลื่นลูกใหญ่ที่กำลังซัดเข้ามาไม่ได้ทำให้หนุ่มๆ สะเทือนทุกคนยังคงทรงตัวได้เป็นอย่างดีราวกับนักกีฬามืออาชีพ เวลาผ่านไปครู่ใหญ่หนึ่งในนั้นก็เสียการาทรงตัวหล่นจากเซิร์ฟบอร์ด ไม่นานก็เหลือแต่ชายหนุ่มเจ้าของวิลล่าหรูคนเดียวที่ยังสามารถทรงตัวบนคลื่นลูกใหญ่ได้
ยามนี้แสงสุดท้ายของวันกำลังจะลาลับขอบฟ้าชายหนุ่มที่เหลืออยู่คนเดียวยังคงทรงอยู่บนเซิร์ฟบอร์ด อาทิตย์ดวงโตด้านหลังกำลังเคลื่อนตัวลงพร้อมกับร่างสูงลดตัวต่ำและลงจากเซิร์ฟบอร์ดของตัวเองหลังจากได้เล่นจนพอใจแล้ว
“อะไร” คนที่นั่งรออยู่ริมหาดกับสาวๆ อีกหลายคนเอ่ยถามเมื่อเพื่อนยื่นมือออกมา
“บัตรเครดิตนาย”
“เออ ฉันรู้หรอกน่า” ชายหนุ่มลากเสียงยาวก่อนจะก้มลงหยิบบัตรเครดิตไม่จำกัดวงเงินส่งให้เพื่อน
“สาวๆ ทริปนี้ฟรานซ์เป็นเจ้ามืออยากสั่งอยากทำอะไรเต็มที่เลยนะ” จบเสียงคนบอกสาวๆ ที่อยู่รอบกายก็กรีดร้องและเดินเข้าไปจูบเจ้าภาพครั้งนี้ด้วยความขอบคุณเพราะทุกอย่างหรืออยากทำอะไรนั้นหมายถึงที่พูดจริงๆ
“คืนนี้คุณจะอยู่กับฉันใช่ไหมคะริกกี้” เสียงหวานของคนข้างกายถามเพราะก่อนการแข่งขันชายหนุ่มบอกว่าถ้าชนะเขาจะให้เธอเลือกได้ทุกแบบตามที่ต้องการ
“แน่นอนเทพีนำโชคของผม แต่ตอนนี้เราคงต้องไปอาบน้ำก่อนจะเริ่มงานปาร์ตี้คุณสนใจจะอาบด้วยกันไหมคนสวย” ร่างสูงหันไปถาม
“ฉันไม่มีทางปฏิเสธคุณได้ลงหรอกค่ะริคาเดล เดี๋ยวฉันจะช่วยคุณอาบน้ำให้สะอาดไปทั้งตัวเลย” บอกแล้วยกมือขึ้นลูบไล้แผงอกว้าง
“ถ้ามีสาวสวยช่วยแบบนี้ฉันว่าคงไม่ใช่แค่อาบน้ำแล้วล่ะ” เซซาร์เอ่ยแซวเพื่อนขึ้นมา “อย่าหายไปทั้งคืนล่ะ เพราะคืนนี้เรามีปาร์ตี้”
“เออ ฉันรู้หรอกน่า แล้วเจอกัน” บอกจบแล้วเดินโอบเอวเล็กค่อดขึ้นไปยังห้องนอนส่วนตัว
ในบรรดาเพื่อนทั้งหมดริคาเดลเปลี่ยนผู้หญิงบ่อยที่สุดหรือถ้าจะเรียกให้ถูกควรบอกว่าผู้หญิงสำหรับริคาเดลเหมือนของที่ใช้แล้วทิ้งชายหนุ่มไม่เคยร่วมเตียงกับใครเป็นครั้งที่สอง ไม่ผูกพันทั้งทางร่างกายและหัวใจ...เพราะชีวิตของริคาเดลต้องคำสาป
ดูเหมือนว่าเจ้าของวิลล่าจะลงมาถึงเป็นคู่สุดท้ายเพื่อนๆ จะผิวปากแซวทว่าชายหนุ่มกลับไปสนในเดินลงมานั่งบนเก้าอี้ใกล้ๆ กับเพื่อน ส่วนหญิงสาวข้างกายชายหนุ่มส่งสัญญาณให้ไปนั่งรวมกับผู้หญิงคนอื่น
“ก็ได้ค่ะแต่คืนนี้คุณต้องปลอบใจฉันหนักหน่อยนะคะ”
“ในห้องน้ำเมื่อกี้ยังไม่อิ่มอีกเหรอที่รัก” ชายหนุ่มแกล้งถามกลับ
“ยังค่ะฉันอยากอยู่กับคุณทั้งคืน” รู้ว่าเมื่อปาร์ตี้ครั้งนี้จบชายหนุ่มจะไม่มีวันเรียกเธอมาอีกครั้งและเธอไม่อยากเสี่ยงพบเขาอีกครั้งเช่นกันเพราะกลัวคำล่ำลือที่ได้ยินมา
“ได้ตามที่คุณต้องการ” บอกจบหญิงสาวก็ก้มลงมาจูบหนักๆ ก่อนจะเดินไปหาเพื่อนที่กำลังเต้นตามจังหวะเพลงบางคนก็นั่งสูบบารากุผ่อนคลาย
“ไม่สนเหรอเพื่อน” เสียงห้าวของหนึ่งในสามพยักหน้าถาม
“อะไร”
“นั่นไง” บอกแล้วมองไปยังหญิงสาวที่กำลังถือมวนบุหรี่ไม่นานก็พ่นควันออกมาคนมองตามรู้ว่านั่นไม่ใช่บุหรี่ธรรมดาแต่สอดไส้บางอย่างไว้ด้วย
“ตอนนี้ไม่นึกอยาก พวกนายล่ะ” ถามเพื่อนทั้งสองกลับ ทุกคนต่างปฏิเสธเพราะพวกเขาเลยวัยอยากรู้อยากลองมาแล้วหากเป็นสมัยไฮสคูลหรือช่วงปลายอายุเกือบๆ ยี่สิบปีรับรองว่าคงไม่มีใครปฏิเสธโดยเฉพาะริคาเดลที่ผ่านมาเกือบทุกอย่าง
“ช่วงนี้เป็นยังไงบ้างริกกี้” เซซาร์ถามเพราะพวกเขาไม่ค่อยได้เจอหน้ากันบ่อยนักแต่ก็ไม่เคยขาดการติดต่อเช่นกัน
“เหมือนเดิม” คนถูกถามยักไหล่
“เหมือนเดิมที่ว่านั่นคือยังเป็นผู้ชายต้องคำสาปเหมือนเดิมใช่ไหม” เป็นฟรานซ์ที่ถามเอ่ยขึ้น “บางทีฉันก็อิจฉานายนะที่เป็นแบบนี้ได้เปลี่ยนสาวไปเรื่อยๆ ไม่ยึดติดและผูกพัน”
“แน่ใจว่าอยากเป็นนะฉันจะได้ยกตำแหน่งนี้ให้นายแทน” ริคาเดลบอกเสียงเรียบ เขาถูกเรียกแบบนี้มานานเท่าไรแล้ว
“ขอบใจแต่ฉันเกรงใจว่ะ”
“นึกว่าอยาก ถ้าเปลี่ยนใจบอกได้ฉันยอมยกสมบัติให้ทั้งหมด” เพื่อนบอกแล้วยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม
“ให้มันเป็นของนายก่อนแล้วฉันจะยอมคิดดูอีกที”
“บางทีมันอาจจะไม่มีวันเป็นของฉันเลยก็ได้” คนบอกยักไหล่ก่อนจะยกแก้วเหล้าขึ้นมาดื่ม ไม่รู้ว่าตาแก่นั่นคิดอะไรอยู่จึงเสนอเงื่อนไขบ้าๆ แบบนั้นขึ้นมา
ทั้งสามยังคงสนุกกับการปาร์ตี้บางครั้งก็มีสาวๆ ในชุดเซ็กซี่เสื้อผ้าน้อยชิ้นเข้ามาเต้นคลอเคลียใกล้ๆ เสียงเพลงยังดังอย่างต่อเนื่องพวกเขาสามารถทำทุกอย่างได้เต็มที่ไม่ต้องเกรงใจใครเพราะละแวกนี้ไม่มีเพื่อนบ้าน
“พวกนายได้ยินเสียงอะไรไหม” โจชัวถามขึ้น
“เสียงคุ้นๆ นะหรือว่าพ่อเราจะมาวะ” ฟรานซ์ถามทีเล่นทีจริง ยังไม่ทันขาดคำแดนเนียลคนสนิทของริคาเดลก็เดินหน้าเครียดเข้ามาหา
“มีอะไร” เจ้านายหันไปถามคนสนิท
“ตำรวจมาครับเขาจะขอค้นเพราะได้รับรายงานว่ามีปาร์ตี้ยาและมั่วเซ็กส์กันที่นี่”
“เดี๋ยวฉันจัดการเอง พวกนายอยู่นี่ล่ะ” เจ้าของวิลล่าลุกขึ้น
“แน่ใจนะว่าจัดการได้”
“ระดับนี้แล้วไม่ต้องห่วง” บอกแล้วเดินนำคนสนิทไปหน้าวิลล่า ถึงจะเป็นเรื่องจริงหรือไม่เขาก็ไม่อนุญาตให้พวกนั้นเข้ามาด้านในเด็ดขาด
“เป็นไงเรียบร้อยไหม” ฟรานซ์ถามขึ้น
“มือชั้นนี้แล้วจะไม่คำว่าไหมเหรอแต่นายคงต้องจ่ายเพิ่มนะ”
“หมายความว่าไง”
“ลืมแล้วเหรอเพื่อนว่านายแพ้ก็ต้องจ่ายทุกอย่างสิ” บอกแล้วยิ้มกวนๆ ส่งไปให้
“ไม่ต้องย้ำบ่อยได้ไหมเรื่องแพ้เนี่ย ถ้าแข่งบาสรับรองว่าฉันไม่แพ้แน่” นั่นเป็นกีฬาที่ตนเองถนัดที่สุด
“แล้วฉันจะคอยดู ถ้านายแพ้จ่ายมาสองเท่านะเพื่อน”
“สามเท่าเลย” บอกอย่างใจปล้ำ
หลังจากดื่มแอลกอฮอล์เข้าไปในร่างกายพอสมควรทั้งสามคนก็ลุกขึ้นไปหาสาวๆ แล้วเต้นกับพวกเธอ ริคาเดลเดินไปโอบนางแบบสาวจากนั้นจึงโยกตัวตามจังหวะเพลงมือใหญ่ทั้งสองข้างของชายหนุ่มกอบกุมบั้นท้ายงอนงามของเธอเอาไว้
“เราขึ้นห้องกันไหมคะ” เสียงหวานบอกชิดกับริมฝีปากได้รูป
“อยากขึ้นห้องแล้วเหรอ”
“ค่ะ ฉันอยากอยู่กับคุณสองต่อสองมากกว่า” บอกไปมือเล็กก็เลื่อนลงต่ำจนถึงขอบกางเกงขาสั้นของชายหนุ่ม
“ได้ตามที่คุณขอ”
“จะขึ้นห้องแล้วเหรอเพื่อน” คนที่ยังสนุกหันไปถาม
“พวกนายเต็มที่เลยฉันขอตัวก่อน”
“คืนนี้จัดหนักจัดเต็มเลยนะพวก”
ริคาเดลไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาอีกนอกจากเดินโอบนางแบบสาวไปยังห้องส่วนตัวด้วยกัน ทันทีที่เปิดประตูห้องนางแบบสาวก็เริ่มรุกชายหนุ่มทันที ซึ่งเขาโต้กลับอย่างเร้าร้อนไม่แพ้กันไม่นานเสียงหวานก็ร้องครางออกมาด้วยความสุขสมเพราะริคาเดลเป็นคนมอบให้อย่างถึงพริกถึงขิง
ชายหนุ่มในชุดสูทสีดำทอดมองร่างบางในชุดสีขาวที่นอนไร้ลมหายใจตรงหน้านิ่ง หญิงสาวเหมือนคนหลับไปเท่านั้นเหมือนเธอเพิ่งอยู่กับเขาเมื่อวานนี้เหมือนเพิ่งคุยกันกอดกันแต่ทำไมวันนี้จึงจากไปโดยไม่เอ่ยลาสักคำ ร่างสูงเดินถอยออกมาแล้วนั่งเก้าอี้ด้านหน้าสุดก่อนจะเริ่มพิธีส่งคนรักกลับไปอยู่กับพระเจ้า
ใบหน้าเข้มนิ่งสนิทจนเหมือนไร้ความรู้สึกแต่ใครเลยจะรู้ว่าภายในของชายหนุ่มเสียใจไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าใคร เสียงหวานที่เคยเรียกชื่อค่อยอ้อนมือเล็กที่เคยจับมือกันโอบกันไว้บัดนี้ไม่มีอีกแล้ว...เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่เขายอมใช้คำว่าแฟน
การเสียชีวิตของหญิงสาวราวกับว่าจะเป็นจุดเริ่มของข่าวลือและคำเรียกขาน...ผู้ชายต้องคำสาป