พี่ชายเพื่อน

FanPage : เม้าท์มอย W Uni. เต้งงง!! เสียงระฆังดังหมดกำหนดเวลาค(ร)บ 1 เดือน หลังจากมีคนตาดีจับสังเกตได้ว่าชีนิชา ดาวอักษรปี 4 อันฟอลโล่ไอจีฮีเก็น หนุ่มฮอตบอยเศรษฐศาสตร์ปี 3 ล่าสุดสายข่าวสุดซี้ของเจ๊เม้าท์มอยให้ฟังแล้วล่ะค่ะว่า ชีนิชา ขอใช้สถานะห่างกันสักพักกับฮีเก็นแล้ว งานนี้สงสัยว่าชีนิชา ก็ยังไม่สามารถทำลายสถิติของสาวๆคนอื่นๆของฮีเก็นอีกรายแล้วล่ะค่าาา เจ๊ล่ะอยากรู้จริงจริ๊งงงง จะมีสาวคนไหนพิชิตใจฮีเก็นได้เกิน 1 เดือนบ้างมั้ย??? สุดยอดความคิดเห็น : มะลิ มิรา: อุ้ย!! น่าสังเวช เอ้ย!! น่าสงสารพี่นิชาจังค่ะ คิคิ ยาหยี เยี่ยมยอด :สมน้ำหน้า! รำคาญความมั่นหน้ามั่นโหนกนางมานานแล้วจ้า พะแพง พรพัชรา : ตอนคบพี่เก็นเชิ่ดจนคอเกร็ง เป็นห่วงนะคะ ไปให้หมอรักษาอาการคอเคล็ดหน่อยเร็ววว อุ๊บส์! FanPage : W Uni.Hot Boy เก็น เศรษฐศาสตร์ ปี 3 อัพไอจีตอนรับเข้าวันศุกร์ สุดยอดความคิดเห็น : ริกะ อายะ: แหวะ!! มีอาการคลื่นเ**ยน!! วิงเวียน!! คล้ายจะท้อง!!! กีวี่ กวีกิจ :หากนิยามของ 7 สิ่งมหัศจรรย์ของโลก คือสิ่งก่อสร้างที่มีความยิ่งใหญ่และโดดเด่นที่สุดในโลก จากคำนิยามนี้ มีเหตุผลอะไรที่พี่เก็นจะไม่เป็นสิ่งมหัศจรรย์ของโลกอันดับที่ 8 นี่นา มณีนุช : แต่งค่ะ!! ❤❤❤ ติ๊ด!!~~~ ฉันกดปิดหน้าจอมือถืออย่างขัดอารมณ์หลังจากได้อ่านข่าวพี่เก็นสลัดผู้หญิงทิ้งอีกล่ะ ไอ้ที่โมโหกว่าน่ะคือคอมเม้นต์เข้าข้างพี่เก็นทั้งๆที่คนโดนทิ้งเป็นผู้หญิงด้วยกันน่ะสิ ขนาดยัยกรีน น้องสาวแท้ๆของพี่เก็นหรือก็คือเพื่อนสนิทฉันยังส่ายหน้า ห้ามปรามเพื่อนทุกคนเด็ดขาด ห้ามเข้าใกล้พี่เก็นเพราะกลัวว่าถ้าเป็นแฟนกันแล้วเลิกกันไปจะต้องเลิกเป็นเพื่อนกับนาง ฉันกับยัยแป้ง...เพื่อนอีกคนจึงพยายามอยู่ห่างๆพี่เก็น ทักทายกันแค่ตามสมควรเท่านั้น และฉันผู้ซึ่งไม่ชอบผู้ชายเจ้าชู้อยู่แล้วก็ไม่คิดจะพูดคุยกับพี่เก็นให้มากความ และอีกอย่างน่ะนะคือฉันมี ‘วี’ แฟนสุดที่รักของฉันอยู่แล้วน่ะสิ ฉันขยับยิ้มหวานมองหน้าวีปลายนิ้วขยับสอดเข้าที่ก้านแก้วไวน์ เขย่าเล็กน้อย กระดกมันเข้าปากช้าๆ ค่อยๆริมรสสัมผัสหวานละมุนของมัน วันนี้คือวันเกิดฉันเองค่ะ วีก็เลยพาฉันมาดินเนอร์สุดหรูที่ร้านอาหารชื่อดังที่สุดแสนโรแมนติก “เอิงชอบมั้ยครับ ร้านนี้” วีมองตรงมาที่ฉันแล้วถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ฉันมักจะหลงเสน่ห์ผู้ชายแสนดีและสุภาพเสมอ และวีก็เป็นผู้ชายในแบบที่ฉันฝันไว้เลย! แฟนหนุ่มสุดสมบูรณ์แบบ! เขาเพอร์เฟ็คมาก! เหมาะสมกับพ่อของลูกฉันทุกประการ พระเจ้าได้ประทานผู้ชายคนนี้มาให้ฉันอย่าเหมาะเจาะมากๆ โฮะๆๆ “ชอบสิคะวี อาหารอร่อยมาก ไวน์ก็เลิศ” ฉันบอกอย่างจริงจัง ทำหน้าชอบสุดๆกลัวเขาไม่เชื่อ วียิ้มกว้างอย่างดีใจที่เขาทำให้ฉันประทับใจได้ เคลื่อนมือมากุมมือฉัน “วีรักเอิงนะ ขอบคุณที่เกิดมานะครับ”เขาพูดต่อแววตาแสดงออกว่ารักฉันจริงๆ หัวใจฉันพองโต ฉันอยากเดินออกไปนอกร้านแล้วร้องกรี๊ดๆๆแล้วค่อยกลับมาใหม่ แต่มันก็ทำไม่ได้ ฉันเลยได้แต่หลบตาเอียงอาย อมยิ้มแก้มแทบแตก แต่!! พระเจ้าคงเห็นว่าฉันมีความสุขจนเกินไป เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์มือถือของวีจึงดังขัดขึ้น ♫♬♪ตี๊ดดดดดตี๊ดดดดด♫♬♪ ฉันหุบยิ้มฉับ เดาได้เลยโดยไม่ต้องดูหน้าจอว่าใครโทรมา! จะมีใครอีกล่ะ โทรมาเพื่อขัดขวางความสุขของฉันแบบนี้ นอกซะจาก... วาววา...น้องสาวสุดรักของวีนั่นไง! “ขอตัวแปปนึงนะเอิง” วีทำสีหน้าลำบากใจแล้วเดินออกไปคุยข้างนอก ฉันเท้าคางกับโต๊ะ กรอกตาอย่างเหนื่อยหน่ายใจ มันคือสงคราม!! ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมามันคือสงครามระหว่างฉันกับวาววา หล่อนมักจะเกาะติดพี่ชายแจ มีวีที่ไหนต้องมีเธอที่นั่น ทำอย่างกับเป็นเด็กอมมือเรียนชั้นอนุบาล เธอน่ะขึ้นปีหนึ่งแล้วนะ โตพอจะเป็นเมียเขาได้ด้วยซ้ำ! พอคิดถึงตรงนี้แล้วความจริงบางอย่างก็พุ่งเข้ามาในหัวฉัน เหอะ! เกือบลืมไปเลย! วีกลับเข้ามาที่โต๊ะอีกครั้ง ทำสีหน้าลำบากใจกว่าเก่า “เอิง~~” เขาเอ่ยเสียงเศร้าสุดใจ สีหน้าแบบนี้บอกเลยว่าฉันรู้ว่าเขาจะพูดอะไร!! แต่ใครจะยอม!! ฉันไม่ยอม!! นี่วันเกิดฉันนะ!! “ไม่นะวี!” “วีต้องกลับไปดูวาววา วาววาร้องไห้หนักมาก ขู่ว่าจะฆ่าตัวตายด้วยถ้าวีไม่รีบกลับ” ฉันกรอกตาอีกหน ตลอดทั้งสัปดาห์นี้หล่อนใช้ไม้นี้ลากพี่ชายกลับไปได้เป็นครั้งที่ร้อยแล้วนะ แล้วฉันก็เบื่อมุกนี้ของหล่อนเต็มทน หล่อนแค่อกหักจากผู้ชายนะ ก็แค่ผู้ชายทิ้ง แล้วมันก็ตั้งสามเดือนมาแล้ว จะเฮิร์ทต่อเนื่องอะไรขนาดนั้น!! อีกอย่างถ้าอยากตายทำไมไม่ตายไปเลยล่ะ ขู่ทำไมยะ! “ไม่ได้นะวี! เอิงไม่ยอมนะ! วันนี้วันเกิดเอิงอ่ะ ถ้าวีไปล่ะก็เราเห็นดีกัน!” ฉันยื่นคำขาด ไม่มีวันที่ฉันจะแห้งเหี่ยวเฉาในวันเกิดในปีนี้ วันที่ฉันเตรียมตัวแต่งหน้า ใส่ชุดและรองเท้าที่เขาซื้อให้มาอย่างดี เพราะมันคือวันสำคัญของฉัน และวันสำคัญของเรา “เอิง...” “วันนี้ครบรอบหนึ่งปีที่เราคบกันด้วยนะวี วีจำไม่ได้หรอ” ฉันย้ำให้เขารู้ถึงความสำคัญอีกรอบ เขาเป็นคนขอ ฉันเป็นแฟนในวันเกิดฉันปีที่แล้วเองนะ เขาต้องจำได้สิ วีทำหน้าอึดอัดลำบากใจ แหงล่ะ ถ้าเขาเป็นคนดีน้อยกว่านี้หน่อยคงดี แต่เขาดันเป็นพี่ชายที่แสนดีซะได้ “วีจำได้ แต่... ไว้พรุ่งนี้ได้มั้ยเอิง นะเอิงนะ วีสัญญาว่าวีจะพาเอิงไปร้านที่ดีกว่านี้” หัวฉันตื้อไปหมด เขาไม่ควรมาต่อรองกับฉันสิ เขาควรจะไปต่อรองกับแม่น้องสาวตัวดีของเขา!! “นี่วีเห็นน้องสาวสำคัญกว่าเอิงหรอ!!” ฉันก็ไม่ได้อยากงี่เง่า!ฉันรู้ว่าคนในครอบครัวน่ะสำคัญ แต่นางมันขี้โกหก! สะตอเรียกแม่! เขาควรจะรู้ทันน้องสาวแล้วอยู่กับฉันต่อสิ! “ไม่ใช่อย่างนั้นนะเอิง วีรักเอิง” เขาถอนหายใจ “แต่วีก็รักน้องด้วย”วียังคงทำสีหน้าหนักใจ ทว่ามือของเขาเอื้อมหยิบกุญแจรถแล้ว และฉันก็ไม่ไหวแล้ว ฉันไม่ไหวกับแม่น้องสาวตัวแสบของเขาแล้วก็เบื่อความไม่เด็ดขาดของเขาจริงๆ “ถ้าวีไป...” ฉันยื่นคำขาด “เราเลิกกัน!!” “......”วีมองฉันด้วยความอึ้งที่ฉันพูดแบบนั้น แววตาเขาสั่นไหวก่อนเปลี่ยนเป็นนิ่งเฉย “เอิงพูดจริง!” ฉันย้ำให้เขาเข้าใจสถานการณ์ ฉันจะไม่ยอมอ่อนข้อ ไม่ต่อรองอะไรใดๆทั้งสิ้น เขามองฉัน สายตาผิดหวังปรากฏขึ้นในดวงตา เหอะ!! เขาผิดหวังงั้นหรอ ฉันน่ะสิต้องผิดหวัง จากนั้นเขาก็ถอนหายใจยาวก่อนเดินหันหลังจากฉันไป ฉันอ้าปากค้างกับการกระทำของเขา เขาทิ้งฉัน!! เขาเลือกน้องสาวเขามากกว่าฉัน!! ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมามันไม่มีความหมายสำหรับเขาเลยใช่มั้ย!! ความจริงนี้วิ่งขึ้นมาจุกอก ฉันอยากร้องไห้ นี่มันบ้าอะไร ฉันซัดไวน์ที่เหลืออยู่เต็มแก้วเข้าปากจนหมด หมดแล้วก็เทใส่แก้วอีก แก้วแล้วแก้วเล่าจนไวน์หมดขวด แต่ถึงแม้จะเมา ความจริงที่ว่าชีวิตรักของฉันกำลังพังก็ทำให้ฉันร้องไห้ออกมา ฉันร้องอยู่สักพักก่อนปาดน้ำตา เรียกพนักงานมาเก็บเงินที่โต๊ะ จากนั้นขาสองข้างก็โซเซบนรองเท้าส้นสูงเดินไปยังลานจอดรถ เหอะ! ฉันลืมไปได้ยังไงว่าวันนี้วีไปรับฉันที่คอนโด ตอนนี้ฉันไม่มีรถกลับแล้ว!! เขาไปหาน้องสาวโดยไม่คำนึงถึงฉันเลยว่าจะกลับยังไง ความจริงนั้นยิ่งตอกย้ำบางอย่างในใจฉัน คำพูดจากปากแม่เขาที่ฉันไปเยี่ยมท่านสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ‘ที่จริงแล้ว วีกับวาววาไม่ใช่พี่น้องแท้ๆหรอกหนูเอิง’ คุณแม่ยกมือขึ้นปิดปากเหมือนหลุดปาก แต่มันไม่ทันแล้วไง ฉันได้ยินเต็มสองรูหูแล้ว!! ‘อย่าคิดมากเลยนะจ๊ะหนูเอิง ถึงแม้วีกับวาววาจะไม่ใช่พี่น้องแท้ๆ แต่สองคนนั้นรักกันเหมือนพี่น้องแท้ๆ’ ฉันอยากจะเชื่อ! ไม่สิ ฉันพยายามจะเชื่อ! แต่เหตุการณ์ตรงหน้านี้มันไม่ได้บอกว่าสองคนนั้นเป็นแค่พี่น้องกันเลย มันมากกว่านั้น ไม่อย่างนั้นเขาไม่ทิ้งฉันเหมือนกับฉันไม่มีค่าในชีวิตเขาแบบนี้หรอก เขาเลือกน้อง และหล่อนก็ทำท่าทางว่าหวงพี่ชายเกินเหตุ ฉันพยายามคิดมาตลอดว่ามันเป็นอาการน้องสาวหวงพี่ชาย แต่ว่าสิ่งที่หลุดออกมาจากปากคุณแม่กลับทำให้ฉันทำใจเชื่อยาก จะเป็นไปได้ยังไงที่สองคนนั้นจะรักกันเหมือนพี่น้องแท้ๆในเมื่อมันไม่ใช่! แกรกๆๆ เสียงกระป๋องเบียร์ที่กลิ้งมาตกตรงหน้าฉันเพราะลมที่เริ่มแรงขึ้นเหมือนฝนจะตก และด้วยความโกรธ ฉันจึงเหวี่ยงเท้าเตะโด่งกระป๋องเบียร์พุ่งขึ้นแตะขอบฟ้าไม่ยั้งก่อนมันจะดิ่งลงตามแรงโน้มถ่วงของโลก และ..... แป๋งง!!~~~ ตกลงบนรถสปอร์ตราคาหลายสิบล้านที่อยู่ในลานจอดรถ!! ม่ายยย~~ อย่าถามเลยว่าค่าทำสีมันจะเท่าไหร่น่ะ!! ฉันไม่เก่งคณิต!! ติ๊ดๆๆ~~ เสียงสัญญาณเตือนภัยของรถดังกระหึ่มตามมา และมันทำให้ความขี้ขลาดของฉันวิ่งขึ้นในสมอง เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ฉันพึ่งไปสอยนาฬิกาข้อมือกะไว้ว่าจะให้เป็นของขวัญวันครบรอบของฉันกับวี มันยังอยู่ในกระเป๋าฉันอยู่เลย และฉันไม่มีเงินชดเชยค่าเสียหายทำสีรถแน่ๆ! ฉันตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยว ฉันลืมแล้วซึ่งความรับผิดชอบที่ควรมี ขาสองข้างก้าวอย่างว่องไวหนีออกไปที่ทางออก ถนนโล่งไร้ผู้คน หัวใจฉันกระปรี้กระเปร่า ฉันหนีได้ หนีได้แน่ๆ ร่างกายทรงตัวอยู่บนรองเท้าส้นสูงสีชมพูหวานวิ่งไปอย่างว่องไวไร้ที่ติ แต่เพราะว่าวันนี้มันวันซวย! คุณเข้าใจมั้ย? วันซวย! ฉันจึงสะดุดหินก้อนเล็กๆล้มหน้าทิ่มได้อย่างง่ายดาย ตุบ!! “โอ้ย!” ฉันร้องลั่น ก่อนตะคลุบมือเข้าที่ปากเพื่อหยุดเสียงร้อง ฉันร้องออกมาไม่ได้! ฉันกำลังหนีความผิด! ทว่า... “ยิงฟรีคิกได้ดีหนิเอิง” น้ำเสียงนุ่มทุ้มของใครบางคนทำให้ฉันเงยหน้าหันไปมองด้านหลัง และต้องตกใจแทบช็อคตาย “พะ...พี่เก็น!!” ❤❤❤