คุณหนูตัวร้ายกับนายบอดีการ์ดหน้านิ่ง

เมื่อ4 ปีที่แล้ว ณ.บ้านพักที่เมกา "ปู่ขาาาา"ลลิสา "มีอะไรก็พูดมาเลย ยัยคนขี้เอาแต่ใจ" "โห้ปู่อ่ะ ลิสาไม่ได้มีอะไรสักหน่อย" "มาอ้อนเอาอะไรคุณปู่อีกคะ"ลิลลี่ มารดาผู้แสนจะใจดีของลลิสาพูดขึ้น "โห้แม่ขาา ลิสาเปล่าซะหน่อยคะ" "นายคับ มีคนมาหานายคับ"บอดีการ์ดคนหนึ่งพูดขึ้น "ใครมา" "ผู้ชาย 2 คนคับ บอกว่าชื่อดินกับแดน" "อือไปเรียกเข้ามาในนี้ได้เลย" "คับนาย"บอดีการ์ดเดินออกไป ไม่นานมาก็มีชายหนุ่มรูปงาม 2 คนเดินเข้ามา "สวัสดีคับ ผมคือ" "อือ ไม่ต้องพูดฉันรู้เรื่องหมดแล้ว พวกแกสองคนอยู่ที่บ้านหลังนี้เหมือนญาติของฉันก็แล้วกัน" "แต่ว่า" "อย่าไปคิดอะไรมาก เราก็เหมือนญาติกัน ถึงจะไม่ใช่ญาติกันจริงๆก็เถอะ" "งั้นมีอะไรให้พวกผมช่วย เรียกได้เลยนะคับ ผมชื่อแดน น้องชายผมชื่อดินคับ" "อือ " "คุณปู่ขาา ลิสาไปก่อนนะคะ สายแล้ว"ลิสาหยิบกระเป๋าขึ้นมาละสบายไปที่ไหล่ "เอางี้ละกัน แดน เองไปส่งลิสาหน่อยไป" "ทำไมต้องไปส่งคะ ลิสาไปเองได้คะ" "นี้ไม่ขัดใจฉันสักวันจะเป็นอะไรใหม ห๊ะ"ปู่อัลถามขึ้น "แต่ปู่คะ" "งั้นผมไปเองคับ ไอ้ดินมีเรียนคับ" "อือ ฝากด้วยนะ ส่วนห้องของพวกแก ฉันให้คนจัดให้ไปแล้ว อยู่ชั้น 2" "คับขอบคุณณมากคับ" ณ.มหาลัย "ลิสา ไงวันนี้มีบอดี้การ์ดมาด้วยว่ะ"ซารา ถามขึ้นทันทีที่เห็นแดนเดินตามลิสามา "คนของปู่อ่ะ ปู่ให้มาด้วย"ลิสาตอบหน้างอ ออกมา" "คุณหนูคับ ผมไปรอที่หน้ามหาลัยนะคับ เสร็จโทรบอกผมด้วยนะคับ"แดนพูดจบก็เดินออกไปทันที "หล่ออะ อยากได้"ซินพูดขึ้น "อย่าเยอะ ไปเข้าเรียน"ลิสาพูดพร้อมทำหน้างอ เวลาเลิกเรียน ณ.หน้ามหาลัย "ร้อนจัง ทำไมวันนี้มันร้อนๆ"ลิสาเดินขึ้นมาบนรถพูดขึ้น "น้ำกับขนม อยู่เบาะหลังนะคับ ผมซื้อมาไว้ให้แล้ว"แดน "รู้ได้ไงว่าฉันชอบกินอะไร"ลิสา "ถามนายมาคับ" "นายใหน" "นายภศินคับ" "อือ ดี งั้นก็ซื้อมาทุกวัน"ลิสาพูดและนั่งกินขนมต่อ สายตาที่แดนเหลือบไปมองลิสา ด้วยอายุที่ลิสาอาจจะเด็กกว่าแดน 1-2ปี นิสัยขี้งอล เอาแต่ใจ ทำให้ลิสาดูเป็นเด็กไม่รู้จักโต แดนยิ้มออกมาเบาๆขณะขับรถ ครื้นนนน ครื้นนนน ครื้นนน "แดน" "อือ ว่าไงกูขับรถอยู่" "กันยาจะแต่งงานมึงรู้ยัง" "อือ กูรู้แล้ว" "มึงจะไปงานแต่งใหม" "ทำไมกูต้องไป" "ไอ้แดนนั้นแฟนเก่ามึงกำลังจะแต่งงานนะเว้ย ไม่ไปแสดงความยินดีหน่อยหรอว่ะ" "แสดงความยินดีพ่อมึงสิ แค่นี้กูขับรถอยู่"แดนพูดจบก็วางสายไป ลิสานั่งฟังอย่างเงียบไปโดยที่ไม่ได้พูดอะไรออกมา ณ.บ้านพักที่เมกา "แดน ไปกับกูที"ภศินเดินออกมาและพูดขึ้น แดนก็เดินตามภศินออกไปทันที "ไปใหนกันอะคะ"ลิสาเดินเข้ามาถามดินที่ยืนรออยู่ "เห็นนายบอกจะพาไอ้แดนไปใหนไม่รู้คับ คุณหนูขึ้นไปพักผ่อนเถอะคับ"ดินพูดและกำลังจะเดินออกไป "ลิสาอยากรู้เรื่องคนชื่อ กันยา" "ว่าอะไรนะคับคุณหนู"ดินหันมาถามขึ้น "ลิสาอยากรู้เรื่องคนชื่อกันยาคะ เล่ามาให้หมด"ลิสานั่งรอที่โซฟา "คือว่า" "นั่งลงคะ เเล้วเล่ามา ลิสาจะไม่บอกใคร แต่ต้องเล่ามาทั้งหมด"ลิสา คือเรื่องมันเป็นแบบนี้คับ ไอ้แดนมันคบกับกันยามา 3 ปีตั้งแต่เรียนจบ พอพ่อมาตาย กันยาที่เป็นลูกสาวเจ้าพ่อก็เริ่มออกลาย มีคนอื่น จนมีอยู่วันหนึ่ง "กันยาทำแบบนี้ได้ไง ใหนบอกจะรอพี่"แดน "รอทำไมอ่ะ พี่มีอะไร พี่เหลือแต่ตัว ดูแลกันยาไม่ได้หรอก" "กันยาทำไมพูดกับพี่แบบนี้ แล้วคำสัญญาของเรา" "พอเถอะว่ะ พี่มองดูสารรูปตัวเองดิ๊ ใครมันจะไปอยากอยู่ด้วยว่ะ" "กันยาไม่สิ กันยา" "มองดูตัวเองดีๆนะคะแดน แดนมีอะไรสู้คุณมาวินเขาได้ เขาทั้งหล่อทั้งรวย" "ใหนกันยาบอกรักเราไง" "รักหรอว่ะ รักแล้วมันกินได้ใหม ทุกอย่างมันต้องใช้เงินป่าวว่ะแดน" "ผู้หญิงหน้าเงิน" เพี้ย เพี้ย เพี้ย เสียงฝ่ามองของกันยากระทบไปที่หน้าของแดน "สำเนียกตัวเองนะแดน แกมันก็แค่หมาข้างถนน อย่าสะเออะมาเด็ดดอกฟ้าแบบฉัน" "มึงคิดดีแล้วใช่ใหมว่าไอ้นั้นมันจะดูแลมึงได้ดีเท่ากู รักมึงได้เท่ากู"แดนถามขึ้น "อย่าเอาตัวเองมาเทียบกับคุณมาวินเขา แกมันก็แค่เด็กกำพร้า ไม่มีพ่อแกคุ้มกะลาหัวแล้ว แกจะเอาตัวรอดที่นี้ได้ยังไงก่อนแดน อย่ามาลากฉันไปอยู่ในขุมนรกกับแก แกดูแลฉันไม่ได้หรอก"กันยา "ถ้าคิดดีแล้ว ก็ขอให้โชคดี"แดนพูดจบก็เดินออกมา ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ ก็ครบปีพอดีที่ไอ้แดนกับกันยาเลิกกัน "แล้ว" "ไอ้แดนมันเลยเปลี่ยนไปจากคนที่ยิ้มง่ายหัวเราะง่าย กลายเป็นคนหน้าตายอย่างที่เห็นคับ" "แต่พี่เขากูนิสัยดีนะ" "ไอ้แดนมันนิสัยดีคับ รักใครมันก็รักจริง ตั้งแต่มีเรื่องกันยามา มันก็ไม่มองผู้หญิงคนใหนอีกเลยคับ"ดิน "อือ ขอบใจนะที่เล่าให้ฟัง สัญญาจะไม่บอกใคร"ลิสาพูดและเดินขึ้นไปบนชั้น 2 ทันที ณ.ห้องนอนของลิสา ลิสา: อื้อ ทำไมใจเต้นแปลกๆเวลาอยู่ใกล้พี่แดนนะ คนอะไรหล่อเป็นบ้า ยิ่งขรึม ยิ่งเงียบ ยิ่งยิ้มง่าย ยิ่งลึกลับยิ่งน่าค้นหา คนอะไรน่ารักชะมัดเลย นี้ฉันหลงรักเขาตั้งแต่แรกเจอ ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เห็นหน้าเขาเลยหรอ ลิสาใจง่ายมากไปป่าวนะ ลลิสาแกจะชอบเขาไม่ได้ เขาเป็นบอดีการ์ดของแกนะ แกจะมารู้สึกแบบนี้ไม่ได้ แต่คนอะไรน่ารักจัง หล่อเข้ม หล่อน่ารัก หล่อนิ่งๆเรียบๆ ก๊อกๆๆ ก๊อกๆๆ ก๊อกๆๆ เสียงเคาะประตูขัดจังหวะความคิดของลลิสา