One Night ของหมอคินคนคลั่งรัก

ตอนที่ 1 อยากลอง 3 ปีก่อน ณ เพนต์เฮาส์ของอนาคิน "รอด้วยค่ะ!!!"อันเมาแบบเก็บทรงไม่ค่อยจะอยู่ เเต่ก็ยังรีบวิ่งตรงไปที่ประตูลิฟต์ที่กำลังมีคนเข้าไป โดยไม่สังเกตว่านั่นคือประตูลิฟต์เพนต์เฮาส์ส่วนตัว อนาคินมองผู้หญิงตัวเล็กที่วิ่งหน้าเเดงคล้ายคนเมาเข้ามาในลิฟต์ในขณะที่ลิฟต์กำลังปิด เขาอ้ำๆอึ้งๆ เเต่ลิฟต์ก็ยังคงทำงานต่อไป อันยืนหลับ ในขณะที่ลิฟต์กำลังเคลื่อนตัวขึ้น จนลืมไปว่าลืมกดลิฟต์ ปิ้ง!!! ประตูลิฟต์เปิดออก ชายหนุ่มเคลื่อนตัวออกมาจากลิฟต์ เเต่หญิงสาวกลับมองไปทั่วตัวลิฟต์ไม่ยอมออกมา แล้วปุ่มกดลิฟต์อยู่ไหนวะ นอกจากปุ่มเปิดปิดก็มีเเค่พื้นที่สี่เหลี่ยมที่มีรูปการ์ดติดอยู่ เธอมองออกไปข้างนอกตัวลิฟต์ก่อนจะพบกับความโอ่อ่าของตัวอาคาร "โอ้มายกอด!! ตายๆๆ"นี่มันเหมือนในนิยายที่ฉันเคยเขียนชัดๆ และมีความหรูหราแบบฟิฟตี้เชต นี่มันสมบูรณ์แบบที่สุด!! ด้วยความเมา มันยิ่งทำให้เธอเพ้อไปถึงนิยายที่ตัวเองเคยเขียน "ใครตาย?"เสียงของร่างสูงๆถามเธอ เธอหันไปสนใจเขา นั่นมันเตโชหนิ!!! และเพ้อถึงตัวละครที่เธอสร้างขึ้น ผู้ชายในสเปค แบบนี้เลย นี่มันเตโชของฉันชัดๆ เธอก้าวเดินออกนอกลิฟต์ "ดีจังเลย"อนาคินขมวดคิ้วกับพฤติกรรมของหญิงสาว เขาไม่ไล่เธอกลับไป อนึ่งว่าเป็นคนรู้จัก ก็เขารู้จักเธอจริงๆนั่นเเหละ เธอมองเขาอย่างกับจะกลืนกิน อนาคินเดินตรงมาที่เธอ "เป็นอะไรรึเปล่า?" "หล่อจังเลย"สายตาปลาบปลื้มนั้นทำเอาเขาร้อนผ่าว เธอเอื้อมมือไปกอดคอของเขา "!!!"ปกติเด็กคนนี้ไม่ได้ดูมีพิษมีภัยอะไร หรือว่าเป็นเพราะเมา เเต่ถึงยังไงเขาก็ไม่ได้ผิด เธอต่างหากที่ขอขึ้นมาที่นี่เอง ในเมื่อเหยื่อมาถึงเเล้วเขาจะปล่อยไปง่ายๆได้ยังไง แถมเหยื่อยังอ่อยเขาขนาดนี้ ถ้าไม่สนองก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไง เขาไม่ใช่พระอิฐพระปูน แต่ยังไงก็ต้องป้องกันไว้ก่อน ถ้าอยากจะกินเธอจริงๆ เธอยิ้มให้เขาประหนึ่งปลาบปลื้มใจ ในหัวไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่ คินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่ออัดเสียงของเธอเอาไว้ "เธอต้องการอะไร?" "หึ้?"หน้าแดงเพราะฤทธิ์เหล้าของเธอถาม "บอกมาสิ"สายตายั่วสวาทของเธอตอนนี้ เขาไม่จูบเธอก็ถือว่าเป็นบุญแล้ว แถมเธอยังกอดเขาก่อน "ไม่ได้ต้องการอะไรสักหน่อย เเค่รู้สึก ร้อนๆ"สีหน้าและคำพูดไร้เดียงสาปะทุมาจากปากของเธอ เสียง จิ้ ดังมาจากโพรงปากของเขา ประหนึ่งว่าไม่พอใจกับคำตอบของเด็ก เธอมองไปที่ริมฝีปากนั้น แบบนี้ใช่เลย แต่แดงอมชมพูแบบนี้ เพราะทาลิปสติกรึเปล่านะ? อันถอนแขนของเธอข้างหนึ่งก่อนที่จะใช้นิ้วโป้งถูสัมผัสกับริมฝีปากของผู้ชายคนนั้น และหงายนิ้วมาดู ก่อนจะทำหน้าสงสัย เธอไม่รู้หรอกว่าการกระทำของเธอนั้นมันได้ปลุกสัญชาตญาณความเป็นชายในตัวของอนาคินขึ้นมา ยัยเด็กนี่ คิดเล่นกับไฟ "ไม่ได้ทาลิปสติกด้วย" "งั้นอยากทาให้รึเปล่า?" "หึ้?"เธองงกับคำถาม ก่อนที่จะนำมือทั้งสองข้างมาค้นกระเป๋าสะพายข้าง "ไม่ได้เอามา.." "ไม่ได้ทาแบบนั้น" "???"เขาไม่รอให้เสียเวลาไปมากกว่านี้ก็ฉกริมฝีปากที่เป็นกระจับของเธอทันที เเต่พอสัมผัสได้สักพักก็รู้ว่าเธอจูบไม่เป็น น่าสนใจ จะสอนให้เอง คนที่โดนจูบก็เอาเเต่งงงวย ถึงจะเมาเเค่ไหนก็เถอะ เขาจูบเหมือนจริงจัง คิดว่ากำลังมะโนอยู่ซะอีก ถึงเธอจูบไม่เป็นแต่ก็ไม่ใช่ว่าอนาคินจะไม่พอใจ เขาชอบการพยายามจูบตอบของเธอ เขาละจูบออกมา เเต่หน้าก็ไม่ห่างจากเธอ "อ้าปากสิ" "..." "แล้วงับเบาๆ ใช้ลิ้นดันออกมาด้วย" ได้ยินแบบนั้นหน้าของอันก็ร้อนผ่าว คำพูดเมื่อกี้เธอไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย และก็ไม่เคยมีในหัวด้วย ราวกับเธอไม่ได้เป็นคนมะโน เหมือนกับว่าตัวละครของเธอมีชีวิต และความนึกคิด สนุกดี "ว่าไงครับ เด็กดี" แต่ไอ้คำว่าเด็กดีนั้นมันทำให้เธอเริ่มมีสติ อันผละผู้ชายคนนั้นออก ส่วนเขาก็ทำหน้างงๆ เตโช ในเรื่องอายุเท่ากับฉัน จะพูดว่าเด็กดีได้ไง เธอส่ายหัวเบาๆ อะไรกันเด็กนี่ บทจะผละก็ผละ อนาคินยืนมองเด็กตรงหน้าที่กำลังส่ายหัว ราวกับกำลังสร่างเมา เขาเดินไปรวบรัดเธอมาจูบอีกรอบทันที "อื้ม!!!"อันตกใจเพราะอยู่ดีๆ เขาก็ฉกหาความหวานที่ปากเธอซะงั้น "อืม"เธอค่อยๆเคลิ้มไปกับการใช้ลิ้นของเขา เเล้วยอมทำตามที่เขาบอกไว้เมื่อกี้ "อืม"เสียงครางในลำคอ อนาคินพอใจกับการกระทำของเธอ ไม่อยากพักเลย เเต่ถ้าไม่ทำก็ต้องหยุดหายใจตายซะก่อน เขาแอบมองเธอมานาน มากพอที่จะรู้นิสัยใจคอเธอเป็นยังไง และเธอเป็นคนยังไง ทั้งเขาเเละเธอหอบพร่า เมื่อถอนจูบกันออกมา ชอบจัง ฟินกว่าที่เคยจินตนาการไว้อีก แล้วถ้าลองทำดูล่ะ? เธอเองก็เป็นมนุษย์เพศหญิงที่มีความต้องการไม่ต่างจากผู้ชาย เธอรู้ว่าตอนนี้นี่ไม่ใช่ฝัน หรือมะโนเเล้วล่ะ เเต่นี่คือชีวิตจริง จากการสัมผัสของเขา "คุณชื่ออะไรเหรอคะ"ใบหน้าที่มีหน้าผากของอนาคินพักหอบอยู่ถามเขา อย่างน้อยก็รู้ชื่อของเขาไว้หน่อยก็ดี "เรียกพี่ว่าพี่คินก็ได้ครับ" "..."ถึงจะรู้ว่าคนที่ยอมให้ผู้หญิงเข้าห้องจะไม่ใช่คนดี เเต่ในเมื่อเขาอาจไม่ใช่คนดี เเละดูเหมือนจะชำนาญเรื่องนี้ นี่อาจเป็นโอกาสดีที่จะลองสักครั้ง เพราะหลังจากนี้เขาอาจจะไม่มาผูกมัดเธอ เหมือนพวกคาสโนว่า "มีถุงยางไหมคะ" เธอรู้ว่าเขาก็ต้องการ เธอเองก็ต้องการเหมือนกัน ไม่รู้เพราะเมาด้วยรึเปล่า เเต่ปกติเธอก็เป็นคนหื่นอยู่เเล้ว "นี่เราขอพี่เองนะ"เสียงกระเส่าของเขาถาม อนาคินจะถามให้เเน่ใจ มีคลิปเสียงเป็นพยาน ใบหน้าของเธอร้อนผ่าว ที่แดงอยู่เเล้วก็ยิ่งเเดงขึ้นไปอีก แล้วถามคำถามน่าอายออกมา เพราะมันเป็นสิ่งที่เธอกังวล "จะเจ็บรึเปล่าคะ?"สีหน้าไร้เดียงสาถามเขา นี่เธอจะบอกว่าครั้งเเรกเหรอ อนาคินเลิกหน้าออกมาพลางก็ขมวดคิ้ว "เราอายุเท่าไหร่"เขาไม่อยากพรากผู้เยาว์ เดี๋ยวเป็นคดี "วันนี้ 20 ปี พอดีเลยค่ะ"เธอพูดสุภาพเพราะรู้ว่าคนตรงหน้าอายุมากกว่าเเน่ๆ เขายิ้มมุมปากเบาๆ ก่อนที่จะช้อนตัวเธอขึ้นมา เธอคล้องคอเขาอัตโนมัติเพราะกลัวหล่น "!!!"อันตกใจเบาๆ เพราะที่ผ่านมายังไม่มีผู้ชายคนไหนอุ้มเธอแบบนี้มาก่อนเลย ยิ่งมือที่เขาสัมผัสต้นเเขนและขาของเธอมันยิ่งทำให้เลือดในตัวเธอไหลเวียนอย่างดี "งั้นเดี๋ยวพี่ให้ของขวัญ จุ๊บ!"เขาก้มลงมาจุ๊บที่ริมฝีปากของเธอเบาๆ ก่อนที่จะเดินขึ้นบันไดไป "เปิดประตูให้หน่อยสิครับ"ก็เขาไม่มีมือ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอจะทำแบบนี้จริงๆ ไม่ต้องเดาอันก็พอจะรู้ว่าประตูห้องที่เขาพูดถึงคือ ห้องนอน เธอเอื้อมมือไปเปิดประตูห้อง ก่อนที่อนาคินจะใช้ตัวดันประตูแล้วเดินไปวางเธอบนเตียง ไอ้อัน! แกควรเก็บครั้งเเรกไว้ให้คนที่เรียกว่าเเฟนรึเปล่า? แต่นี่มันยุคไหนเเล้วใครเขาเเคร์กัน ในเมื่อต้องการก็ต้องหา เข้าใจป่ะ!! หมากับแมวในหัวเธอตีกัน และเเน่นอนแมวต้องชนะ เธอมองไปยังคนที่ยืนอยู่ที่พื้น เขากำลังถอดเสื้อเชิ้ตมองมาทางเธอก่อนที่จะก้มมาจุมพิต จนเธอนอนราบไปกับเตียง จังหวะนั้นเขาก็ทิ้งเสื้อตัวนั้นลงไปที่พื้น จุ๊บ เขาละจูบออกมา เธอมองไปที่กล้ามเป็นมัดๆพอดีๆของเขา นี่มันผู้ชายในฝันชัดๆ ทั้งหน้าตา รูปร่าง เหลือเเค่นิสัย "ครั้งเเรกใช่ไหม?"อยู่ๆเขาก็ถามเธอแบบดื้อๆ เขาอยากแน่ใจ จะได้รู้วิธีจัดการกับเธอ คนใต้ล่างบิดตัวไปข้างๆ จิกผ้าห่มขึ้นมาปิดหน้าเพราะความเขิน นั่นเเหละคือคำตอบที่เขาได้รับ "งั้นสงสัยต้องนานหน่อย"เขาพูดกับตัวเองเเต่เธอก็ได้ยิน คนด้านใต้รีบหันมาสบตากับคนที่คร่อมเธออยู่ เเล้วส่ายหัว "คะ เเค่ เเค่อยากรู้ ว่ารู้สึกยังไง"ตอนแรกเธออึกอักจะพูด แต่ก็ตระหนักได้ว่าเขาเป็นคาสโนว่าคงไม่คิดอะไรมากไปกว่านั้น "ไม่ต้องนานก็ได้ค่ะ" ชายหนุ่มขมวดคิ้ว เธอทำอย่างกับเขากำลังขายตัวให้เธอ ต้องทำตามทุกอย่างที่เธอต้องการ นานหน่อยของเขาหมายถึง การเล้าโลม และเขาก็ต้องตระหนักได้จากคำตอบเมื่อกี้ว่าที่เธอทำ เพราะเเค่อยากรู้อยากลอง งั้นจะจัดให้สมใจ ยิ่งเธอทำแบบนี้เขายิ่งอยากฟัดเธอ เขาไม่ตอบอะไรเธอก่อนที่จะลงไปจูบเธออีกรอบ มือสองข้างก็เลิกเสื้อของเธอขึ้น ไปมัดแขนของเธอให้ยกขึ้นเหนือศีรษะ เธอก็ให้ความร่วมมือจนเหลือเเต่บราเซีย "เดี๋ยวค่ะ"อะไรอีกล่ะเนี่ย "ปิดไฟได้ไหมคะ"ก็มันอายอะ ชายหนุ่มยิ้มมุมปากในขณะที่มอง เนินอก กำลังดีสีขาว เขาใช้มือข้างหนึ่งเลิกเสื้อชั้นในของเธอขึ้น หญิงสาวจะเอามือที่มัดด้วยกันอยู่มาปิด แต่มือข้างหนึ่งของเขาก็รวบมือของเธอไว้อยู่ที่เดิม "น่ามองขนาดนี้จะปิดทำไม" คำว่า น่ามอง ของเขาทำให้สีหน้าเธอแดงก่ำ ก่อนที่จะก้มลงฉกตรงเนินอกของเธอ หอมดี "อืม"คนตัวเล็กพยายามเก็บเสียงด้วยการครางในลำคอ มันดีจัง เธอเริ่มจะเคลิ้มตัวบิดไปมา แค่นี้ก็เสียวเเล้วเหรอ? นี่ยังไม่ได้ทำอะไรเยอะเลยนะ อยากรู้จริงๆว่าเธอเสียวสุดๆจะเป็นยังไง เขาดูดคลึงเต้านมนั้นอยู่นานสองนาน ทั้งใช้ลิ้น เเละดูด เธอแทบจะไม่ไหวเเล้ว ร่างกายมันร้อนไปหมด อนาคินถอนตัวออกมา มองคนที่พยายามเก็บสีหน้าของตัวเอง เเต่ไม่ยอมเก็บร่างกาย เพราะตอนนี้อกของเธอแอ่นหาเขาเต็มที่ "อืม"อยากรู้จริงๆว่าจะเก็บอาการได้นานเเค่ไหน เขาละจูบออกมาค่อยๆ จูบ ไล่ระดับลงมาเรื่อยๆ จนมาถึงกางเกงยีนขายาวตัวที่เธอใส่ เขาปลดกระดุมกางเกงของเธอก่อนจะรูดซิปลง แล้วถอดมันออกมา อันเบียดขาเเน่นก็เขาเล่นถอนกางเกงชั้นในของเธอไปพร้อมกางเกงยีนด้วย "อ้าขาสิครับ เด็กดี"น้ำเสียงของเขามันนุ่มนวลจนเธอลืมไปเลยว่ามันลามก เขาเลิกขาของเธอออกมา ต้องยอมรับเลยว่า มันสวยมาก จนน่ากิน เมื่อเห็นว่าเขากำลังมองตรงนั้นของเธอ อันก็สำนึกดีขึ้นมาได้ว่าไม่ควรให้คนแปลกหน้าเห็นมัน โธ่เอ๊ย!! มันเลยเถิดไปใหญ่แล้ว "สวย"ได้ยินแบบนั้นร่างบางก็เขินเข้าไปใหญ่เธอลุกขึ้นนั่งทันที แล้วแกะเสื้อที่มือของเธอออก "เป็นอะไร?" "ไม่ทำแล้วค่ะ" เธอไม่ได้ใจเต้นเพราะทำแล้ว เเต่เธอใจเต้นเพราะเขา เขานุ่มนวลกับเธอเกินไป จนเสี้ยวหนึ่งของเธอมันเริ่มคิดขึ้นมาว่าเขา น่ารักจัง ราวกับกำลังประทับใจในตัวเขาอยู่ ถ้าชอบเขาขึ้นมาล่ะซวยเเน่ "พี่ทำอะไรผิดรึเปล่า?" "เปล่าค่ะ"เนื้อตัวเปลือยเปล่าของเธอมันกำลังจะต้อนรับเขาเต็มที่ เเต่ไม่ใช่เเค่เนื้อตัว หัวใจก็ด้วย เขาเหมือนตัวละครที่เธอสร้างขึ้นเกินไป อนาคินงงงวยกับปฏิกิริยาของเธอ อะไรกันวะ? กูทำอะไรผิดไปรึเปล่าเนี่ย เเต่จะปล่อยไปแบบนี้ไม่ได้ เขาเเทบจะไม่ไหวอยู่แล้ว เเต่ก็ไม่อยากจะบังคับ "เรา"เขาเรียกเธอ ที่กำลังจะใส่เสื้อผ้า อันหยุดชะงักมองไปที่ใบหน้าของเขา เขาเสียใจเหรอ? "อยากลองไม่ใช่เหรอ?" "..." "ตอนนี้ไม่อยากลองเเล้วเหรอ?"เธอมองสายตาง้องวนของเขา ทำไมเขาถึงทำให้เธอร้อนขนาดนี้ "อยากค่ะ"