bc

คุณเลขา ยาหยีของท่านประธาน NC20+

book_age18+
14.1K
ติดตาม
51.9K
อ่าน
ออฟฟิศ/ที่ทำงาน
ความลับ
like
intro-logo
คำนิยม

"ลูกกวาดเม็ดนี้อร่อยจนผมอยากจะแกะกินทุกวัน"

ตุลย์ภพ ประธานบริษัทสุดหล่อ เขาไม่เคยปรายตามองสาวคนไหนเพราะแค่งานที่สุมหัวก็ยุ่งพอแรงแล้ว แต่เธอคนนั้นกลับมาทำให้หัวใจเขาแกว่ง เลขาหน้าห้องคนนั้น ลูกกวาดแสนหวาน ลูกกวาดที่เขาเคยชิมความหวานมาแล้วและอยากจะชิมอีก ชิมอีก และชิมอีก และสุดท้ายก็อยากจะกลืนกินเธอทั้งตัว

ลูกกวาด เลขาสาวสุดสวย สาวหวานเรียบร้อยแต่ทว่าทำงานดีทำงานเก่ง เธอไม่เคยใจเต้นกับผู้ชายคนไหนยกเว้นผู้ชายตัวโตหน้าหล่อคนนั้น ผู้ชายผู้เป็นเจ้านายของเธอ ผู้ชายที่ขโมยจูบแรกของเธอไป แล้วต่อไปเธอจะทำงานให้สงบสุขได้อย่างไร

ขอสงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และ พ.ศ. 2558 (ฉบับ 2)

นิยาย เรื่อง คุณเลขา ยาหยีของท่านประธาน เป็นผลงานของนักเขียนนามปากกา violet แต่เพียงผู้เดียว ห้ามมิให้ผู้ใดทำซ้ำ ดัดแปลง เผยแพร่แก่สาธารณชนโดยมิได้รับอนุญาต หากผู้ใดละเมิดจะมีโทษปรับตั้งแต่ 10,000 บาท ถึง 100,000 บาท หากเป็นการกระทำเพื่อการค้าจะมีโทษจำคุกตั้งแต่ 2 เดือน ถึง 2 ปี หรือปรับตั้งแต่ 50,000 บาท ถึง 400,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

chap-preview
อ่านตัวอย่างฟรี
1. เก็บไว้ใกล้ตัว
ณ ชั้นบนสุดของบริษัทใหญ่แห่งหนึ่งกลางเมืองหลวง ลูกกวาด อายุ 24 ปี ลูกจ้างของบริษัทแห่งนี้ เธอเป็นเลขาหน้าห้องของท่านประธาน เธอเข้ามาทำงานที่นี่ตั้งแต่เรียนจบระดับปริญญาตรีแล้ว ย้อนเวลากลับไปเมื่อ 1 ปีก่อน ในช่วงเวลาเทอมสุดท้ายใกล้จบหลักสูตรของมหาวิทยาลัยนั้น ทางมหาวิทยาลัยได้ส่งตัวเธอและเพื่อนรวมกันห้าคนมาฝีกงานที่นี่ และเธอได้มาทำตำแหน่งผู้ช่วยเลขา ความสามารถในการเรียนรู้งานและความขยันของเธอทำให้เข้าตาของท่านประธานทำให้เธอได้ถูกจ้างงานต่อ และเป็นเวลาที่เหมาะเจาะเสียเหลือเกินเมื่อเลขาท่านประธานลาคลอดในตอนที่เธอเรียนจบ เธอจึงได้ขึ้นเป็นเลขาเต็มตัวแทนพี่สาวแสนใจดีคนนั้นและคงอยู่ในตำแหน่งนี้ต่อแม้ว่าเลขาตัวจริงจะกลับมาแล้วก็ตาม 'ผมขอสัญญาการส่งออกล็อตใหม่ด้วยครับ' เสียงทุ้มคุ้นหูดังออกมาจากลำโพงของเครื่องสื่อสารบนโต๊ะก่อนจะเงียบหายไป "ลูกกวาดปริ้นต์เสร็จหรือยัง ท่านประธานถามหาแล้ว" ทับทิม เลขารุ่นพี่เอ่ยถามขณะที่สายตาของเธอจ้องอยู่ที่หน้าจอสี่เหลี่ยมไม่วางตา เพราะงานสรุปรายงานการประชุมของเธอก็รีบเร่งไม่แพ้กัน ตั้งแต่ที่มีลูกกวาดมาเป็นเลขาคู่กับเธอ ทำให้เธอหายหัวหมุนไปเยอะเลยเพราะเธอได้แบ่งงานบางส่วนให้รุ่นน้องสาวได้ทำ "เสร็จแล้วค่ะพี่ทับทิม" ลูกกวาดเปล่งน้ำเสียงหวานสมชื่อของเธอบอกแก่รุ่นพี่ก่อนจะหยิบแฟ้มดำมาใส่แผ่นกระดาษอย่างคล่องแคล่ว "เอาเข้าไปให้ท่านประธานเลย" ทับทิมบอกรุ่นน้อง "ค่ะ" ลูกกวาดจัดการปิดแฟ้มแล้วลุกขึ้นจากเก้าอี้ก่อนจะเดินอ้อมโต๊ะทำงานมุ่งหน้าไปหาประตูใหญ่ มือน้อยยกเคาะขออนุญาตเจ้าของห้องสองครั้งแล้วจึงเปิดประตูเข้าไป ทับทิมละสายตาจากรุ่นน้องคนสวย ริมฝีปากยกยิ้มอย่างพอใจในความกระตือรือร้นของหญิงสาว ลูกกวาดแทบจะไม่ทำงานผิดพลาดให้เธอต้องหงุดหงิดเลย เธอทำงานที่ถูกมอบหมายให้เรียบร้อยว่องไวทุกครั้ง ไหนจะกิริยามารยาทการวางตัวทางสังคมต่อผู้ร่วมงาน ไม่เคยปีนเกลียวกับรุ่นพี่อย่างเธอเลยสักครั้ง ทุกอย่างในตัวของลูกกวาดล้วนดีงามไปเสียทุกอย่าง ไม่แปลกใจเลยที่พอใกล้จบเวลาฝึกงาน ท่านประธานให้ลูกกวาดเซ็นสัญญาการจ้างงานก่อนการประเมินการฝึกงานเสียด้วยซ้ำ สร้างความแปลกใจเธอไม่น้อยเพราะมีนักศึกษาหลายต่อหลายคนเคยมาฝึกงานแต่ท่านประธานก็ไม่เคยจ้างงานต่อเลยสักคน ภายในห้องท่านประธาน ตุลย์ภพ ประธานบริษัทวัย 31 กำลังนั่งหน้าเครียดจ้องมองจอสี่เหลี่ยม มือหนาวางบนเมาส์รูปร่างครึ่งวงกลม นิ้วชี้ยาวขยับหมุนวงล้อตรงกลางไปเรื่อย ๆ เขาไม่ได้เงยมองผู้มาใหม่ด้วยซ้ำ "สัญญาได้แล้วค่ะ" ลูกกวาดวางแฟ้มในมือบนขอบโต๊ะพื้นที่ว่างก่อนจะถอยหลังหนึ่งก้าววางมือประสานกันไว้ด้านหน้าเพื่อรอฟังคำสั่งต่อไป จากนิสัยที่ถือตัวของเขาเงียบขรึมยิ่งทำหน้าแบบนี้ย่อมเป็นที่เกรงของเหล่าพนักงานขึ้นไปอีกไม่เว้นแม้แต่คนที่ทำงานใกล้ชิดกับเขามาปีกว่าอย่างเธอ "ครับ นัดคุยงานเย็นนี้คุณไปกับผมนะ" ตุลย์ภพเงยหน้าขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงหวานของเลขาสาวคนโปรด แล้วเขาก็พบกับใบหน้าหวาน ดวงตากลมโตมองมายังเขาด้วยแววตาไร้เดียงสา เธอจะรู้ตัวไหมว่าดวงตานี้ทำใจแกร่งของเขาเต้นโครมครามไม่หยุด ถ้าหากว่าสาวหน้าหวานรู้เหตุผลที่เขารับเลขาหน้าห้องเพิ่มเธอจะรู้อย่างไรถ้ารู้ว่าตัวเองเป็นไก่วัดที่โดนสมภารเช่นเขาหมายตา เธอจะตกใจขนาดไหนนะ ใช่แล้ว เขาชอบเธอ ชอบแบบที่ไม่เคยชอบใครมาก่อน ชอบมากจนต้องเก็บมาไว้ใกล้ ๆ ตัวแบบนี้ "ค่ะ ฉันจะเตรียมตัวให้พร้อมค่ะ" ลูกกวาดโน้มศีรษะลงเล็กน้อยเป็นการแสดงความเคารพเจ้านาย เป็นปกติอยู่แล้วว่าถ้าหากมีงานในตอนเย็นเธอจะเป็นผู้ออกไปกับประธาน เพราะทับทิมซึ่งมีลูกอ่อนรออยู่ที่บ้านนั้นคงไม่สะดวก เธอจึงคิดว่านี่เป็นสาเหตุที่ท่านประธานจ้างเลขาไว้อีกคน "ดีครับ ออกเดินทางสี่โมงนะ" ตุลย์ภพพูดต่อ เวลานัดคือเวลาหกโมงเย็นแต่ทว่าสถานที่นัดคือต่างจังหวัด สถานที่ลูกค้าวีไอพีจากต่างประเทศมาพักผ่อนและเกิดสนใจจะลงทุนกับบริษัทเขา เขาจึงให้ความสะดวกเป็นพิเศษโดยการไปหาถึงที่ "ค่ะ" ลูกกวาดตอบรับสั้น ๆ "ทานข้าวหรือยัง" เสียงทุ้มนุ่มออกมาจากปากท่านประธาน จู่ ๆ ตุลย์ภพก็เกิดเป็นห่วงสุขภาพของเลขา ซึ่งนี่เป็นคำถามแรกที่นอกเหนือจากงาน เขาไม่เคยแสดงความห่วงใยใครเป็นพิเศษเพราะรู้ว่าคนเหล่านั้นสามารถจัดการตัวเองได้ "เอ๋? อ้อ ยังค่ะ ฉันว่าจะให้พี่ทับทิมไปพักก่อนค่ะ เผื่อว่าท่านประธานจะเรียก" ลูกกวาดทำสีหน้างงงวยก่อนจะประมวลคำถามของท่านประธานในหัวแล้วตอบออกไป จู่ ๆ ท่านประธานที่แสนจะถือตัวมาถามแบบนี้เธอย่อมงงเป็นธรรมดา ที่ผ่านมาเขาเคยถามเธอในลักษณะนี้เสียที่ไหนกัน "ฮึ รับผิดชอบดีนี่ ผมไม่มีอะไรแล้วคุณออกไปเถอะ" "ค่ะ" ลูกกวาดโค้งตัวแสดงความเคารพท่านประธานเล็กน้อยก่อนจะหันหลังกลับไปยังประตูทางออกโดยเธอไม่รู้เลยว่ามีสายตาคมมองส่งเธอจนลับสายตา .......................................

editor-pick
Dreame - ขวัญใจบรรณาธิการ

bc

สวาทรักใต้เพลิงแค้น

read
9.1K
bc

เมื่อฉันแอบรักซุปตาร์นายเอกซีรีส์วาย

read
11.9K
bc

สะใภ้ขัดดอก

read
35.0K
bc

เล่ห์รักนายหัว

read
5.1K
bc

Relazione เจ้าหัวใจสายใยรัก

read
3.0K
bc

ลุ้นรักสลับใจ

read
1K
bc

หวงรักเมียเด็ก

read
1K

สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป

download_iosApp Store
google icon
Google Play
Facebook