หยุดหัวใจตุลธร

โปรย… เธอที่ร้อนแรงดังไฟ ใครอยู่ใกล้ก็มีแต่จะโดนแผดเผาไปตามกัน เขาที่เกลียดผู้หญิงไร้ยางอายอย่างเธอที่สุด! “สิ่งที่คุณมีมันอาจจะยั่วยุผู้ชายหลายคนให้สนใจคุณได้...แต่หนึ่งในนั้นไม่ใช่ผม” “แน่นอนว่าคุณรังเกียจหมิว...แต่จนกว่าหมิวจะเบื่อก็อยู่กันไปแบบนี้แหละค่ะ” ‘มินตรา หรือ หมิว พิศณรงค์’ ไฮโซลูกสาวอดีตนักการเมืองชื่อดังผู้มีอิทธิพลในจังหวัดชลบุรี หญิงสาวเจ้าของรูปร่างสะโอดสะอง ใบหน้าสวยเฉี่ยวแข้งขาเรียวยาว ลุคมั่นใจจัดจ้านชนิดที่ว่าตามจับตัวไม่เจอ เจ้าของธุรกิจโรงแรมติดทะเลชื่อดังของชลบุรีที่ ‘ข่าวคาว’ ไม่เว้นแต่ละวัน ‘ตุลธร หรือ ติวเตอร์ ณ สุนทรรัตย์’ นักธุรกิจหนุ่มเจ้าของธุรกิจรับเหมา-ก่อสร้าง ชื่อดังของจังหวัดชลบุรี หนุ่มเนื้อหอมที่สาว ๆ ค่อนจังหวัดต่างหมายปอง ผู้ชายเงียบ ๆ ติดจะนิ่งขรึม และใช้ชีวิตอย่างมีแบบแผนมาตลอด แต่ชีวิตเขาต้องมาพังเพราะผู้หญิงคนหนึ่งที่เข้ามาปั่นป่วนในชีวิตไม่เว้นแต่ละวัน! บทนำ ภายในร้านอาหารกึ่งผับในตัวเมืองชลบุรี ร่างเพรียวระหงในชุดเดรสรัดรูปสีขาวบริสุทธิ์ ผมยาวสลวยสีน้ำตาลเข้มปล่อยสยายเต็มแผ่นหลัง ใบหน้าเฉี่ยวคมตกแต่งอย่างสวยจัด กลีบปากบางทาเคลือบด้วยลิปสติกสีชมพูเข้ม และมันกำลังยกยิ้มพร้อมกับจ้องมองไปมุมในสุดของไนต์คลับนี้… “สนใจเหรอ?” เสียงหวานเอ่ยถามพร้อมกับใช้หัวไหล่ดันต้นแขนของคนที่จ้องมองไปทางนั้นตาไม่กะพริบ “อืม...สนใจ” คำตอบนั้นทำให้เพื่อนสาวถึงกับเอียงใบหน้าไปมองและมองคนที่ตอบประโยคนั้นออกมาด้วยแววตาเป็นประกาย “จะสึกเหรอ?” “ไม่รู้สิ...จะลองดู” “เห่ย! เดี๋ยว! มาตอบคำถามก่อนหมิว!” ‘มินตรา’ เดินจากโต๊ะประจำของตนเองมาแล้ว เธอเดินทอดน่องเข้ามาถึงโซนด้านในที่เป็นบาร์ตรงนั้นไม่มีใครนั่งอยู่เลยยกเว้นเขา ‘ตุลธร’ “กึก” เสียงแก้วไวน์ถูกวางลงบนเคาน์เตอร์บาร์ ก่อนที่กลิ่นน้ำหอมคล้ายดอกไม้ป่าจะลอยมาให้ได้กลิ่น ชายหนุ่มที่นั่งควงแก้วบรั่นดีเหลือบตาไปมองพร้อมกับพ่นลมหายใจอุ่นร้อนคล้ายรำคาญก็ไม่ปาน ดวงตาสีเหล็กเบนสายตากลับมาจดจ้องที่แก้วในมือของตัวเองราวกับว่าเมื่อครู่เขาไม่ได้เผลอสบเข้ากับดวงตากลมโตที่เปล่งประกายราวไข่มุกแต่ก็แฝงความร้ายกาจจนไม่อยากจะมองมัน “ไม่คิดว่าจะเจอคุณเตอร์ที่นี่นะคะ ขอหมิวนั่งด้วยนะ” มินตราถือวิสาสะนั่งลงโดยไม่รอให้เจ้าของที่อนุญาต เธอยกมือขึ้นและชี้ไปที่ตู้ไวน์ด้านหลังและเพียงเท่านั้นไวน์แดงรสชาติดีที่นำเข้ามาจากฝรั่งเศสก็ถูกนำมาเสิร์ฟให้เราทั้งคู่ “คุณเตอร์มาคนเดียวหรือคะพวกคุณเจมส์ไม่มาด้วยหรือ?” “ถ้าคุณอยากจะรู้ก็โทรไปถามมันเอง และผมต้องการความเป็นส่วนตัว” คำพูดไม่ไว้หน้านั่นไม่ได้ทำให้มินตรารู้สึกหน้าแตกอะไร หญิงสาวยกยิ้ม ก่อนจะใช้ข้อศอกเท้าลงไปที่เคาน์เตอร์บาร์และเอียงทั้งตัวหันหน้ามาทางชายหนุ่ม “งั้นหมิวจะโทรไป...โทรไปตอนนี้เลยคุณเจมส์คงอยู่กับคุณครีม” ดวงตาคมเข้มตวัดมองมาทางเธอก่อนที่เขาจะจ้องมองเธออยู่แบบนั้นชั่ววินาที เขาไม่ควรปากไวกับผู้หญิงไวไฟอย่างเธอ! “หมิวจะบอกว่าแบบมีปัญหา...” หญิงสาวพูดไม่ทันจบคนข้าง ๆ ก็พูดแทรกและนั่นก็ทำให้เธออยากจะหัวเราะให้ลั่น “คุณคิดว่าไอ้เจมส์มันโง่หรือไง?” เพราะ ‘งาน’ ที่เขาทำมันไม่เคยมีปัญหาเพราะฉะนั้นเรื่องนี้ผู้หญิงตรงหน้าจะมาอ้างไม่ได้ “งั้นร้องไห้ดีไหมคะ...ร้องไห้โวยวายและบอกว่าอยากจะเจอเพื่อนคุณ” “คุณเป็นคนขาดความอบอุ่นหรือไง” “แล้วคุณคิดว่าหมิวเป็นอย่างนั้นรึเปล่าคะ?” ตุลธรขบสันกรามแน่น ก่อนจะยกแก้วเหล้าในมือตัวเองขึ้นดื่ม ชายหนุ่มบีบแก้วเปล่าในมือจนแทบจะแหลกลาญคามือ ลึก ๆ ในใจอยากจะเขวี้ยงใส่ผู้หญิงร้ายกาจตรงหน้านี้ต่างหาก “ดื่มสิคะ...แล้วคืนนี้หมิวจะไม่โทรไปยุ่งวุ่นวายกับเพื่อนคุณ” แก้วไวน์ทรงสูงที่มีลิปสติกสีชมพูติดอยู่ขอบแก้วยื่นมาให้เขา ตุลธรเหยียดยิ้มและเอื้อมมือไปหยิบกระดาษทิชชูมาวางไว้ที่ขอบแก้ว ก่อนจะใช้นิ้วชี้วางทาบลงไปบนกระดาษและดันแก้วนั่นกลับคืนหญิงสาวไป การกระทำของเขาทำให้มินตราหัวเราะร่าเริง เธอยกมือขึ้นเรียกบริกรหน้าบาร์และขอแก้วไวน์มาเพิ่มอีกหนึ่งใบ พร้อมกับผ้าขนหนูอีกผืนมาจับขวดไวน์และเทรินให้กับเขา “โทษทีนะ พอดีผมไม่ชอบยุ่งกับของคนอื่น...ยิ่งของที่ใช้ซ้ำ ๆ และผมเลือกมากแถมกินยาก ผมไม่ได้รังเกียจคุณนะคุณหมิว” ตุลธรยิ้มทั้งดวงหน้าเขามองหน้าเธอด้วยสีหน้าและแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดที่เผลอทำกิริยากับเธอเช่นนั้น แต่มินตรารู้...เขาตั้งใจทำแบบนั้นกับเธอ ตุลธรบอกอย่างโจ่งแจ้งว่า เขารังเกียจเธอ...รังเกียจผู้หญิงคาวโลกีย์อย่างเธอ ******************* เวลคัมทูมายเวิลลลลลล มาแล้วจ้าาา ปั่นยิก ๆ ๆ ฝากพี่เตอร์กับนุ้งหมิวผู้แสนจะร้ายกาจด้วยนะค้าาา บอกเลยว่าฟาดฟันกันดุเดือด เอวสปริงดึ๋งดั๋งมากกกก ลงไว้ในหมวดนิยายรัก แต่มันจะใช่ไหมละเนี่ยยยย อิอิ ขอคอมเมนต์และหัวใจรัว ๆ นะค้าา เป็นกำลังใจการอัพ ฮึบ ๆ ๆ