ทะลุมิติไปเป็นปรมาจารย์บริหารเสน่ห์

…ดินแดนต้าเทียน อาณาจักรสุดยิ่งใหญ่ของเหล่าผู้เยี่ยมยุทธทุกคนในดินแดนต้าเทียนล้วนมีพลังวิเศษ  ‘คุณทนายครับ คุณทนาย’ ชิ้ง ฉันตวัดสายตาไปมองคนที่มากวนอารมณ์คนกำลังอ่านนิยาย  ‘ยังไม่ถึงเวลาเลยค่ะ นั่งก่อนค่ะ’  ‘คุณทนายอ่านนิยายอะไรอยู่ครับ’  ‘นี่น่ะเหรอคะ’ ฉันคว่ำหน้าปกให้คุณลูกความดู ยินดีนำเสนอนิยายแสนสนุก ฉันติดงอมแงมมันทุกซีซั่น โดยเฉพาะตัวเอกอย่างจินลี่เยว่ คนสวยประจำเรื่อง สู้ชีวิตกับแม่เลี้ยงสุดๆ ‘เรื่อง ตำนานต้าเทียนน่ะค่ะ’  ‘คุณทนายก็อ่านเรื่องนี้ด้วยเหรอครับ ผมชอบพระเอกมาเลย’  ‘คุณหมายถึงฉู่ซีซวนน่ะเหรอคะ’  ‘ใช่ครับ ทุกครั้งที่เยว่เยว่ประสบปัญหาเขาก็มักจะปรากฏตัวขึ้นเสมอ โรแมนติกมากครับ’ ฉันเจอแล้วคนที่คลั่งไคล้นิยายเรื่องนี้มากกว่าฉันแต่ฉันไม่ชอบนายพระเอกคนนั้นหรอกนะเพราะซีซั่นล่าสุดเขาทำให้จินลี่เยว่เสียใจ ฉันอยากให้นางลงเอยกับเซียวอี้เซียนมากกว่า  เมื่อมองดูนาฬิกา ใกล้ถึงเวลาอ่านคำพิพากษาแล้ว  ‘คุณชัยคะ ถึงเวลาแล้วค่ะ’  ‘อ่า ครับ งั้นเรารีบไปกันเถอะ’ ใช้เวลาไม่นานพวกเราก็มาถึงห้องพิจารณาคดี คดีนี้คุณชัยถูกกล่าวหาในคดีอาญาเกี่ยวเนื่องกับคดีแพ่ง คดีมรดก ดังนั้นการชนะหรือแพ้คดีในครั้งนี้จะส่งผลต่อคดีแพ่งของเขา ‘ศาลพิจารณาแล้วเห็นว่าควรพิพากษายกฟ้อง นายกำชัย สิทธิธราธร ศาลพิพากษายืน’ โล่งอกไปทีที่คดีผ่านไปได้ด้วยดี ตามประสบการณ์การทำงานรวม 7 ปีที่ผ่านมา คดีนี้รับมือยากสุด ญาติของคุณชัยมีแต่พวกหัวรุนแรงตอนสืบพยานเล่นเอาปวดหัวไปหมด แล้วนี่ฉันยังต้องไปสู้กับพวกเขาอีกในคดีมรดก ‘ต้องขอบคุณ คุณทนาย อัจฉริญา ตระกูลจีน ที่ทำให้ผมรอดจากเคราะห์ซ้ำกรรมซัดครั้งนี้’ ไม่รู้ว่าจะเรียกเต็มยศทำไม ฉันฉีกยิ้มเป็นมิตร ถึงจะรู้สึกตะขิดตะขวงใจแต่ความเป็นมืออาชีพ ต้องยิ้ม ยิ้มและยิ้ม ‘ยินดีช่วยเหลือค่ะ อ่อแล้วก็เรียกฉันว่าทนายอัยก็ได้ค่ะ ไม่ต้องเรียกชื่อเต็มยศ’  ‘ครับๆ คุณทนายอัย งั้นผมกลับก่อนนะครับ’  ‘ค่ะ เดินทางปลอดภัยค่ะ’ ฉันโบกมือลาคุณลูกความสุดแปลก เมื่อเขากลับออกไปแล้วถึงหยิบเอกสารคดีแพ่งขึ้นมาดู คดีนี้เป็นคดีแบ่งทรัพย์มรดก คุณกำชัยเป็นทายาทลำดับหนึ่ง ดูจากบัญชีเครือญาติไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแต่ไม่รู้ว่ทางฝั่งนั้นจะเอาข้อต่อสู้อะไรมาตัดสิทธิของคุณกำชัยไหม อายุเพิ่งจะ28แต่เครียดจนผมหงอกขึ้นหมดแล้ว กรี๊ด อยากจะวิ่งไปกรี๊ดที่หน้าศาล ถ้าไม่กลัวโดนหิ้วออกไปล่ะนะ ‘อ้าว คุณทนายอัจฉริญา ยังไม่กลับเหรอครับ’  ‘กรี๊ด’ เสียงทักของเขาทำให้ฉันตกใจจนเผลอกรี๊ดออกมา ตาบ้านี่ใครอีก? ฉันหันกลับไปมอง ที่แท้ก็คุณอัยการนี่เอง ‘ขอโทษครับที่ทำให้ตกใจ’ ชายหนุ่มในชุดสูทเกาหัวแก้เก้อ แม้แต่ใบหน้าตอนตกใจของคุณทนายก็ยังดูดี ‘ไม่เป็นไรค่ะ พอดีว่ากำลังจัดการกับบัญชีเครือญาติน่ะค่ะ อีกสักพักก็คงจะกลับแล้ว’  ‘การไต่สวนนัดนั้น คุณทนายเก่งมากเลยครับ ไม่สนใจจะมาสอบอัยการผู้ช่วยบ้างหรือครับ’  ‘ฉันไม่สนใจหรอกค่ะเป็นทนายก็ดีอยู่แล้ว’  ‘อา…น่าเสียดาย คนมีความสามารถแบบคุณ น่าจะไปได้ไกลกว่านี้’  คำพูดแปลกๆ นี่มันอะไรกันวะคะ นายนี่เหมือนจะชมแล้วก็ด่าไปพร้อมๆกัน เป็นทนายแล้วมันยังไง มีคดีทำจนล้นมือแล้วกันโว้ย ปึ้ก ฉันรีบเก็บบรรดาเอกสารใส่กระเป๋า ‘ฉันต้องรีบไปแล้วค่ะ ลาก่อนนะคะ’ ไม่อยู่คุยกับคนน่ารำคาญแบบนี้หรอก ไม่สู้ลุกหนีดีกว่า ต่อปากต่อคำก็ไม่มีอะไรขึ้นสำหรับคนที่คิดว่าตัวเองสูงส่งมากล่ะนะ ไปหาที่เงียบๆ อ่านนิยายดีกว่า ในขณะที่อัยกำลังเดินออกจากศาลอาญา เธอไม่รู้ตัวเลยว่ามีแสงเลเซอร์ส่องมาจากที่ไกล เมื่อเธอเดินพ้นออกมาจากเขตศาล ปัง เสียงลั่นไกดังลั่น วิถีกระสุนจากที่ไกลเจาะที่อกซ้ายของหญิงสาวพอดิบพอดี ความเจ็บปวดโลดแล่นเข้ามาที่ตำแหน่งดวงใจ ‘นี่ฉันจะตายเพราะโดนยิงตายเหรอ’ เสียงพึมพำครั้งสุดท้าย ความรู้สึกตอนโยนยิงตายมันเจ็บแบบนี้ ก่อนที่สติจะดับสูญไป สายตาคู่สวยมองเห็นร่างโปร่งใสของหญิงสาวคนหนึ่ง  เธอคงกำลังจะตายแล้วจริงจริงเพราะขนาดวิญญาณของคนอื่นก็ยังมองเห็น ในโลกนี้มีผีอยู่จริงๆ สินะ  ‘ล้างแค้นให้ฉันด้วยนะอัย’ อาเระ? ล้างแค้นอะไร ฉันยังเอาชีวิตตัวเองไม่รอดเลย คิ้วบางผูกชนกันไม่ค่อยเข้าใจในถ้อยคำนั้น จนกระทั่ง… ‘เฮือก’ อัยกระอักเลือดออกมาระลอกใหญ่ ในที่สุดเวลาชีวิตของเธอก็หมดลงแล้ว… ฟุดฟิด ฟุดฟิด กลิ่นของสมุนไพรลอยฟ่องบนอากาศ ไม่รู้ว่ามันคือกลิ่นของอะไรแต่ก็ทำให้ร่างที่สลบไสลอยู่นั้นรู้สึกตัวขึ้น ‘ฮัดชิ้ว’ ร่างบางสมส่วนงอตัวลุกขึ้น นิ้วเรียวถูไถจมูก ‘กลิ่นไรวะ ฉุนจมูกชะมัด’ ดวงตาสีน้ำตาลเทากวาดมองไปทั่ว เห็นหม้อยา กองฟืนไฟ และควันไฟกำลังลอยโขม่งใหญ่ออกมาจากหม้อ ที่ไม่เข้าใจคือทำไมหน้าต่างถึงถูกปิดแน่นมีเพียงแสงเล็กๆ ลอดออกมาจากรูปรุของหน้าต่าง ตามหลักการถ้าเธอไม่ตื่นมาก่อนจะต้องสำลักควันไฟนอนตายคาที่แน่นอน ‘วอท นี่มันห้องอะไร คิดจะรมควันกันให้ตายหรือไง?’ ก่อนที่จะตีโพยตีพาย อัยก็นึกขึ้นได้ว่า เธอตายแล้วไม่ใช่เหรอ? เมื่อก้มลงมองร่างกายตัวเอง สวมชุดขาวราวกับไว้ทุกข์เอาไว้ทั้งร่าง อีกทั้งชุดยังไม่เหมือนกับชุดยุคปัจจุบัน มันคือชุด… อืม เรียกว่าชุดอะไรนะ อ่อ นึกออกแล้ว เหมือนกับชุดจีนโบราณแนวฮั่นฝูอะไรเถือกนั้น หรือว่า!? ฉันจะทะลุมิติมาอีกโลกหนึ่ง กรี๊ดดดด เคยอ่านแต่นิยาย มันมีอยู่จริงเหรอเนี่ย แต่มันมีเหตุผลอะไรล่ะที่ทำให้ฉันทะลุมิติมาอีกโลกหนึ่งได้  เมื่อย้อนคิดกลับไปก็จำได้อยู่เรื่องหนึ่งก่อนที่จะตายมีหญิงสาวคนหนึ่งพูดกับเธอว่าให้ล้างแค้นให้ด้วยทำนองนั้น ผู้หญิงคนนั้นอาจจะเป็นคนที่ส่งเธอมายังโลกนี้และไม่แน่ว่าร่างนี้ก็อาจเป็นร่างของเธอคนนั้นด้วย ขณะนั้นเองความทรงจำของเจ้าของร่างหลั่งไหลเข้ามาอย่างบ้าคลั่งทำให้เธอเริ่มเข้าใจว่าความทรงจำของเจ้าของร่างนี้เหมือนกับตัวละครหนึ่งในนิยายที่เธอเคยอ่าน มันคือความทรงจำของจินลี่เยว่ ที่แท้เธอก็ทะลุมิติมายังโลกที่จินลี่เยว่อยู่  ที่นี่คือ ดินแดนต้าเทียน ดินแดนของผู้ฝึกยุทธ จินลี่เยว่เดิมเป็นบุตรสาวคนโตของผู้นำตระกูลจิน มีพลังวิเศษสามประการ คือพลังเสน่ห์ พลังยั่วยุและไฟจิ้งจอก มีนิสัยอ่อนโยน จิตใจดี ใจอ่อน ฉลาดเฉลียวแต่ซื่อจนเกินไปจึงทำให้แม่เลี้ยงใจร้ายถือโอกาสข่มเหงอยู่บ่อยครั้ง ไม่นานมานี้ฉู่ซีซวน องค์รัชทายาท อาณาจักรฉีได้ส่งบรรณาการและแสดงเจตจำนงต้องการแต่งงานกับจินลี่เยว่แต่มีหรือแม่เลี้ยงใจร้ายจะยอม เมื่อผู้นำตระกูลจินไม่อยู่ นางจึงต้องการขัดขวางการแต่งงานครั้งนี้โดยการฆ่าจินลี่เยว่ ความทรงจำครั้งสุดท้ายของเจ้าของร่างนี้จึงมีแต่ความอาฆาตแค้น นางต้องตายเพราะถูกรมควัน ด้วยจิตอธิษฐานอันแรงกล้าจึงทำให้อีกคนที่มีนิสัยต่างกันสุดขั้วเข้ามาสวมรอยแทนเพื่อทำตามความปราถนานั้นให้เป็นจริง…