เมียเฮียเดลเป็นเด็กเอ็น

อาเดล ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนคนเดียวของเจ้าสัวอรรถพล เป็นเจ้าของสนามแข่งรถขนาดใหญ่อย่างรีลีฟที่ไม่ใช่แค่ต้องมีเงินเท่านั้นถึงจะเช้าได้ แต่ต้องถูกชะตากับเจ้าของด้วย ก็รวยซะขนาดนี้ ไม่ได้มาเดือดร้อนเรื่องเงินถึงขั้นต้องรับค่าเช่าทุกงานหรอก แค่เปิดเอาไว้ให้หมาฉี่ยังมีเงินใช้ไปตลอดทั้งชาติเลย เรื่องที่มาเปิดก็แค่เพราะจะได้มีข้ออ้างออกจากบ้านบ่อยขึ้นก็แค่นั้นแหละ หนุ่มหน้าตาหล่อเหลา ดีกรีตัวท็อปคณะวิศวกรรมศาสตร์ ถึงจะอยู่ปีสี่แล้วแต่ความฮอตก็ไม่ได้ลดน้อยลงเลยสักนิด ดูได้จากดอกไม้กับขนมที่วางอยู่เต็มรถคันหรูของเขาตอนนี้ อยากจะถอนหายใจระบายความเหนื่อยออกมาที่ต้องมายืนเก็บแบบนี้อยู่ทุกวัน ปล่อยให้ติดรถไปได้ที่ไหน อาเดลยังไม่อยากจะดวงถึงคาดโดนเมียฆ่าตายตอนนี้หรอก "ยืนขำอยู่นั่น ช่วยกูเก็บดิ๊" "ไอออแกนมึงช่วยมันดิว่ะ ขำอยู่ได้" "แหม ว่าแต่กู มึงก็เหมือนกันนั่นแหละไอลีโอ ขำก่อนกูอีกมั้ง" "ทั้งคู่! ถ้ากูไปรับเมียกูช้าแล้วโดนด่า กูจะด่าพวกมึงด้วย" ต้องขู่แบบนี้พวกมันถึงจะยอมหยุดหัวเราะแล้วมาช่วย เมียเขาขึ้นชื่อเรื่องด่าอยู่แล้ว ถ้าได้เริ่มทีอย่างกับมีระบบจับคำอัติโนมัติ ไม่ทันได้สำนึกประโยคใหม่ก็ออกมาอีกแล้ว เพื่อนเขามันรู้ดี เพราะโดนด่าประจำเวลาพากันไปเมาไม่ยอมกลับห้อง กระดิกนิ้วเคาะพวงมาลัยแล้วดูเวลา เริ่มจะอยู่ไม่สุขเพราะใกล้จะถึงเวลานัดเต็มที ขืนอีกคนออกมาแล้วไม่เจอว่าเขามารอ มีหวังโดนงอนไปสามวันเจ็ดวันแน่ ไฟแดงนี่ก็นานจริง กว่าจะขยับได้แต่ละวิเหมือนไม่มีแรง รอบมองซ้ายทีขวาทีแล้วก็เอาว่ะ ยอมโดนค่าปรับตามหลังดีกว่าโดนเมียงอน "ไอเหี้ยเดล มึงจะรีบอะไรขนาดนั้น เดี๋ยวก็โดนตำรวจจับ" ลีโอโหวกเหวกขึ้นมา เขาไม่อยากจะสนใจมันหรอก พวงมาลัยเขาเป็นคนครองอยู่จะขับยังไงมันก็ทำอะไรไม่ได้ทั้งนั้นแหละ จอดรถเทียบฟุตบาตมหาวิทยาลัยอีกแห่งที่อยู่ห่างกันไปไม่ไกล เลยเวลามาสองนาทีถ้วน หวังว่าอีกคนจะเดินออกมาช้านิดหน่อยเหมือนวันอื่นนะ "นั่นเมียมึงป่ะ ไม่ใช่ว่าโดนลวนลามอยู่หรอว่ะ" อาเดลมองตามมือเพื่อนไปก็เห็นเข้าพอดี ไอเวรนั่นมันกล้าดียังไงมาฉุดกระชากคนของเขากัน อีกคนยิ่งตัวเล็กๆอยู่ มันเขย่าซะหัวโยกขนาดนั้นเลย แถมยังมีเพื่อนยืนล้อมไว้อีกตั้งหลายคน ดูท่าแล้วต้องจัดการไอพวกวอนตีนไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงไปสักที ชะเอม หลับตาลงตอนที่คนตรงหน้ากำลังง้างมือใส่ คงเพราะเธอดิ้นมากเกินไปมันก็เลยหงุดหงิดเข้า อาเดลเดินมาถึงจุดที่คนตัวเล็กของเขายืนด้วยความไวแสง คว้ามือไอคนลองดีเอาไว้แล้วหักลงมาไขว้หลัง พอมันทำท่าจะโวยวายก็เลยต้องใช้ของแข็งช่วยให้มันสงบลงสักหน่อย "มึงเป็นใคร เราไม่เคยมีเรื่องกันสักหน่อย" "ก็ใช่แหละ ก่อนหน้านี้ไม่มี แต่หลังจากนี้น่าจะมีแล้ว เพราะคนที่มึงฉุดอยู่ตอนนี้คือเมียกู" "มึงโดนหลอกรึเปล่า อินี่มันเป็นเด็กเอ็น ถ้าได้เอาแล้วถือว่าเป็นผัว ก็คงมีผัวเป็นสิบแล้วมั้ง" "ฉิบหาย จากจะไม่ตาย กูว่าไอเดลเอาตายแน่" ลีออนพูดไม่ทันจบเสียงกดไกปืนก็ดังขึ้น อาเดลออกแรงเตะที่ข้อพับขาให้มันนั่งทรุดลงกับพื้น พอพวกเพื่อนมันจะเข้ามาช่วยกระบอกปืนก็ถูกขยับมาจ่อหัวแทน ลีออนกับออแกนแทบจะชินไปแล้วกับสถานการณ์แบบนี้ ก็ถ้าปากดีมากจะเก็บมันเอาไว้ทำไม ยืนกอดอกมองปล่อยใจจอยๆแล้วสนุกกับภาพตรงหน้าไปเลยดีกว่า คนอย่างอาเดลหยามไม่ได้ ยิ่งหยามเมียมันยิ่งไม่ได้เข้าไปใหญ่ คนตัวเล็กวิ่งมาเกาะแขนอาเดลไว้กลัวว่าอีกคนจะใจร้อนจนลั่นปืนไป ขืนมาทำเรื่องอย่างนี้ตรงหน้ามหาวิทยาลัยมีหวังได้เป็นเรื่องใหญ่แน่ อาเดลโอบเอวเล็กแล้วหอมแก้มทั้งที่ยังใช้ปืนจ่อหัวมันเอาไว้ ออแกนได้แต่ถอนหายใจ เวลาแบบนี้มันยังมาทำตัวคลั่งรักอยู่อีก ก่อนจะรับตัวชะเอมที่อาเดลดันมาหาเขาแล้วจับแขนไว้ "กูฝากชะเอมหน่อย" "เฮียใจเย็นๆ อย่าทำเขานะ" "มึงติดใจอะไรอินี่ขนาดนั้น ผู้หญิงแรดแบบนี้ มีอะไรให้....โอ๊ย!!" "แกกล้าดียังไงมาด่าชั้นว่าแรดห๊ะ!! ไอปากปีจอเอ๊ย!!" กลายเป็นว่าอาเดลต้องรวบเอวคนของเขาเอาไว้แทน สงสัยประโยคเมื่อครู่จะทำให้โกรธมาก จนพุ่งมาเตะเข้าที่หน้ามันเต็มแรง ก็เพราะอีกคนเป็นแบบนี้แหละ เขาถึงตกหลุมรักซะเต็มประดา ไม่สามารถมองใครได้อีกเลย "ไหนบอกว่าให้เฮียใจเย็นไง" "ก็ดูมันว่าหนูสิ หรือเฮียจะยอมให้มันมาว่าหนูหรอ?" "หึ" แค่อาเดลพยักหน้าลีออนก็รู้แล้วว่าต้องทำอะไรต่อ เท้าหนักถีบเข้าที่หลังมันให้นอนหมอบลงที่พื้น แล้วก็เหยียบหลังเอาไว้ไม่ให้มันลุกด้วย เสียงอาเดลดังลั่นไล่พวกที่เหลือไปอย่างให้โอกาส เห็นว่าแค่ล้อมแต่ไม่ได้แตะต้องคนของเขาก็จะยอมปล่อยไปแล้วกัน "ดูสิ มึงทำเมียกูโกรธใหญ่แล้ว ขอโทษสิว่ะ!!" "ขะ ขอโทษ" "ดังๆ!!" "ขอโทษ!!" ก่อนจะยอมปล่อยเขาก็ต้องเงยมามองก่อนว่าชะเอมพอใจหรือยัง พอเห็นว่าอีกคนพยักหน้าถึงได้ยอมปล่อย มองตามคนที่วิ่งหัวซุกหัวซุนไป อยู่ดีไม่ว่าดี อยากจะมายุ่งกับชะเอมก็ต้องโดนแบบนี้แหละ ดีแค่ไหนแล้วที่เขายอมปล่อย "รู้จักพวกมันหรอ?" "มันเคยมาจ้างหนูเที่ยว แต่ชอบทำตัวลุ่มล่าม ก็เลยไม่รับงานมันอีก แล้ววันนี้ก็อย่างที่เห็น" "เฮียบอกแล้วว่าให้เลิกทำซะ" "หนูก็บอกไปแล้วว่าต้องหาเงินใช้ แล้วเฮียก็ไม่ต้องมาบอกหนูนะว่าเฮียเลี้ยงได้ โอนมาให้หนูเยอะเดี๋ยวแม่เฮียก็มาด่าหนูอีก" อาเดลจะไปเถียงทันได้ยังไง พูดน้ำไหลไฟดับซะจนเขาอ้าปากพูดแทบไม่ทัน เพราะแม่เขาคอยเช็ครายการเดินบัญชีตลอด เหมือนอีกคนจะฝังใจที่เคยโดนแม่เขาต่อว่าเรื่องรับเงินจากเขา ถึงแม้เขาจะไม่ใส่ใจแต่เธอใส่ใจซะจนไม่ยอมให้โอนเงินอีก บางครั้งอาเดลก็เลยได้แต่วางเงินสดปึกใหญ่ไว้ให้ใช้แทน ก็ปัญหาแบบแม่ผัวลูกสะใภ้ ชะเอมก็แค่เด็กคนหนึ่งที่บ้านไม่ได้มีฐานะ แม่ของอาเดลก็เลยจงเกลียดจงชังมาตลอด แต่ก็ต้องยอมรับในความหนักแน่น ที่ไม่ว่าจะโดนกดดันเท่าไหร่เราสองคนก็ไม่ปล่อยมือกันเลยสักครั้ง พวกเราคบกันมาหนึ่งปีแล้ว ชะเอมก็รับงานแนวนี้มาโดยตลอด แต่แค่รับกินข้าวหรือเที่ยวเป็นเพื่อน ไม่ได้รับเรื่องอย่างว่า บางคนก็คงสงสัยว่าทำไมเขาถึงมั่นใจนักว่าแฟนตัวเองไม่เคยรับงานแนวนั้นมาก่อน ก็เพราะคืนแรกของเรามันเป็นครั้งแรกของเธอเหมือนกัน อาเดลยังจำค่ำคืนนั้นได้ดีมาตลอด วันที่ทำให้เขาหลงชะเอมหัวปักหัวปรำจนสุดท้ายก็หนีไปไหนไม่ได้ คนของเขามีคนมาเกาะแกะไม่เว้นวัน แต่ว่าเขาก็ไม่ยอมเสียไปให้ใครหรอก สนามแข่งรีลีฟ "กินอีกไหม?" ชะเอมพยักหน้าหงึกหงักเขาก็หยิบองุ่นป้อนต่อทันที นิ้วเรียวเล็กกดจิ้มเล่นเกมส์อย่างจริงจัง ตาก็มองจอไป ส่วนปากก็เคี้ยวองุ่นที่อาเดลป้อนไป สบายซะเหลือเกิน แต่ก็อย่างว่า...เขาก็เต็มใจทำให้เองนั่นแหละ อาเดลนั่งมองเด็กติดเกมส์แล้วก็คิดอะไรสนุกๆออก ทำท่าจะป้อนแล้วก็เลื่อนมือหนี ภาพที่อีกคนอ้าปากแล้วขยับตามมันช่างน่ารักเสียจริง พอแกล้งนานเข้าสุดท้ายชะเอมก็ยอมวางโทรศัพท์สักที มองมือที่ถูกรั้งไว้ด้วยมือเล็กสองข้าง อีกคนก้มลงมากัดองุ่นในมือเขาแล้วก็ยู่ปาก กำลังจะเตรียมกลับไปสนใจหน้าจอต่อ อาเดลก็ไม่ปล่อยให้เป็นไปแบบนั้น เขาเอื้อมไปจับใบหน้าแล้วบีบแก้มก่อนจะขยับไปจูบปาก "เฮียทำอะไรเนี่ย" "ทำแบบที่ผัวเมียเขาทำกัน" "จู่ๆทำไมอยากขึ้นมา" "อยู่กับหนูมันก็อยากตลอดนั่นแหละ อย่าพูดมากน่า มานี่เลย" จากนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวนุ่มก็ถูกอุ้มขึ้นมานั่งบนโต๊ะแทนเสียอย่างนั้น ไม่รอให้เสียเวลาก็กดจูบคนตรงหน้าทันที ไม่ว่าจะผ่านไปนานเท่าไหร่ก็ยังคงเป็นรอยจูบที่ทำให้อาเดลลุ่มหลงได้เหมือนอย่างเคย ราวกับว่าไม่มีวันที่จะรู้สึกเบื่อขึ้นมา มือหนาท้าวลงบนโต๊ะหนึ่งข้างส่วนอีกข้างก็ประคองใบหน้าสวยของแฟนสาวเอาไว้ กว่าจะจูบร้อนแรงได้ขนาดนี้เขาก็ใช้เวลาสอนมาอยู่พักใหญ่ ลิ้นร้อนเกี่ยวกระหวัดหยอกล้อกัน ชะเอมที่ไม่ยอมแพ้เลยก็ยิ่งทำให้อาเดลแทบคลั่ง กวาดของที่วางบนโต๊ะออกจนหมดเพื่อให้มั่นใจว่าพอดันคนตรงหน้าลงนอนแล้วจะไม่ได้รับบาดเจ็บ กดจูบไล้ลงมาถึงคอขาว มือก็ทำหน้าที่ปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาที่เธอใส่เสียจนแน่นฟิต อาเดลก็หวงแหละเวลามีคนมามองคนของเขา แต่ก็ชอบเวลาที่ได้เห็นชะเอมแต่งตัวสวยในทุกวัน มองแล้วก็ได้แต่ภูมิใจดีว่านี่แหละคือเมียของเขา ต่อให้ทุกสายตาจะจับจ้องมากเท่าไหร่ก็มีเพียงเขาเท่านั้นและที่ได้เป็นเจ้าของ "อื้ม เฮียมัวตัวแต่คิดอะไรอยู่" "กำลังคิว่าจะเอาท่าไหนดีละมั้ง" ล้วงมือเข้าไปใต้กระโปรงทรงเอแสนสั้น สัมผัสผ่านกางเกงชั้นในตัวน้อยอย่างกลั่นแกล้ง ปกติชะเอมก็ไม่ใช้คนทะลึ่งหรอก แต่พอมีเขาแล้วก็แทบไม่ได้พักคิดเรื่องพวกนี้เลย เสียงครางอื้ออึงแสนงอแงนี้เป็นสัญญาว่ากำลังหงุดหงิดที่เขาไม่ยอมล้วงเข้าไปด้านในเสียที อาเดลรู้ดีว่าอีกคนต้องการให้เขาทำอะไร แกร็ก!! "เชี่ย!! ไอเดล จะเอาเมียก็ไม่ล็อกประตูละว่ะ!" "พวกมึงนั่นแหละที่เข้ามาแล้วไม่รู้จักเคาะก่อน" กายบางถูกดึงขึ้นมากอดไว้ตั้งแต่อาเดลได้ยินเสียงประตูเปิด มองลีโออย่างหัวเสียที่มันเข้ามาขัดจังหวะ แถมยังมีหน้ามาพูดว่าเขาอีก ก้มมองดูชะเอมก็ได้สายตาคาดโทษมา สงสัยจะทำเมียคนสวยเสียอารมณ์อีกแล้ว ผละออกมาให้เขาได้ติดกระดุมคืนให้อย่างถนัด ขยับหย่อนตัวลงมาจากโต๊ะแล้วจะปลายกระโปรงให้เข้าที่ ไม่ลืมที่จะส่งกำปั้นไปทุบอาเดลที่ไม่รู้จักล็อกประตูก่อนจะเริ่มทำเรื่องอย่างว่า ดีแค่ไหนแล้วที่ไม่เข้ามาเห็นตอนถอดเสื้อผ้าออกหมด "ไม่อารมณ์เสียนะครับคนสวย เดี๋ยวคืนนี้เฮียทำต่อให้" "ไม่ต้องมาทำพูดดี อยากคุยอะไรก็คุยกันไป หนูขอไปเดินเล่นในสนามสักหน่อย" "ไปสิครับ พวกไอเจ๋งมันอยู่ ไม่มีอะไรน่าห่วงหรอก" อาเดลมองก้นกลมที่พ้นสายตาไปอย่างนึกเสียดาย แล้วก็หันกลับมามองหน้าเพื่อนอย่างหมดอารมณ์ นั่งลงแล้วกอดอกรอฟังเรื่องที่พวกมันจะพูด แล้วถ้าไม่สำคัญมากพอกับการมาขัดจังหวะความสุขของเขาละก็ จะไล่เตะเรียงตัวให้ดูเลย "กูได้ข่าวมาว่าพวกไอสกายจะท้าแข่งมึงอาทิตย์หน้า" "แล้วยังไงว่ะ? ก็ไม่เคยกลัวอยู่แล้วป่ะ" ตอบออแกนไปอย่างเรียบนิ่งแล้วเทเหล้าที่ลูกน้องพึ่งเอามาให้ใส่แก้วด้วยความสบายใจ เป็นประโยคที่ไม่เห็นจะทำให้เขานึกกล้วขึ้นมาเลยสักนิด มีแต่ไอพวกเหยียบขี้ไก่ไม่ผ่อ แพ้แล้วพาลทั้งนั้น มันไม่ยอมหราบจำเลยว่าไม่ว่าจะแข่งกี่ครั้งก็ไม่มีวันชนะเขาได้ "แต่ครั้งนี้มันไม่เหมือนทุกที" "ทำไม?" วางแก้วเหล้าลงแล้วขมวดคิ้วสงสัย มันจะมีอะไรที่ทำให้ลีโอแสดงสีหน้ากังวลออกมาเสียขนาดนั้น ทั้งที่ปกติพวกเขาไม่เคยคิดมากกับเรื่องต้องมาแข่งกับพวกนั้นเลยสักนิด ยิ่งมองไปที่ออแกนที่เครียดพอกันก็ยิ่งกระตุ้นความอยากรู้ เสียงถอนหายใจสองคนดังขึ้นพร้อมกันแล้วสุดท้ายลีโอก็เป็นคนเอ่ยปากบอกในสิ่งที่ทำให้เขาแทบจะบีบแก้วเหล้าในมือแตกได้ "มันจะให้มึงเอาชะเอมเป็นประกัน ว่าถ้ามึงแพ้ มึงต้องยกเมียมึงให้มัน"