เกิดใหม่เป็นตัวประกอบในบทภรรยาคนที่หกของตัวร้าย

[1] “ตัวประกอบสวยมาก” หลังจากที่เจ้าเอยสำรวจทรัพย์สินที่เจ้าของร่างกายนี้มี รวมทั้งเงินในบัญชีทุกบัญชีเรียบร้อยแล้ว เจ้าเอยก็มานั่งจุมปุกอยู่ที่โซฟาริมหน้าต่างห้อง เรื่องที่ว่าตัวเองหลุดเข้ามาในนิยายได้ยังไง ตัวเองตายหรือยัง ทำยังไงต้องกลับไปโลกเดิม มันไม่ได้ทำให้เจ้าเอยรู้สึกกังวลเลย เพราะเจ้าเอยรู้ว่าตัวเองน่าจะไม่รอดจากเหวข้างทางขึ้นมาหรอก ส่วนหลุดเข้ามาทำไมเจ้าเอยก็ไม่อยากรู้อีกนั่นแหละ รู้แค่ตอนที่รถพุ่งลงไปในเหวตัวเองหมดสติไปโดยที่ไม่เจ็บปวดมาก เจ้าเอยก็พอใจแล้ว และเรื่องที่ว่าจะต้องหาหนทางกลับไปยังโลกของตัวเอง อิฉันจะกลับไปทำไมก๊อน!! ในใจของเจ้าเอยไม่มีอะไรที่ค้างคา พ่อแม่อายุห้าสิบกว่าๆ น่ะ เจ้าเอยไม่ห่วงเลย เจ้าเอยใช้น้ำพักน้ำแรงและมันสมองของตัวเองรังสรรค์ทุกอย่างที่จำเป็นในการดำรงชีวิตไว้ให้หมดแล้ว ไม่ว่าจะเป็นบ้าน รถ ที่ดิน หรือเงินเก็บที่อยู่ในบัญชีหลักล้าน หน้าที่ลูกที่ดีเจ้าเอยคิดว่าตัวเองทำมันมาได้อย่างไม่บกพร่อง ในงานศพของเจ้าเอยญาติพี่น้องก็คงจะปลอบใจพ่อกับแม่ว่าลูกที่น่ารักแบบนี้ สวรรค์มักจะเรียกกลับไปเร็ว หรือไม่เจ้าเอยก็คงใช้กรรมหมดแล้วจึงต้องกลับไปบนสวรรค์ พ่อแม่ของเจ้าเอยคงจะเสียใจอยู่สักพัก แม่คงทำบุญให้ลูกที่ล่วงลับไปอย่างเจ้าเอยบ่อยๆ ไม่เป็นไร เจ้าเอยใส่เงินไว้ในบัญชีเยอะแยะ แม่จะสร้างศาลาในวัดสักหลังยังได้เลย เอาจริงๆ ในสมองของเจ้าเอยตอนนี้มีแต่ความตื่นเต้น ตัวตนของเจ้าเอยก่อนที่จะเกิดใหม่ในร่างนี้คือผู้ชายตัวสูงที่สูงประมาณร้อยเก้าสิบเซนติเมตร แม้ใบหน้าจะดูน่ารัก ผิวขาวเนียน มันก็เพราะเจ้าเอยหมั่นบำรุงด้วยแรงเงิน ด้วยหวังว่าสักวันจะเจอผู้ชายสักคนมารักมาหลง ใช่จ้ะ เจ้าเอยเป็นผู้ชายที่ชอบผู้ชายและจริตค่อนข้างจะออกสาว งานอดิเรกหลังเลิกเรียนคือการเขียนนิยายลงแพลตฟอร์มออนไลน์ ซึ่งงานนี้ก็ทำให้เจ้าเอยไม่ต้องรบกวนเงินของพ่อแม่ให้ส่งเรียน แถมยังทำให้ครอบครัวอยู่ดีกินดีขึ้นอีกต่างหาก เจ้าเอยหลุดเข้ามาในนิยายของตัวเอง ตัวละครทุกตัวเจ้าเอยรังสรรค์มันขึ้นมาเองกับมือ อีกอย่างเซตติ้งของเรื่องก็เป็นแนวที่ผู้ชายท้องได้ โลกของความจริงผู้ชายมันท้องได้เสียที่ไหนกันล่ะ เพราะงั้นเจ้าเอยเลยตื่นเต้นสุดๆ ไม่ใช่อะไรหรอกนะ เจ้าเอยอยากลองท้องดูสักครั้ง ปกติแล้วหลุดเข้ามาในนิยายจะมีอยู่สองประเภท ประเภทแรกคือการที่ไม่มีความทรงจำใดของเจ้าของร่างหลงเหลืออยู่เลย แต่มีเนื้อหาอยู่ในหัวพอประมาณจากนั้น คนที่หลุดเข้าไปก็จะต้องควานหาความจริงที่เกิดขึ้นในเรื่อง ประเภทที่สองคือเข้าไปแล้วมีความทรงจำของเจ้าของร่างเต็มเปี่ยมอยู่ในสมอง ไม่ต้องควานหาอะไรทั้งนั้น เพียงแต่จะเข้าใจมุมมองตัวร้ายและตัวประกอบเหล่านั้นมากขึ้น จากนั้นก็อาจจะตัดสินใจทำอะไรสักอย่างเพื่อให้ชีวิตของร่างที่ตัวเองหลุดเข้ามาดีขึ้นหรือหลุดพ้นออกจากความเจ็บปวดที่กำลังเกิด เคยเกิด หรือรู้ว่าอีกไม่นานจะเกิด สิ่งที่จะเกิดก็ไม่พ้นเป็นบ้า หรือพบกับความตาย ไม่ว่าจะบทเป็นนายเอก พระเอก ตัวร้าย นางร้าย พระรอง หรือตัวประกอบที่แทบไม่มีบทแต่ดันกลายเป็นตัวเอกในเรื่องทันทีที่หลุดเข้าไปล้วนเป็นเรื่องธรรมดา เพราะนิยายแต่ละเรื่องมักจะเล่าจากมุมมองของคนที่ทะลุมิติเข้าไปทั้งนั้น บางคนก็หลุดเข้าไปในนิยายของตัวเอง บางคนก็หลุดเข้าไปในนิยายที่ตัวเองชอบอ่าน บังเอิญได้อ่าน หรือเป็นแฟนคลับของตัวละครบางตัวในเรื่อง แต่เจ้าเอยอยู่ประเภทเกิดใหม่ในนิยายของตัวเอง ตอนนี้เขากลายร่างเป็นคนสวยขาที่ในเรื่องโผล่มาแค่ครั้งเดียว และโผล่มาแค่ชื่อเล่นพร้อมอายุ ตัวประกอบที่เจ้าเอยใส่เข้ามาเพื่อให้ตัวร้ายอันดับหนึ่งของเรื่องดูชั่วดูเลว ดูสำส่อน มากรักหลายใจ และชอบทำร้ายร่างกายคู่นอนเพื่อระบายความซาดิสม์เวลาหงุดหงิดมาจากงาน หรือใช้เป็นตัวแทนนายเอก ตัวร้ายที่สมควรตายด้วยโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์หรือโดนเมียหนึ่งในหกคนตัดจุ๊ดจู๋โยนให้เป็ดกิน แต่ให้ตายเถอะ!! ตัวร้ายในความทรงจำที่ตัวละครชื่อเดียวกับเจ้าเอยทิ้งไว้ให้หล่อมาก ตอนที่แต่งนิยายเรื่องนี้ขึ้นมา เจ้าเอยก็สร้างพยายามทำให้ตัวร้ายหล่อ หุ่นดี รวยกว่าพระเอกหนึ่งระดับ มีฉากที่ตัวร้ายทำเรื่องบนเตียงกับภรรยาแบบโหดๆ ไม่ว่าจะซิกแพคแน่นๆ เอวสอบ อกแกร่ง แขนแข็งแรง สวมเสื้อผ้าอะไรก็ดูดี เจ้าเอยใส่เข้ามาจนหมด มันเกือบจะดีมาก ยกเว้นเรื่องที่ตัวร้ายพยายามจะเอาชนะพระเอกทุกเรื่องและต้องการจะแย่งนายเอกมาเป็นของตัวเอง จนกระทั่งการกระทำของตัวร้ายพาให้ตัวร้ายคนนี้ไปพบจุดจบที่น่าสงสาร ไม่สิ .. ตัวร้ายในเรื่องเอาอะไรมาน่าสงสาร เจ้าเอยไม่ได้ใส่ปมอะไรลงไปในใจของตัวร้ายมากไปเลย นอกจากเรื่องที่หนึ่งในเด็กของตัวร้ายเคยครางชื่อพระเอกออกมาตอนกำลังปั่มปั๊มกันกับเขา ใช้จ๊ะ!! คุณพี่ พระเอกกับตัวร้ายเป็นเพื่อนกัน เพื่อนสนิทเสียด้วย ส่วนช่วงเวลาที่เจ้าเอยหลุดเข้ามาในนิยายเรื่องนี้ก็เป็นช่วงเวลาหลังจากเปิดตัวละครตัวร้ายใหม่ๆ ‘เจ้าเอย’ ถูกรับเข้ามาอยู่ในบ้านของตัวร้ายได้ประมาณสามเดือนกว่า แต่เป็นสามเดือนกว่าที่ไม่มีบทบาทอะไรในเรื่องอีกเลย แล้วเจ้าเอยคนนี้ก็ไม่มีภาพของพระเอกนายเอกของเรื่องในหัว ซึ่งเขาคิดว่าน่าจะเพราะไม่เคยเจอกันมาก่อน เจ้าเอยไม่ได้ใส่นิสัย ไม่ได้วางภูมิหลังอะไรไว้ให้ตัวละครตัวนี้เลย ไม่ได้เขียนชื่อและนามสกุลลงในผังตัวละครด้วยซ้ำ แต่มันก็มหัศจรรย์ตรงนี้แหละ ตรงที่ตัวละครในเรื่องดันมีชีวิตและภูมิหลังของตัวเอง เจ้าเอยเข้ามาเป็นภรรยาคนที่หกของตัวร้ายที่ชื่อ ‘เจ้าสัวคินทร์’ เพราะเจ้าสัวตัวร้ายของเรื่องไปเจอเจ้าเอยที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง เจ้าเอยทำงานพิเศษเป็นนักร้องอยู่ที่นั่นและไอ้เจ้าสัวที่ว่าก็ไปถูกใจหน้าตา รูปร่างของเจ้าเอยเข้า จากนั้นตัวร้ายก็สั่งให้ลูกน้องไปสืบประวัติคนสวยที่เตะตาตัวเอง และปรากฏว่าครอบครัวของเจ้าเอยก็กำลังประสบปัญหาเรื่องเงิน ตัวร้ายเสนอเงินเดือนให้ครอบครัวของพ่อแม่เจ้าเอยเดือนละสองแสนบาท ส่วนเจ้าเอยก็ได้เดือนละสามแสนบาท ไม่นับกับรางวัลที่ตัวร้ายจะให้ทุกครั้งที่เมียๆ ทุกคนทำเรื่องถูกอกถูกใจ แน่ล่ะว่าเจ้าเอยไม่ได้อยากจะขายตัวเองให้กับตัวร้าย แต่ทำยังไงได้ล่ะในเมื่อพ่อแม่บีบบังคับด้วยคำว่า ‘ความกตัญญู’ ดังนั้นเจ้าเอยจึงอยู่ที่คฤหาสน์หลังงามของเจ้าสัวคินทร์เงียบๆ ไม่มีปากเสียงกับใคร ไม่แย่งชิงความโปรดปรานเพราะยังไงเงินสามแสนก็โอนเข้าบัญชีทุกเดือน ความเด็ดขาดอย่างหนึ่งของตัวละครเจ้าเอยคือหลังจากที่พ่อแม่ตัดสินใจจะแลกเจ้าเอยกับเงินแล้ว เจ้าเอยก็ไม่กลับไปข้องแวะอีก เจ้าของร่างทำเหมือนตายจากไปจากครอบครัว หลังจากเจ้าเอยคนนี้ ตัวร้ายยังรับผู้หญิงและเด็กหนุ่มเข้ามาอีกหลายคน คนที่เขาเบื่อเขาก็โยนเงินให้ก้อนหนึ่งและไล่ไป หรือไม่คนบางคนก็ก่อเรื่องก่อราวจนเลี้ยงเอาไว้ไม่ได้ ทว่าตอนนี้เจ้าเอยเข้ามาอยู่ในร่างตัวประกอบตัวนี้ ตอนที่ตัวละครเพิ่งเข้ามาในบ้านหลังนี้ใหม่ๆ ตัวร้ายมีภรรยาอยู่แล้วถึงห้าคน ตอนนี้ตัวร้ายยังไม่ไปถูกใจใครเข้าอีก เจ้าเอยคนนี้กำลังขึ้นหม้อและโกยเงินเข้ากระเป๋าไม่หยุด ทั้งห้องที่เจ้าสัวคินทร์จัดให้อยู่ก็หรูหรา มีอะไรกันแต่ละครั้งก็ให้ของหรูๆ และเครื่องประดับแพงๆ ให้ไว้เสมอ แล้วสำหรับเจ้าเอยที่รู้นิสัยของตัวร้าย เจ้าเอยย่อมเอาตัวรอดอยู่ในบ้านหลังนี้ได้อีกนาน หากอ้างอิงตามนิยายที่เจ้าเอยเป็นคนแต่ง อีกตั้งหลายปีกว่าตัวร้ายจะพาตัวเองไปพบจุดจบ เจ้าเอยสามารถกอบโกยได้อีกเยอะเพราะตอนนี้เจ้าเอยอยู่ในร่างภรรยาคนที่หกของตัวร้ายในนิยายของตัวเอง ตัวร้ายที่รวยและมีอิทธิพลเป็นอันดับหนึ่งของประเทศ ทิศทางทุกอย่างในนิยายที่จบไปแล้วเรื่องนี้ เจ้าเอยรู้จังหวะ รู้เวลาแทบทั้งหมดว่าจะเกิดอะไรขึ้น คนที่จะรวยล้นฟ้าแทนที่ ‘คินทร์ เกรียงไกรรัตนสกุล’ จะเป็นใครไปได้ล่ะ นอกจากเจ้าเอย “คุณเจ้าเอยคะ ได้เวลาน้ำชากับคุณๆ ทั้งห้าคนแล้ว คุณเจ้าเอยจะลงไปตอนนี้เลยไหมคะ” เสียงของหญิงสาวผู้ทำหน้าที่ดูแลตัวละครเจ้าเอยเอ่ยขึ้นเบาๆ ด้วยใบหน้าที่ฉาบไปด้วยรอยยิ้มอย่างที่ทำอยู่เป็นประจำทุกวัน ขึ้นชื่อว่าเป็นคนงานอยู่ในบ้านของคนที่มีอิทธิพลติดอันดับประเทศ แน่นอนว่ากฎและระเบียบถือว่าเป็นเรื่องที่สำคัญมากถึงมากที่สุด บ้านหลังนี้ของ ‘คินทร์ เกรียงไกรรัตนสกุล’ ไม่ต่างจากวังหลังที่มีไว้สำหรับปรนเปรอความใคร่ให้กับฮองเต้ผู้ที่เป็นเจ้าของชีวิต และเวลานี้ก็เป็นเวลาที่สนมตัวเล็กตัวน้อยจะต้องออกไปพบปะสังสรรค์กันเพื่อเพิ่มความเบื่อหน่าย “แหวนวงที่คุณคินให้เอยมาล่าสุด วงไหนนะที่ได้มาเมื่อวันก่อน” คนตัวเล็กที่เอนตัวซบพนักของโซฟาตัวหรูเอ่ยถามเอากับพี่เลี้ยง “ดิฉันเก็บเอาไว้ในตู้เซฟแล้วค่ะ ตามที่คุณเจ้าเอยสั่ง” “เจ้าเอยอยากใส่จังเลย รู้สึกว่ามือของเจ้าเอยโล่งไปหน่อย” ตัวตนของเจ้าเอยเป็นประเภทที่ชอบเครื่องประดับและของสวยๆ งามๆ อยู่แล้ว แต่บางทีการจะซื้อมาปรนเปรอตัวเองก็ติดตรงที่ว่างกมาก และบางทีของที่ซื้อมาเพราะความชอบก็ไม่เหมาะกับรูปร่างของเขาสักเท่าไหร่ ตอนนี้แหละที่เจ้าเอยได้อยู่ในร่างของผู้ชายเพศพิเศษตัวเล็กๆ บางๆ หน้าสวย ผิวสวย ตัวหอม ตาเรียว เจ้าเอยจะเฉิดฉาย อร๊าย!! แค่คิดก็มีความสุขแล้ว