ชู้รัก

หญิงสาวร่างบางหน้าตาสะสวยนัยตาเศร้า ใบหน้าหวานเข้ากับปากเล็กจมูกหน่อยทำให้ดูมีเสน่ห์เธอเป็นที่หมายปองของชายหลายคนแต่เธอเลือกที่จะเป็นชู้กับคู่หมั้นของคนอื่นเพียงเพราะคำว่ารักที่เธอมีให้เค้า "กลับมาเร็วจังเลยนะคะคุณนิค" ร่างบางเอ่ยทักทายชายร่างหนาคนที่เป็นทุกๆสิ่งให้กับเธอ "อืมวันนี้ที่บริษัทไม่มีอะไรมากน่ะ ไหนวันนี้มีอะไรบ้าง" ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาจนสาวน้อยสาวใหญ่ตามกรี๊ดแต่น่าเสียดายที่เค้ามีคู่หมั้นอยู่แล้วและอีกไม่นานคงจะแต่งงานกัน "วันนี้มะลิทำข้าวอบไก่ให้ค่ะ" "รู้ใจจริงๆ ฟอด" ชายหนุ่มหอมแก้มเธออย่างหมั่นเขี้ยวเค้าแอบเลี้ยงดูเธอมาจะเข้าปีที่สองแล้วเค้าเจอเธอตอนไปมอบทุนการศึกษาที่มหาวิทยาลัยที่เธอเรียนเธอเป็นเพียงเด็กทุนของเค้าเวลาผ่านไปไม่นานเค้าก็ขอเลี้ยงดูเธอในฐานะของผู้หญิงลับๆของเค้าเรื่องนี้ไม่มีใครรู้มีแค่เค้ากับเธอที่รู้ยอมรับเลยว่าเค้าผิดที่ตัวเองมีคู่หมั้นที่หมั้นหมายกันแล้วแต่เค้าไม่ได้รักคู่หมั้น "ทานข้าวก่อนนะคะเดี๋ยวมะลิไปเตรียมอ่างอาบน้ำให้" "อาบพร้อมกันนะ" "ค่ะ" ตอบรับอย่างเขินๆอาบน้ำกับเค้าไม่ใช่แค่เพียงอาบน้ำ เวลาหลายชั่วโมงผ่านไปจังหวะรักเร่าร้อนในห้องน้ำจบลงเล่นเอาเธอขาอ่อนหมดแรง "เหนื่อยแล้วหรอหืมมม" เค้าถามเธอขึ้นเมื่อเค้าเพิ่งเสร็จสมไปแค่สองรอบ "สองรอบแล้วนะคะมะลิไม่ไหวแล้วค่ะ" "หึๆ งั้นนอนเถอะ" ชายหนุ่มบอกกับเธอร่างบางหลับตาลงด้วยความเหนื่อยอ่อน "ฝันดีนะคะ" เธอบอกกับเค้าประโยคนี้เป็นประโยคที่ต้องบอกกับเค้าทุกคืนก่อนจะหลับไป ชีวิตของเธอหลังจากที่เธอเรียนจบเธอก็ไม่ได้ทำงานต่อเพราะเค้าไม่ให้เธอทำ เธอมีหน้าที่อยู่ในบ้านทำอาหารทำงานบ้านเล็กๆน้อยๆ เวลาจะออกไปข้างนอกแต่ละทีจะต้องขออนุญาตเค้าก่อนเป็นเหมือนนกน้อยในกรงทองแต่เธอยินดีที่จะให้มันเป็นแบบนี้ เธอรู้ว่าสักวันเธอคงต้องออกไปจากชีวิตของเค้าหากเค้าแต่งงานมีลูกกับคู่หมั้นของเค้าเธอก็ต้องไปจุดจบของชู้ไม่มีทางสวยงามเธอรู้อยู่แก่ใจดีและเธอรู้สึกผิดบาปมาตลอดแต่เธอรักเค้าตั้งแต่ที่เจอเค้าครั้งแรกและเธอขอแค่โอกาสได้อยู่ใกล้เค้าแค่นี้ก็พอแล้ว เค้าจะมาหาและนอนกับเธอทุกวันจนกลายเป็นกิจวัตรประจำวันไปแล้ว ร่างบางตื่นแต่เช้าเพื่อมาเตรียมอาหารเช้าและเสื้อผ้าให้กับเค้าเป็นประจำทุกวันเธอทำเช่นนี้จนชินไปเสียแล้วมันกลายเป็นกิจวัตรประจำวันของเธอไปโดยอัตโนมัติ "อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณนิคทานอาหารเช้าเลยมั้ยคะ" เสียงหวานเอ่ยทักทายชายผู้เป็นที่รักของเธอ "จัดมาสิ เธอนี่รู้ใจฉันตลอด" หญิงสาวไม่ได้ตอบอะไรได้เพียงแต่ยิ้มตอบกลับไป "วันนี้จะเข้าบริษัทมั้ยคะ" เธอชวนเค้าคุยขณะที่กำลังทานอาหารเช้า "เข้าสิเอกสารยังเคลียไม่เรียบร้อยดี เฮ้อออ" ชายหนุ่มพูดจบก็ถอนหายใจออกมาเรื่องเอกสารไม่น่าปวดหัวเท่าเรื่องที่คู่หมั้นของเค้าจะมาฝึกงานที่บริษัทของเค้าทั้งๆที่บริษัทของครอบครัวเธอก็มีแถมแม่ของเค้ายังพยายามที่จะเลื่อนงานแต่งงานให้เร็วขึ้น "คุณดูเพลียๆนะคะ ถ้ามีอะไรให้มะลิช่วยบอกได้นะคะ" "ขอบใจนะ ฉันไปก่อนนะเย็นนี้จะกลับมาทานข้าวเย็น" พูดจบก็หยิบสูทและเดินออกไปจากห้องอาหารทันที "ขับรถดีๆนะคะ" บอกกับเค้าเมื่อเดินมาส่งเค้าที่หน้าประตูบ้าน เมื่อเค้าขับรถออกไปเธอก็ได้แต่เหงาหงอยเธอไม่มีเพื่อนเพราะเป็นเด็กทุนที่เอาแต่ตั้งหน้าตั้งตาเรียนทำให้เธอไม่สามารถคุยกับใครได้เลย "ถ้าคุณแต่งงานคุณจะไล่มะลิมั้ยคะ" พูดพรึมพรำออกมาแม้จะรู้ทั้งรู้ว่ายังไงสักวันก็ต้องไปจากเค้าเธอแค่ภาวนาให้เค้าอย่าเพิ่งแต่งงานตอนนี้เลยเธอขออยู่กับเค้าอีกสักหน่อย ตกเย็น ชายหนุ่มเสร็จงานจากบริษัทก็รีบตรงดิ่งกลับมาที่บ้านที่เค้าแอบซื้อเอาไว้โดยไม่มีใครรู้เพื่อมาหาร่างบางที่ทำอาหารเตรียมไว้ให้เค้า "จะทานข้าวหรือจะอาบน้ำก่อนดีคะ" เมื่อชายหนุ่มผู้เป็นที่รักเดินเข้ามาในบ้านหญิงสาวไม่รอช้ารีบเอาน้ำไปให้เค้าดื่มให้ชื่นใจ "อาบน้ำก่อนดีกว่า" "มะลิเตรียมน้ำไว้ให้แล้วตอนนี้น่าจะอุ่นกำลังดี" หน้าที่ที่เคยทำตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้ของเธอไม่เคยบ่งพร่องเลยแม้แต่วันเดียว "เธอนี่รู้ใจฉันไปหมดเลยนะมะลิ ฟอด" พูดชมเธอก่อนจะหอมแก้มนุ่มไปหนึ่งที นิคาโออาบน้ำชำระร่างกายเรียบร้อยก็รีบออกมาทานอาหารที่เธอทำเอาไว้ "วันนี้มะลิทำยำหมูยอกับไข่เจียวกุ้งสับค่ะ" เธอไม่ว่าเปล่ามือตักอาหารใส่จานให้เค้าอย่างรู้งาน "อื้มม อร่อยดี" ชายหนุ่มหน้าตาออกทางฝรั่งแต่กลับพูดไทยได้ชัดแจ๋วเพราะมีพ่อเป็นคนไทยเอ่ยชมกับข้าวที่ดูธรรมดาแต่กลับอร่อยเกินคาด "อร่อยก็ทานเยอะๆนะคะ" "ฉันอยากของหวานมากกว่า" นิคาโอพูดออกมาเธอเข้าใจในสิ่งที่เค้าพูดทันที "วันนี้ไม่ได้ค่ะ" หญิงสาวรีบพูดปฏิเสธออกมาทันควัน "ทำไม!" เสียงเข้มถามอยากสงสัยว่าทำไมเธอถึงไม่เชื่อฟังเค้า "มะลิเป็นวันนั้นของเดือนค่ะ" ตอบอย่างอายๆแม้จะรู้ว่าเวลานี้ไม่ควรพูดเรื่องนี้แต่เธอไม่อยากให้เค้าโกรธจึงรีบอธิบาย "อืม เธอยังกินยาอยู่ใช่มั้ย" "ค่ะ มะลิกินอยู่" ยาที่เค้าถามคือยาคุมกำเนิดที่เธอต้องกินไม่เคยแม้แต่วันเดียวเธอเองก็ไม่อยากให้เด็กบริสุทธิ์เกิดมาโดยไม่พร้อมและไม่ได้เกิดจากความรักของผู้เป็นพ่อแต่เกิดจากความใคร่ "ดี อย่าลืมล่ะฉันยังไม่อยากมีภาระตอนนี้" คำพูดที่เชือดเฉือนจิตใจของเธอถูกเปล่งออกมาจากปากของคนที่เธอรักแต่เธอไม่เคยโกรธเค้าแม้แต่ครั้งเดียวเพียงเพราะคำว่ารัก