ตอนที่ 7 ใครเมาเป็นเมีย? (nc)

1937 คำ

ตอนที่ 7 ใครเมาเป็นเมีย? (nc) “ไอ้กาย!!!! อย่าดูด....” ผมพยายามผลักหัวมันออกจากคอและก็สำเร็จหัวมันออกจากคอผมจริง ๆ แต่แม่งมาอยู่ที่หูผมแทน แล้วอะไรคือเอาลิ้นไล้เลียหูผมไม่หยุด อื้อ ไอ้หมอเถื่อนกูเสียว “อือ...อย่าสิกูสยิวไอ้กาย ไอ้เชี้ย” “ขอนะ...” มันพูดเสียงแหบพร่าออกมา แต่อะไรคือขอนะของมึงไอ้เชี้ย จะแเดกหูกูเหรอไม่ได้นะมึงหูมันงอกไม่ได้ สวบ สาบ พรึบ เฮ้ย ๆ มือแม่งไวมากถอดเสื้อผมไปแล้วนี่มึงเมาจริงไหมเนี่ย “อือ... อืม... อ๊ะ” มันเลียยอดอกผมที่ขึ้นไตแล้วมันค่อย ๆ ลากมือไปจับน้องชายผมจนแข็งสู้มือและลูบวน ๆ อยู่แบบนั้น สักพักมันก็จับผมถอดกางเกง คำพูดที่เขาว่าคนเมาแรงเยอะผมเชื่อก็วันนี้แหละ “อืม อ่า กาย... ซี้ด....” ไอ้กายลากลิ้นจากยอดอกผมลงไปสู่แอ่งสะดือและลากต่อไปจนถึงลูกชายของผม “อือ ๆ อืม อ๊า.... เสียวฉิบ ทำไมมึงเก่งขนาดนี้วะกาย อ่า แบบนั้นกาย...แบบนั้น แรงอีก อ่าส์ ซี้ด... กาย กาย เร็วหน่อยกาย.....” ผมหยุดห้ามมันแล้วเอาแต่ร้องครางพร้อมกับจับหัวมันกดตามแรงอารมณ์ ไอ้กายมันทำให้ผมเสียวมากแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน อ่อก ๆ อ่อก ๆ จ๊วบ ๆ และไอ้กายก็ทำให้ผมสมองขาวโพลน เพราะตอนนี้มันดูดสลับเลียลูกชายผมเข้าออกจนผมใกล้จะเสร็จเต็มทนแล้ว “กาย ๆ ไม่ไหวแล้ว ไอ้กาย...อ่าส์ ออกแล้ว...จะออกแล้วกาย... อ่าส์” ผมครางสุดเสียงและปล่อยลูก ๆ ของผมเข้าไปเต็มปากไอ้กายอย่างห้ามไม่ได้ ถุ้ย แปะ ๆ ไอ้กายมันคายน้ำรักผมออกมาเต็มฝ่ามือมัน ผมก็ไม่ได้คิดว่าคนแบบมันจะกลืนลงไปหรอก ก็นะของแฟนก็ว่าไปอย่าง แต่ผมคิดอะไรเพลิน ๆ จนเพิ่งมารู้สึกว่าไอ้กายขึ้นคร่อมผมแล้ว ตอนนี้หน้าของมันเสมอกันกับผมและอยู่ ๆ มันก็ก้มหน้าลงมาจูบ ผมตกใจเลยอ้าปากร้องแต่เสียงยังไม่ทันออกก็โดนลิ้นสากของมันเกี่ยวพันกับลิ้นผมอย่างดุดัน กลิ่นคาวของน้ำรักในอุ้งปากมันยังเจือจางอยู่ ไอ้รูมเมทดูดดึงลิ้นของผมไปมาอย่างหยอกล้อแต่รุนแรงเหมือนคนกระหายเพราะมันกวาดต้อนไปทั่วโพรงปากของผม ผ่านไปสักพักมันก็ผละปากออกมาแล้วจ้องมองผมด้วยดวงตาแดงก่ำเพราะฤทธิ์อารมณ์และน้ำเมา “เพลิง... ไม่ไหวแล้ว กายขอนะครับช่วยกายหน่อย ทำกันนะ” ไอ้กายร้องขอเสียงกระเส่าจนผมใจอ่อนยวบและคิดว่าจะช่วยมันสักหน่อย แต่เฮ้ยไอ้กายในห้องไม่มีตัวช่วยมึงจะเจ็บนะเว้ย เอาไงดีวะเอาโลชั่นไปก่อนแล้วกัน “แป๊บนะมึง เอาโลชั่นก่อนเดี๋ยวมึงจะเจ็บแล้วอีกอย่างกูไม่มีถุงยางนะ” ผมคิดได้แบบนั้นเลยดันตัวไอ้หมอขี้เมาให้ถอยหนีและหันหลังคุกเข่าเพื่อจะได้หยิบโลชั่นที่หัวเตียงมาเป็นตัวช่วยให้มันไปก่อน มันพยักหน้าแต่ว่าทำไมอยู่ ๆ ผมรู้สึกเย็นที่ข้างหลัง “อ๊ะ อ๊าก!!! เจ็บ!!!!!!! ไอ้กาย มึงทำอะไร!!!” หลังจากที่ผมรู้สึกเย็นที่ช่องทางหลังจะหันไปมองว่าคืออะไรไอ้กายก็ยัดเอ็นร้อนของมันเข้ามาจนผมร้องลั่นห้อง ไม่พอมันยังกระแทกไม่ยั้งจนผมเข่าแทบทรุดและเกือบนอนราบไปกับที่นอนถ้าไม่ติดว่ามือไอ้กายยึดเอวผมเอาไว้ มาถึงตอนนี้ผมก็รู้แล้วว่าอะไรเย็น ๆ ที่แท้เพราะมันเอาน้ำรักผมที่มันคายไว้ป้ายก่อนจะยัดลูกชายตัวไม่เล็กของมันเข้ามานั่นเอง ปั่ก! ๆ ปัก! “อ่าส์ แน่นฉิบ อ๊า... เพลิงอย่าตอดกายสิครับ” มันครางลั่นห้องไม่แพ้ผม “โอ๊ย!! เจ็บ อย่ากระแทก จะ..เจ็บ ไอ้กาย... กูเจ็บ” ผมห้ามจนเสียงแห้งแต่มันไม่คิดจะฟัง “อ่าส์ .... เสียวจัง อ่าซ์...” ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! “ไอ้กายกูจุก อย่าแรงเบาหน่อยกูเจ็บ กายเบา อ๊ะ อือ... อืม...” ไอ้กายมันคงรำคาญเลยจับหน้าผมหันไปจูบ เอาจริงมันทั้งจุกและเจ็บจนหาความเสียวไม่ได้เลย ไอ้หมอเถื่อนมันไม่คิดจะอ่อนโยนกับผมสักนิด ออกแรงกระแทกอย่างเดียวและที่สำคัญมันคือครั้งแรกของผมที่โดนเสียบ เกิดมาไม่เคยคิดเลยว่าจะโดนไอ้คนหน้าอ่อนมาดคุณชายแต่นิสัยเถื่อนมาจับทำเมีย เมียเหรอ? ผมกับมันแค่รูมเมทนี่หน่า พรุ่งนี้ทุกอย่างก็คงเหมือนเดิม เรื่องที่เกิดขึ้นเพราะความเมาเท่านั้น “อ๊ะ อ่าส์ อ๊าส์....” มันกระตุกสองสามทีก่อนปล่อยลูก ๆ มันเข้ามาในตัวผมจนหมด แล้วมันก็จับผมล้มตัวนอนกอดแบบที่มันซ้อนตัวอยู่ข้างหลังโดยที่มันไม่ได้ถอนตัวตนออก “จุ๊บ ฝันดีครับ” มันจูบที่ท้ายทอยผมก่อนจะบอกฝันดีแล้วหายใจเข้าออกสม่ำเสมอแบบที่ทำให้รู้ว่าหลับไปแล้ว ผมเองก็เจ็บและเหนื่อยจนไม่มีแรงจะลุกไปไหนหรือผลักมันออกเลยนอนหลับตามมันไปทั้ง ๆ ที่ตัวตนของมันยังอยู่ในตัวผมแบบนั้น (จบพาร์ท เพลิง) เมื่อเพลิงหลับไปแล้วคนที่เพลิงคิดว่าหลับไปก่อนหน้าก็ลืมตาขึ้นมา กายถอนท่อนลำตัวเองออกและรีบหาอะไรมารองก่อนที่น้ำของเขาจะไหลตามออกมา “อ๊ะ ซี้ด....” เพลิงร้องครางเมื่อกายถอนตัวตนออกแล้วรู้สึกเจ็บระคนเสียว “ชู่ว นอนซะ” กายพูดด้วยเสียงนุ่มนวลเหมือนขับกล่อมจนอีกคนเคลิ้มหลับไปอีกครั้งเพราะความเมาและเพลีย กายทำความสะอาดให้เพลิงโดยเขาต้องคอยระวังไม่ให้อีกฝ่ายตื่น เพราะไม่อยากคุยกันตอนนี้เขาพยายามเช็ดน้ำรักที่ไหลออกมาพร้อมเลือดปนออกมาด้วยและไม่ลืมที่จะใช้นิ้วควานข้างในออกมาให้หมด เขารู้อยู่แล้วว่าคนอย่างเพลิงยังไม่เคยรับให้ใครแต่ยังไงเขาก็ทำมันไปแล้ว ไว้ค่อยคุยพรุ่งนี้เพราะเขาเองก็ยังมึน ๆ อยู่มาก แต่ตอนที่ทำกันเขายอมรับเลยว่ารู้ทุกอย่างแต่เขาไม่มีสติมากพอที่จะยับยั้งชั่งใจให้หยุดทำ “เฮ้อ พรุ่งนี้มึงจะโวยวายแค่ไหนนะ เพลิง” กายพูดแล้วก็ล้มตัวลงนอนตามรูมเมทของเขาโดยไม่ลืมที่จะดึงไอ้เพื่อนร่วมห้องตัวดีเข้ามากอด เอาจริง ๆ เขายังไม่รู้ว่าเขารู้สึกยังไงกับเพลิงด้วยซ้ำจากแรก ๆ รำคาญแต่ตอนนี้มันเป็นความเคยชินไปแล้วที่มีเพลิงคอยกวนประสาทใกล้ ๆ คิดไปคิดมาจนเขาเข้าสู่นิทราตามเพลิงไป (พาร์ท เพลิง) @เช้าวันต่อมา “อ๊ะ อือ... โอ๊ย!!!!” ทำไมเจ็บขนาดนี้วะ พอผมตื่นแล้วเผลอขยับตัวแต่ต้องร้องออกมาเพราะความเจ็บร้าวไปทั้งตัว “ไง...” เฮือก! ตกใจนึกว่ายมทูตยืนรอรับวิญญาณที่ไหนได้ไอ้ห่ากายยืนพิงประตูยืนมองผมอยู่ “เจ็บสัส มึงลองมาโดนเสียบไหมล่ะ แม่งกระแทกเอา ๆ” ผมเปิดฉากก่อนเลยจะให้มาแอ๊บทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรือแกล้งจำไม่ได้เหรอไร้สาระ แบบนี้แหละแมน ๆ คุยกัน “หึ” ผมตาไม่ฝาดแน่ ๆ ที่เห็นไอ้กายมันหัวเราะ ผมเลยมองค้อนให้แม่งไปทีหนึ่งโทษฐานที่มาเยาะเย้ยผม “เดี๋ยวอาบน้ำกินข้าวแล้วกินยาซะ มึงมีไข้ต่ำ ๆ” มันบอกผมเสียงอ่อนกว่าทุกครั้ง “เออ” ผมพยุงตัวเองลุกขึ้นแม้จะเจ็บอยู่บ้างแต่ยังพอเดินได้แค่จะรู้สึกเสียดๆ ช่องทางหลังนิดหน่อย นี่ขนาดผมเล่นกีฬาและออกกำลังกายบ่อย ๆ ยังแทบเสียศูนย์เลยแล้วบรรดาหนุ่มน้อยตัวเล็ก ๆ ทนกันได้ไงนะ ผมเดินต่อเมื่อทรงตัวได้ ไอ้หมอเถื่อนที่เหมือนจะเข้ามาพยุงผมแต่พอเห็นว่าผมเดินเองได้มันก็ถอยหลังแล้วออกจากห้องไป “ซี้ด...เจ็บเหี้ย ๆ เลย อู๊ย... เอ๊ะทำไมไม่มีน้ำออกมาวะ” ผมพยายามล้วงควานเอาน้ำของไอ้หมอเถื่อนที่มันปล่อยไว้เมื่อคืนออกแต่ไม่มีอะไร หรือมันเอาออกให้วะ มีความรับผิดชอบเหมือนกันนี่น่าเอ๊ะ แล้วมึงจะชมมันทำไมไอ้เพลิง ผมเผลอชมมันออกมาแล้วก็นึกขำตัวเองว่าใช่เรื่องหรือเปล่า แอด... “ยังเจ็บอยู่ไหม” มันถามผมด้วยน้ำเสียงเหมือนตอนอยู่ในห้อง นี่ผมคิดไปเองไหมว่าเสียงมันดูอ่อนโยนไม่เย็นชาเหมือนก่อน “นิดนึง กูไม่ใช่สาวน้อยตัวเล็กโดนแค่นี้ไม่สำออยหรอก อ๊ะ” ผมบอกมันแบบนั้นแต่พอนั่งลงก็ได้ร้องออกมาเพราะเจ็บจี้ดถึงสมองเลย “หึ ก็ดี” แม่งมึงยิ้มเยาะกูไอ้เลือดเย็นไอ้อำมหิต “มึงทำ?” ผมเห็นถ้วยข้าวต้มวางอยู่บนโต๊ะเลยถามว่ามันทำเองหรือเปล่าเพราะตั้งแต่อยู่ด้วยกันมาผมไม่เคยเห็นมันทำอาหารเลยสักครั้ง “อืม” โหบุญปากได้กินฝีมือคุณชายหมอเดือนมหา’ลัย “อร่อยวะ ทำเป็นก็ไม่บอก” ผมชมออกมาก็มันอร่อยจริง ๆ น่าจะพอ ๆ กับที่ผมทำเลย คิดดูผมกินแบบเอร็ดอร่อยขนาดซัดไปสองถ้วยได้ ส่วนมันก็นั่งกินเงียบ ๆ สไตล์มัน “อ่า...อิ่มแปล้เลยว่ะ ไหนให้กินยาไรเอามาดิ” ผมกินจนอิ่มก็บอกให้มันเอายามาให้ ซึ่งมันก็เตรียมไว้รอแล้ว “อึก ๆ กูไปนอนก่อนแล้วกันยังง่วง ๆ อยู่ ดีนะวันนี้หยุดไม่งั้นซวยแน่” วันนี้ผมไม่มีเรียนส่วนไอ้หมอเถื่อนอาจารย์ยกคลาสเลยโชคดีไป “เดี๋ยว!” มันเรียกผมไว้ “หืม ว่า” อ้าวไอ้นี่เรียกแล้วนิ่งมึงจะเรียกกูเพื่อ? “เรื่องเมื่อคืน...” “ทำไม?” ผมถามมันกลับอย่างไม่เข้าใจ “มึงจะเอาไง” “ไม่เอาไงมันก็แค่เรื่องเมื่อคืนเปล่าวะ เช้ามามึงกับกูก็ยังเป็นรูมเมทกันเหมือนเดิมหรือยังไง มึงจะให้กูรับผิดชอบมึง?” ผมงงว่ามันต้องการจะสื่ออะไร จะว่าเรียกร้องให้ผมรับผิดชอบก็ไม่น่าใช่ก็แม่งเป็นคนเริ่ม ไม่พอคนที่โดนเสียบคือผมแล้วมันต้องการอะไรจากผมอีก “มึงต้องการแบบนั้น?” “เออดิ ก็แค่วันไนท์สแตนด์ เซ็กส์เฟรนด์ หรืออะไรก็ได้แล้วแต่มึงจะเรียกแล้วกัน เอ๊ะ! หรือมึงคิดว่ากูจะเรียกร้องให้มึงรับผิดชอบ โธ่น้องกายพี่เพลิงไม่ทำแบบนั้นหรอกครับฮ่า ๆ”ผมพูดจบก็เดินเข้าห้องนอนไปไม่ได้สนใจว่ามันจะพูดอะไรต่อ “หึ... เซ็กส์เฟรนด์ เหรอ น่าสนดีนะคำนี้ แล้วมึงอย่ามาเสียใจแล้วกันพี่เพลิง...” ********************

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่

สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป

App Store Google Play

Facebookexpand_more