Chapter 22

1598 คำ

Buong magdamag ay hindi namin magawang makatulog ni Ravin. Magka-chat kami nito tungkol sa mga walang kwentang bagay. Kung anu-ano na lang ang pinag-uusapan naming dalawa upang kilalanin ang bawat isa. Sinabi niya ang mga ayaw niya, at sinabi ko ang kaartehan ko. Nang mga sandaling iyon ay para akong nasa alapaap. Kumakalabog ang aking puso sa bawat text na natatanggap mula sa kanya at the same time ay parang kinikiliti. Galaw ako nang galaw sa ibabaw ng kama. Alam ko ganundin si Ravin na napakabilis mag-reply sa mga text ko. Aba, alerto. Kung kaya naman buong biyahe namin pabalik ng Manila ay tulog kami. Nagising na lang kami ay nakahinto na ang sasakyan sa tapat ng bahay. “Mukhang nag-enjoy kayo sa fiesta’han kagabi ah?” sambit ng driver na ipinagkibit-balikat ko lang habang pinapanood

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม