เมียแต่ง พ่อเลี้ยงสิงห์

ตอนที่ 1 : สัญญาเมียแต่ง “ถอดมันออกให้หมด แล้วไปนอนถางขาบนเตียงรอ” “เอ่อ...แต่...” “แต่อะไร บอกไว้ก่อนว่าถ้าขออัพค่าตัวฉันไม่จ่ายเพิ่ม” “เปล่าหรอกจ้ะฉันไม่ได้จะขอค่าตัวเพิ่ม แต่แค่จะถามว่าฉันต้องนอนกับพ่อเลี้ยงด้วยเหรอจ๊ะ” ถามออกไปด้วยหัวใจเต้นตุ้มๆ ต่อมๆ มองใบหน้าหล่อเหลาที่มีไรหนวดเคราล้อมกรอบหน้าซึ่งได้รับการตัดแต่งอย่างมืออาชีพด้วยความกล้าๆ กลัว ตอนนี้พ่อเลี้ยงสิงห์ที่ทุกคนเรียกติดปากได้เข้าพิธีแต่งงานตามประเพณีกับเธอแล้ว เขาเป็นเจ้าบ่าวของเธอที่ถูกต้องตามกฎหมายของเธอ แต่ก็เป็นแค่เจ้าบ่าวตามข้อตกลงระหว่างเธอกับเขาเท่านั้น ไม่ได้เกิดจากความรักหรือเสน่หาแต่อย่างใด เดิมทีพ่อเลี้ยงสิงห์วัยสามสิบห้าปีมีชีวิตโสดและอิสระ เขาพึงพอใจกับชีวิตแบบนั้น เพราะไม่ต้องยึดติดกับใคร จะไปแซบกับสาวทั่วทั้งอำเภอก็ไม่มีใครว่า แต่ถ้าหากเขามีเมียก็จะไปทำแบบนั้นไม่ได้อีก แต่สาเหตุที่ต้องแต่งงานกับเธอก็เพราะเขามีความจำเป็น อยากจะให้คุณปู่ที่เขารักนอนตายตาหลับหลังจากได้เห็นหลานชายเข้าประตูวิวาห์ พ่อเลี้ยงสิงห์เลยจ้างให้เธอมาเป็นเมียแต่งให้สิ้นเรื่องสิ้นราว ชบาที่เดือดร้อนเรื่องเงินหลังจากที่พ่อแม่เสียไปอย่างกะทันหันด้วยอุบัติเหตุเมื่อเดือนก่อน เธอต้องรับภาระเลี้ยงดูน้องอีกสองคนที่กำลังเรียนอยู่จึงมีความจำเป็นต้องใช้เงิน การเรียนในโรงเรียนรัฐนั้นไม่ได้ใช้เงินมากนักหรอกถ้าหากว่าพ่อแม่ไม่เอาบ้านสวนไปจำนองไว้ในราคาเก้าแสนห้าหมื่นบาทเสียก่อน หลังจากที่ท่านเสีย ภาระเรื่องเงินทั้งหมดก็ตกมาอยู่ที่เธอเพียงคนเดียว ผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่เพิ่งจะเรียนจบวุฒิ ปวส. จะเอาเงินมากมายนั้นมาจากไหนล่ะ เธอและน้องๆ กำลังจะถูกยึดบ้านซึ่งเป็นสมบัติชิ้นเดียวที่พ่อแม่หลงเหลือไว้ให้ซุกหัวนอน ถ้าหากไม่ไปไถ่ถอนออกมาตามเวลาที่กำหนด บ้านก็จะถูกยึด เพราะแบบนี้ทำให้ต้องหายืมเงินมาไถ่บ้านคืน แต่ด้วยเงินจำนวนมหาศาลใครเขาจะให้ยืมฟรีๆ ยิ่งไม่มีอะไรไปเป็นหลักประกันก็ยิ่งไม่มีใครอยากให้ยืม จะมีก็แต่พ่อเลี้ยงสิงห์เจ้าของไร่ชานับพันไร่ที่ร่ำรวยคนนี้แหละ แต่กระนั้นเธอก็ยังต้องเอาตัวเองเข้าเป็นหลักประกันในการยืมเงินอยู่ดี “แล้วตอนที่เซ็นสัญญาไม่ได้อ่านเลยหรือไงว่าเซ็นอะไรไป ในนั้นฉันระบุชัดเจนแล้วนะว่าให้เธอมาเป็นเมียของฉันหนึ่งปี” “ชบาอ่านแล้วจ้ะ แต่เข้าใจว่าแค่เป็นเมียแต่งตามสัญญา คอยดูแลงานบ้าน ทำหน้าที่แม่บ้านให้ครบหนึ่งปี แต่ไม่ต้องทำหน้าที่เมียบนเตียงให้พ่อเลี้ยงจ้ะ” คำตอบของเธอนั้นช่างใสซื่อจนคนฟังอยากจะหัวเราะให้ฟันหัก เงินตั้งเกือบล้านจะให้เธอมาเป็นแค่แม่บ้านเฉยๆ แถมยังเข้ามาอยู่ในบ้านกินฟรีอยู่ฟรีอีก เธอเอาสมองส่วนไหนคิด ถ้าหากเขาจะเสียเงินมากมายขนาดนั้น เขาจ้างแม่บ้านมาเป็นสิบยี่สิบคนไม่ดีกว่าเหรอ แถมบ้านยังสะอาดกว่าที่เธอทำคนเดียวเสียอีก “คิดว่าฉันเสียเงินเกือบล้านเพื่อเอาเธอมาเป็นแม่บ้านแค่นั้นเหรอชบา” “ละ...แล้วชบาต้องทำอะไรบ้างจ๊ะ” เวลาเขาทำเสียงดุรู้สึกใจคอไม่ค่อยดีเลย เธอชอบฟังเสียงที่นุ่มลื่นหูมากกว่า ฉะนั้นเขาสั่งอะไรจะต้องเชื่อฟัง “เป็นเมียให้ฉัน จนกว่าจะครบหนึ่งปีตามสัญญา จากนั้นสัญญาระหว่างเราถือเป็นอันสิ้นสุด ฉันจะเซ็นใบหย่าให้กับเธอแล้วปล่อยเธอไป” “จ้ะ พ่อเลี้ยง” เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากพลีกายให้กับเขา ไม่นึกเสียดายที่จะต้องเสียความสาวที่หวงแหนนักหนาให้กับพ่อเลี้ยงสิงห์ เพราะอย่างน้อยก็ไม่ได้เสียฟรีๆ หากแต่มีค่าตั้งเกือบล้านบาท ค่าตัวแพงขนาดนี้เธอจะต้องภูมิใจสิ “ถอดเสื้อผ้าออกแล้วไปนอนรอบนเตียง” คำสั่งที่ดังขึ้นอีกครั้งทำให้ชบาต้องรีบปลดชุดไทยที่แสนจะงดงามบนตัวของเธอออก แต่มือไม้ก็ไม่เป็นใจเอาเสียเลย สั่นแล้วสั่นอีก กว่าจะปลดอาภรณ์และเครื่องประดับออกแต่ละชิ้นก็ใช้เวลานานเสียเหลือเกิน “จะกลัวอะไรนักหนา ฉันเป็นผัวของเธอนะ ไม่ใช่ผีสักหน่อย” เห็นท่าทางประหม่าของเธอแล้วก็รู้สึกหงุดหงิด ผู้หญิงทั่วทั้งอำเภอมีแต่อยากจะวิ่งเข้ามานอนอ้าขาให้กับเขา จะมีก็แต่เมียแต่งคนนี้แหละที่ทำท่าชักช้าน่ารำคาญเสียจริง “มา เดี๋ยวฉันช่วยเอง” เมื่อเธอชักช้าไม่ทันใจ พ่อเลี้ยงสิงห์ก็เสนอตัวเข้ามาช่วย เขาปลดเครื่องประดับและชุดไทยของเธอออกอย่างชำนาญ ใช้เวลาเพียงไม่นานเรือนร่างได้สัดส่วน ผิวขาวนวลผ่อง ไร้ที่ติก็ปรากฎให้เห็นเต็มสองตา พ่อเลี้ยงสิงห์เผลอกลืนน้ำลายลงคอเมื่อกวาดสายตาสำรวจเรือนร่างงดงามตรงหน้า ชีวิตของเขาผ่านผู้หญิงมาก็มากแต่ไม่เคยมีใครสวยตรึงใจเท่าเธอมาก่อน อกเป็นอก เอวเป็นเอว ผิวขาวนวลไร้สิวฝ้า ทุกตารางนิ้วน่าสัมผัส เห็นแล้วอยากจะกระโจนใส่ กดเธอลงใต้ร่างแล้วขย้ำกลืนลงท้องเสียให้รู้แล้วรู้รอด “คอยนอนกับผู้ชายมาแล้วกี่คน” “ฉันยังไม่เคยนอนกับผู้ชายจ้ะ” ชบารู้สึกใบหน้าร้อนผ่าว อับอายกับการที่ต้องมายืนเปลือยอยู่ต่อหน้าผู้ชายหน้าดุ แต่หล่อเหลาบาดใจสาว โดยมีสายตาแพรวพราวกวาดมองเธอด้วยความหื่นกระหายอย่างไม่คิดปิดบัง “คนสวยๆ อย่างเธอยังไม่เคยมีแฟนเลยหรือ” “ไม่เคยมีจ้ะพ่อเลี้ยง” เธอก้มตอบ พยายามใช้แขนทั้งสองข้างโอบกอดร่างเปลือยเปล่าเอาไว้ทั้งอายทั้งกลัว สั่นไปทั้งตัว “เธอไม่ต้องกลัวนะ ผ่านคืนนี้ไปก็ชินแล้ว” “จ้ะ” พ่อเลี้ยงสิงห์คลี่ยิ้มออกมา พอใจกับการว่าง่ายของเมียแต่ง เกือบเดือนมาแล้วที่เขาต้องวิ่งเข้าออกโรงพยาบาล เพราะปู่ของเขาอาการทรุดหนักด้วยโรคชรา ทำให้เขาไม่มีเวลานัดนารีที่ไหนไปผ่อนคลาย คืนนี้แหละเขาจะจัดหนักจัดเต็มกับเธอ เอาให้ไม่ได้หลับได้นอนกันเลย “ว้าย!!” ชบาหลุดอุทานออกมาด้วยความตกใจ รีบยกมือขึ้นมาปิดตาแทบไม่ทันเมื่อเงยหน้าขึ้นมาแล้วก็พบว่าสามีป้ายแดงของเธออยู่ในสภาพเปลือยเปล่าไม่ต่างจากเธอ รูปร่างของเขานั้นอัดแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อแข็งแรง ราวกับหุ่นผู้ชายที่ตั้งอยู่ตามร้านขายเสื้อผ้า จะแตกต่างก็คงมีแค่ส่วนนั้นของเขา ที่ดูยิ่งใหญ่อลังการจนรู้สึกลำคอแห้งผาก หัวใจเต้นแรง จนแทบจะเป็นลม “จะตกใจอะไรนักหนา ฉันเป็นผัวของเธอนะ ชบา” เขาจะต้องย้ำคำว่า ‘ผัว’ ให้เธอฟังอีกกี่รอบเธอถึงจะชิน เลิก ทำท่ากลัวเขาสักที แต่ก็ช่างมันเถอะ ผ่านคืนนี้ไปเธอก็ชินเอง “ขอเวลาทำใจก่อนได้ไหมจ๊ะพ่อเลี้ยง” “หมดเวลาทำใจแล้ว ชบา” พูดจบเขาก็ผลักเธอให้นอนหงายลงบนเตียง ก่อนที่จะขึ้นไปคร่อมร่างของเธอเอาไว้ โดยที่ไม่ปล่อยให้เธอได้ร้องขอความเห็นใจใดใดได้อีก