เอื้อมเดือน

บทที่ ๑ ร่วมเตียง โถงทางเดินของโรงแรมในยามวิกาลถูกหรี่ไฟลงให้เป็นแสงนวลสบายตา เสียงดังเอะอะเงียบลงเมื่อหญิงสาวหน้าตาสะสวยถูกแฟนหนุ่มลากออกไปอย่างรวดเร็ว ปล่อยร่างสูงที่อยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตลายเรียบและกางเกงสแลคสีเข้มราคาแพงเอาไว้ลำพัง มือหนายกมาแตะมุมปากที่ถูกชกไม่ทันให้ตั้งตัว แถมยังซัดเข้าที่โหนกแก้มจนปวดไปหมด สะบัดศีรษะอีกครั้งไล่ความมึนงง ถอนหายใจแล้วมองห้องสวีทที่จองเอาไว้อย่างเสียดาย ราคาแพงเสียด้วยสิ ช่างมันเถอะ ดีกว่ามีอะไรกับเมียชาวบ้าน ถึงเขาจะมีความสัมพันธ์ชั่วคืนกับผู้หญิง แต่ก็ไม่เคยคิดอยากแย่งแฟนใคร กว่าจะเลือกสาวสักคนมาร่วมเตียงได้ก็ต้องเช็คประวัติก่อน คนที่คิดจะมาปลอกลอกไม่ได้เข้าใกล้หรอก “อะ อึก ช่วย..” ยังไม่ทันเดินพ้นห้อง กลับมีคนมาคว้าเอวเขาไว้ พลางเงยหน้าขึ้นมองด้วยแววตาเว้าวอน ชายหนุ่มนิ่งอยู่กับที่แล้วสำรวจคนตัวเล็ก กรอบหน้าหวานถูกแต่งแต้มจนดูสวยงาม ชุดเดรสเกาะอกรัดรูปสีดำ แหวกด้านข้างจนแทบจะเปิดเปลือยเรียวขาขาว ผมยาวดัดลอนถูกปล่อยสยายชวนให้ลุ่มหลง ทั้งกลิ่นหอมที่ชวนดอมดมนั่นอีก ฟ้าประทานเธอมาให้เขาหลังจากพลาดคนแรกหรือเปล่า “ฉันต้องการ ฉัน..” คำพูดขาดห้วง พร้อมกับมือที่ลูบไล้กายหนา มุมปากยกยิ้มอย่างรู้ทัน เขารีบเปิดห้องที่เพิ่งปิดไปอย่างรวดเร็ว ล็อคมันไว้แน่นหนาไม่ให้ใครมารบกวนได้อีก ก่อนจะดันร่างบางไปที่กำแพงแล้วเชยปลายคางมนให้แหงนเพื่อรับจุมพิตจากตน ไม่ได้ยินแม้กระทั่งเสียงวิ่งด้านนอกว่ามันเกิดอะไรขึ้น เครื่องปรับอากาศยังคงทำงาน แต่ตอนนี้ร่างหนาร้อนรุ่มจนต้องปลดกระดุมเสื้อตัวเองออกแล้วโยนทิ้งขว้างไม่ไยดี ค่อยเลื่อนไปโอบแผ่นหลังบางหลังจากนั้นจึงรูดซิปชุดเกาะอกที่อยู่ด้านหลังออกอย่างรวดเร็ว ปลดมันลงไปกองยังพื้นทั้งที่ริมฝีปากยังครอบครองผลเชอร์รี่สีสดไม่ห่าง เขาแทบไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเธอไม่ประสากับเรื่องทางร่างกาย อาการเงอะงะไม่รู้จะทำอย่างไรทำให้ร่างสูงเหมือนเป็นผู้ล่า กระต่ายตัวน้อยยกมือขึ้นกำแขนหนาไว้แน่น ลมหายใจกำลังถูกช่วงชิงจนต้องทุบเขาเพื่อประท้วงให้ปล่อย “ไม่เคยเหรอ” ผละออกแล้วถามเสียงพร่า อารมณ์ตอนนี้อยากจับหล่อนกดลงกับเตียงโดยไม่ต้องเล้าโลม แต่คงทำอย่างนั้นไม่ได้เมื่อหญิงสาวไม่รู้งานสักนิด ใบหน้าหวานเหยเกเมื่อแตะหน้าท้องลอนก่อนจะผละมือออกเล็กน้อย ทั้งที่อากาศหนาวแต่ตนกำลังร้อนรุ่มไปทั่วกาย “ร้อน” บอกเสียงแหบ ขยับเข้าไปใกล้เขามากกว่าเดิมจนทรวงอกที่มีเพียงซิลิโคนปิดจุกแนบชิดกับแผ่นอกหนา บนร่างกายที่มีชั้นในด้านล่างเพียงตัวเดียวช่างอันตรายเหลือเกิน ถึงจะพยายามควบคุมสติแต่ร่างกายกลับไม่เป็นเช่นนั้น มันร่ำร้องอยากให้คนตรงหน้าจับต้องทุกสัดส่วน เพียงแค่มือเขาลากผ่านก็เผลอปล่อยเสียงครางชอบใจ