Waves of Life

CHAPTER 5

Charmane's POV

Mahigit dalawang oras na akong naghihintay pero wala pa ring Kendrick Chua na nagpapakita sakin. Good thing sinamahan ako ni Michael sa paghihintay ko.

Sinubukan na rin akong ligawan ni Michael pero nilinaw ko sa kanya na may nagugustuhan na akong iba, ngunit lingid sa kaalaman nya na si Ken yon. Nung nagpunta kami sa bar sa London tsaka nya lang nalaman.

We're in good terms. Pinaliwanag ko naman sa kanya at naintindihan nya.

"Anong oras na wala pa rin yung sundo mo tawagan mo na kaya?" - Michael

"Ilang beses ko na sya ng tinawagan pero mukang nakapatay ang cellphone, baka lowbat"

"Ihatid na kaya kita?"

"Nako hindi na nakakahiya. Masyado na kitang naistorbo. Kanina mo pa ako sinasamahan sa pagtunganga at kahihintay"

"Hindi ayos lang saken kahit ihatid kita"

"Ayos lang ren ako Michael. May dadaanan pa rin ako. May bibilhin lang." pagdadahilan ko kahit wala naman talaga akong ibang dadaanan.

Masyado naman atang busy si Ken para makalimutan na susunduin nya ko. Bwiset. Hagard na ko mga sis.

Nakarating ako sa apartment na tinutuluyan namin. Pagpasok ko palang sa sala ay nandoon na ang mga nakakalat na bote ng beer at damit pambabae.

Really.

-

"Fine. Titigil na 'ko sa paguuwi ng babae, but promise me one thing, hinding hindi ka titingin sa ibang lalake habang nandoon ka."

"Ako pa Chua ah. Baka nga ikaw itong hindi makatiis e. Last na 'to Ken, kapag nakita kitang may ibang babae na naman as usual, lalayo na 'ko. Hahayaan mo na 'ko lumayo sayo"

"As if naman hahayaan kong mangyare yon. I can't imagine my life without you baby"

-

Nagsiunahang pumatak ang mga luha sa mata ko. Antanga ko para umasa.

"Ohhhh Kendrickkk isagad ahhhh mo"

"Ahh s**t malapit na 'ko"

Nasa tapat palang ako ng pintuan ng kwarto rinig na rinig ko na ang mga ungol nila.

Ang sakit sa tenga.

'Pinaalala ko naman sayo na wag kang magpapahuli saken diba?'

Pinunasan ko ang mga luhang naglalandas sa pisngi ko.

Masyadong masakit. Parang kagat ng crocodile. Inaasahan ko naman na maguuwi sya ng babae, pero umasa rin ako na baka hintayin nya talaga ako. Umaasa ako na baka may nararamdaman rin sya kahit konti para saken. Minsan lang sya magbitaw ng salita, akala ko totoo.

Sa halip na buksan ang pintuan ng kwarto, kinalma ko na lamang ang sarili ko at bumaba sa salas at don na lamang tahimik na umiyak.

Dapat sanay na ako e. Hindi naman 'to ang unang beses.

Kapagkuwan ay bumaba na yung babae at kinuha yung mga nakakalat na damit sa salas. Kasunod nya naman si Ken na bakas ang gulat sa muka.

"I'm only one call away darling, don't worry" malanding basag nung babae sa katahimikan bago ako balingan ng isang mapagmalaking tingin. Inayos nya ang sarili at umalis na.

Kala mo ang ganda ganda, muka namang alipunga.

Binaling ko ang tingin ko kay Kendrick na kasalukuyang nakatungo.

I'm disappointed. I'm hurt. I  feel betrayed. f**k you.

Tumayo ako at akmang tutungo sa kwarto namin ng bigla nyang hawakan ang kamay ko. Iniwas ko naman ang kamay ko at payak na ngumiti.

"Lilinisin ko lang yung kwarto"

Pagbukas ko pa lang ng pinto naamoy ko agad ang pinaghalong amoy ni Ken at nung babaeng kasama nya. Langhap na langhap ko rin ang amoy ng bagong tapos lang nila na pagisasa. Napaluha ulit ako sa isipin na yon.

Morning came. Pagmulat ko ng mata muka agad ni Ken ang nakita ko.

"Good morning Ken" I greeted him with a smile.

'Iloveyou'

But instead of greeting me back with a smile, he stayed serious habang nakatitig sakin na parang pinagaaralan ang muka at reaksyon ko.

I already made up my mind. Siguro oras na 'to para unahin ko naman sarili ko. It's always been him.

Hindi naman pwedeng mag stay ako sa ganitong set up, hindi sapat ang pagkakaron ng masaganang petchay, dapat healthy relationship ren.

"What do you want for breakfast?" tanong ko pero wala pa rin akong nakuhang sagot mula sa kanya.

Tumayo ako at dumiretso sa cr, I do my morning routine at dumiretso sa kusina para magluto ng pancake.

Habang naghahayin naramdaman ko ang presensya nyang pababa na sa hagdan. Bagong ligo.

I prepare the table at nagtimpla na rin ng kape para saming dalawa.

"Tara na, kain na"

Sumunod naman sya at umupo na. Simula kagabi wala pa syang imik mukang pinapakiramdaman ako.

"Mahilig ka sa pancake diba?" tanong ko sa kanya bahagya naman syang tumango.

"Ako gumawa nyan" nagmamalaki kong saad. Sa halip ma sumagot sya ay namayani muli ang katahimikan sa pagitan namin.

"Masarap ba?" bigla kong tanong na nakapagpatigil sa kanya.

Napatingin naman sya sa akin bago pasaring na ibinagsak ang kutsara at tinidor nya sabay walk out, leaving me dumbfounded.

I continue eating breakfast ng makita ko sya ng nakabihis. Papasok na ata sa trabaho.

"Ingat ka Ken" saad ko at niligpit ang pinagkainan namin.

Umakyat ako sa kwarto at nag-ayos ng sarili.

"Time to fix everything" i sighed.