บทนำ
แม้จะไม่เคยมีประสบการณ์ หรือนับว่ามีครั้งหนึ่ง แต่ก็เหมือนไม่มี เพราะคืนนั้นณัฐพรโดนวางยา
ตอนนี้หญิงสาวจึงพยายามเปิดใจและเรียนรู้สุดความสามารถ
เธอเผยอปากขึ้นแล้วรับจูบของเขา ยกสองแขนเสลาขึ้นคล้องคอของกุนณฉัตร
ปล่อยให้เขาสอดลิ้นเข้ามา ริมฝีปากของเขาดูดดึงริมฝีปากของเธอ มือหนาข้างหนึ่งขยุ้มที่ทรวงอกนุ่ม ใช้นิ้วกระด้างบีบปลายทรวงจนเธอรู้สึกแสบ ทำให้รู้ว่าผิวหนังของคนเราไวต่อการสัมผัสได้มากขนาดนี้
เหมือนร่างกายจะแตกเป็นเสี่ยงๆ
สัมผัสจากชายหนุ่มให้อารมณ์ที่แตกต่าง ไม่เหมือนตอนที่เธอแตะต้องตัวเองเลย
หลังจากจูบกันจนริมฝีปากเปียกชื้น ริมฝีปากฉ่ำได้รูปของเขาก็ลากมาที่ต้นคอระหง หนวดสากระคายจากใบหน้าหล่อเหลาครูดไปกับผิวของเธอ
เกิดความเสียวซ่านระคนจักจี้ให้กับคนไม่เคยโดนผู้ชายสัมผัสแนบเนื้อขนาดนี้
กุนณฉัตรลากริมฝีปากลงต่ำอีกแล้วหยุดอยู่ที่ยอดทรวงข้างหนึ่ง ก่อนจะแลบลิ้นร้อนแตะรอบปลายทรวงก่อนจะไล้ไปทั่วรอบป้านราวกับทักทายและทำความรู้จัก จากนั้นสลับไปทำกับอีกข้างจนมันเปียกฉ่ำด้วยน้ำใสๆ ไม่ต่างกัน
เธอมัวเมากับสัมผัสจนแทบจะมึนหัวไปหมดแล้ว แต่ยังไม่ได้ครึ่งหนึ่งเมื่อเขาลากริมฝีปากลงต่ำมาที่หน้าท้องและสะดือ ก่อนจะหยอกเย้ามันเล่นราวกับเป็นขนมหวาน
ชายหนุ่มไม่คิดผละออกจากร่างกายของเธอเลย
ขณะที่หญิงสาวเองก็ไม่รู้ตัวว่าได้แอ่นสะโพกเข้าหาและถอยออกตามจังหวะลิ้นของเขา
ไม่นานสะโพกของเธอก็ถูกยึดด้วยมือข้างหนึ่ง ปล่อยให้มืออีกข้างใช้สองนิ้วกระด้างสอดเข้าไปในหลืบเนื้ออ่อนนิ่ม เคล้นคลึงส่วนลึกลับที่ตอนนี้ฉ่ำไปด้วยน้ำหวาน
เธอนึกอายตัวเองเหลือเกิน
เหตุการณ์คืนนี้ต่างจากคืนนั้นมากเพราะเธอมีสติเต็มร้อย ไม่ได้โดนฤทธิ์ยาใดๆ ทั้งยังเต็มใจที่จะเป็น ‘ของเขา’ โดยสมบูรณ์
“คะ คุณสัญญาแล้วนะว่าจะช่วยฉัน” มือของเธอข้างหนึ่งทาบลงกับผนังกระจกที่กั้นส่วนอาบน้ำฝักบัวกับพื้นแห้งในห้องน้ำ ส่วนมืออีกข้างเกาะบนหัวไหล่แกร่งของคนที่กำลังชิมรสเธออย่างต่อเนื่อง
“…”
“จะช่วยน้าของฉัน ช่วยรักษาค่าพยาบาล และช่วยแก้แค้น” เธอทวงสัญญาเขาเสียงกระเส่า ดวงตาปรือปรอย
ตอนนี้ม่านไอน้ำร้อนซึ่งรินรดมาจากฝักบัวเกาะรอบกระจกจนทำให้มองไม่เห็นห้องน้ำภายนอก
กุนณฉัตรหยัดตัวลุกขึ้นมา ฝ่ามือที่ละออกจากโพรงลี้ลับเลื่อนมาจับหน้าอกอิ่มของเธอ นำความฉ่ำชื้นมาปะทะกับผิวเปียกลื่น
บีบก้อนเนื้อนิ่มจนมันทะลักออกมาตามง่ามมือ ริมฝีปากร้อนเลื่อนมาขบเม้มใบหูอ่อนนิ่มของเธอแรงๆ คล้ายโกรธที่เธอขัดจังหวะด้วยการท้วงเขา
“อ๊ะ”
“ต้องให้เดินออกไปโอนเงินตอนนี้ใช่ไหม เธอถึงจะเชื่อ”
“ได้ก็ดี…” เธอตอบเสียงหอบ
กุนณฉัตรมันเขี้ยว เขาใช้นิ้วชี้กับนิ้วโป้งบีบยอดทรวงสีสดของเธอแรง ๆ จนมีสีจัดขึ้น รวมถึงรอบป้านถันด้วย
“ฉันจะโอนมัดจำให้ก่อน ส่วนยอดใหญ่จะได้มากน้อยแค่ไหนก็ขึ้นอยู่กับความพอใจหลังจากนั้น”
เธอพยักหน้าหงึกๆ เป็นเชิงรับรู้ว่ามันก็ควรจะเป็นอย่างนั้น
ก่อนจะโดน ‘กิน’ เธอควรได้รับอะไรเป็นหลักประกันเสียหน่อย
“ไปหยิบโทรศัพท์ของฉันในห้องแต่งตัวมา” เขาบอกขณะสูดลมหายใจเข้าลึกแล้วยกมือขึ้นเสยผมเปียก ดูพราวเสน่ห์เป็นบ้า
แต่กระนั้น ณ ตอนนี้อะไรก็ไม่สำคัญเท่ากับ เงิน !
ณัฐพรรีบวิ่งออกไปจากห้องน้ำโดยไม่สนว่าเนื้อตัวของเธอจะเปียกและเปลือยเปล่าอยู่ พอเห็นโทรศัพท์เครื่องหรูของชายหนุ่มที่วางอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้งเธอก็รีบคว้าและนำมันมาให้เขา
คนเห็นเด็กน้อยวิ่งเข้ามาพร้อมกับของในมือหัวเราะ ก่อนจะเดินออกมาจากโซนอาบน้ำฝักบัว เช็ดมือลวกๆ กับผ้าเช็ดตัวบนชั้นวาง และรับโทรศัพท์จากเธอ
“เลขที่บัญชี”
“เก้า แปด สาม สี่…”
“เตรียมพร้อมดีนี่” เขายกยิ้มก่อนจะโชว์หน้าจอให้เธอดู จากนั้นวางกึ่งโยนโทรศัพท์มือถือไว้ตรงเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้าแล้วดึงตัวเธอเข้าไปในโซนอาบน้ำฝักบัวอีกครั้ง
ต่อจากนี้เธอจะต้องทำให้เขาพอใจและเลี้ยงดูเธอต่อไป เพื่อที่จะได้เป็น ‘เด็กของเขา’ โดยสมบูรณ์
…อย่างน้อยก็ระยะหนึ่ง