Finale

4308 คำ

Kinabukasan ay nagising ako sa pagtunog ng cellphone ko. Tamad kong sinagot kung sino man ang istorbo na iyon. "Akilantang ano nakausap mo na ba si Jix?" Napabalikwas ako dahil sa pasigaw na tanong ni kuya. At talagang iyon ang bungad niya sa 'kin ah. "Hindi pa. Kakagising ko lang e." Naghikab pa ako. Antok pa nga kasi ako e. "Wow! At nakatulog ka pa ng mahimbing niyan ah? 'Di ka ba nakokonsensiya? Magsorry kana dun." Nangunot ang noo ko sa mga pinagsasabi niya. Bakit ba sobra niya ako kung konsensiyahin? "Kakausapin ko naman e. Mag iipon muna ako ng lakas ng loob." paliwanag ko "Sus! Sa apat na taon hindi ka pa nakaipon ng lakas ng loob?" Mas lalo lang akong nagtaka sa mga sinasabi nito. Parang hindi si kuya ang kausap ko. "Kuya, bakit ba ganoon mo na lang ako sisihin at kons

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม