ให้เธอ...เพราะเสน่หา NC 18+

“กรี๊ดดดดดดด... เสียงกรีดร้องของบุษบงกช ทำให้อัคนี ที่กำลังเปิดประตูห้องน้ำออกมา ต้องรีบตะปบผ้าขนหนูผืนบางที่ตัวเองกำลังขมวดเป็นปมมัดไว้ แล้วกระโจนขึ้นเตียง ใช้มือใหญ่ปิดปากเจ้าของเสียง ก่อนที่ใครจะผ่านมาได้ยิน “อื้อ..อื้อ...” เธอดิ้นขลุกขลักอยู่ภายใต้ร่างของเขา ร่างกายเปล่าเปลือย ถูกปกปิดเพียงผ้าห่มสีขาว ร่างกายที่เขาได้จับต้องเป็นเจ้าของเมื่อคืนนี้ ความเร่าร้อนของเธอ ความสวย ความเซ็กซี่ ไม่มีใครเกิน ทำให้เขา อดใจไม่ไหว เธอเรียกร้อง แทบจะเป็นฝ่ายกระทำเองเสียมากกว่า “เพราะเธอโดนวางยา” “บัว เธอตั้งสตินะ เธออย่าเพิ่งโวยวาย ฉันอธิบายได้” ร่างเปลือยเปล่าที่มีเพียงผ้าห่มกั้น หยุดดิ้น เมื่อสบสายตาคมคุ้นเคย ของคนที่กอดทับอยู่บนร่างบาง มือหนาปิดปากเธอไว้แน่น เธอตั้งสติตามที่เขาบอก แล้วค่อยๆนึกลำดับเหตุการณ์เมื่อคืน ช่วงค่ำ กองถ่ายที่เธอถ่ายทำละคร จัดงานเลี้ยงฉลอง ให้กับละครที่เธอแสดงเป็นนางเอก เรทติ้งละครพุ่งกระฉูด หลังจากนั้น เคลลี่ พระเอกคู่จิ้นที่แสดงคู่กับเธอ ก็ชวนไปต่อที่ผับ ชื่อดังแห่งหนึ่ง เขาอ้างว่า มีธุระสำคัญจะคุยด้วย เธอจึงไปตามนัดพร้อมกับอีป๊อบผู้จัดการส่วนตัว เคลลี่ยื่นแก้วไวน์ส่งให้ แต่เธอปฏิเสธ “ ขอโทษนะ วันนี้วันพระ” หัวคิ้วทั้งสองข้างของเคลลี่ชนกัน อีป๊อปส่ายหัว เบะปากก่อนตอบข้อสงสัยให้ “นังบัว มันถือศีล...มันไม่ดื่มของมึนเมา ให้ป๊อบดื่มแทนได้นะฮะ” อีป๊อปพูดพร้อมกับยื่นปากเข้าไปหาเคลลี่ เขารีบชักแก้วกลับ และกระดกไวน์เข้าปากตัวเองทันที อีป๊อบค้อนตากลับ ก่อนหันมองหาเหยื่อหนุ่มหน้าตาหล่อ เมื่อพบคนถูกใจอีป๊อบมันกลายร่างเป็นอีปอบ ขอตัวไปกินตับเด็กหนุ่มๆ ทันที มันกินจุ กินดุมาก จนลืมเพื่อน บุษบงกชดื่มน้ำส้ม ที่เคลลี่สั่งให้ เพียงแก้วเดียว หลังจากนั้น เธอก็มาอยู่ที่นี่ โดยปราศจากเสื้อผ้า รู้สึกปวดแปลบบริเวณช่วงกลางหว่างขา ปวดเนื้อปวดตัวราวจะเป็นไข้ บุษบงกชปิดเปลือกตา หลบสายตาคม อัคนีคือผู้กำกับละครที่เธอกำลังแสดง เขาเป็นเพื่อนร่วมห้อง เรียนมหาลัยเดียวกัน จบปีสี่ เขาไปเรียนต่อเมืองนอก ส่วนเธอเป็นนักแสดง ท่าคอแข็ง ใช้เพียงสายตามองคน แทนภาษาพูด ยังคงเหมือนเดิม แต่คำพูดที่ออกจากปากมีมากขึ้น แต่เป็นคำพูด ที่คอยตำหนิ เมื่อแสดงบทบาท ของตัวละครออกมาได้ไม่ถูกใจ ผู้ชายปากจัด เอาแต่ใจ!! “เธอพร้อมจะฟังฉันอธิบายไหมบัว” เมื่อเห็นบุษบงกชพยักหน้า อัคนีค่อยๆปล่อยมือที่ปิดปากเธอออกช้าๆ เพราะไม่แน่ใจว่า เธอจะนิ่ง เหมือนที่กำลังเป็นอยู่ หรือจะโวยวายเมื่อเขาปล่อยเธอเป็นอิสระแล้ว ดวงตาคู่สวย มองสบตาคม รอฟังเขาอธิบายอย่างตั้งใจ ร้องไห้มันคงไม่ได้ประโยชน์ ทุกอย่างไม่สามารถกลับคืนมาได้ ยอมรับความจริง อยู่กับมันให้ได้ต่างหาก คือสิ่งที่เธอควรจะทำ เมื่อเห็นริมฝีปากแดงอวบอิ่ม ยั่วเย้า กับลีลารักเมื่อคืน ความร้อนรุ่มภายในกาย มันกำลังเริ่มก่อตัวขึ้นมาทีละนิด จนไม่อยากห้ามใจ ริมฝีปากร้อนรุ่มแนบชิดริมฝีปากอิ่ม บอกเธอเสี่ยงพร่า “ลองกันอีกรอบนะบัว แล้วค่อยอธิบาย ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว” ยังไม่ทันได้เอ่ยปากทัดทาน ริมฝีปากร้อนรุ่ม ทาบบดลงแนบริมฝีปากสีเรื่อ น่าจุมพิตนั้นอย่างดูดดื่ม เรียกร้อง จูบของเขาทำให้เธอลืมตัว ไปได้อย่างไม่น่าเชื่อ อยากจะปฏิเสธ แต่ความรู้สึกจากปลายลิ้นร้อน ๆ แทรกเข้าชิมความหวานทั่วปากนุ่มๆ ทำให้ อารมณ์หวามที่พุ่งขึ้นมา เกาะกับความรู้สึก ทำให้เธอยอมแพ้ ต่อสัมผัสของอัคนีอย่างง่ายดาย อัคนีใช้มือหนึ่งดึงผ้าห่มออกไปให้พ้น อีกมือหนึ่งลูบไล้ สัมผัสไปทั่วแผ่นหลังนุ่มเนียนมือ ทั้งจมูกและปากของเขาไล่ซุกไซร้ไปตามผิวเนื้อเนียนละเอียด ทั่วลำคอระหงไปจนถึงทรวงอกอุ่นนุ่ม กระตุ้นความต้องการของเธอ ด้วยการใช้ปลายลิ้น และริมฝีปากขบเม้มปลายยอดอกสีชมพู จนทำให้เธอถึงกับตัวสั่น ครางออกมาเบาๆ ฝ่ามือบางเผลอลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลัง สัมผัสที่อ่อนโยนแต่ทว่าเร้าร้อนของเขา กำลังทำให้สติของเธอเตลิด เพลิดเพลินไปกับลีลา ของคนเจนจัดช่ำชอง “ไฟ...ฉัน..” บุษบงกชพยายามเรียกสติตัวเองกลับคืนมา แต่กลับพูดได้เพียงสองคำ ริมฝีปากอิ่ม ก็ถูกกลืนหายไปกับริมฝีปากของเขา ฝ่ามือหนา ลูบไล้บีบเคล้นทรวงอกอิ่มตึง จนทำให้เธอต้องแอ่นอกรับ ความเสียวแผ่ซ่าน เมื่อถูกริมฝีปากของเขาซุกไซร้ โลมเลียยอดบัวงาม จนทำให้เธอลืมความเจ็บแสบส่วนล่างที่เป็นอยู่ เขาพยามยามใช้อาวุธคู่กายเบียดแทรกเข้ากลางกลีบดอกบัวของเธออีกครั้ง มือบางโอบกอดเขาแน่น จิกเล็บไปที่แผ่นหลัง ในจังหวะที่เขารุกถี่ๆ ครั้งแล้วครั้งเล่า จนทำให้เธอต้องร้องครางออกมา เธอกำลังหลงมัวเมา กับรสสวาทที่เขากำลังปรนเปรอให้ เธอกำลังมีเซ็กซ์กับผู้กำกับ หรือ เพื่อน อย่างเร่าร้อน ใน จังหวะสุดท้ายที่เขาโหมกระแทกถี่ขึ้นๆ เมื่อถึงจุดหมายปลายทาง เขาจึงได้ปลดปล่อยน้ำหวานแห่งความเสน่หา ทุกหยาดหยดในร่างกาย ให้ไหลออกมาสู่เกสรดอกบัวของเธอ “อาบน้ำด้วยกันไหม ฉันจะช่วย...” ชายหนุ่มถามยังไม่ทันจบประโยค บุษบงกชรีบหยิบผ้าห่มที่กองอยู่ปลายเตียงมาพันตัว ไม่มีเสียงเอ่ยคำใดๆออกมาจากร่างบาง เธอลุกขึ้นแข็งใจ ข่มความเจ็บแสบบริเวณกลางหว่างขา เดินเข้าห้องน้ำ เพื่อชำระร่างกายด้วยตัวเอง ชายหนุ่มขมวดคิ้วมุ่น งุนงงกับท่าทีของเธอ ตอนแรกตื่นขึ้นมากรีดร้องโวยวาย แต่พอโดนยกสองของเขาเข้าไป กลับนิ่งเงียบ หรือเธอติดใจรสสวาทของเขาเสียแล้ว บุษบงกชพยายามข่มใจไม่คิด ทุกอย่างเกิดขึ้นแล้ว ผ่านมาแล้ว กลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้ เธอไม่ใช่เด็กๆที่จะมาร้องไห้ฟูมฟาย เพียงแต่เสียดาย ที่ไม่สามารถเก็บความสาว ไว้กับตัวเองไปตลอดชีวิตเท่านั้น เธอพอรู้ ว่าวงการนี้ เสือสิงห์กระทิงแรดค่อนข้างมาก ต้องคอยระวังตัว เธอพลาดและประมาทเอง จะไปโทษใครได้