กลรักเล่ห์การันต์

ปาลิน หรือ นาเดียร์ หญิงสาวผู้เกิดมาพร้อมกับความด่างพร้อยในชีวิตถูกตราหน้าว่าเป็นเด็กเหลือขอที่เกิดจากหญิงสาวขายบริการที่พลาดพลั้งตั้งท้องกับลูกค้า เพราะความยากจน แม่ของเธอจึงต้องมาทำอาชีพนี้หาเลี้ยงตนเองและครอบครัว ทำให้มีปาลินโดยไม่ได้ตั้งใจ หล่อนตั้งท้องกับลูกค้าชาวต่างชาติคนหนึ่งซึ่งลูกค้ารายนี้ก็ไม่เคยรู้เลย ว่าตนเองได้สร้างเลือดเนื้อเชื้อไขทิ้งไว้กับหญิงขายบริการคนนี้ ผู้คนที่อาศัยอยู่ในละแวกนั้นต่างก็พากันหัวเราะเย้ยหยัน ว่าเป็นแค่หญิงขายบริการริจะจับลูกค้ารวยๆ ทำผัว ใครที่ไหนมันจะไปเอา ผ่านศึกมาไม่รู้ตั้งกี่ดุ้น อย่าคิดฝันกลางวันแสกๆ ถึงกระนั้นประภาก็ไม่เคยคิดใส่ใจกับคำดูถูกดูแคลนพวกนั้นเลย แม้เด็กคนนี้จะเกิดจากความผิดพลาดแต่ประภาก็ไม่ใจกล้ามากพอที่จะเอาเด็กคนนี้ออก ส่วนหนึ่งเลยก็คือเธอมีความฝันลมๆ แล้งๆ เหมือนที่ใครๆ พูดมานั่นแหละ เพราะประภาดันไปตกหลุมรักลูกค้าชาวต่างชาติรายนี้เข้า เขาเรียกใช้บริการเธออยู่บ่อยครั้งและติดใจจนขอเหมาให้เธอมาบริการเขาเพียงแค่คนเดียว แต่เมื่อเวลาผ่านไป ผู้ชายคนนั้นก็ไม่กลับมาใช้บริการที่ร้านอีกเลย เขาหายไป ไม่บอกหรือกล่าวคำอำลาสักคำ เธอมารู้ตัวว่าตั้งครรภ์กับเขา ผู้ชายคนนั้นก็ไม่กลับมาอีกแล้ว หล่อนรอแล้วแล้วรอเล่าจนกระทั่งคลอดลูก ก็ไม่มีวี่แววของเขาคนนั้น ในที่สุดประภาก็เสียชีวิตลงด้วยโรคมะเร็งปากมดลูก “นี่ นางปาลิน ฉันขอยืมเงินแกไม่เยอะหรอก ฉันจะเอาไปถอนทุนคืนสักหน่อย เมื่อเช้าดวงไม่ค่อยดี ได้ทุนคืนเมื่อไหร่ฉันจะเอามาให้ทันที อย่างกไปหน่อยเลย แกทำงานทุกวันนี่” มาลี ป้าแท้ๆ ของปาลินเอ่ยปากขอยืมเงินกับหญิงสาว ซึ่งหล่อนก็แค่ทำทีขอเป็นพิธีไปอย่างนั้นทั้งที่ความจริงมาลีให้ลูกสาวตนเองแอบเข้าไปขโมยเงินในห้องของปาลินมาแล้ว เพราะรู้ว่าปาลินทำงานแทบทุกวัน เงินก็ต้องมีเก็บไม่ใช่น้อยแน่นอน และมันก็เป็นจริงอย่างที่สองแม่ลูกคิดเอาไว้ “ยืม? ยืมหรือขอกันแน่ ป้ายืมฉันมาตั้งแต่ฉันเริ่มทำงานได้ จนตอนนี้ป้าก็ยังไม่ใช้คืนฉันเลย ฉันไม่มีให้หรอกเอาไปจ่ายค่าเทอมหมดแล้ว” “นี่แกแอบเรียนหนังสืออีกแล้วเหรอ! ฉันบอกแกแล้วไงว่าไม่ต้องเรียน น้ำหน้าอย่างแกไปทำงานเป็นช็อกกะรีเหมือนแม่แกโน่น ให้ยัยมัทเรียนคนเดียวก็พอ” มาลีจิ้มนิ้วผลักไปที่ศีรษะของปาลินอย่างแรง หล่อนเกลียดปาลินอย่างกับอะไรดี เพราะถึงแม้จะเป็นหลานสาวแท้ๆ ของตนเอง แต่ปาลินนั้นหน้าตาสะสวยเหมือนกับประภาไม่มีผิด ซึ่งมาลีก็มีปมด้อยชอบเอาหน้าตาตัวเองไปเปรียบเทียบกับน้องสาวอยู่แล้ว พอคลอดลูกออกมามัทนาก็ยังสวยไม่เท่ากับปาลิน อีกทั้งหลานสาวยังได้ดีเอ็นเอจากฝั่งทางพ่อของหล่อนมาเกือบทุกกระเบียดนิ้ว ความสวยของเธอมันจึงมีเอกลักษณ์ เพราะปาลินได้เชื้อฝรั่งมาเต็มๆ แทบไม่ต้องแต่งแต้มเสริมแต่งอะไรเลยจะมีก็แค่ไฝเม็ดโตที่ปลายคางเท่านั้นแต่เธอก็เอาออกไปแล้ว หล่อนสะกดใจใครหลายต่อหลายคนให้ตกหลุมรักได้ง่ายๆ นั่นจึงกลายเป็นความอิจฉาริษยาที่เกิดขึ้นในจิตใจของสองแม่ลูกนี้มาตลอด “ทีไอ้มัทมันยังเรียนได้ แล้วทำไมลินถึงเรียนบ้างไม่ได้ ค่าใช้จ่ายทุกอย่าง ลินก็หามาเองทั้งนั้น ไม่ได้เดือดร้อนเงินในกระเป๋าลุงกับป้าเลยสักนิด เผลอๆ ลุงกับป้าก็ยังเกาะฉันกินอยู่เลย โคตรไม่ยุติธรรม” เพี้ยะ!! ฝ่ามือของมาลีฟาดเข้าที่ใบหน้านวลอย่างจัง “นางปาลิน! นี่แกกล้าทวงบุญคุณพวกฉันเหรอ หนอย ปีกกล้าขาแข็งเข้าหน่อย ทำเป็นอวดดี ชีวิตแกมันจะไปได้สักกี่น้ำ! ถ้าไม่เดินตามรอยอาชีพเก่าของแม่แก! กำพืดแม่มันเป็นยังไง ลูกมันก็เป็นอย่างนั้นแหละ! ไม่พ้นขายตัวกิน” “ป้ามาลี!!”