[PWP]โดนพ่อเพื่อนเล่น*เคะกล้าม*

“เมื่อไหร่พ่อมึงจะมาเรี้ยรอจนรากงอกแล้ว” นิน เฟรชชี่ปี1 วิศวกรรมศาสตร์ สูง180ซม. นน. 75.กิโลกรัม สีผิวแทนอมน้ำผึ้ง ผมสีดำสนิด คิ้วเรียงตัวสวย ดวงตาเรียวระหงห์ออกสีเขียวอมฟ้านิดๆ จมูกเชิดรั้นบ่งบอกนิสัยเจ้าตัวเข้ารับเข้ากับริมฝีบากอวบอิ่มอมชมพู หน้าอกใหญ่แน่นสมกับที่ออกกำลังกายอย่างหนัก แต่ทว่าเอวคอดมากกว่าปกติรับกับสะโพกพาย ก้นใหญ่มากกว่ามาตรฐานผู้ชายทั่วไปทั้งๆ ที่เจ้าตัวออกกำลังกายอย่างหนักแต่มันกลับนิ่มหน้าสัมผัส นั้นจึงทำให้นินน่ามองแม้ว่ามีกล้ามสมส่วนเนื้อแต่กลับน่ามองมากกว่าผู้ชายทั่วไปและแน่นอนว่าคนที่คิดเช่นนี้มีแต่ผู้ชาย…. “ไหนรากที่มึงบอกว่างอก” แหม่เอ้ยกวนตีชิบหายเพื่อนใครวะ เออเพื่อนเขาเอง “มันคำเปรียบเปรยไอสัสตาห์” ครับขริงๆ เพื่อนผมมันชื่อชีตาห์แต่อยากเรียนสั้นๆ คนห่าไรมีชื่อ2พยางค์จะเรียนทีเมื่อยปากไปหมด “เออกูแค่อยากกวนตีนมึงไปงั้นอะนั้นไงพ่อกูมาละไปกัน” พูดจบมันก็พาผมเดินไปรถสปอดคันนึงที่มีผู้ชายยืนอยู่ “หวัดดีแด๊ดนี้นินเพื่อนผมเอง” ผมมองคนที่มันเรียกว่าแด๊ดอย่างตกตะลึงสาบานเถอะว่านี้คือคนที่อายุ30ย่าง40 ด้วยร่างกายที่สูงสง่างด้วยความสูง195 ซม. ผมสีคาราเมล คิ้วโก่งได้รูป ตาเรียวยาวดูเจ้าเล่ห์ รับกับจมูกโด่งเป็นสันริมฝีปากเรียวบางน่าสัมผัส กล้ามเนื้อแน่นทุกสัดส่วน ทำให้คนๆ นี้ดูเด็กกว่าอายุ “สวัดดีครับคุณจากัวร์” “เรียกแด๊ดเหมือนที่ชีตาร์เรียกเถอะ” พูดด้วยน้ำเสียงทุ่มนุ่มน่าฟัง “ครับ…” เอาจริงๆ ใครจะกล้าเรียกกันลุคเขามันก็ดูเเด๊ดดี๊ขนาดนั้นไหนจะน้ำเสียงนั้นอีก ตึกตึก ไม่ได้เราจะมาใจสั่นกับผู้ชายไม่ได้เราเป็นผู้ชายอกสามศอกแถมตัวเรายังใหญ่อย่างกับควาย? แค๊ก! นี้เขาคิดเพ้อเจ้ออะไรอยู่เนี้ย “เดี๋ยวมึงนั่งหลังกับแด็ดนะนินกูจะนั่งข้างพี่คนขับ” ชีตาห์พูดขึ้น “ไม่เป็นไรมึงเดี๋ยวกูนั่งข้างหน้าเองมึงไปนั่งกับแด๊ดเถอะ” อะไรกันจะมาให้เขานั่งข้างหลังกลับพ่อตัวเองทำไมกัน “มึงนั่งข้างหลังเเหละพอดีกูมีเรื่องจะคุยกับพี่ริวคนขับหนะ” “โอเคก็ได้” จนได้สินะ “อะไรกันไม่อยากนั่งกับแด๊ดขนาดนั้นเลยหรอหื้ม” ถามปกติก็ได้มั้งครับไม่จำเป็นต้องทำเสียงนุ่มขนาดนั้น “ปะ..ป่าวครับพอดีผมไม่อยากให้แด๊ดอึดอัดนะครับเพราะผมตัวใหญ่ไอตาห์มันตัวเล็กกว่าผมน่าจะนั่งกับแด๊ดได้สบาย" “ใครบอกว่าแด๊ดอึดอัด อบอุ่นดีแด๊ดชอบ หึหึ” “เอ่อ..ครับ” นี้ผมฟังไม่ผิดใช้มั้ยทุกคนทำไมน้ำเสียงแด๊ดฟังดูเจ้าเล่ห์ขึ้นมาหละ…..