“เย็นนี้ผมจะต้องอยู่ทำผลงานไว้สำหรับจัดแสดง คงจะกลับบ้านดึกหน่อยนะครับ”
เพราะอีกไม่กี่อาทิตย์ก็จะถึงวันจัดนิทรรศการแล้ว อาคเนย์เลยต้องอยู่เร่งทำผลงานอีกสองชิ้นที่จะเอาไว้ใช้สำหรับแสดงโชว์ที่คณะหลังเลิกเรียนต่อ ทำให้ช่วงนี้ต้องกลับบ้านดึกอีกหน ก่อนจะถึงมหาวิทยาลัย อาคเนย์ก็หันไปบอกหิรัญที่เป็นคนขับรถมาส่ง
“ดึกของแกนี่คือกี่โมง” หิรัญย้อนถาม
“ประมาณสองสามทุ่มครับ”
ในตอนนี้ไม่ได้มีแค่อาคเนย์อยู่ฝ่ายเดียวแล้วที่เกิดความรู้สึกรัก หิรัญเองก็รู้สึกรักอาคเนย์แบบคนรักเช่นเดียวกัน
อันที่จริงหิรัญรู้ตัวมาสักพักแล้วว่าตัวเองรู้สึกไม่เหมือนเดิมกับอาคเนย์ อาจจะตั้งแต่ตอนที่ไปต่างจังหวัดด้วยกัน เช้าวันที่ตื่นนอนหลังจากไปดื่มอย่างหนักกับพี่เขย เขาจำได้ว่าคืนนั้นตัวเองฝันว่าได้จูบกับพฤกษ์ มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรหากเขายังจะฝันถึงสามีเก่า เพราะก่อนที่เขาจะจับได้ว่าอีกฝ่ายมีเมียน้อย เขาก็อยู่กินกัน
