ตอนที่ 1 ใบเฟิร์น
"จะไปไหน!" เสียงอันทรงพลังดังมาจากด้านหลังของเรา
เรา : ไปผับอ่ะป๊า
ป๊า : ไปกับใคร
เรา : ไปกับเจ๊
ป๊า : เอาไอ้น็อตไปด้วย
เรา : โห่ไม่เอาอ่ะป๊า ลุงเขาเหนื่อยให้เขาพักบ้างเหอะ อีกอย่างหนูก็ไปเที่ยวผับของเรา
ป๊า : งั้นก็ไม่ต้องไป
เรา : โอเค ให้ลุงน็อตไปด้วย
ป๊า : แค่นี้ก็จบ
ป๊า : ไอ้น็อต
ป๊า : ไอ้น็อตโว๊ยยย!
"ครับ มาแล้วครับ" ลุงน็อตวิ่งเข้ามาในบ้าน ลุงน็อตคือลูกน้องคนสนิทหรือที่เรียกว่ามือขวาของกู๋ปัณ กู๋ปัณให้ลุงน็อตคอยดูแลเรากับอีเจ๊ไอรินลูกของเขา (*กู๋ แทนคำเรียกลุงกับน้าผู้ชาย ญาติฝ่ายแม่ในภาษาจีน*) แล้วที่เราเรียกลุงน็อตว่าลุงก็เพราะว่าลุงน็อตเป็นแค่ลูกน้องไม่ใช่ญาติในครอบครัวจริง ๆ
ป๊า : ไปเฝ้าลูกกูที่ผับ
ลุงน็อต : ได้ครับ
เราทำหน้าเซ็ง ๆ ก่อนจะเดินไปห้องเจ๊
ขอแนะนำตัวก่อน เราชื่อ ใบเฟิร์น อายุ 22ปี สวย แซ่บ จบ เราเรียนจบแล้วเหลือแต่รอรับปริญญาอีกไม่กี่เดือนข้างหน้านี้เอง หลายคนอาจจะคุ้นชื่อเราบ้างแล้ว ก็เราเป็นลูกของป๊าเสือกับม๊าใบข้าว เรามีพี่ชายสองคน ชื่อเฮียสิงห์ กับ เฮียไทเกอร์ เสือทั้งตระกูลเลยก็ว่าได้ แต่ตอนนี้เฮียอยู่มาเก๊ากัน ไปอยู่นู้นเป็น 10ปีแล้ว เราคิดถึงสุด ๆ นาน ๆ ทีเฮียไทเกอร์จะกลับมาไทยแต่เฮียสิงห์ไม่เคยกลับมาเลย
เรา : เจ๊
เรา : อีเจ๊โว๊ยย!!
"เออ เสร็จแล้วแป๊ปนึง" ไม่นานอีเจ๊ไอรินก็เปิดประตูออกมา
เรา : โอ้โห แซ่บเวอร์
ไอริน : ไม่ได้หรอก เดี๋ยวแกจะเด่นเกินหน้าเกินตา
เจ๊ไอรินเป็นพี่เราแค่3 4เดือน ความจริงไม่ต้องเรียกเจ๊ก็ได้แต่เราอยากเรียก เรากับอีเจ๊ก็เดินลงมาชั้นล่างของบ้านเห็นลุงน็อตยืนรออยู่หน้าบ้านเตรียมรถไว้ให้พร้อม
ไอริน : ลุงน็อตไปด้วยหรอ
เรา : อือ ป๊าสั่ง
ไอริน : ฮ่าๆ ไม่เป็นไร
เราเดินไปหน้าบ้านกำลังจะขึ้นรถ
เรา : ป๊าล่ะ
ลุงน็อต : กลับบ้านใหญ่ไปแล้วครับ
เรา : ค่ะ
บ้านใหญ่ที่ลุงน็อตพูดถึงคือบ้านของป๊าม๊าของพวกเรานั่นแหละ ป๊าม๊าพวกเราอยู่บ้านหลังเดียวกัน แล้วสร้างบ้านอีกหลังให้พวกเราอยู่กันเอง แต่ป๊าม๊าก็จะแวะมาหาบ้างเป็นครั้งเป็นคราว อย่างเช่นวันนี้ไงที่มาเจอตอนเราออกห้องกำลังจะไปผับ
ผับyoasobi
เราให้ลุงน็อตรออยู่หน้าผับ เรากับอีเจ๊ก็เดินเข้าผับมา พวกผู้ชายที่เราสองคนเดินผ่านเหลียวหลังมองตามคอแทบหัก พอถึงชั้น 2 โซน vip เราก็เดินไปโต๊ะประจำของแก๊งค์เรา เรากับอีเจ๊ไอรินก็นั่งข้าง ๆ กัน
แนน : อีดอก พี่น้องแข่งกันแซ่บหรอคะ
แนน เพื่อนเรากับอีเจ๊ สนิทกันตั้งแต่เรียนม.ปลาย จนเรียนจบมหาลัย
ทราย : เออมาเพื่อฆ่าพวกกูชัด ๆ
ทราย หรือ เม็ดทราย ลูกของแปะรามกับอึ้มเฟรม รู้จักและเล่นด้วยกันตั้งแต่เด็ก (*แปะ แทนคำเรียกลุง ญาติฝ่ายพ่อในภาษาจีน*) (*อึ้ม แทนคำเรียกป้าสะใภ้ ญาติฝ่ายพ่อในภาษาจีน*)
ซี : พวกมึงมาผู้กูหายหมดเลย
ซี เพื่อนเรา เพิ่งสนิทกันตอนเรียนมหาลัยนี่แหละ
มิน : อีรินแซ่บชิบหาย
มิน เพื่อนอีเจ๊ไอริน แต่พวกเราก็สนิทกับมันพอสมควร
ไอริน : นาน ๆ ทีป่ะ
แนน : จ้า นาน ๆ ที
อีแนนมันมองบนใส่เจ๊ไอริน ที่พวกเรา 6คน คบกันมาถึงตอนนี้ได้ก็คงเป็นเรื่องที่พวกเรามันสายเที่ยวเหมือนกัน คือเที่ยวติดกันเป็นอาทิตย์ก็ยังไหว เพราะนี้แหละมั้งที่ทำให้เราคบกับพวกมันได้
สามชั่วโมงผ่านไป
ตอนนี้เที่ยงคืนแล้วคนค่อนข้างเยอะพอสมควร เรากับอีเจ๊ไอรินก็เดินลงมาชั้นล่างแล้วไฟกับเพลงก็ดับลงภายในผับนั้นมืดสนิท เราสองคนขึ้นไปบนเวทีแล้วตั้งท่ารอ พอดีเจเห็นเราตั้งท่ากันแล้วก็เปิดเพลงและเปิดไฟเทค
เพลง EDM ที่ดังกระหึ่มบวกกับแอลกอฮอล์ที่ได้รับไป มันทำให้เรากับอีเจ๊เต้นกันอย่างเมามันส์
"วี๊ดวิ้ว"
"เซ็กซี่ชิบหาย"
"เด็ดชิบหาย"
"วู๊วว โยกอีก ๆ " และเสียงอีกมากมาย ดังมาจากเหล่าชายฉกรรจ์ที่ยืนเต้นยืนดูเราสองคนอยู่ข้างล่างเวที
หนึ่งชั่วโมงกับการเต้น เรากับอีเจ๊ไอรินก็ลงจากเวทีแล้วเดินกลับโต๊ะ มันเป็นประจำที่เราสองคนจะขึ้นไปเต้นบนเวที ก็เราเป็นลูกเจ้าของผับหนิ แล้วในอีกไม่นานม๊าจะยกผับนี้ให้เราเป็นคนดูแล พนักงานในร้านต่างรู้จักเราดี ลองขัดเราสิแม่จะไล่ออกให้หมดเลยคอยดู พอเราถึงโต๊ะเพื่อน ๆ ก็ต่างทักแซวเป็นประจำ
แนน : แซ่บตลอด
ทราย : พวกมึงนี่เต้นได้ทุกวี่ทุกวัน
เรา : ก็อารมณ์มันได้นี่หว่า
เรานั่งกินกันต่อสักพักก็มีผู้ชายคนนึงเดินมาตรงที่โต๊ะเรา
"ขอโทษนะครับ"
ซี : มีอะไรหรือป่าวคะ
เรื่องผู้ชายไว้ใจอีซีเลยจ้า ไวกว่าใคร
"พอดีอยากรู้จักกับคุณคนนี้น่ะครับ" ผู้ชายคนที่เดินมาชี้มาทางเรา เรามองอีซีที่ตอนนี้นั่งหน้าเซ็ง
เรา : เฟิร์นค่ะ
"ผมนนท์ครับ"
นนท์ : ขอชวนเพื่อนมานั่งด้วยได้มั้ยครับ
เรา : ตามสบายค่ะ
พอเราพูดจบนนท์ก็เดินออกไป นนท์ก็หน้าตาดีอยู่นะ
ซี : กูล่ะเซ็ง
เรา : ก็คนมันสวย
ทราย : คนนี้ถูกใจหรอวะ
มิน : เออนั่นดิ ปกติมึงไม่ชอบให้ใครมาขอนั่งร่วมโต๊ะไม่ใช่หรอ
เรา : โดนใจเลยแหละ
แนน : เบาได้เบานะอีเฟิร์น
เรา : เออ กูรู้หน่า
สักพักนนท์ก็เดินมาและผู้ชายตามหลังมาสามคน
นนท์ : เฟิร์นนี่เพื่อนนนท์ ไอ้โบ๊ท ไอ้ฟิว ไอ้บาส
นนท์พูดพร้อมกับชี้ไปที่เพื่อนของเขาทีละคน งานดีกันทั้งแก๊งค์แต่ไม่ใช่สเป็คเราสักคน
เรา : หวัดดีทุกคนเราชื่อเฟิร์น
ไอริน : เราไอริน
แนน : เราแนน
ซี : เราชื่อซี
ทราย : เราทราย
เรา : นั่งสิ
นนท์ : เราขอนั่งข้างเฟิร์นได้มั้ย
เรา : ได้สิ ไม่มีปัญหา
เราเขยิบไปใกล้ ๆ เจ๊ไอรินเพื่อจะให้นนท์นั่งข้างเรา ส่วนเพื่อนของนนท์เราสั่งให้พนักงานเอาเก้าอี้มาเพิ่มแล้ว พอนั่งไปสักพักบาสก็ชวนคุยนู้นนี้ เรากับอีเจ๊ไม่ค่อยคุยกับพวกนั้นหรอก ส่วนมากจะเป็นเพื่อนเราที่ตอบที่คุย
เวลาผ่านไปจนตีสองมือของนนท์เริ่มเลื้อย เดี๋ยวจับเอว โอบเอวเรา จับต้นขา ซบเราบ้างแหละ
ไอริน : กลับมั้ยมึง
เรา : อืมกลับเถอะ กูเริ่มง่วงละ
เราพูดกระซิบกันสองคน
เรา : อีทรายกลับไง
ทราย : เดี๋ยวมีคนมารับ
เรา : เออ พวกมึงกูกลับละนะ
แนน : เออ โชคดี
ซี : เจอกันมึง
มิน : บายมึง
นนท์ : เดี๋ยว!
เราลุกขึ้นแล้วเดินออกไปยืนหลังเก้าอี้ อยู่ ๆ นนท์ก็พูดขึ้นแล้วจับข้อมือเราไว้
นนท์ : แล้วเราจะได้เจอกันอีกมั้ย
นนท์โน้มตัวมาใกล้ ๆ เราแล้วพูดที่ข้างหู
เรา : แน่นอน
เราพูดตอบนนท์ทันที พอพูดจบเราก็งับติ่งหูนนท์แล้วเดินออกมา จากนั้นเรากับเจ๊ไอรินก็กลับบ้านกันทันที ดีหน่อยที่วันนี้มีคนขับรถให้ เราเลยสบาย พอถึงบ้านก็แยกย้ายกันเข้าห้อง เราเข้าห้องมาก็อาบน้ำก็อาบเสร็จก็ออกมาใส่ชุดนอนอันวาบหวิวของเราแล้วล้มตัวลงนอนทันที
เช้าวันต่อมา ไม่สิต้องบ่ายของวันต่อมา เราตื่นมาก็ลุกไปอาบน้ำ พอแต่งตัวอะไรเสร็จก็ออกห้องมาเจออีเจ๊ไอรินออกห้องมาเหมือนกัน
เรา : จะไปไหนอีเจ๊
ไอริน : หาไรแดก
เรา : เออไปด้วย ไปกินที่ห้างป่ะ
ไอริน : เออไปดิ
เรากับอีเจ๊ไอรินก็เดินไปที่โรงรถกัน
เรา : เจ๊ขับนะ
ไอริน : เออ ๆ
ห้างxx
ทราย : ช้าชิบหาย!
เรา : รถติดป่ะ
แนน : รถติดตลอด พวกมึงสองคนเนี่ย
ไอริน : อีพวกนี้ขี้บ่นชิบหาย
ไอริน : กูบอกแล้วไม่ต้องชวนพวกมันมา
อีเจ๊ไอรินหันไปบ่นเพื่อน ๆ แล้วหันมาบ่นเราต่อ ก็เราเป็นคนชวนพวกมันมา ไม่อยากนั่งกินกันสองคน
เรา : เออกูขอโทษ เดี๋ยวมื้อนี้กูเลี้ยงเอง
เพื่อนเรา : โอเค
เรา : แหม ทีนี้เร็วกันเลยเนาะ
ซี : ไปกันเถอะ กูหิวละ
มิน : เออมัวแต่คุย ไม่ต้องแดกกันพอดี
จากนั้นพวกเราก็เดินไปร้านชาบู มากินจนพนักงานจำหน้าได้แล้วมั้ง มันจะเป็นประจำที่วันไหนพวกเราไปดื่มกันแล้ววันต่อมาก็จะนัดมากินชาบูที่ห้างนี้แก้แฮ้งค์เป็นประจำ พอกินชาบูกันจนอิ่มเราก็เช็คบิลแล้วมาเดินช็อปกันต่อนิด ๆ หน่อย ๆ
ซี : เห๊ย ๆ อีเฟิร์น
เรา : อะไร
ซี : ใช่นนท์ คนเมื่อคืนป่ะ
มิน : ไหนวะ
ซี : นู้นอ่ะ
อีซีชี้ไปร้านเสื้อผ้าผู้หญิง มีผู้ชายคนนึงยืนรอผู้หญิงคนนึงเลือกเสื้อผ้าอยู่ ดูจากการแต่งตัวของผู้หญิงก็คงจะขายนั่นแหละ
เรา : เออใช่
แนน : มึงไม่รู้สึกอะไรหรอ
เรา : จะให้กูรู้สึกอะไรอีบ้า
เรา : กูกับมันยังไม่ได้อะไรกันเลย
ทราย : เออมึงก็ถามแปลก ๆ เนาะ ก็เห็น ๆ อยู่ว่าเมื่อคืนอีเฟิร์นมันกลับก่อน
เพื่อนเรา : เออว่ะ
เรา : ไปกันเถอะ
พวกเราเดินเล่นกันต่อสักพักก็แยกย้ายกันกลับบ้าน พอ 4ทุ่ม เราอาบน้ำแต่งตัวเตรียมจะไปผับ คืนนี้แต่งเบา ๆ พอ เสื้อสายเดี่ยวครึ่งตัวกับกางเกงขาสั้น ไม่ลืมที่จะใส่เสื้อคลุมทับ พอแต่งตัวเสร็จเราก็ออกห้องมาแล้วเดินลงมาชั้นล่างของบ้าน
"ไปไหน" เราหันไปมองตามเสียงเป็นเจ๊ไอริน
เรา : ผับ
ไอริน : คนเดียว
เรา : อือ เหยื่อรออยู่
ไอริน : เบา ๆ หน่อยก็ดีนะ เรื่องแบบนี้อ่ะ
เรา : ค่าา
ผับyoasobi
เรานั่งโต๊ะประจำโซน vip สั่งเหล้ามาพร้อม ตอนนี้รอแค่เหยื่อมาติดกับอีกรอบ
สองชั่วโมงผ่านไป
เหยื่อของเราได้เดินขึ้นมาที่ชั้น 2 ของผับ แต่นนท์น่าจะยังไม่เห็นเรา นนท์เดินตามเพื่อนไปที่โต๊ะของเขาเอง สักพักก็มีโคโยตี้ของผับเดินมาแล้วนั่งลงข้าง ๆ นนท์กับเพื่อนของนนท์ เรามองทุกการกระทำของเขาอยู่ตลอด จนครึ่งชั่วโมงผ่านไปโคโยตี้ที่นั่งกับนนท์ลุกเดินออกไป แล้วนนท์ก็คุยกับเพื่อน ๆ ต่อจนเพื่อนของนนท์คนนึงชี้ ๆ มาทางเรา นนท์ก็หันมามอง เรายกแก้วเหล้าขึ้นแล้วส่งยิ้มไปให้ แล้วนนท์ก็รีบลุกออกจากโต๊ะมา
นนท์ : เฟิร์น
นนท์ : คือเมื่อกี้มันไม่มีอะไรเลยนะ เพื่อนเรามันเรียกมาให้
เรา : เราก็ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย
เราหยิบแก้วเหล้าอีกแก้วขึ้นแล้วยื่นนนท์ นนท์ยกยิ้มขึ้นแล้วรับแก้วไป เราก็กระดกเหล้าของเรานนท์ก็กระดกตาม พอหมดแก้วเราก็วางแก้วบนโต๊ะ
นนท์ : นี่มาคนเดียวหรอ
เรา : แล้วเห็นใครนั่งกับเฟิร์นมั้ยล่ะ
นนท์ : งั้น..คืนนี้นนท์ขอไปส่งได้มั้ย
เรา : แต่เฟิร์นขับรถมา
นนท์ : ก็กลับรถเฟิร์นไง
นนท์ : ส่วนรถของนนท์ เดี๋ยวนนท์ให้เพื่อนขับกลับก็ได้
เรา : เอางั้นหรอ
นนท์ : เอาอย่างนี้แหละ
เรา : อื้อ ก็ได้
เรา : เด็กนนท์กลับมาแล้ว นนท์กลับโต๊ะเถอะ
นนท์ : โอเค งั้นเราไปก่อนนะ
เรา : อื้อ