bc

พิศวาสรักเด็กฝาก NC20+

book_age18+
16.1K
ติดตาม
74.8K
อ่าน
ครอบครัว
จบสุข
หวาน
การถูกปฏิเสธ
friends with benefits
like
intro-logo
คำนิยม

"ถ้าคุณไม่ยอมให้ผมเอามันเข้าไป คุณจะลงแดงได้นะ"

ภูริช หนุ่มเพลย์บอยวัย 33 ปี เป็นเพราะเขาเปิดโรงแรมใหม่แม่เขาจึงได้ฝากเด็กที่เพิ่งเรียนจบหมาด ๆ ให้มาเป็นผู้ช่วย โดยที่เขาไม่เต็มใจอยากรับไว้สักนิด

พลอยลลินณ์ สาวสวยวัย 23 ปี ที่บ้านเธอมีธุรกิจโรงแรมเล็ก ๆ เพื่อต้องการหาประสบการณ์ด้านการบริหารโรงแรมเธอจึงได้มาทำงานเป็นผู้ช่วยของผู้ชายตัวโตหน้ายักษ์ หากไม่ใช่เพราะแม่ของเขาขอร้องไว้ เธอคงลาออกจากการเป็นผู้ช่วยของชายคนนี้ไปนานแล้ว

นิยายชุดพิศวาสรัก อ่านเรียงได้ตามนี้เลยนะคะ

1. พิศวาสรักลูกหนี้ (เสี่ยภาคินทร์ + ปาริฉัตร)

2. พิศวาสรักเด็กหมอ (หมอชวิณ + แก้มใส)

3. พิศวาสรักเด็กฝาก (ภูริช + พลอยลลินณ์)

4. พิศวาสรักเมียแต่ง (ธันวา + รินรดา)

chap-preview
อ่านตัวอย่างฟรี
1. มัดมือชก
ตึก ตึก ตึก เสียงก้าวเดินทิ้งน้ำหนักเท้าสม่ำเสมอ บ่งบอกถึงบุคลิกของคนผู้นั้นว่าเป็นคนมั่นคง มั่นใจในตนเอง และในช่วงที่เสียงเดินนั้นจะผ่านหน้าห้องนั่งเล่น ก็มีเสียงของหญิงวัยกลางคนเรียกเสียก่อน ทำให้เสียงฝีเท้าชะงักหยุดกับที่ "อ้าว.. ตาภูมาพอดีเลย มานี่ก่อนลูก" คุณนายภาวรรณเปล่งเสียงเรียกลูกชาย ใบหน้าของผู้เป็นแม่ฉีกยิ้มดีใจเมื่อได้เจอหน้าของลูกในตอนที่ท่านอยากเจอพอดี "...." ภูริชไม่ตอบไม่แสดงสีหน้าใด ๆ ร่างสูงใหญ่เดินเข้ามาในห้องแล้วนั่งลงที่โซฟาเดี่ยวใกล้กับมารดา ซึ่งโซฟาฝั่งตรงข้ามมีหญิงวัยกลางคนกับหญิงสาววัยละอ่อนหน้าหวานนัยน์ตากลมนั่งอยู่ ดูแล้วน่าจะอายุน้อยกว่าเขาหลายปี เธอคนนั้นแอบมองมายังเขาในตอนที่เขาเผลอและเมื่อเขาหันไปสบตา หญิงสาวก็สะบัดหน้าหนีแสร้งมองไปทางอื่นทำเหมือนไม่ได้สนใจในตัวเขาเลย 'หึ เด็กกะโปโลอย่างเธอมันไม่ใช่สเปกฉันหรอก' ภูริชคิดในใจพลางกวาดตามองสไตล์การแต่งตัวของเธอช่างไม่น่าดึงดูดสายตาของบุรุษเพศเลยสักนิด เสื้อเชื้ตสีขาวตัวโคร่งมัดเก็บปมข้างหน้ากับกางเกงยีนส์สีซีด ช่างไม่มีรสนิยมในการแต่งตัวเลยจริง ๆ "จำน้าพิณได้ไหม?" คุณนายภาวรรณหันไปถามลูกชาย เสียงนั้นดึงความสนใจที่กำลังสำรวจรูปร่างของผู้หญิงตรงหน้าให้กลับไปหาผู้เป็นแม่ "สวัสดีครับ" ภูริชไม่ตอบ แต่การที่เขายกมือพนมไหว้นั่นก็ช่วยบอกคำตอบของเขาแล้วว่าเขานั้นจำหญิงคนนี้ได้ เพราะเขามักเจอผู้หญิงคนนี้ในตอนที่ต้องไปรับคุณนายแม่ตอนออกไปซื้อเสื้อผ้ากระเป๋าที่ห้างสรรพสินค้าบ่อย ๆ "สวัสดีค่ะ พลอยสวัสดีพี่เขาสิลูก" น้าพิณหรือพิณเพลงเพื่อนของคุณนายภาวรรณยกมือรับไหว้ชายหนุ่ม จากนั้นก็หันไปสะกิดหญิงสาวข้าง ๆ ให้ทำความเคารพชายหนุ่มที่มีอายุแก่กว่าลูกสาวตัวเอง "สวัสดีค่ะ" พลอยลลินณ์เอ่ยพร้อมกับยกมือขึ้นพนมไหว้ชายหนุ่มที่นั่งฝั่งตรงข้ามเธออย่างนอบน้อม "...ครับ" ยอมรับว่าเสียงของหญิงสาวทำเขาลมหายใจสะดุด เสียงของเธอช่างอ่อนหวานไพเราะเสนาะหู เสียงที่แสนหวานของเธอช่างตรงข้ามกับเสื้อผ้าหน้าผมของเธอเสียจริง ๆ "เพิ่งเจอน้องครั้งแรกใช่ไหม?" คุณนายภาวรรณถามลูกชาย ท่านมั่นใจว่าทั้งคู่น่าจะไม่เคยเจอกันแน่ ๆ เพราะขนาดท่านที่เจอกับพิณเพลงบ่อย ๆ ยังเจอลูกสาวของเพื่อนแค่ไม่กี่ครั้ง เพราะหญิงสาวนั้นไปเรียนต่างถิ่นนานครั้งถึงจะกลับมาบ้าน "ครับ" ภูริชตวัดสายตามองผู้หญิงตรงหน้าอีกครั้ง ดูให้แน่ใจว่าเขาไม่เคยเจอเธอแล้วตอบผู้เป็นแม่ตามความจริง "น้องเพิ่งเรียนจบด้านการบริหารโรงแรมมา ที่บ้านของน้าพิณเขาเพิ่งจะเปิดโรงแรมเล็ก ๆ แต่ว่าน้องเขาอยากหาประสบการณ์ด้านการบริหารก่อน แม่เลยจะให้น้องไปทำงานที่โรงแรมของลูก ให้ไปเป็นผู้ช่วยลูก ช่วยสอนงานให้น้องด้วยนะ" คุณนายภาวรรณหันไปอธิบายกับลูก พูดถึงธุระที่ทำให้ท่านเรียกให้ชายหนุ่มเข้ามาหา "แม่ครับ! ผมยังไม่ได้บอกเลยนะครับว่าต้องการผู้ช่วย แม่มามัดมือชกแบบนี้ได้ยังไง" ภูริชพูดกับมารดาด้วยท่าทางขึงขัง ไม่ชอบใจเลยที่ผู้เป็นแม่มาบังคับเขาแบบนี้ "แม่รับปากกับน้าพิณไปแล้ว อย่าทำให้แม่ต้องผิดคำพูดสิลูก ให้น้องไปทำงานเป็นผู้ช่วยสักปีนึงก็ได้" "แต่ผมมีวัชระอยู่แล้วนะครับ" ภูริชอ้างถึงผู้ช่วยที่ตอนนี้ทำงานแทนเขาอยู่ที่เกาะ ซึ่งเกาะนั้นเป็นสถานที่ตั้งโรงแรมแห่งใหม่ล่าสุดของตัวเองที่มีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการในไม่กี่วันนี้ "เอาน่า ผู้ช่วยหลาย ๆ คนน่ะดีออกจะได้แบ่งเบางานลูกได้หลายด้าน ถือว่าแม่ขอนะ" "แบ่งเบาหรือทำให้ยากกว่าเดิม.." ภูริชบ่นพึมพำแล้วกระแทกแผ่นหลังกว้างเข้าใส่พนักพิงด้านหลังอย่างจนปัญญา ปรายตามองคนต้นเหตุก็เห็นหญิงสาวนั่งบีบมือตัวเองแน่นเพราะอาการประหม่า "คุณป้าคะ ถ้าคุณภูริชเขาไม่สะดวก หนูไม่ไปทำงาน.." (แล้วก็ได้) พลอยลลินณ์หันไปพูดกับคุณนายภาวรรณ แต่ไม่ทันที่เธอจะพูดจบประโยค เสียงของภูริชก็แทรกขึ้นมาเสียก่อน "พรุ่งนี้ผมออกเดินทางเก้าโมงมาให้ทันด้วยนะครับ ผมขอตัวก่อนนะครับ สวัสดีครับน้าพิณ" ภูริชพูดตัดบทพูดของเจ้าของเสียงหวาน เธอกำลังทำให้เขาดูเป็นคนใจแคบในสายตาของผู้ใหญ่นั่นทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูกที่โดนเด็กเมื่อวานซืนมาลูบคม ร่างสูงใหญ่ลุกขึ้นพรวดเมื่อบอกกำหนดการณ์ให้ผู้ช่วยคนใหม่รับทราบ หันไปสวัสดีเพื่อนของแม่ตนเองเพื่อไม่ให้เป็นการเสียมารยาทจนเกินไปที่เขาจะออกไปเพราะไม่มีธุระกับทุกคนในห้องนี้แล้ว จากนั้นก็เดินสาวเท้ายาว ๆ ออกไปอย่างหงุดหงิด "เฮ้อ..ขอโทษเธอกับหนูพลอยด้วยนะ ตาภูก็เป็นแบบนี้แหละ ป้าเลี้ยงลูกตามใจไปหน่อยน่ะ" คุณนายภาวรรณส่ายหน้าให้กับอาการเอาแต่ใจของลูกชายแล้วหันมายิ้มอ่อนให้กับสองแม่ลูกที่นั่งฝั่งตรงกันข้าม "ความจริง ถ้าภูริชเขาไม่เต็มใจ ฉันก็จะให้พลอยไปหาประสบการณ์ที่อื่นก็ได้นะ" คุณพิณเพลงเอ่ยขึ้น รู้สึกไม่สบายใจเมื่อได้เห็นอาการไม่เต็มใจของลูกชายเพื่อน "ได้ยังไง มาทำกับคนกันเองนี่แหละดีแล้ว ให้หนูพลอยไปทำที่อื่นเธอจะวางใจได้เหรอ เกิดไปเจอเจ้านายไม่ดีหนูพลอยไม่แย่ซะเหรอ ยิ่งสวย ๆ น่ารัก ๆ แบบนี้อยู่ด้วย ทำกับตาภูนี่แหละเดี๋ยวฉันจะช่วยเป็นหูเป็นตาให้อีกแรง" คุณนายภาวรรณพูดโน้มน้าวเพื่อน ดูท่าแล้วลูกชายของท่านน่าจะไม่ถูกใจหน้าตาของลูกสาวเพื่อนสักเท่าไหร่แบบนี้เท่ากับว่าตัดปัญหาเรื่องชู้สาวไปได้เลย และการที่ให้พลอยลลินณ์ไปทำงานกับลูกชาย ท่านก็จะวานให้หญิงสาวช่วยเป็นหูเป็นตานิสัยชอบเพลย์บอยของลูกชายเหมือนกัน เผื่อว่าไปคว้าผู้หญิงที่ไหนไม่รู้มาทำเมียท่านจะได้รู้ทันท่วงที ตรวจสอบผู้หญิงคนนั้นก่อนที่ลูกชายตัวดีจะพาเข้าบ้าน *********************** แน่ใจเหรอคะว่าให้น้องทำงานกับลูกชายแม่แล้วน้องจะปลอดภัย55555

editor-pick
Dreame - ขวัญใจบรรณาธิการ

bc

เล่ห์รักนายหัว

read
2.9K
bc

เมื่อฉันแอบรักซุปตาร์นายเอกซีรีส์วาย

read
10.4K
bc

สะใภ้ขัดดอก

read
30.4K
bc

Relazione เจ้าหัวใจสายใยรัก

read
1.7K
bc

สวาทรักใต้เพลิงแค้น

read
3.3K
bc

ลุ้นรักสลับใจ

read
1K
bc

หวงรักเมียเด็ก

read
1K

สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป

download_iosApp Store
google icon
Google Play
Facebook