Sa likod ng mga Tala

Chapter 9

Ang buhay nina Katie at Daniel sa Paris ay tila isang fairy tale para sa marami, ngunit sa likod ng mga makikinang na ilaw ng showbiz at ang mga flashes ng mga camera, nararamdaman nila ang bigat ng mga expectations at presyur ng kanilang trabaho. Ang kanilang pagmamahalan ay patuloy na nagiging sentro ng atensyon ng mga tao, at habang dumadating ang mga bagong pagsubok, mas napagtatanto nila na hindi lang ang kanilang mga karera ang kailangan nilang ayusin—pati ang kanilang personal na buhay.

Matapos ang ilang linggong promosyon sa Paris, si Katie at Daniel ay nakaranas ng hindi inaasahang aberya. Isang hapon, habang abala sila sa isang press event para sa pelikula, si Katie ay nakatanggap ng tawag mula sa kanyang pamilya sa Pilipinas. Ang boses ng kanyang ina ay puno ng pag-aalala.

“Katie, may nangyaring hindi maganda sa iyong tatay,” sabi ng ina ni Katie. “Kailangan mong umuwi agad.”

Ang biglaang balitang ito ay nagdulot ng pagkabigla kay Katie. Ang kanyang ama ay naospital dahil sa isang stroke. Habang nararamdaman ni Katie ang matinding sakit at takot, hindi niya alam kung paano ito sasabihin kay Daniel, lalo na at nasa gitna pa sila ng kanilang mga promotional events.

“Daniel, I need to go home,” sabi ni Katie, ang boses niya ay naglalaman ng lungkot at kaba. “My dad’s in the hospital.”

Si Daniel, na hindi alam ang sitwasyon, ay agad na lumapit at niyakap siya. “I’ll go with you. We’ll figure this out together.”

Katie hesitated for a moment. “You have your commitments here, Daniel. I can go alone. You don’t have to stop everything for me.”

Daniel took her hands, looking at her with sincere concern. “I want to be there for you, Katie. You don’t have to go through this alone.”

Nagdesisyon si Katie na bumalik sa Pilipinas upang makasama ang pamilya niya. Si Daniel, kahit na may mga schedule at obligations pa, ay nagpasya ding sumama upang suportahan siya. Ang kanilang pag-alis mula sa Paris ay hindi inaasahan, ngunit nagkaroon sila ng pagkakataon na mapagtanto kung gaano nila kayang maging sandigan sa isa’t isa sa mga mahihirap na oras.

Pagdating nila sa Pilipinas, si Katie ay nagmadali upang makita ang kanyang ama sa ospital. Ang pagkabahala at lungkot sa kanyang puso ay hindi matitinag, ngunit alam niyang kailangan niyang maging malakas para sa pamilya niya.

“Mom, how is he?” tanong ni Katie, ang mga mata niya ay puno ng luha.

“Mas mabuti na siya ngayon,” sagot ng ina, “pero kailangan pa ng oras ng iyong tatay para mag-recover.”

Dahil sa mga pangyayaring ito, mas naging matatag si Katie at mas naappreciate ang kahalagahan ng pamilya. Ngunit kahit na ang sitwasyong ito ay puno ng emosyonal na bigat, naroroon si Daniel, palaging handang magbigay ng lakas at suporta sa kanya.

Habang si Katie ay abala sa pag-aalaga sa kanyang ama, si Daniel naman ay naghanap ng paraan upang magpatuloy sa kanilang proyekto. Alam niyang importante ang pagkakataon na ito para kay Katie, ngunit gusto niyang matulungan siya at mapagaan ang pakiramdam nito.

Sa mga gabi ng kanilang stay sa Pilipinas, nagkaroon sila ng oras na mag-usap ng masinsinan. Si Daniel ay palaging nandoon para magbigay ng mga salita ng pag-asa at lakas kay Katie.

“Alam mo ba, Katie,” sabi ni Daniel isang gabi habang magkasama silang nagkape sa kanilang hotel, “I’ve never seen someone as strong as you. Hindi ko kayang ipaliwanag kung gaano ako ka-proud sa’yo.”

Katie smiled softly, her eyes glistening with unshed tears. “I’m just doing what I have to do. But… it means so much to me, Daniel, that you’re here. You didn’t have to come, but you did.”

“I want to be here,” Daniel answered, squeezing her hand. “For you. Always.”

Habang magkasama silang nag-uusap at nagsasalo ng kanilang mga saloobin, napansin ni Katie kung paano pa mas lumalim ang kanilang relasyon. Ang pagkakaroon ng isang kaakibat na hindi tumalikod sa kanya sa mga oras ng pangangailangan ay nagbigay sa kanya ng higit pang pagpapahalaga kay Daniel. Ang kanyang pagiging andiyan sa mga simpleng bagay ay hindi nasusukat ng mga press events o pelikula—sa kanyang mata, si Daniel ay isang mahalagang bahagi ng kanyang buhay.

Matapos ang ilang linggong pag-aalaga sa kanyang ama, si Katie ay nagpasya na bumalik sa Paris upang tapusin ang mga kinakailangang promosyon para sa pelikula. Bago umalis, nagsalita siya kay Daniel.

“Salamat sa lahat, Daniel. Kung hindi dahil sa iyo, hindi ko kakayanin lahat ng ito,” Katie said, her voice soft but filled with emotion. “You’ve been my rock.”

Daniel pulled her close, his arms enveloping her in a comforting embrace. “Katie, hindi ko kayang makita kang nahihirapan. I’ll always be here. Let’s finish this together.”

Bumalik sila sa Paris, at kahit na nagsimula silang magtrabaho muli, nadama nila na ang kanilang ugnayan ay mas malalim kaysa dati. Hindi lamang tungkol sa pelikula o sa karera—ang tunay na halaga ng kanilang relasyon ay nakatago sa mga maliliit na sandali ng pag-unawa at pagmamahal.

Habang patuloy nilang itinataguyod ang kanilang mga karera sa showbiz, hindi pa rin nawawala ang mga pagsubok. Ang kanilang relasyon ay patuloy na sinubok ng mga intriga, ng mga pagtatangkang sirain ang kanilang imahe, at ng mga external na presyur mula sa kanilang mga trabaho. Subalit, sa kabila ng lahat ng ito, si Katie at Daniel ay natutong magtulungan at magpatawad.

Si Daniel, na noon ay takot na mawala si Katie sa kanyang buhay, ay nagdesisyong mas lalapit pa siya sa pamilya ni Katie. Isang araw, pagkatapos ng isang malaking premiere sa Paris, nagdala si Daniel ng mga bulaklak at binisita ang ama ni Katie sa ospital sa Pilipinas.

“How’s Mr. Villanueva?” Daniel asked, after Katie’s father had recovered and was now staying at home.

Katie’s father smiled, shaking Daniel’s hand firmly. “Thank you, Daniel. I see why Katie chose you. You’re a good man.”

Daniel looked at Katie with a loving smile. “I’ll always take care of her, sir. She’s my heart.”

Katie, watching them from the side, felt her heart swell with emotion. “Thank you, Dad. I’m so glad you two are getting along.”