ขยี้สวาทดอกฟ้า

"อย่าคิดจะร้าย เพราะถ้าเธอร้ายใส่ฉัน ฉันจะทำโทษเธอ"ขยี้สวาท ดอกฟ้าบาร์โฮสท์คืออาชีพที่กัณฐ์หรือทศกัณฐ์ทำตั้งแต่ก้าวเข้ารั้วมหาวิทยาลัย เขาทำเพราะอยากมีรายได้ส่งตัวเองเรียน ความยากจนและลำบากในวัยเด็กทำให้เขาเข้าสู่เส้นทางสายนี้เพราะคำชักชวนของรุ่นพี่ในคณะ การที่เขาสอบติดคณะวิศวะกรรมศาสตร์นั้นทำให้ชายหนุ่มผู้ไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตาตัดสินใจหาเงินส่งตัวเองเรียน ในขณะเดียวกันก็ต้องหาเงินมาดูแลแม่ที่ป่วยเป็นโรคหัวใจ ทุกอย่างบีบคั้นให้เขาเลือกทำงานป็นเพื่อนคุยยามราตรีให้แขกนักท่องราตรีที่หลงไหลในตัวเขา ทุกอย่างมันดำเนินอย่างปกติจนกระทั่งเขาได้พบกับพาขวัญทายาทสาวคนเดียวของเจ้าของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ที่ร่ำรวยติดอันดับในประเทศ  เรื่องบังเอิญนำพาให้เขาได้พบเธอและน่าแปลกที่ตลอดเวลาที่ทำงานในไนต์คลับพบเจอผู้หญิงมากมายเขากลับไม่เคยรู้สึกกับใครได้เท่าทีรู้สึกกับพาขวัญแม้ว่าจะถูกเธอดูถูกสาระพัดเขาก็ยังยืนยันว่าจะปีนขึ้นไปเด็ดดอกฟ้าอย่างพาขวัญมาเชยชมให้ได้...........................................พาขวัญ"ให้ดีฉันก็ดีได้ ให้ร้ายฉันก็ร้ายเป็น โอ๊ย ปล่อยนะ ยะ ...อย่า"ทศกัณฑ์"อย่าคิดจะร้าย เพราะถ้าเธอร้ายใส่ฉัน ฉันจะทำโทษเธอ".................................................introทศกัณฐ์มองหน้าผู้หญิงสวยจัดตรงหน้า แววตาคู่สีน้ำตาลอ่อนกลมโตจ้องมองเขาอย่างเอาเรื่อง หล่อนกัดริมฝีปากสีชมพูนั้นอย่างพร้อมจะเผชิญหน้าทศกัณฐ์รู้โดยสัญชาตญานว่าผู้หญิงตรงหน้าต้องไม่ชอบเขาเด็กสาวในชุดมัธยมปลายท่าทางดื้อเอาเรื่อง“ฉันไม่ได้อยากได้หนังสือ...ฉันอยากคุยกับแมวขโมยอย่างนาย”“แมวขโมยงั้นเหรอ?”ทศกัณฐ์ทวนคำ“ใช่...แกมันแมวขโมยมายุ่งกับเมียพ่อฉัน...ไอ้คนไม่มีศิลธรรม”เสียงพูดของคนตรงหน้าไม่เบานัก นั่นทำให้ผู้คนมากมายในห้างสรรพสินค้าหันมามองกันเป็นตาเดียว“นี่ไงล่ะหลักฐาน”ร่างบางหยิบรูปถ่ายในมือโยนใส่หน้าทศกัณฐ์ เขาหยิบมันมาดูปรากฏภาพเขากับไอลดาเมียเด็กของเจ้าสัวไพบูลย์ที่กำลังเมาจนไม่มีสติ เขากำลังประคองเธอจนอาจดูใกล้ชิดมากจนคนอื่นมองไปในทางชู้สาว“คุณกำลังเข้าใจผิดนะ”“หึ...ไม่ผิดหรอก...อย่าคิดว่าฉันไม่รู้....ยัยไอลดามันออกไปพบแกบ่อยๆแทบจะทุกคืน แถมยังไปส่งกันถึงคอนโด คอยดูนะ ฉันจะบอกเรื่องนี้กับพ่อ”หล่อนอยากบอกผู้เป็นพ่อแต่เพราะไพบูลย์ไปดูงานที่อเมริกา และหล่อนก็ไม่อยากให้ผู้เป็นพ่อเครียดจนไม่เป็นอันทำงานในเวลานี้จึงเก็บไว้บอกหลังจากนี้อีกสองสามวันที่ไพบูลย์ผู้เป็นพ่อจะกลับมา“เอาสิครับ...บอกเลย....ถ้าพ่อของคุณสงสัยหรือข้องใจอะไรก็มาถามผมตรงๆ”“แกคิดเหรอว่าพ่อจะเชื่อแกมากว่าฉันที่เป็นลูกสาวแท้ๆ”“คุณพาขวัญครับ....เด็กเอาแต่ใจกับผู้ใหญ่ที่มีเหตุผล คุณคิดว่าพ่อคุณจะเลือกฟังใคร?”“แก....แกว่าฉันเหรอ....ไอ้...ไอ้แมงดา”คำเจ็บแสบถูกพ่นใส่ทศกัณฐ์ เขายกยิ้มเย็นชาใส่คนที่กำลังโมโหสุดขีด ชายหนุ่มหันหลังเดินหนีออกมาราวกับว่าสิ่งที่พาขวัญพูดไร้สาระเสียเต็มประดา“แกกับฉันได้เห็นดีกันแน่”คำพูดไล่หลังประโยคสุดท้ายของพาขวัญไม่ทำให้ทศกัณฐ์กลัวเลย เขาอมยิ้มน้อยๆ น่าแปลกที่เขาไม่เคยต้องตาใครผู้หญิงคนไหนเท่าคุณหนูพาขวัญตัวแสบคนนี้เลย..............................................เจอกันในเรื่องจ้าาา